Jesienne rozwódki

[a.niech.to]

Przyjaźnią się, oferując sobie namiastkę rodziny i jedyną dostępną
bliskość. Wysiadują parkowe ławeczki z pustką w oczach. Pogrzebały
nadzieję, że jutro przyniesie cokolwiek lepszego niż dziś.
Skrzetnie przeliczają pieniądze, których i tak zabraknie na rozrywkę
inną niż krzyżówka, książka i spacer po parku.
Podobno zawsze można coś zmienić, podobno...

[mola1971]

Ani.chybi mi znów z Tobą po drodze Ale tym razem tak nie do końca..
Też zauważyłam pewnego rodzaju solidarność jajników samotnych czy/i samodzielnych kobiet. I to nie dotyczy tylko rozwódek, ale również wdów. Wczoraj jadąc do koleżanki (takiej mojej psiapsiółki od zła wszelkiego) zauważyłam dwie znane mi żwawe wdówki (obie w okolicach 60tki), które razem uprawiały Nordic Walking
Ja w takiej babskiej przyjaźni nie zauważyłam pogrzebanych nadziei czy pustki w oczach. A nawet wręcz przeciwnie... Zauważyłam radość życia. Zresztą dla mnie samej na doły wszelakie najlepszym lekarstwem jest babskie party Choćby tylko dwuosobowe.

[a.niech.to]

mola1971 napisała:

> żwawe wdówki (obie w okolicach 60tki), które razem uprawiały
Nordic Walking :-
To jest to wspieranie się dwóch niewygodnych kulach?

[mola1971]

To jest żwawy chód wspierając się dwoma wygodnymi kijami
I sorry za pomyłkę z nickiem A.niech.to (z całym szacunkiem do Ani.chybi )
Strasznie podobne te nicki macie

[a.niech.to]

Domyśliłam się, że o mnie chodzi.)

[a.niech.to]

A poważniej; następuje izolacja kobiet, zamykających się w kręgu
takich samych nieszczęść i niedogodności. Trudno temu
przeciwdziałać. Wiele starszych, samotnych kobiet ma tak głębokie
kompleksy, że prawie nie wytyka nosa z domu. Depresja szaleje jak
dżuma. Do tego dochodzą przesądy tego typu, że kobiecie nie wypada
samotnie pójść na piwo. W miejscach publicznych część tych osób
czuje się wprost na cenzurowany. Są speszone, zakłopatane, spięte.
Stosunki wewnątrz najczęściej losowo dobranych grup też pozostawiają
sporo do życzenia: podejrzliwość, nieufność, zawiść, niesnaski. W
dużej mierze jesienne rozwódki dźwigają ciągle spadek po nieudanych
związkach.

[mola1971]

Eeee tam Każdy człowiek izoluje się sam. Jeśli ktoś sam sobie wmówi, że jest gorszej kategorii to też inni tak właśnie będą go traktować.
A grupę znajomych najlepiej jest sobie dobierać samemu zamiast liczyć na zrozumienie w grupie losowo dobranych osób. Bo to na siebie trzeba liczyć a nie na jakiś tam los.
A że niektórzy z tego rezygnują? Ich sprawa i stan cywilny nie ma tu nic do tego. Jest cała masa ludzi w małżeństwach, którzy żyją sfrustrowani, mają kompleksy i zamykają się w kręgu własnych nieszczęść. Nie przypisywałabym takich zachowań tylko kobietom po rozwodzie. Bo to chyba osobowość i podejście do życia są ważne a nie stan cywilny.

[panda_zielona]

Nie zgadzam się z takim myśleniem.Od nas samych zależy czy się
zamkniemy w domu,czy wyjdziemy do ludzi.Samotnie pójść na piwo,a
czemu nie?Do kina,dlaczego nie?.Nie czułam się nigdy na
cenzurowanym,a może po prostu nie zwracam uwagi.A tak na
marginesie,mam grono przyjaciółek,z którymi robi się różne
wypady,czasem nawet ekscesyI nie wszystkie samotne,bo są wśród nas
i mężatki,i wdowy,i rozwódki.Taka zgrana paczka

[ani.chybi]

Dobrze, ze padają inne głosy niż a.niech.to, bo w świetle jej
refleksji, wypadałoby wymontować przewód z odkurzacza i ...

[cold.wind.blows]

Wtrącę się. Mówisz o pewnego rodzaju solidarności jajników samotnych
kobiet. Też to zauważam Faceci nawet tego nie mają - widział ktoś
kiedyś dwóch panów z kijkami trekkingowymi. bo ja nie. Przyjaźń
męska owszem istnieje ale na nieco innych płaszczyznach. Mężczyźni
raczej nie wypłakują się sobie, nie wspierają się w trudnych
chwilach, nie pocieszają się, nie są ze sobą gdy jest ciężko. A
prawda jest taka, że czasem też potrzebują tego. Myślę, że u nas w
większości takie przypadki to samotne bastiony. Ja mam jeszcze
gorzej pod tym względem, w czasie małzeństwa przeprowadziłem się do
innego miasta i większość znajomych to byli ci od strony ex. Teraz
pod tym wzgledem jest pustka. I co robić droga redakcjo?

