jak stanąc na nogi

[zdziwiona.2]

Wiem, że każdy tak miał w mniejszym lub większym stopniu. Narazie
nie spię, nie jem, nic mi się nie chce, obiadu brak i chęci do
czegolkolwiek też. Tylko małą się zajmuję, ale bez radości
jakiejkolwiek, tak mechanicznie, narazie inaczej nie potrafię.
Wsparcia w rodzinie niewiele, ano przyjdą zająć się małą jak będę
szła do fryzjera, sklepu itd., od czasu do czasu. Tyle, ze się nie
wybieram, bo siły nie mam, a oni tego nie rozumieją. A co wy
robiliście, żeby się podnieść- bo muszę jak najszybciej, dla dzieci.

[z_mazur]

Jak podobna sytuacja się przeciągała, poszedłem do lekarza i
dostałem antydepresanty. Pomogło. ))

[wania46]

Mysle,ze zmazur dobrze radzi.Na ten najgorszy okres jakies piguly.A potem bedzie z gorki bo sytuacja sie ustabilizuje.To sa rowniez moje doswiadczenia.Przytulam)

[d234]

Robiłam wszystko na siłę, zmuszałam się do wszystkiego, tak jak pisałam
wcześniej moje córki są dorosłe - 24 i 20 lat, wszystko widziały i rozumiały.
Ja zawsze byłam silna i twarda, taka opoka rodziny, więc musiałam zachować
twarz. Ale ciało sobie, dusza sobie no i psyche się załamała.
Więc już sama nie umiem doradzić co lepsze, czy płacz i zapadanie się w dół, czy
zaciskanie zębów.
Wiem tylko jedno - i to już nie tylko z Naszego Forum, ale z autopsji- czas jest
lekarstwem na wszystko, na ból, na udrękę.
Trzymaj się cieplutko, my nigdzie nie idziemy i poprzez internet wspomożemy

[przed.brama]

Moje doświadczenie wskazuje, że lepiej wcześniej niż poźniej.

[krolowazla]

Czytałam w poprzednim twoim watku, że m. się wyprowadził, potem że znowu
przyszedł. Musisz zrobić z tym porzadek. Albo się wyprowadza raz na zawsze, albo
mieszka dalej. Ja bym wszytskie jego rzeczy jakie zostawił spakowała i wystawiła
za drzwi. Jeśli tak dalej bedzie, to ciagle bedzie taka sama sytuacja, a ty nie
odpoczniesz, cały czas bedziesz żyła w stresie.

Nie pamietam czy już złożyłaś pozew i zabezpieczyłaś alimenty. Jeśli nie - to
nie czekaj. Robactwo trzeba tępić.

Pozdrawiam.

[z_mazur]

> "Robactwo trzeba tępić."

Może lepiej by było bez takich epitetów...?

[krolowazla]

z_mazur nie przesadzaj to żaden epitet. Taki ktoś jak m. zdziwionej zasługuje na
gorsze epitety. A jak sie dowiedziałam , że on ma 40 lat to już w ogóle mi ręce
opadły.

[z_mazur]

Ja bym się źle czuł gdyby ktoś o mojej eks żonie w taki sposób pisał
niezależnie od mojej jej oceny.

To niepotrzebnie zaostrza dyskusję i budzi dodatkowe emocje.

popieram

[nicol.lublin]

takie okreslenia zostawmy zdziwionej. my nie mamy prawa tak oceniać
i właściwie nie widzę też takiej potrzeby. mnie np. drażni jak ktoś
mówi w taki sposób o moim mężu, choć trochę racji w tym jest. ale to
ciągle mój mąż i ojciec mojego dziecka.

wole inny poziom wymiany mysli.

[przed.brama]

Masz rację: nie dolewać oliwy do ognia.

[zdziwiona.2]

Podobno jestem silną osobowością zresztą sama czuję, że dałabym
radę bez prochów, ale pewnie długo by to trwało. Gdyby nie dzieci
obyłoby się bez wspomagaczy.Ale pewnie by to trwało, a to trwać nie
może, bo do małego dziecka siłę miec muszę, no i chyba wybiorę się
do lekarza. Pozwu o rozwód jeszcze nie złożyłam, najpierw muszę sie
wzmocnić. Niedawno składałam pozew o alimenty i wiem ile mnie nerw
to kosztowało, przy samym pisaniu morze łez wylałam. Niedługo
termin, ma być ugoda....Idę po następna chusteczkę.....A tak wogóle
to dzięki boscy jesteście!

