Kopanie dołów

[kawuel]

Czy ktoś zna sposób na odzwyczajenie psa od kopania dołów w trawniku?
Mojego labka nie można spuścić z oka jak jest za domem, bo natychmiast
zabiera się z ogromnym zapałem do kopania kolejnego dołu. Mam już ich tyle że
nogi można połamać, a cały trawnik wygląda już jak krajobraz księżycowy.

[paenka]

Kaiser tez kopal i po prostu go ganialam i krzyczalam "Fe" teraz cxasem tez
mu sie zdazy wykopac dziure ale tylko wtedy gdy go kicior podpuszcza to on
wtedy chce bardzo pomoc mu

[kawuel]

paenka napisała:
> Kaiser tez kopal i po prostu go ganialam i krzyczalam "Fe" teraz czasem
> tez mu sie zdarzy wykopac dziure ale tylko wtedy gdy go kicior podpuszcza to
> on wtedy chce bardzo pomoc mu

A kto to jest ten kicior?

[paenka]

Kicior to kotek ktory 2 miesiace temu urodzil sie w szafie rodziców moich.
Kaiser mu łojco-brata zastepuje.

[v.i.k.k.a]

Ja mam to samo w tylnej częsci ogrodu Nie wiem, czy jest na to jakas
rada...własciwie mniejsza z ogrodem, bo tego az tak bardzo nie widac-kopie pod
płotem-ale przez to całą sie brudzi
Ostatnio ze złosci, że została sama wygryzla nawet sredniej wielkosci
drzewko(nie wiem co to ,ale było ladne, mialo kwiatki itp. i co najwazniejsze
Pani je lubila, wiec sprytnie z Panem wykopalismy je, może Pani do wiosny o
nim zapomni

[jopp67]

Mój jeszcze wykopuje krzewy ,rosliny oraz zjada róże ogród jest zdemolowany
przez Bastusia ,ponoć trzeba karać zakładając kaganiec nie stosowalem tego
wychowuje go bezstresowo i niedlugo mi na glowę wejdzie.

[kawuel]

jopp67 napisał:
> wychowuje go bezstresowo i niedlugo mi na glowę wejdzie.

Mój już dawno włazi mi na głowę i to dosłownie.
Nic nie można w domu zrobić bez jego udziału.
Zjeść obiadu spokojnie nie można, bo cały czas wtyka nos do talerza albo opiera
się na moich plecach przednimi łapami i przez ramię zagląda sprawdzając co jem.
Łazi za mną wszędzie krok w krok jak cień, nawet tam gdzie król piechotą chodzi.
Żeby wyjść z domu bez niego to trzeba stoczyć z nim bój, bo pcha się pierwszy
do drzwi.
Wszystkie przedmioty które się w domu używa muszą być bezpośrednio po użyciu
chowane do szuflady albo gdzieś poza jego zasięgiem, bo w przeciwnym razie w
ułamku sekundy znajdują się w jego pysku i są gryzione.
Spać się nie da bez niego, bo gdy się zamknie drzwi do sypialni to wyje pod
nimi i drapie je pazurami, a o czwartej rano robi pobudkę, bo chce wyjść na
dwór, inaczej naleje w mieszkaniu. Trzeba się więc zrywać i wychodzić w
kapciach i w szlafroku na siarczysty mróz gdyż na dworzu oka spuścić z niego
nie można, bo tarza się w śniegu, kopie doły i obgryza korę z drzewek. Próbuje
też przegryźć smycz żeby się oswobodzić i biegać wszędzie samopas, a opłata za
przechowanie w schronisku gdyby tam trafił po złapaniu przez rakarza wynosi 150
dolarów.
W sumie odkąd mam psa moje życie stało się koszmarem i nie wiem jak długo to
jeszcze wytrzymam.

[paenka]

eee no wiec z tego opisu wynika ze pies cie zdominowal -> przerąbane.

