bardzo, bardzo

[samaosia]

źle sie dzis czuję.
sprowokowałam męza do rozmowy, nie wiem dlaczego to zrobiłam. To tak strasznie
boli.
czy przywiązanie, bliskość, bycie dla kogoś waznym, bycie najblizszą osobą,
czy tego wszystkiego po nastu latach małzenstwa nie mozna nazwać miłoscią?
według mnie to własnie jest miłosc.
według niego tej miłosci do mnie brak.
wszystko powyższe deklaruje a mówi, ze nie kocha.
dlaczego zmarnowalismy te wspolne lata, dlaczego nie zrobilismy wiecej żeby
zwiazek ratowac? dlaczego on nie chce probowac jeszcze raz, dlaczego nie
wierzy, ze mamy jeszcze szanse

znowu bełkocze, ale tak strasznie mi zle i smutno, moze jest tu ktos kto
jeszcze nie spi i jest w stanie potrzymac mnie wirtualnie za reke?
ja tak bardzo kocham mojego meza....

[samaosia]

wszyscy spią.... szkoda

[leptis]

ja lapie czytajac klimaty LUDZI...nie zdarzen....
i chyba jednak dobrze mi cos w głowie sie "jarzylo" wieczor czytajac
Sylwiątkowe zdania (te wczesniejsze....ostatnich piszac nie
czytalem...)...

To chyba Twoja historia w pamieci pozostala....ze sie z
mezem...bylym .... w jednym lozku znalazlas ...Nie! ...Nie! ...To
nie Twoja wina..
Ty go nadal bardzo bardzo kochasz Samaosiu ))..jesli wierzyc
slowom Sylwii i....mojej tego tekstu pamieci...

Tu znowu mój gatunek sie nie sprawdzil....

To On powinien wiedziec...ze tego z Toba juz nie wolno robic...Od
jego odejscia..powinnien pojac, ze mi..KAZDEMU...innemu facetowi
powinno byc .... blizej do Twojego lozka Samaosiu, niz jemu....

To sa takie ABC....co ludzie nie lapia....przerazajace po prostu...

zbieraj sie do zycia!!! i mysl...konstruktywnie...i prawdziwie..i
swoim..BYLYM mezu

[samaosia]

on nie jest BYŁY, on jeszcze wciąz jest AKTUALNY

[sadaga]

samosiu niestety sama sobie robisz krzywdę. nie zmusisz nikogo do
miłości. a litości przecież nie chcesz prawda?
pozwól mu odejść. nie przedłużaj własnego cierpienia. bo dopóki
będziesz miala nadzieję będziesz cierpiała... im szybciej
uświadomisz sobie ze to koniec tym lepiej dla Ciebie. mimo że to
boli i będzie bolało. przykro mi.
trzymam Cię za rękę. mocno.

[drugiezycie]

Nie szukaj teraz odpowiedzi na pytanie dlaczego- i tak jej nie znajdziesz.
Katujesz się, ciągłym rozdrapywaniem problemu. Tak jest i już. Im szybciej sie z
tym pogodzisz tym lepiej dla Ciebie. To trudne, wiem, ale z czasem pewnie coraz
bardziej będą otwierały Ci się oczy, coraz więcej dotrze do Ciebie spraw,
których pewnie wcześniej nie zauważałaś (lub je od siebie odrzucałaś). I może
kiedyś sobie odpowiesz na swoje pytania. Ale nie teraz. Teraz nie myśl o tym co
było- myśl co masz zrobić dzisiaj, jutro. Trzymaj się

[sylwiamich]

Często się zastanawiam czemu ludzie to robią? A w zasadzie czemu
zdecydowana większośc kobiet to robi? Prowokuje sytuację. Czyli
kopie się w swoją prywatną dupę.Mam wiele teorii na ten
temat..pewnie wszystkie prawdziwe. Może kobiety muszą być skopane
żeby móc sobie odpuścić? I same sobie te kopy fundują? Może to etap
zdrowienia? Gdzie uświadomione kłóci się z nieuświadomionym? A może
chorobliwa chęć "czucia".Czegokolwiek.Byle tak silnego żeby bąbelki
nie pozwoliły oddychać?
Moi panowie nie pytali.Czasami tylko...gdy wzdychałam, achowałam i
ochowałam.Obecny nie pyta pomimo achów i ochów

