jednak to wkleję

[nangaparbat3]

Gwoli wyjasnienia: pasierbica pani, o ktorej mowa, to rzeczywiscie diabel
wcielony.
I ciekawa jestem, co Wy na to:


Tak jak sugerowały dziewczyny odizolowałabym się od dzieci NM.
Poinformowałabym
go o swoim stanowisku i jak było pisane, albo rybki albo akwarium. Albo zaczną
cię szanować, albo niech chłop zabiera je na weekendy do hoteli. To jest TWÓJ
dom, TWÓJ azyl, Twoje miejsce na ziemi.

[maheda]

Nie bardzo rozumiem, w czym dzieło?

[turzyca]

ja rozumiem, ze na forum nexiowym po skargach jednej forumki na dziecko meza
inne uzytkowniczki walnie proponuja, zeby ona zakazala mezowi spotykac sie z
dzieckiem w domu. Bo to jej dom i powinna miec tam swoj spokoj.

[nicol.lublin]

nanga, chyba zapomniałaś dać linka?

Chyba zajarzyłam.

[maheda]

Ile lat ma dziecko męża? I czy ta pani była przyczyną rozwodu rodziców?

P.S. Ostatnio pouczyła mnie jedna dalsza Ciocia, a reszta rodziny Ją zresztą
poparła, że ojczym/macocha to są te osoby, które mieszkają z dzieckiem na co
dzień. Żona/mąż drugiej strony nie jest ani ojczymem, ani macochą, jeśli na co
dzień nie wychowuje dziecka. To wtedy tylko druga żona taty, czy drugi mąż mamy,
ale na pewno nie macocha i nie ojczym.

[turzyca]

To samo powiedziala mi moja Babcia.

Ale "druga zona taty" jest cholernie nieporeczna konstrukcja. Przydaloby sie
wymyslec jakis termin i go rozpropagowac.

[z_mazur]

Nie do końca się z tym zgadzam.

Dla mnie najistotniejsze jest to, na ile tej drugiej(iemu) uda się nawiązać
kontakt z dzieckiem. Można mieszkać obok i być obcym człowiekiem i spotykać się
w weekendy i być bliską osobą. A macocha, ojczym to tylko słowa dosyć
precyzyjnie określające relację formalną pomiędzy ludźmi.

Są osoby, które nadal korzystają z dosyć prezyzyjnych określeń na krewnych i
odróżniają wujków od stryjków, wyjenki i ciocie od stryjenek i stryjnych, a są
tacy dla których to już wszystko po prostu ciocie i wujkowie.

[maheda]

Trochę szkoda tak zubażać język polski.
Podoba mi się, że starsi zwracają uwagę na takie rzeczy i że nas ich uczą.
Od tego właśnie są

[z_mazur]

Ależ ja się jak najbardziej z tym zgadzam.
Macocha, ojczym to po prostu drugi mąż (żona) jednego z rodziców i tyle, nie ma
co dorabiać do tego jakiejś ideologii związanej z wychowywaniem, bądź nie.

[maheda]

Czyli się jednak nie zgadzasz.
Jeśli ktoś wychowuje dziecko, będąc nowym mężem matki, z którą dzieci mieszkają
- jest on nie tylko drugim mężem matki, ale również poprzez bliski codzienny
kontakt wytwarza się między nimi silna więź emocjonalna - dlatego taki człowiek
to dużo więcej, niż drugi mąż matki. Dlatego to jest ojczym. Drugi ojciec.
Podobnie jest z drugą żoną ojca, jeśli dzieci z nimi mieszkają - często się
przecież wtedy nimi zajmuje, opiekuje się nimi, więc to ktoś więcej, niż druga
żona męża - to macocha. Druga matka.

Drugi mąz czy druga żona rodzica, z którym się nie mieszka i którego się tylko
okazjonalnie widuje - nigdy nie wejdzie z dzieckiem w tak bliski kontakt.
Będzie najwyżej super gościem/laską. Ale nie będzie tak bliską rodziną, jak
ojczym/macocha.

[z_mazur]

No chyba się nie rozumiemy. Czy z wszystkimi bliskimi Ci osobami mieszkasz???

Mnie chodzi właśnie o stosunek emocjonalny, który może ale nie musim mieć
związku z faktem wspólnego mieszkania.

Zresztą w związku z wieloma bajkami słowo macocha np. ma raczej pejoratywną
konotację.