[beajar0001]

Psa wychowywać bezstresowo???Ludzie...czy wy macie w głowie po kolei?Mam 1,5
rocznego laba.Odkupiłam go od ludzi gdy miał 8 m-cy.To nie jest mój pierwszy
pies,miałam wczesniej 13 lat tzw.wielorasowca.I dopiero jak mojego kochanego
laba zobaczyłam w domu, to stwierdziłam że jest to duży pies,silny i
z "charakterkiem".Chodziliśmy na szkolenie PT1.Bardzo mu się podobało bo to są
psy które nie mogą się nudzić.Na spacerach trzeba ciągle coś wymyślać bo samo
bieganie jest do bani i prowadzi do "pilnowania" terytorium - czyli
obszczekiwania wszystkiego co się rusza.Może ktoś się tu będzie ze mnie śmiał
ale przeczytałam ze 2 naprawdę dobre książki o psach - nie takie "Weekend z
psem",ale naprawdę dobre czyli starałam się zrozumieć co się dzieje w tej psiej
główce.Aha i jeszcze jedno zdanie które gdzieś zapamiętałam:Nie starajmy sie
uczłowieczać psa bo wtedy on będzie się starał zrobić z nas swojego psa.Chyba
nie głupie.Przepraszam za długość.Pozdr.

[romangil]

kup se łopate

[romangil]

trzeba z pieskiem wychodzić co najmniej dwa razy na dzień na długie spacery
żeby się wybiegał wtedy labek będzie grzeczny ja też mam labradora ma trzy lata
i nigdy nie było z mim kłopotu pozdrawiam i cierpliwości

[kawuel]

Na szczęście przyszła zima i zamroziła ziemię na kamień, co skutecznie
zniechęciło mojego labka do kopania dołów.
Zobaczymy czy na wiosnę powróci mu ochota do kopania.

[martaward]

ja też uważam, że poprostu trzeba z psem wychodzić na spacery!! nie tylko go
wypuszczać do ogródka...masz labardora czyli psa stworzonego do pracy z
człowiekiem a nie do siedzenia na ogródku wiec jak Ty mu nie dajesz zajęcia
to on je sobie sam znajdzie

pozdro

[kawuel]

martaward napisała:
> ja też uważam, że poprostu trzeba z psem wychodzić na spacery!! nie tylko go
> wypuszczać do ogródka...masz labardora czyli psa stworzonego do pracy z
> człowiekiem a nie do siedzenia na ogródku wiec jak Ty mu nie dajesz zajęcia
> to on je sobie sam znajdzie

Nie odkryłaś tym stwierdzeniem Ameryki, bo dobrze o tym wiedziałem jeszcze
przed kupnem psa. Niestety trzeba pracować, a psa do pracy nie da się zabierać.
Po powrocie z pracy jest oczywiście spacer z psem i zabawa z piłką ale to mu
zapewne nie wystarcza.
Mój labek ma tyle energii, że aby go zmęczyć spacerami i zabawą, to trzeba by
być zawodowym maratończykiem lub kolarzem formatu Lance Armstronga.

[martaward]

nie miałam zamiaru niczego odkrywać i pewnie dlatego nie odkryłam...

wyobraź sobie, że mojego też jest trudno zmęczyć


To może spróbuj zabrać psa na spacer zarówno przed pracą jak i po, skoro jak
sam napisałeś zabawa z piłką i spacer po pracy mu nie wystarcza??

powodzenia

[kawuel]

martaward napisała:
> To może spróbuj zabrać psa na spacer zarówno przed pracą jak i po,

Poranny spacer przed pracą odpada, nie mam zamiaru zrywać się o 4 rano żeby
wyjść z psem na spacer. Nawet po pracy biorąc go na spacer ryzykuję połamaniem
kości, bo ślisko jest wszędzie jak diabli, a ten szatan szarpie się i ciągnie
jak opętany. Rano wypuszczam go na kwadrans za dom na podwórko żebym mógł
spokojnie zjeść śniadanie i wypić kawę, a pies pozałatwiał swoje potrzeby.