[olowa]

ilekroc trafiam na taki post i na odpowiedzi, rady ponizej mam to samo
odczucie...ze oto ktos robi to, co miliony przed nia...a reszta radzi, bo ma to
za soba...a wiadomo, ze nie da sie w danym momencie,po przeczytaniu kilku slow
madrych glow powiedziec "Stop"...WSZYSTKO ma swoj czas trwania, trawienia..KAZDY
SAM musi zrozumiec, poczuc sile tych kopow, wyplakac, wybelkotac,
wyzebrac...Jedni dzien, inni miesiac, niektorzy latami sie mecza...ale chyba nie
da sie sztucznie przeciac danego stanu, otrzasnac za pomoca wyczytanych
zdan...to sie dzieje w srodku indywidualnie...potem sie tylko statystyki robi
kto, ile, jak...

[drugiezycie]

Masz rację. To trzeba samemu przeżyć. Każdy sam musi odcierpieć, zrozumieć,
dojrzeć.
Tylko, gdyby było do końca tak, jak piszesz, to to forum nie miałoby sensu. Nikt
nie zaglądałby tu szukając pomocy. A jednak tych osób jest tak wiele. Więc może
to jednak ma sens... Może pomaga zrozumieć i przyspieszyć to dojrzewanie do
prawdy, powitanie nowego. Tu nie chodzi o statystykę, tylko o życie. A mało kto
jest tak silny, aby w momencie jak sie wali cały świat na głowę,od razu mówić,
że to minie. Że mija, wiedzą Ci co juz są dalej i jeśli mogą pomóc, to czemu nie?

[olowa]

wlasnie zeby sie wyzalic, wyplakac...zwlaszcza kobiety...inni, ci "po" zeby
madrego cos napisac...ale procesy wewnetrzne chyba sie same tocza...
nie podwazam wartosci formu...ja sama skorzystalam, wiele sie dowiedzialam w
kwestii formalnej...
i dziekuje za to
moze niedlugo bede sie madrzyla tu

[sylwiamich]

To ja Ci powiem czemu.Kiedyś byłam z kimś.Był dla mnie najważniejszy
na świecie.Weszłam na forum o takich związkach i oświeciło mnie.To
co czułąm czuje dokładnie każda kobieta w takiej sytuacji.I mi to
pomogło.Nie twierdzę że było łatwo.Ale racjonalizacja zaczęła
działać.

[mary171]

Sylwia - niestety nie do wszystkich racjonalne argumenty trafiają
tak łatwo. Mi też bardzo pomogliście, gdy byłam w rozsypce, ale sama
popełniałam głupie błędy. I sama się na tych błędach przejechałam i
chyba w końcu zrozumiałam pewne rzeczy. Ale naprawdę musiałam
dotknąć "swojego" dna.

[z_mazur]

Bo takie uzależnienie emocjonalne od drugiej osoby opiera się o
takie same mechanizmy jakie występują w każdym uzależnieniu.

Dlatego trzeba dosiegnąć dna, żeby chcieć wyjść z tego uzależnienia.

Dla każdego to dno jest inne. Dla jednego będzie to usłyszenie
wypowiedzianego w twarz: "Nie kocham Cię", a dla innego poniżanie
się błaganie, posunięcie się do czynów, które wzbudzą uczucie
obrzydzenia do samego siebie. Dopiero po takim sięgnięciu dna można
wyjść z nałogu, także tego związanego z uzależnieniem emocjonalnym
od drugiej osoby.