[mary171]

Trzymaj się kochana. Powolo, ale będzie lepiej. A antydepresanty to
miże idobry pomysł. Ja swego czasu też brałam, na szczęście krótko.
Spójrz na dzieci i zobacz jaki masz skarb. One Cię kochają i
potzrebują. Pozdrawiam

kochana ja umierałam ..tak jak ty

[alexolo]

to minie.. choc ja nie wioerzyłam jak mi to mówiono..
ale to prawda...to jak grypa.....
ja meczyłam sie 2 lata ale z dnia na dzień bylam blizej
"uwolnienia".. grunt to byc świadoma co sie stało.. jak njszybciej
.. stracic nadzieje...i widziec same dobre aspekty tego co sie stało...
choc poczatkowo..placz żal tęsknota..i rozpacz ..zakrywa nam skutecznie
oczy!!!!
trzymaj sie ..

[zielona_ropucha]

alexolo napisała:

> ja meczyłam sie 2 lata ale z dnia na dzień bylam blizej
> "uwolnienia".. grunt to byc świadoma co sie stało.. jak
njszybciej
> .. stracic nadzieje...i widziec same dobre aspekty tego co
sie stało...
> choc poczatkowo..placz żal tęsknota..i rozpacz ..zakrywa
nam skutecznie
> oczy!!!!
> trzymaj sie ..

Nic bym juz nie dodała,a z tą nadzieją to najprawdziwsza prawda,jak
się ja traci,to świat staje się taki naprawdę realny i przychodzi
pora zmierzyć się z rzeczywistością,która czasami bywa całkiem
znośna,a czasami nie Pozdrawiam,trzymaj się.
Własnie łykam sobie proszki i czekam na efekt...oby jak najkrócej.
Co do reszty...poczekaj na siebie,czasami trzeba długo...ja juz mam
swoje serce,mózg jeszcze nie całkiem,bo on jest nieprzewidywalny i
uderza wspomnieniami...ale powoli też nad tym zapanować się
da,trzeba siły,a w człowieku jest jej tyle,że nigdy nie wiadomo,jak
to mozliwe.

[a.b1]

zmuszałam się żeby wieczorem w szybkim tempie obejsć Planty 3-4
razy, to było za mało więc wymyśliłam rower, na tym rowerze to
zjechałam tysiące kilomerów
to też było mało
więc znalazłam sobie 2 prace
dla mnie sposobem było absolutne zmęczenie i spanie
ciagłe bycie poza mieszkaniem
potem zaczełam swoje małe podróze, penetrowałam wszystkie zakątki w
Małopolsce
najwięcej frajdy jednak dała zajawka na terenówki i jazda w terenie,
weekend w błocie potrafił tak odstresować i poznać wielu ciekawych
ludzi....między innymi i Jego
teraz jesteśmy razem, o tym co było przed rozwodem i wczasie
rozwodu już nie myśle, albo staram się zabijać te myśli
pozdrawiam
będzie lepiej

[marek_gazeta]

Doradzam rzeczy sprawdzone w każdej sytuacji:
- zerwanie wszelkich kontaktów z prawie-eksem (żadnych widzeń, żadnych informacji o nim/jego życiu, konieczne ustalenia wyłącznie przez osoby trzecie bądź SMS-y, najlepiej ustalić stałe godziny odwiedzin z dziećmi, abyś mogła wtedy wychodzić)
- aktywność fizyczna (aerobik, cokolwiek, co porawi samopoczucie i figurę)
- powrót do dawnego hobby, które sprawiało Ci frajdę
- balangi jako środek odstresowujący; ciężko się przemóc, ale jeśli dobrze trafisz, dobra impreza będzie lepsza od farmakootumaniaczy

[z_mazur]

Balanga jako środek odstresowujący jest bardzo ok, ale ma swoje
wady, jak np. dosyć ograniczony czas działania. Posiadanie dzieci
skutecznie utrudnia używanie tego środka w dużych ilościach.