[ddb2]

I w tym ostatnim liscie kawuel sam udzielil sobie odpowiedzi, dlaczego jego
pies sie nudzi i niszczy. Grzeczny labrador to zmeczony labrador, jesli rano
odbedzie porzadny, wyczerpujacy spacer, to do twego powrotu z pracy bedzie
odpoczywal i czekal na nastepne wyjscie. Zadnym rozwiazaniem dla tych psow jest
wypuszczanie ich za dom, albo, co gorsze, uwiezienie w klatce. Wziales sobie na
kark wspanialego psa tej szlachetnej rasy, musisz przyjac tez zwiazane z tym
obowiazki. A poranne spacery w slizgawicy, z labradorem, mozna polubic, uwierz
mi, po kilku latach, nie wydaja sie juz takie straszne.
pozdrawiam

[kawuel]

ddb2 napisała:
> I w tym ostatnim liscie kawuel sam udzielil sobie odpowiedzi, dlaczego jego
> pies sie nudzi i niszczy. Grzeczny labrador to zmeczony labrador, jesli rano
> odbedzie porzadny, wyczerpujacy spacer, to do twego powrotu z pracy bedzie
> odpoczywal i czekal na nastepne wyjscie. Zadnym rozwiazaniem dla tych psow
> jest wypuszczanie ich za dom, albo, co gorsze, uwiezienie w klatce.
> Wziales sobie na kark wspanialego psa tej szlachetnej rasy, musisz przyjac
> tez zwiazane z tym obowiazki. A poranne spacery w slizgawicy, z labradorem,
> mozna polubic, uwierz mi, po kilku latach, nie wydaja sie juz takie straszne.
> pozdrawiam

Proszę mnie nie pouczać co powinienem robić a czego nie robić.
Łatwość z jaką oceniasz sytuację wskazuje, że jesteś jeszcze mało doświadczoną
życiowo osobą.
Moje preferencje nie są kaprysem ani lenistwem lecz podyktowała je moja
kondycja zdrowotna.
Cierpię bowiem na reumatoidalne zapalenie stawów które nie pozwala mi na długie
spacery zwłaszcza po śliskim lodzie. Bardzo typowym objawem tej choroby jest
poranna bolesność stawów która stopniowo ustępuje w ciągu dnia. Prawdę mówiąc
to cud, że ja wogóle jeszcze chodzę o własnych siłach. Właśnie po to aby mieć
dodatkową motywację do ruchu i żeby nie zostać zupełnym inwalidą zdecydowałem
się na tego psa.
A jeśli chodzi o labradory to są one rzeczywiście wspaniałe i szlachetne ale ta
ich wspaniałość i szlachetność między innymi polega na dużych możliwościach
adaptacyjnych do środowiska w którym żyją. Te właśnie ich możliwości sprawiły,
że psy tej rasy używane są do pomocy ludziom niepełnosprawnym którzy nierzadko
wogóle nie mogą chodzić z nimi na spacery, a psy te służą im wiernie pomimo
braku tychże spacerów oraz innych rozrywek, tylko całymi dniami siedzą w domu
dla towarzystwa. Potrafią przynieść gazetę, książkę, lekarstwo, pilota do
telewizora lub telefon, włączyć lub zgasić światło, zasłonić lub odsłonić okno
itp. Mój labek jest jeszcze za młody aby to wszystko potrafić ale pomału go
nauczę, bo widzę że jest bardzo pojętny tylko trzeba mieć do niego właściwe
podejście. W klatce go nie trzymam choć w opinii znawców tematu nie jest to dla
psa tak stresujące jak niektórym laikom się wydaje.

[ddb2]

Zawsze tak staralam sie planowac swoje zycie, aby wiedziec, ze podolam sprawom,
ktore na siebie biore. I choc to zycie czesto jest okrutne i ma wobec nas
zupelnie inne plany, ponosimy konsekwencje za podejmowane decyzje.
Przyjales pod swoj dach psa, ktory jest wulkanem energii i nie mozesz sie teraz
tlumaczyc, ze jestes chory i nie mozesz zapewnic mu odpowiednich spacerow. O
chorobie wiedziales wczesniej.
Owszem, labradory sa psami pracujacymi, potrafia dostosowac sie do roznych
sytuacji, pomagaja ludziom. Ale nie wszystkie. Szkolenie takich psow zaczyna
sie od bardzo ostrej selekcji, wybieranych jest tylko kilka sztuk z wielu
miotow, a i tak potem sporo z nich odpada. Szkolenie jest bardzo intensywne,
trwa dlugo, prowadzone jest przez najlepszych fachowcow i dlatego te "uczone"
psy tak duzo kosztuja.
Przepraszam, ale to ty w tym miejscu wykazujesz wykazujesz naiwnosc, sadzac, ze
udalo ci sie wybrac takiego wlasnie psa i uda ci sie wyszkolic go "spokojnie
jedzac sniadanie".
A z innej beczki, zdaje sie, ze mieszkasz na drugiej polkuli. w Stanach trwaly
szerokie badania nad przyprawa curcuma, powinny byc artykuly w prasie. Ma
znakomity wplyw na stawy, zalecana jest przy twojej chorobie, a takze przy
innych sprawach kostnych. Mozna ja dostac w kapsulkach pod nazwa >turmeric
force<. Przykro mi, ze cierpisz, zycze duzo zdrowia i sil, takze dla pieska.