[bozenadwa]

samaosiu mysle o tobie bardzo bardzo cieplo.Nie znam twojej
hisrorii,jestem tu nowa.Ale to co pisza inni zrobilas juz duzo aby
sobie pomoc.mysle ze zdarzaja sie gorsze i lepsze dni.Ja podobnie
pojmuje milosc jak ty .My bylismy z m. ok 30 lat .Nie wiem jakie to
ma znaczenie. Przeszlismy raze duzo kryzysow burz zyciowych.I bardzo
trudnych sytuacji ktore dotykaly nas z zewnatrz.Wychodzilismy z tego
calo .Myslalam ze dzieki naszej prawdziwej milosci.Teraz nie
rozumiem.uslyszalam slowa nie kocham cie.I nie rozumiem tego
nadal.Kocham swojego m.>Ale nie chce niczego na sile.To nie ma
sensu.Przez tyle lat wierzylam ze mnie kocha.I to teraz jest
cholernie ciezkie.zawsze czulam ze nasza rodzina stanowi jedno.Z
roznych powodow byla okaleczana ,ale milosc zawsze nas
jednoczyla.Namawialam m, na terapie rodzinna gdy wyszly sprawy ze
srednim synem.Swiat zawoal mi sie na glowe kilka razy w naszym
malzenstwie.Najbardziej jak zostal aresztowany moj starszy syn .Mial
wtedy 19 lat. duzo bylo winy m.Wybaczylam mu .Moje dzieci bardzo
przezywaja to co sie teraz dzieje.A ja MUSZE byc silna za siebie i
za nich.Kazdy czlowiek ma wolna wole.Ale mysle ze gdyby w roznych
kryzysach malzenskich nie pojawialu sie pocieszycielki Byloby mniej
dramatow rodzinnych i rozwodow.Ale skoro tak jest Nie ma innego
wyjscia TRZEBA TO PRZYJAC .Pozdrawiam CIe serdecznie .Ja tez cierpie
i dlatego przytulam cie mocno bo rozumiem co czujesz

[a.niech.to]

z_mazur napisał:

> Bo takie uzależnienie emocjonalne od drugiej osoby opiera się o
> takie same mechanizmy jakie występują w każdym uzależnieniu.
Warto sobie zadać trud zrozumienia mechanizmu, w który jesteśmy
wkręceni. Świadomość tego, jak on działa ułatwia demontaż.

[a.niech.to]

samaosia napisała:

> czy przywiązanie, bliskość, bycie dla kogoś waznym, bycie
> najblizszą osobą,
> czy tego wszystkiego po nastu latach małzenstwa nie mozna nazwać
> miłoscią?
Samaosiu, czy to przypadkiem nie jest Twój łańcuch? Nadmierne
dążenie do zespolenia z inną osobą nie jest miłością, a próbą
uzupełnienia pewnych deficytów osobowości.
Powiem Ci tak: jeśli go kochasz, pozwól mu odejść.

[bozenadwa]

a.niech.to napisała:

> samaosia napisała:
>
> > czy przywiązanie, bliskość, bycie dla kogoś waznym, bycie
> > najblizszą osobą,
> > czy tego wszystkiego po nastu latach małzenstwa nie mozna
nazwać
> > miłoscią?
> > Mysle ze chec bycia z kims blisko, przywiazanie ,bycie dla kogos
waznym jest miloscia.Ale ta graniza miedzy miloscia a uzaleznieniem
moze stac sie niewidoczna jesli nie mamy poczucia wlasnej wartosci
> To faktycznie istnieje ryzyko uzaleznienia.SAMOOSIU jestes
wspanialym cieplym czlowiekiem.Masz prawo do szczescia do
zycia,Nawet jesli to zycie bedzie bez niego.ON to nie jest przeciez
cale twoje zycie .Masz wokol siebie bliskie ci osoby.Masz sama
siebie.zycie jest piekne tylko musisz to wreszcie zobaczyc.Nie chce
urazic czyis pogladow ,.Ja pisze o sobie .JAk 9 lat temu zostal
aresztowany moj syn bylo to dla mnie takim szokiem i bolem ,ze jak
troche siegam pamiecia to .... Oparlam sie na wierze i chyba dlatego
nie zwariowalam .Jestem osoba malo odporna na stres.Zamiast
psychotropow ide na msze.WIem ze kazdy ma swoje sposoby i ja nie
chce tu nikogo nawracac.Pisze o sobie.Ostatnio powtarzam czesto
sobie sama jak nie chce mi sie zyc ,jak przychodza mi takie mysli ze
nie dam rady bez mojeg m.NIE BEDZIESZ MIAL BOGOW CUDZYCH PRZEDE
MNA.Nie chce uchodzic tu za Matke Terese. nawiedzona itp. Poprostu
pisze co mnie pomaga .Samaosiu zycze ci duzo sily ,spokoju i
odnalezienia samej siebie