Nowoczesne antydepresanty nie otumaniają, wręcz przeciwnie, dodają
woli życia i podnoszą samopoczucie. Działają jak dopalacze, człowiek
nabiera ochoty na życie.

[d234]

Ja dodaję chłopcy coś o wiele tańszego - SPRZATANIE

[przed.brama]

z_mazur napisał:

> Nowoczesne antydepresanty nie otumaniają, wręcz przeciwnie, dodają
> woli życia i podnoszą samopoczucie. Działają jak dopalacze,
człowiek
> nabiera ochoty na życie.
Potwierdzam. Zdarza się, że pierwszy lek bywa nietrafiony. Wtedy
należy prosić lekarza o przepisanie innego.

O ile mnie pamięć nie myli, kiedyś rywalizowaliśmy o tytuł
forumowego speca od depresji. Ładnie się uzupełniamy.

[sagaretia]

Mam taką swoją maleńką metodę która nieraz mi pomogła.
Może mogłaby się i sprawdzić w innych przypadkach?
Od lat z przerwami,większymi czy też mniejszymi pisze pamiętniki
(to za duże słowo),w każdym razie spisuje sobie jak jest na dzień dzisiejszy
,jak i to co się wydarzyło w międzyczasie(kiedy nie pisałam).
Wyrzucam z siebie te wszystkie nieuczesane myśli zarówno złe jak i dobre.
Zdarzyło mi się napisać listy które miałam ochotę wysłać byłemu mężowi(pełne
bólu)....napisałam ,nie wysłałam.....ale ulżyło.
Nie zawsze wszystko można powiedzieć przyjaciółce ,czy mamie,
a kartka papieru wiele zniesie.
Przelewam te swoje uczucia na papier(w pewnym sensie to forum to też taka
kartka,tyle że juz nie tylko do szuflady).
Po jakimś czasie wracam do tego ,czytam sobie i często okazuje się ,że wiele z
tamtych problemów było niepotrzebnie nakręconych i nie tak strasznych.....choć
niektóre wciąż pozostały.
Wiele rzeczy znalazło jednak swoje rozwiązanie,nie sprawdził się też
najczarniejszy scenariusz.....i to daje mi do myślenia.
Te zapiski pomagają mi zrozumieć samą siebie,dostrzec mocne i słabe strony
swojej osobowości,by na przyszłość móc sobie w pore pomóc samemu.
Jak mają mnie zrozumieć inni ,jeśli ja sama siebie nie nauczę się rozumieć?
Jak czytam swoje nastoletnie pamiętniki to mam ubaw po pachy ,jakie śmieszne
problemy wtedy miałam ,ale miło jest sobie przypomnieć tamtą dziewczynę pełną
marzeń i energii.
Tak więc pisze kiedy czuję potrzebę-wyrzucam z siebie ból ,gniew
,rozterki.....za jakiś czas wracam do tego i okazuje się ,ze nie taki diabeł
straszny,a ziemia wciąż się kręci a ja razem z nią,
a obok mnie kręci się też moja córeczka ,
która jest z każdym dniem radośniejsza i mądrzejsza (mimo że jej tata nas
porzucił) i zapomina o tym co złe z prędkością światła i nie mam prawa podcinać
jej skrzydełek ale muszę sprawić by unosiła się wyżej i wyżej.......i muszę
dorównać jej kroku,bo szczęśliwy rodzic to szczęśliwe dziecko
Kiedy jednak mam już naprawdę totalny dołek i nie chce mi się nic (czasem nawet
żyć),to przypominam sobie słowa mojej przyjaciółki z dawnych lat z którą razem
jeździłam na spotkania rekolekcyjne.
Masz oczy by widzieć,
język dzięki któremu możesz wyrażać siebie i swoje uczucia,
ręce by dotknąć ,objąć,przytulić
nogi żeby zaniosły Cię tam gdzie zapragniesz
i sprawny umysł,który daje Ci wolną wolę.
To niby drobiazgi,
a jednak tak wielu ludziom życie tego nie dało(ludzie
chorzy,ułomni,niepełnosprawni) - Tobie tak.
Wiem ,ze naturą ludzką nie jest porównywanie się z tymi którzy maja gorzej od
nas ,ale z tymi którzy maja o niebo lepiej.
Cała sztuka polega właśnie na docenieniu tego co mamy i zrozumieniu jak wielu
ludzi może nam tego zazdrościć.
Twoje dzieci liczą na Ciebie ,musisz być silna dla nich ,każdy ich uśmiech
traktuj jak balsam na tysiące ran w swojej duszy i pomyśl ,że i Ty będziesz
przez całe życie takim balsamem dla nich-nie może Cię więc ani zabraknąć ani ubyć .
Więc dbaj o siebie,wystawiaj codziennie nóżki z łóżeczka,a kiedy dopada Cię
chandra wyobrażaj sobie szóstki,chichoty,całusy i wpatrzone w Ciebie z ufnością
oczy swoich dzieci którym dałaś życie i dla których jesteś najważniejsza