[kawuel]

ddb2 napisała:
> Zawsze tak staralam sie planowac swoje zycie, aby wiedziec, ze podolam
> sprawom, ktore na siebie biore...
> Przyjales pod swoj dach psa, ktory jest wulkanem energii i nie mozesz sie
> teraz tlumaczyc, ze jestes chory i nie mozesz zapewnic mu odpowiednich
> spacerow. O chorobie wiedziales wczesniej.


Ja też tak staram się planować swoje życie i w pełni świadomie podjąłem decyzję
o przyjęciu pod swój dach psa który jest wulkanem energii pomimo że wiedziałem
o swojej chorobie. Napewno było to wyzwanie z którego wielkości dopiero teraz w
pełni zdałem sobie sprawę ale niczego nie żałuję. Do USA wyjechałem też wiedząc
o swojej chorobie, bo w Polsce byłem już na rencie inwalidzkiej. Nie poddałem
się jednak, pracuję zawodowo i nieźle mi się powodzi więc mam podstawy wierzyć,
że z psem też sobie poradzę.
Mój labek ma wbrew pozorom bardzo dużo ruchu do którego wcale nie jest mu
potrzebne moje aktywne uczestnictwo. Gdy go rano wypuszczam na dwór z piłką to
szaleje tak, że wraca do domu półżywy ze zmęczenia. Obserwując te jego harce
jestem przekonany, że żaden spacer z człowiekiem nie dał by mu tyle swobody i
ruchu co ten kwadrans z piłką do koszykówki. Przebiega w tym czasie dystans
kilku kilometrów, a przy tym skacze co chwilę na półtora metra w górę, w
powietrzu robi ekwilibrystyczne figury, kluczy i gwałtownie zmienia kierunek
biegu, hamuje i rozpędza się na nowo do prędkości której żaden człowiek nie
jest w stanie rozwinąć. Wystarczy mu tylko, że od czasu do czasu co parę minut
wyjdę na ganek i kopnę lub odrzucę mu jego piłkę. Wraca do domu zziajany z
językiem zwisającym do samej ziemi. Po pracy jest takie samo szaleństwo z tym,
że trwa ono dłużej i połączone jest ze spacerem. Nie jest to więc tak, że on ma
za mało ruchu. Doły kopał w lato i na jesieni zwłaszcza po deszczu gdy ziemia
była miękka i pachnąca. Wtedy nie miał jeszcze tej piłki do koszykówki, a inne
mniejsze piłki rozpruwał po kilku minutach zabawy. Dopiero niedawno wpadłem na
pomysł żeby mu kupić tę piłkę do koszykówki, bo jest on już na tyle wyrośnięty,
że piłka ta nie jest dla niego za ciężka i wykonana jest z grubszej gumy, a
przede wszystkim jej wielkość nie pozwala mu objąć jej szczękami i przegryźć.
Wcześniej rolę piłki spełniały też plastikowe galonowe butelki po mleku które
są dużo lżejsze od piłki do koszykówki ale nie są całkiem okrągłe i mają ucho
oraz szyjkę za które mógł chwycić zębami i szybko się z nimi rozprawiał, po
czym brał się za kopanie dołów. Mam nadzieję, że do wiosny gdy ziemia
rozmarznie zapomni o tym kopaniu lub z tego wyrośnie.

ddb2 napisała:
> Owszem, labradory sa psami pracujacymi, potrafia dostosowac sie do roznych
> sytuacji, pomagaja ludziom. Ale nie wszystkie. Szkolenie takich psow zaczyna
> sie od bardzo ostrej selekcji, wybieranych jest tylko kilka sztuk z wielu
> miotow, a i tak potem sporo z nich odpada. Szkolenie jest bardzo intensywne,
> trwa dlugo, prowadzone jest przez najlepszych fachowcow i dlatego te "uczone"
> psy tak duzo kosztuja.
> Przepraszam, ale to ty w tym miejscu wykazujesz wykazujesz naiwnosc, sadzac,
> ze udalo ci sie wybrac takiego wlasnie psa i uda ci sie wyszkolic go
> "spokojnie jedzac sniadanie".