[turzyca]

Moj drugi dziadek owdowial i powtornie sie ozenil (mniej wiecej 10 lat temu). Wg
mojej Babci jego druga zona jest macocha mojego ojca. Ale jesli matka dzieci
zyje to drugiej zony ojca nie mozna nazwac macocha - jak widac nie zalezy to od
jej mieszkania z dziecmi (czy wieku tych dzieci) tylko od faktu jakie miejsce w
zyciu rodziny zajmuje.

[z_mazur]

Tak, to jest chyba sedno.

To słowo pochodzi z czasów, gdy nie było rozwodów, i macocha (ojczym) zawsze
byli następcami zmarłego współmałżonka.

[maheda]

Nie, nie ze wszystkimi bliskimi mieszkam.
Ale też znakomita większość z tych osób to są moi przyjaciele - druga żona taty
czy drugi mąż mamy może stać się przyjaciółką/przyjacielem, ale nie staje się
automatycznie częścią życia.
I to niezależnie, czy Ci się to podoba, czy nie.
A jestem w stanie zrozumieć, że akurat Tobie się nie podoba.

[z_mazur]

Mnie chodzi o to, że określenie macocha i ojczym to po prostu słowa, które
określają stopień powinowactwa i nie mają żadnego związku z relacją emocjonalną.

Tak samo jak ojciec matka nie ma takiego związku. Są ojcowie (rzadziej matki),
którzy nie poczuwają się do swojej roli, co nie zmienia faktu że nominalnie
tymi ocjami są. Podobnie jest z ojczymem i macochą dorabianie do
tego "emocjonalnej ideologii" jest bez sensu.

PS

[z_mazur]

Jeszcze jedno skojarzenie
Dla jednych teściowie stają się drugą rodziną, dla innych nawet nie stają się
bliskimi osobami, co nie zmienia faktu, że formalnie tymi teściami są.

[maheda]

A nie, no oczywiście, że są to słowa na określenie pewnych zależności
formalnych.
Natomiast nie widzę powodu, żeby stosować je zamiennie, jak i nie widzę powodu,
żeby ich nie używać.
Są to nasze, polskie słowa na określenie pewnej rzeczywistości i tak samo, jak
nie lubię nazywania kradzieży kombinowaniem, czy oszustwa - cwaniakowaniem, tak
samo odpowiednie i tutaj chyba należy dać rzeczy/osobie słowo.
Ale na punkcie języka, to ja akurat mam fiołka alpejskiego.

[z_mazur]

Ale ja nie znam Twojego zdania, bo pisałaś o opinii wyrażonej przez członków
Twojej rodziny z którym się nie zgadzam.

Kolejny mąż matki to ojczym, a kolejna żona ojca to macocha i tyle. Mieszkanie
i wychowywanie nie ma z tym nic wspólnego.

[maheda]

No właśnie nie.
Kolejny mąż matki, z którą się nie mieszka, to tylko kolejny mąz matki, a nie
ojczym.
Kolejna żona ojca, z którym się nie mieszka, to tylko kolejna żona ojca, a nie
macocha.

Macocha i ojczym to osoby, które wspólne z rodzicem wychowują na co dzień
dziecko. Na pewno wywodzi się to z czasów, kiedy wspólne wychowywanie dziecka
wiązało się ze śmiercią lub jakimś dożywotnim więzieniem drugiego z rodziców,
ale konsekwencje tego są widoczne w nazewnictwie do dziś.

[z_mazur]

W takich sytuacjach staję się formalistą.

Przybrana rodzina – rodzina powstająca w wyniku powtórnego małżeństwa przez
owdowiałego lub rozwiedzionego rodzica. Składa się ona z jednego rodzica, jego
rodzonych dzieci, nowego małżonka oraz ewentualnie dzieci własnych tego nowego
małżonka.

Dla dzieci rodzica biorącego ślub jego kolejny mąż lub żona jest rodzicem
przybranym, którym jest ojczym (przybrany ojciec) lub macocha (przybrana
matka). Dla osoby mającej małżonka, który posiada dzieci z poprzednich
związków, dzieci takie nazywane są przybranymi i są to pasierb (przybrany syn)
i pasierbica (przybrana córka). Wspólne dzieci rodzica rodzonego i rodzica
przybranego są dla ich dzieci z poprzednich związków rodzeństwem przyrodnim
(przyrodni brat, przyrodnia siostra)

tak sie zastanawiam

[sbelatka]

czy każde z was nie może sobie zostac przy swoim zdaniu?

szczególnie, że juz po drugiej wyminie postow widac, że stoicie twardo na
swoich stanowiskach
i żadne argumenty - logiczne nawet - do Was nie docierają

osobiście blizsze jest mi rozuminie tej sprawy przez z_mazur

[z_mazur]

> czy każde z was nie może sobie zostac przy swoim zdaniu?