[przed.brama]

Poświadczam przydatność metody.

[bozenadwa]

Sagaretia podpisuje sie pod kazdym slowem ,ktore napisalas,Pieknie
to powiedzialas,i tak prawdziwie,I wlasnie o to w zyciu
chodzi .Zdziwiona mocno Cie przytulam ,i prosz Cie c calego
serca ,postaraj sie ,nie zyc juz jego zyciem ,to nic nie da,Ty
przeciez masz swoje zycie,Przyszlas tutaj na swiat po cos
przeciez,na pewno nie po to aby zyc za kogos ,Zyj SWOIM
zyciem ,jjestes mamusia ,jestes kobieta ,JESTES ,Mie to tez trudno
bylo zobacyc ,ale chyba to wiesz ,bo piszemy tutaj jakis czas,moze
wybierz sie do psychologa ??? Skorzystaj rowniez z pomocy rodziny ,i
jak tylko bedzie to mozliwe rob cos dla siebie.Fryzjer?? wypad ,nz
ciacho ?? spotkanie z kolezanka??? Kiedys zuza napisala mi
instrukcje ,jak wyjsc ,z domu ,jak to znajde to Ci wysle
linka.Pozdrawiam Cie ,i .... odpusc ,odetnil sie od niego
przynajmniej narazie,Jestem z Toba.Bozena

[bozenadwa]

Czytaj- jak się naumiesz części pierwszej bez ściągi- dostaniesz
drugą.
Przepis na wyjście z domu czyli
( instrukcja obsługi własnego chcenia/niechcenia)
Część I

1.Wziąć swój zmaltretowany zwłok z wersalki lub fotela i
zanieść do łazienki
2.Jeżeli będzie się opierać, złapać za czuprynę lub uszy
3.W łazience napuścić wodę do wanny i nie pomylić gorącej z
zimną- lepiej wymieszać i łokciem sprawdzić, czy się nadaje
4.Do wody wsypać olejków wonnych tudzież soli kąpielnych
5.Leżeć w tym minimum 20 minut
6.Nie zapomnieć ruszać rękami, bo wprawdzie ciało się namoczy,
lecz samo nie umyje
7.Wyjść z wanny i szorstkim ręcznikiem potrzeć wszędzie.
Wszędzie więc tam tyż.
8.Natrzeć ciało coby się nie łuszczyło, a ujędrniło- nie mylic
tej czynności z zabalsamowaniem
9.Ułożyć szał fryzurę i nałożyć makijaż- na twarz, nie na włosy
10.Iść do szafy i pogrzebać. Wyjąc ciuchy, które trzymało się
na najlepsze okazje, w tym bieliznę
11.Założyć to wszystko stosownie do pogody i pory dnia ( nie
polecam ulubionego bikini+ jesiennego płaszcza+ klapek= strój
powodujący że cię zamkną w wariatkowie albo za coś inszego zaraz po
wyjściu z domu
12.Usiąść przy telefonie z adresami rodziny i przyjaciół
13.Zacząć dzwonić od nazwiska zaczynającego się na A
14.Umówić się z kimkolwiek, pamiętając, żeby wykluczyć: mężów
swoich koleżanek i przyjaciółek, bo może być groźnie a mamy dużo
adrenaliny we krwi więc więcej nie trza, bo padniemy, zanim
wyjdziemy. A więc nie z kimkolwiek alee tylko i wyłącznie z
koleżanką którą się lubi, a która jest pogodna i niebiańsko
cierpliwa, spolegliwa.
15.Wyjśc z domu ( oczywiście ubranym) i nie zapomnieć zamknąć
drzwi na klucz ( acha- woda z wanny wypuszczona?!)
16.Dalej samo się robi bo jak dotrzesz do tego punktu to
oznacza żeś w 90% ogarnięta
17.Pamiętaj- tylko wróć do domu późno