[mola1971]

Drogi czytelniku, szanowna redakcja zielonego pojęcia nie ma Bo szanowna
redakcja mieszka od urodzenia w tej samej wsi (z krótką przerwą na studia) i na
tej wsi ma przyjaciół i rodzinę. A do tego szanowna redakcja jest generalnie
otwarta na ludzi osóbką i zdarza jej się zawierać przyjaźnie (takie co w razie
problemów wszelakich można liczyć na pomoc) nawet w pracy. Na tym forum (i PP)
również jest co najmniej kilka osób, które aż mnie korci by poznać w realu.
Niektóre wiem, że na pewno poznam. I od razu mówię - to są kobiety. Właśnie
takie, które mają ten gen solidarności jajnikowej. Bo ten gen nie jest dany
wszystkim kobietom. Zresztą tu dużo zależy również od wieku. Kobiety im starsze
tym ładniej i pełniej się przyjaźnią

A jeśli chodzi o Ciebie to nie wiem bo nie jestem mężczyzną. A tak na kobiecy
rozum (i intuicję) to mogę Ci tylko zasugerować np. odświeżenie przyjaźni z
czasów szalonej młodości (choćby na nk), otwarcie się na ludzi w środowisku
zawodowym i... na tym forum też. Wszędzie są ludzie. Wystarczy się na ich
poznawanie otworzyć.

[cold.wind.blows]

Dziękuję Ci Redakcjo.
Tak poważnie to chodziło mi o sytuację ogólną, jak to jest u was, a
jak u nas. Ja w tej chwili nie mam szczególnego parcia do ludzi,
choć wiadomo, że fajnie jest z kimś pogadać czasami, bo to zawsze
daje inną optykę na różne sprawy, ukazuje inne aspekty rozmaitych
sytuacji. Ja na razie jestem w fazie "złożony pozew" . Za dwa
miesięce będzie już po (mam nadzieję).
Kontaktów z ludźmi mam dużo zawodowo. Ale tu też jest mały problem,
prowadzę malutką firmę więc wiesz jak jest: "only bussiness", trzem
pracownikom też raczej wypłakiwał się nie będę.
Jak przyjdzie czas dam radę.
Pozdrawiam

[mola1971]

Jeśli chodzi o sytuację ogólną to wydaje mi się, że po prostu tak już jest, że kobiety są bardziej takie 'na zewnątrz' a mężczyźni bardziej 'do wewnątrz'. Mając ten sam problem kobieta zwoła sabat czarownic (przyjaciółek znaczy się) i będzie z nimi paplać, problem wałkować, jeśli jest taka potrzeba to nawet płakać. A mężczyzna albo upije się w samotności albo pójdzie z kumplem na wódkę i obaj upiją się w milczeniu. No może ze dwa zdania wymienią
To jest po prostu podstawowa różnica między płciami. Tak mi się wydaje.
Również pozdrawiam

[ani.chybi]

> I co robić droga redakcjo?
Odebrać @ <podszywa się>

[cold.wind.blows]

?

[chybi1]

Pozwoliłam sobie napisać do Ciebie parę słów na gazetową pocztę.

[lampka_witoszowska]

jesienna dziewczyna nikomu nie znana
nie przyjdzie do ciebie wieczorem ni z rana
w południe i noca nei ujrzysz jej cienia
bo przeciez dziewczyny tej nie ma

jesienna jestem
choć najpierw mi włosy wiosną pachniały, to potem już tylko
pasozytem zostałam
więc nie mam nostalgii, dla niego już mnie nie ma

choc uznałam, że powinnam wiersze poczytać, za mało płaczę... a
wolałabym więcej
na razie nie mam czasu, żuczki oglądam z Małą i rozmawiamy o życiu

[a.niech.to]

Godna alternatywa!

[panda_zielona]

A.niech.to widać wyraźnie,że coś Cię ostatnio gryzie,bo skąd taki
pesymizm?Głowa do góry,pierś do przodu,nie daj się czarnym
myślom.Pozdrawiam i ściskam z sympatią.

[a.niech.to]

Mam problem ze skorelowaniem duszy i ciała. Męczę się, gdy zbyt
długo udaję dorosłą.

[mola1971]

To przestań udawać ))

[panda_zielona]

właśnie,przstań udawać

[lampka_witoszowska]

właśnie, przestań udawać, bądź otwarcie sobą

szkoda zycia na ukrywanie tego, co najpiękniejsze w sercu

[spokojnazawsze]

Jesienne rozwódki? Są takie same jak wiosną, latem czy zimą. Czyli
różne.Jedne są smutne i przegrane, inne pełne optymizmu i energii.
Wszelkie uogólnienia i myślenie stereotypami prowadzi do fałszywych
wniosków.

[lampka_witoszowska]

alez co Ty mowisz, jesienne sa zupelnie inne!

[spokojnazawsze]

A jakie? To w takim razie jakie sa Letnie rozwódki? Zimowe? No i te
wiosenne?

[lampka_witoszowska]

a skąd ja mam wiedziec, jakie są inne rozwódki!?
ja wiem, że jesienne są inne, ale przeciez przeglądu wszystkich nie
będę prowadzić
może ktoś inny Ci powie...