Pewnie tak będzie.

Co nie znaczy, że nie można podyskutować. Szczególnie jeśli robi się to bez
zacietwierzenia i zbędnych emocji.

och, no już przestań :-)

[maheda]

W końcu mam okazję wymienić kilka słów z obleganym chłopakiem z_Mazur, odmówisz
mi tej przyjemności?

[panda_zielona]

No dobrze teoretycznie masz rację z_mazur,ale jak określić drugą żonę/męża,gdy
dziecko zostaje z żyjącą matką/ojcem - też macocha? ojczym?. Ja w żadnym razie
tak bym ich nie nazwała.

[z_mazur]

No czyli myślisz o tym w podobny sposób do Mahedy.

A prawda jest taka, że gdy oboje rodzice wejdą w kolejne związki to dziecko ma
dwie przybrane rodziny. Z ojcem i macochą, oraz z matką i ojczymem, do tego
dochodzi ewentualne przybrane rodzeństwo (dzieci macochy ojczyma z poprzednich
związków) i przyrodnie rodzeństwo (dzieci ojca, matki z kolejnym partnerem).

Przecież to na prawdę proste i nie ma co tutaj dzielić na macochy i żony ojców,
albo ojczymów i mężów matek.

Dodam tylko, że to nazewnictwo obowiązuje również niezależnie od wieku dziecka
i dotyczy również pełnoletnich dzieci.

Ech,

[misbaskerwill]

Rozdmuchany został wątek semantyczny, a dyskusja nad tematem nawet się nie
zaczęła.

A to odwieczny konflikt interesów.
Z jednej strony, next wiedziała, że bierze faceta z "bagażem"(mówiąc brzydko).
I że od "bagażu" własnych dzieci, żaden dobry człowiek odciąć się nie da.

Z drugiej strony, czy ważniejsze jest ulepienie własnego, nowego gniazdka, nawet
kosztem utrudnienia kontaktu "potwornych" pasierbic z ich ojcem?
Egoizm czy altruizm? Nadmierny szacunek dla siebie, czy uległość wobec innych?
To pewnie kwestia wychowania, filozofii życiowej, którą next wyniosła jeszcze z
domu.
Poza tym, punkt widzenia, zależy od punktu siedzenia.
I tradycyjne pytanie - czemu next nie rozważa problemu z głównym zainteresowanym
- jej partnerem... Czy jest on na tyle bezwolny, że nawet o jego kontaktach z
dziećmi ma decydować next i jej forum? To po cholerę się rozwiódł?

[nangaparbat3]

> Rozdmuchany został wątek semantyczny, a dyskusja nad tematem nawet się nie
> zaczęła.
No i wlaśnie.
Tez mnie to zdumialo.
Co do meritum - tu nie ma konfliktu miedzy egoizmem a altruizmem, tylko miedzy
przyzwoitościa a jej brakiem.
I nie chodzi tylko o utrudnianie kontaktow z dziećmi - mnie sie zdaje, ze
dziecko powinno sie w domach swoich rodziców czuc U SIEBIE.
pomysł, zeby zakazać spotkan w domu (MOJ DOM< MOJ AZYL) nie został przez nikogo
na tamtym forum (macochy) poddany krytyce. To daje do myslenia.

[chalsia]

> pomysł, zeby zakazać spotkan w domu (MOJ DOM< MOJ AZYL) nie został przez ni
> kogo
> na tamtym forum (macochy) poddany krytyce. To daje do myslenia.

eee, zostal poddany krytyce i to nie raz tylko może akurat nie w tym wątku. No
bo ile można ciągle to samo tłumaczyć.
Chalsia

[natasza39]

nangaparbat3 napisała:
Akurat po Tobie, nanga, zawsze trzeźwo myślacej i obiektywnej, nie spodziewałam
się takiego spłaszczenia watku:

> Co do meritum - tu nie ma konfliktu miedzy egoizmem a altruizmem, tylko miedzy
>
> przyzwoitościa a jej brakiem.