Ps1: uwaga: instrukcja nie nadaje się do bezpośredniego użytku dla
facetów, oni se muszą kilka rzeczy zmodyfikować
Ps2: jeśli masz dzieci, to musisz wcześniej zadbać o ich opiekę

[sagaretia]

Hi hi Bożenko )
zaraz sobie wydrukuje i na drzwiach łazienki powieszę ......
to tak na wszelki wypadek jakbym któregoś dnia wstała i mi się zapomniało co i
jak z rękami i nogami zrobić ))

[bozenadwa]

To mi kiedys poslala Zuza,jak bylam w dosc nieciekawym
stanie,Zachcialo mi sie zyc,Jesli na swiecie ,sa ludzie ,ktorzy
wymuslaja takie rzeczy,aby pomoc innym ,TO WARTO ZYC,!!!

[sagaretia]

Bo z nami Bożenko trzeba czasami jak z dziećmi-
trzeba nas chwycić za rączkę i kroczek po kroczku......
tyle, że dzieci uczą się wciąż czegoś nowego,
a my tak jakby od nowa

[bozenadwa]

tak ,tak masz racje ,ze czsami trzeba jakby znowu od nowa,Ale
musle ,ze za kazdym razem juz nie treba uczyc sie az tyle ,co
poprzednio,i coraz wiecej zapamietujemy,Uczymy sie przeciez przez
czle zycie,Wiesz Ty masz racje ,aby to wydrukowac i powieszic w
lazience,na wypadek jakby sie znowu zapomnialo ,ze zycie jest piekne.

[bozenadwa]

Oj ,ide juz spac ,tyle literowek !!!Przepraszam,

[sagaretia]

Może w łazience nie,bo tam trzeba jakoś dojść Bozenko ))
Najlepiej w sypialni na nocnym stoliczku i w ramce obok budzika co by się zaraz
nam z rana w oczy rzuciło )) Dobrej nocy

[przed.brama]

Mnie w pewnym momencie zaczęło być tęskno do Twoich literowanek.

[przed.brama]

bozenadwa napisała:

> Jesli na swiecie ,sa ludzie ,ktorzy
> wymuslaja takie rzeczy,aby pomoc innym ,TO WARTO ZYC,!!!
Warto żyć bezwarunkowo, tylko nie zawsze się chce.

[mala30latka]

W moim przypadku było różnie. Od dłuższego czasu w małżeństwie było
źle, święta grudniowe i sylwestra spędziłam sama jak palec. A po
nowym roku byłam już tylko wściekła, jak po raz ostatni rozmawiałam
z m. i usłyszałam totalne bzdury... Złość pomogła mi wyjść z dołka.
A potem pomagała (i nadal pomaga) praca. Ja uwielbiam swoją pracę,
pomijając że sama jestem sobie szefem ehhh, ludzie... gdyby mi
życie osobiste wychodziło tak jak zawodowe, to bym była całkiem
happy
Nie mam dzieci, więc tu w tej strony motywacja nie działa. Ale
sprzątanie, do pewnego stopnia pomagało, zmęczenie fizyczne robi
swoje, najlepiej jak padasz na twarz i wszystkie mięśnie czujesz
rowerek - zawsze, bardzo bardzo
I banalne ale prawdziwe - faktycznie potrzeba czasu, spojrzenia z
dystansu, o który ci teraz bardzo trudno... będzie tylko lepiej, daj
sobie szansę