Selekcja psów do szkolenia nie jest prowadzona dlatego że nie wszystkie psy da
się wyszkolić, a jedynie po to żeby wybrać te które są na takie szkolenie
bardziej podatne. Jest to więc jedynie "droga na skróty" do celu jakim jest
wyszkolenie psa w jego relatywnie młodym wieku aby nie przywiązał się on za
bardzo do swoich opiekunów w szkółce i był w stanie łatwo zaakceptować swojego
nowego właściciela któremu będzie służył. Ja natomiast mam czas i nie muszę się
spieszyć z tym szkoleniem, bo mojego labcia nikomu nie zamierzam oddawać.
Często zaskakuje mnie on tym jak wiele potrafi zrozumieć i jak bardzo stara się
być mi wiernym oraz oddanym przyjacielem. Dlatego wierzę, że bez fachowej
pomocy będę potrafił go sobie ułożyć tak jak będę chciał i żeby był on przy
mnie szczęśliwy oraz spełniony, bo z całą pewnością ma on w tym kierunku
zadatki.

ddb2 napisała:
> Przepraszam, ale to ty w tym miejscu wykazujesz wykazujesz naiwnosc, sadzac,
> ze udalo ci sie wybrac takiego wlasnie psa i uda ci sie wyszkolic
> go "spokojnie jedzac sniadanie".

Gdy go odbierałem od właścicieli jego rodziców nie kierowałem się specjalnie
wyszukanymi testami tylko prostym sprawdzianem czy szczenię słyszy, widzi i
czuje. Stwierdziłem że jest on odporny na ból bo można mu było ścisnąć łapkę
dość mocno zanim starał sie ją wyrwać, zareagował zainteresowaniem na rzuconą
kulkę z papieru i na klaśnięcie w dłonie. Wszystkie pozostałe szczenięta które
były do wyboru reagowały podobnie, a wybrałem właśnie tego gdyż po wypuszczeniu
wszystkich na trawnik, pozostałe się rozbiegły i zaczęły figlować, a on jako
jedyny podszedł do mnie i zaczął mnie lizać po nodze. Wtedy intuicja
podpowiedziała mi że jesteśmy dla siebie przeznaczeni i w ten sposób pomógł mi
w moim wyborze. Nie jest to więc żadna naiwność z mojej strony tylko raczej
intuicja i sentyment do pewnych z pozoru irracjonalnych zdarzeń lub rzeczy.
Nigdy nie wyobrażałem też sobie, że uda mi się wyszkolić psa spokojnie jedząc
śniadanie. Wiem że jest to proces długotrwały i wymagający dużej cierpliwości
której napewno mi nie brakuje. Ćwiczenia wykonujemy wieczorami i podczas
weekendów, a nie w czasie posiłków jak to sarkastycznie zasugerowałaś.

ddb2 napisała:
> W Stanach trwaly szerokie badania nad przyprawa curcuma, powinny byc artykuly
> w prasie. Ma znakomity wplyw na stawy, zalecana jest przy twojej chorobie, a
> takze przy innych sprawach kostnych. Mozna ja dostac w kapsulkach pod nazwa
> turmeric force.

Nie czytałem o tym w tutejszej prasie ale sprawdzę jak to zadziała na mnie.
Dziękuję za informację i za pozdrowienia.
Odwzajemniam się tym samym i życzę Wesołych Świąt.

[ddb2]

Dzieki za ciepla i wyczerpujaca odpowiedz. Odpuszczam. Widze, ze pies trafil
nienajgorzej, ze ma kochajacego pana, ktory potrafi z takim uczuciem o nim
opowiadac.
Co do kurkumy, to dostalam ze 2 miesiace temu list-przedruk (chyba z prasy?)z
USA od przyjaciolki, jesli chcesz, a ja go odnajde, to moge ci wyslac na
prywatny.
Pozdrawiam ciebie i twojego koszykarza, rowniez dolaczam Zyczenia Swiateczne.
ddb2