[a.niech.to]

Masz zastanawiający nick. Popraw go na Samosię i będzie oki.

[samaosia]

nie. nie jestem samosią.

dzis mam strasznego kaca, ze sprowokowałam go do rozmowy, ze odsłoniłam swoje
słabe strony a taka juz bylam dzielna, juz prawie uwierzył (i wszyscy wokół
łacznie ze mną), ze przestaje bolec, że zaczynam sie uwalniac, ze odchodze, ze
ewoluuje.
i wszystko wzieło w łeb, nie da sie, nawet w dobrej wierze, samego siebie
oszukiwac, predzej czy pozniej to wyjdzie.
liczyłam, ze on sie ocknie, opamieta, ale nie, jest niezłomny.
musze sobie chyba wytatuowac w widocznym miejscu "JA!JA!JA!", kiedy w koncu to
ja bede dla siebie wazna i kiedy przestane znosic, godzic sie na kazdy ból w
imie miłosci, dla niego, no kiedy?

kilka miesiecy pracowitej terapii wzieło w łeb, znowu jestem w malutkich kawałkach

[leptis]

rano bardzo zaryzykowalem...nie weryfikujac danych...
i to ze On jest Twoim mezem lub juz nie-jest bez znaczenia...
w caloksztalcie...bledow...jakie moglem popelnic...

co to za znowu...odslanianie slabych stron...
Przed kims to odslanianie?..mialas na mysli..Czy przed soba...???..to chyba
wazne rozroznienie...w tym jest optymizm ..duzy...dla Ciebie...

W koncu jak sie kocha to naprawde "dynda", co kochany przeze mnie czlowiek
pomysli...o moich wyrazach milosci...tak mi sie wydaje...

a Ty juz zaczynasz sie tym przejmowac...rozpoczynajac tym samym proces
odejscia...co mnie nie zachwyca...bo zycze Ci jak najlepiej...powrotu meza itp
itd...ale TU I TERAZ to jest najlepsze co CIEBIE moze spotkac Samaosiu )))

do pracy!!!! bo poniedzialek!!!

[sylwiamich]

terapia jest dla Ciebie...żeby łatwiej było Ci przejść rozstanie z
mężem lub/i żeby dokonać w sobie zmian.Jesli trakuje się terapię
jako pomoc w oszukaniu kogoś (kochaj mnie, jestem już komś innym,
nie Twoją żoną), to takie są skutki.
Nie wyleczysz się "na zawsze".
Nie będziesz szalała...pomyslisz sobie za kilka dnin myślał że mi
nie zależy.Będziesz szalała...pomyslisz że nie masz honoru.Mi honor
nie jest potrzebny.Podobnie jak a.niech.to ....zawadzał.Bez niego
lżej.Przeżyj to po swojemu (w granicach prawa)....))))

[a.niech.to]

samaosia napisała:

> kilka miesiecy pracowitej terapii wzieło w łeb, znowu jestem w
malutkich kawał
> kach
Nie odnosisz wrażenia, że każda kolejna wpadka jest jednak płytsza
od poprzedniej?