Przyzwoitością, to powinien sie wykazać partner jeśli chce gościć w domu swojej
partnerki swoje dzieci, jeśli wie, ze te dzieci nie są delikatnie mówiąc
grzeczne i umiejące się zachować.
Ewentualnie te dzieci, jeśli sa juz rozumnymi nastolatkami zdającymi sobie
sprawę z pewnych norm, które winny przestrzegać.

> I nie chodzi tylko o utrudnianie kontaktow z dziećmi - mnie sie zdaje, ze
> dziecko powinno sie w domach swoich rodziców czuc U SIEBIE.

Pod warunkiem, ze ten dom NALEŻY do ich rodzica (w poruszanym wątku dom nie był
domem taty, ani nawet wspólnym, ale wyłącznie domem macochy)

> pomysł, zeby zakazać spotkan w domu (MOJ DOM< MOJ AZYL) nie został przez ni
> kogo
> na tamtym forum (macochy) poddany krytyce. To daje do myslenia

Akurat w tym wątku nie był, ponieważ "macocha" opisała złośliwe plamienie dywanu
barwy białej sokiem z czereśni oraz topienie rodowej bizuterii w kiblu.
I to po tym jak ta "nieprzyzwoita" wg Ciebie macocha, zabrała "biedne" dziecko
na własny koszt na Majorkę, czy inne Kanary (dokładnie nie pamiętam miejsca).
A zatem przyzwoitość powinna być po obu stronach i dzieci maja prawo czuc sie
jak u siebie pod warunkiem, ze same zachowuja sie przyzwoicie.
Nieprzyzwoite zachowania własnych dzieci rodzic temperuje: klapsem, reprymenda,
kara, czy jakims innym rodzajem zachowań wychowawczych. Macocha ma jedna broń, w
przypadku kiedy w jej domu dziecko zachowuje sie nieprzyzwoicie.
Na dodatek wtedy, kiedy biologiczny rodzic nie reaguje.
Ma prawo powiedzieć rodzicowi:
Chcesz się spotykac z dzieckiem? Proszę bardzo! Ale nie u mnie w domu.
I nie był to watek o macosze, która sobie wymysla, zaraz na wstepie:
nieprzyprowadzaj do mnie swoich dzieci!
To była rada dla macochy, która wyczerpała wszystkie mozliwe srodki porozumienia
sie z dzieckiem które nie umie sie zachowac w domu.
Tam był opis zachopwań dziecka nie tylko w domu macochy, ale np. u dziadków.
Jak sie ma dzikie i niewychowane dziecko, to sie go albo wychowuje, albo sie
izoluje od wychowanego i postepujacego zgodnie z normami cywilizowanych ludzi
społeczeństwa, a nie wymaga sie od społeczeństwa aby akceptowało małego chama
tylko dlatego, ze jest dzieckiem z pierwszego małzeństwa kogokolwiek.

[libra22]

To dziecko jakoś straszliwie woła o uwagę i pomoc.
Ale radzić sobie i zwrócić na to uwagę powinien rodzic.

Natasza, Chalsia

[nangaparbat3]

Specjalnie wkleilam tylko kawalek, bez linku, bo chodzilo mi o pewien sposob
myslenia, nie o sprawe konkretnej osoby. Chodzilo mi o wypowiedź jednej z osob
dyskutujacych, a nie o konkretną sytuację załozycielki watku. Bo dla mnie ta
wypowiedź odzwierciedla pewien stosunek do innych ludzi w ogole, system
wartosci, filozofie zycia, tak jak napisał Mis.
Ja w ogole nie rozumiem, jak mozna komuś, z kim sie mieszka, dyktować warunki
na zasadzie "mieszkasz u mnie". Nie chce przez to powiedzieć, ze moze robic co
zechce, absolutnie nie w tym rzecz. Nie widze jednak innej mozliwości niż ta,
ze ten, kto ze mna mieszka, jest u nas "u siebie". Owszem, wiem, ze nawet
rodzice uzywaja tego argumentu (jak dlugo mieszkasz U MNIE, masz mi byc
posłuszny) wobec własnych dzieci, ale wiem tez, ze nic dobrego z tego nie
wynika. Własność (tu nie mówię oczywiscie o rzeczach osobistych, jak chocby ten
nieszczęsny pierscionek) nie moze byc argumentem w sporach o emocje i to miedzy
nablizszymi.
Spłaszczenie tamtego watku polega na tym, że nikogo, ale to literalnie nikogo
nie obeszła tamta dziewczynka - nieznośna, okropna, na oko wręcz zaburzona,
dwunastoletnia - o ile dobrze sobie przypominam - dziewczynka.

