Leki, farmaceutyki, antydepresje, wspomagacze.....

[komunia1]

Czuję się jak zastraszone znerwicowane skulone zwierzątko.
Mąż wzmaga te uczucia jak tylko może i bardzo mi dokucza.
Muszę z nim mieszkać w jednym mieszkaniu.
Nie wiem jak to wytrzymam, nie jestem odporna, nie mogę nic robić, jeść,
pracować, rozmawiać z dziećmi....

Na pewno są jakieś leki pomagające się odstresować, wyluzować, wyłączyć...
czy coś takiego stosowaliście? Może być na receptę, chodzi mi tylko o radę -
czy skuteczne..... Będę bardzo wdzięczna za pomoc.

[marek_gazeta]

Może jednak lepiej się wyprowadzić? Do rodziców na przykład.

Ja brałem tylko uspokajacze, ale 1. było mi po nich niedobrze, 2. czułem się otępiały, nie mogłem normalnie myśleć. W najgorszych momentach pomogło wino (4 godziny wycięte z życia, potem replay), ale to jest strategia krótkoterminowa.

[z_mazur]

Doradzę wizytę u psychiatry.
Niezależnie czy masz w tej chwili nerwicę czy depresję, obie te przypadłości
może zdiagnozować lekarz i napewno jest w stanie trochę Ci pomóc.
Wizyta u psychiatry jest bezpłatna i nie wymaga skierowania.
Jak miałem depresję skorzystałem z pomocy psychiatry i nie żałuję, to była
jedna z lepszych decyzji.

[nangaparbat3]

Leki niczego nie załatwią - jesli w ogole brac jakiekolwiek, to tylko
przepisane przez sensownego psychiatrę. Dokładnie tak jak o tym pisze nasz
mazurski zeglarz.
Natomist radizłabym Ci jakis rodzaj ruchu - sama jestem entuzjastka tai chi,
nie tylko poprawia nastroj i samopoczucie, ale jeszcze buduje niesamowitą
pewność siebie, taką spokojną - a chyba tego wlasnie potrzebujesz

Tai-chi

[crazysoma]

nie pomoze. Wiem to po sobie - nie da sie zrobic nawet polowy formy jak jestes
rozwalona wewnetrznie, przynajmniej mnie nie wychodzilo ni w zab. Ale mozna
probowac. Moze na poczatek nauczyc sie po prostu oddychac...

[komunia1]

Sport to świetna rada, jest najlepszy na wiele rzeczy.

Ale trzeba mieć siłę wstać, wyjść i np. biegać.
Ja nie mam siły wstać z krzesła, nie mam siły zrobić sobie herbaty.
A jak już ją robię, to o niej zapominam albo wlewam samą wodę.
Oczywiscie, postaram się wziąć w garść, bardzo się postaram, ale tak mi trudno.

[crazysoma]

Moj terapeuta "guru" tlumaczyl mi kiedys, ze depresja to obrona organizmu
przed sytauacja, ktora ten organizm przerasta i w ktorej tkwi zbyt dlugo. Juz
to chyba tu kiedys pisalam. Jesli nie masz sily wstac z lozka, to moze powinnas
pojsc do specjalisty po leki. (Juz to chyba ktos tu pisal). Dopoki nie
rozwiazesz swojej "chorej" sytuacji, a z tego co piszesz, nie rozwiazesz w
najblizszym czasie, musisz poszukac innego niz naturalne lekarstwa.
Teoretycznie chcesz sie wziac w garsc ale Twoj organizm mowi nie, bo nie widzi
sensu po co. Samo chcenie nic nie da. Tak mysle.

[nangaparbat3]

komunia1 napisała:

> Sport to świetna rada, jest najlepszy na wiele rzeczy.
>
> Ale trzeba mieć siłę wstać, wyjść i np. biegać.
> Ja nie mam siły wstać z krzesła, nie mam siły zrobić sobie herbaty.
> A jak już ją robię, to o niej zapominam albo wlewam samą wodę.
> Oczywiscie, postaram się wziąć w garść, bardzo się postaram, ale tak mi
trudno.


Jesli jest aż tak źle, to wyglada jak depresja i trzeba rzeczywiście do
specjalisty właściwego, znaczy psychiatry, stosuje się leki plus psychoterapię
i to działa.
I pod zadnym pozorem nie bierz leków "wspomagajacych" nie przepisanych przez
psychiatrę - to zwyczajnie niebezpieczne.

[ivone7]

a ja radze zamim trafisz do specjalisty zakup w aptece deprim forte i to uzywaj
w dzien, pamietajac ze nie mozna sie opalac ( bo to wyciag z dziurawca i moga
powstac plamy), w razie silnego wzburzenia persen forte
jestes przytomna, skoncentrowana i ogolnie ok..wyprobuj to, zanim trafisz do
lekarza
P.S Na mnie dzialalo

[nangaparbat3]

crazysoma napisała:

> nie pomoze. Wiem to po sobie - nie da sie zrobic nawet polowy formy jak
jestes
> rozwalona wewnetrznie, przynajmniej mnie nie wychodzilo ni w zab. Ale mozna
> probowac. Moze na poczatek nauczyc sie po prostu oddychac...

Mnie pomaga. Nawet zwykłe stanie mi pomaga, ono zresztą najbardziej. Może
dlatego, ze nie przejmuje się, JAK to robic, tylko po prostu robę.

[crazysoma]

Chyba sie wyrazilam nieprecyzyjnie. Mnie tez pomaga, nawet zwykle stanie. Tez
uwazam ze tai-chi niesamowicie pomaga. Ale, z wlasnego doswiadczenia wiem, ze
kiedy mialam nauczyc sie nowego elementu, a ja sama, wewnetrznie nie radzilam
sobie z jakims tematem, po prostu nie bylam w stanie tego zalapac. Bezsilnosc w
duszy miala przelozenie na bezsilnosc ciala. Dlatego, jesli Komunia jest w
takim stanie, ze ma problemy z codziennym funkcjonowaniem, to nie jestem
przekonana, ze tai-chi, od poczatku, jest dla Niej. Ale oczywiscie moge sie
bardzo mylic.