Po tej dziewczynce dorosli, ktorych zadaniem jest chronienie jej, wspieranie,
pomaganie, nieźle sie przejechali. Skoro rodzice się rozwiedli, atmosfera w
rodzinnym domu nie była tą, w jakiej dziecko wzrasta w milości i szacunku.
Potem mama wyszla za mąż, urodziła dziecko ojczymowi - dla dzieci to
doswiadczenie traumatyczne, z tego co widzę, właśnie taki uklad: matka-ojczym-
przyrodnie rodzeństwo - jest dla dzieci niesłychanie trudny. znałam dwoch, nie,
trzech chlopcow, ktorzy znaleźli sie w takiej sytuacji. Dwoch zaczęlo
przejawiać zachowania sadystyczne, trzeci w ogole przestal sie uczyć. Wierz mi,
dzieci nie staja sie takie z wyrachowania. To jest tylko ich sposób na radzenie
sobie z sytuacją, w której cierpia.
To nie jest tak, ze ta mala postanowiła sobie, ze bedzie zła, tak zła, ze nikt
jej nie bedzie chciał. To raczej czujac sie niechciana zachowuje sie tak, by
poczuc się sprawczynią tego odrzucenia, bo taka sytuacje łatwiej znieść.
Moze zresztą "zeźliła się" inaczej, jedno jest pewne - nie podrzucili jej
kosmici, ktos ja wychowywał. I nie posądzam nikogo o złą wolę - tak wyszło. ale
wyszło tak, ze te dziewczynke w jakis sposob zniszczono - mamusia ma nowa
rodzinę, tatus tez bedzie miał nowa rodzinę, dziadkowie nie mogą z nią
wytrzymać - czy tak trudno pojąć, ze ona jedynie cholernie nieumiejetnie walczy
już nawet nie o miość i akceptację, ale o uwagę? Bo najgorsze dla dziecka
(zresztą nie tylko dla dziecka) jest odrzucenie, a własnie to sie tamtej pani
proponuje. Chce podkreślić, ze ona sama wcale się do przyjecia takiej postawy
nie kwapi, co akurat bardzo dobrze o niej swiadczy.
Chciałabym tez zauważyć, ze jakkolwiek wyrzucenie cennego przedmiotu i
zabrudzenie dywanu sa ewidentnie złe, odrzucanie dziecka jest nieporownywalnie
gorsze, w kazdym razie dla mnie.
Mnie zaszkowało to, ze w całym watku dziewczynka nie zastanowiła nikogo jako
osoba, w całości, interesujace było tylko i wyłacznie jak ja utemperować.
Oczywiście przy takim podejsciu nie ma szans na sensowne zmiany w jej
zachowaniu, na odwrót, bedzie coraz gorzej i na pewno w pełni zasłuzy na
wyrzucenie jej poza nawias rodziny.
Ja juz o tym problemie pisałam, tutaj, a propos konfliktow małzeńskich - ze nie
widzimy tej drugiej osoby w calości, tylko w tej części, ktora zaspokaja lub
nie nasze potrzeby, tak w skrocie.
Natasza, piszesz tak:

> Jak sie ma dzikie i niewychowane dziecko, to sie go albo wychowuje, albo sie
> izoluje od wychowanego i postepujacego zgodnie z normami cywilizowanych ludzi
> społeczeństwa, a nie wymaga sie od społeczeństwa aby akceptowało małego chama
> tylko dlatego, ze jest dzieckiem z pierwszego małzeństwa kogokolwiek.
Tu nie chodzi o izolowanie od społeczeńswa, tylko od pani, ktora jak twierdzi
bardzo kocha jego ojca. Taki komunikat "nie chce tu wiecej widzeć twego
dziecka, bo jest okropne, zle, niewychowane" ze strony osoby, z ktorą chce sie
budować zwiazek na cale zycie, to dla mnie sygnał, zeby brac nogi za pas i wiac
gdzie pieprz rosnie.
Bo to jest - inaczej powiedziane - nie zyczę sobie miec w związku z toba
żadnych problemów, tak naprawdę wcale mnie nie obchodzisz, ty jako ty. Obchodzi
mnie, zeby mieć męża, który zaspokoi moje potrzeby, a nie kogoś, kto dołozy mi
klopotow.