Szanghaj

[mason44]

?Otwarte miasto?- Szanghaj leżące u ujścia rzeki Jangcy nad Morzem
Wschodniochińskim do czasów pierwszej wojny opiumowej w połowie XIX wieku
było małym portem rybackim. Mieszkańcy tego niewielkiego miasteczka dodatkowo
czerpali dochody z tkactwa. Po roku 1842 - po zakończeniu pierwszej wojny
opiumowej - do Szanghaju przybyli Anglicy, Francuzi, Japończycy. Znaczna jego
część została podzielona na strefy wpływów obcych państw, które wyłączone
były spod jurysdykcji Chin. W efekcie miasto przekształciło się w ?specjalną
strefę ekonomiczną?. Na początku XX wieku port w Szanghaju stał się
największym portem chińskim, a znaczną część mieszkańców stanowili
obcokrajowcy, doglądających swoich interesów. Miasto kwitło dzięki handlowi
jedwabiem, herbatą i opium. To ostatnie w dużych ilościach było sprowadzane
przez obcokrajowców. Z tamtego okresu pochodzi znaczna część budowli w stylu
europejskim stojących wzdłuż Bundu czy we francuskiej części miasta zwanej
Frenchtown. Piękne hotele, bogate fasady banków, pałace przemysłowców do dnia
dzisiejszego budzą zachwyt. Miasto to w ówczesnym czasie było miejscem
największych zagranicznych inwestycji na świecie.

W roku 1921w Szanghaju właśnie powstała Komunistyczna Partia Chin,
która znalazła szerokie poparcie wśród rdzennych mieszkańców. Wyzyskiwani do
granic możliwości Chińczycy pracujący dla obcego kapitału, mieszkający w
nieludzkich warunkach, cierpiący biedę i głód udzielili swojego poparcie
komunistom. W dzielnicy francuskiej można obecnie odwiedzić muzeum powstania
KPCh. W Szanghaju również Przewodniczący Mao zainicjował ?rewolucję
kulturalną?, publikując w miejscowych gazetach artykuł, wcześniej nie
dopuszczony do opublikowania w Pekinie. W tym mieście portowym siedzibę miała
również czteroosobowa grupa, której przypisywane są wszelkie klęski,
nadużycia i niepowodzenia z czasów ?rewolucji kulturalnej? tzw. bandy
czworga.

Bardzo intensywny rozwój rozpoczął się w roku 1990, kiedy wcielony
został w życie plan rozwoju Pudongu na wschodnim brzegu rzeki Huangpu. -
nowej dzielnicy, gdzie utworzona została Specjalna Strefa Ekonomiczna. Jak
grzyby po deszczu powstają nowoczesne wielopiętrowe biurowce przypominające
nam znane z amerykańskich filmów drapacze chmur. Poszerzane i rozbudowywane
są ulice, a w wielu miejscach, gdzie nie ma wolnej przestrzeni na sieć
komunikacyjną buduje się skrzyżowania wielopoziomowe. Samochody jeżdżą w
niewielkiej odległości od okien np. trzeciego pietra.

Stale rozbudowywana jest sieć supernowoczesnego metra. Bez
wątpienia kwitnąca gospodarka, ogromne chińskie i zagraniczne inwestycje w
Szanghaju spowodowały, że miasto to znacznie wyprzedziło inne miasta chińskie.

Przebywając w Szanghaju odnosi się wrażenie wielkiej nowoczesności
i ogromnych możliwości rozwojowych tego miasta. Jednocześnie można
zaobserwować pogłębianie się dysproporcji między mieszkańcami - obok
nowoczesnych drapaczy chmur ze szkła i aluminium, bogatych domów towarowych
stoją, stare prawie rozpadające się domki przy wąskich uliczkach,
zacienionych wieżowcami. To stary Szanghaj, który powoli odchodzi w
zapomnienie.
Dla niektórych Szanghaj to ?najmniej chińskie miasto w Chinach?.
Spacerując po Bundzie, który stanowi symbol miasta - zachodnim nabrzeżu rzeki
Huangpu spotyka się tysiące chińskich i zagranicznych turystów
fotografujących fasady budynków dawnych siedzib firm i banków wzniesionych na
początku XX wieku. Budowle te swoim wyglądem bez wątpienia przypominają
Europę.


W kierunku wschodnim z Bundu rozpościera się widok na Pudong, nową
dzielnicę miasta wzniesioną w ostatnich latach. Wznoszą się tam drapacze
chmur, kolorowe budynki o futurystycznych kształtach, a całość tego
nowoczesnego krajobrazu XXI wieku, który się może podobać lub nie,
uzupełniają gigantyczne rozświetlone reklamy najbardziej znanych firm
światowych. Nad panoramą Bundu dominuje budowla Wieży Perły Wschodu, a także
najwyższego budynku w Chinach oddanego do użytku z okazji 50 rocznicy
Chińskiej Republiki Ludowej - Jinmao. Z obu tych budynków przy pięknej
pogodzie i dobrej widoczności rozpościera się wspaniały widok na panoramę
miasta. Z portu na zachodnim brzegu rzeki można również wyruszyć statkiem
spacerowym do ujścia rzeki Jangce, co daje dobrą możliwość obejrzenia
panoramy Szanghaju od strony portu.

Główną ulica i chlubą miasta jest ulica Nanjing Donglu, w ostatnich
latach odnowiona i zmodernizowana oraz zamieniona w strefę dla pieszych. Przy
niej stoją znane szanghajskie domy towarowe, hotele, restauracje i bary. Przy
tej ulicy na czwartym piętrze jednego z gmachów koło hotelu Sofitel znajduje
się bardzo ciekawe muzeum - Muzeum Chińskiej Antycznej Sztuki Erotycznej lub
Chińskiej Kultury Płci. Zostało ono udostępnione przed dwoma lata i posiada
jedyną w swoim rodzaju kolekcję zabytków.

W przedłużeniu ulicy Nanjing Donglu w kierunku zachodnim znajduje
się ostatnio przebudowany i zmodernizowany Plac Ludowy. Wśród pięknie
utrzymanego parku pełnego kwiatów, kolorowo kwitnących drzew i kwiatów wznosi
się nowoczesny gmach Muzeum Szanghaju. W muzeum tym znajdują się bardzo
dobrze eksponowane kolekcje z poszczególnych dziedzin kultury i sztuki
chińskiej. Bez wątpienia muzeum to jest godne odwiedzenia w czasie pobytu w
Szanghaju. Na Palcu Ludowym ciekawostką architektoniczną jest również nowo
wzniesiony budynek Teatru Wielkiego.

Jedną z najważniejszych atrakcji Szanghaju jest również kompleks
ogrodów Yu Yuan znajdujący się północno-wschodnim końcu szanghajskiej
starówki. Ogrody liczą sobie ponad 400 lat, założone zostały w czasie
panowania dynastii Ming przez urzędników dworskich. Prawie dwadzieścia lat
trwały prace nad założeniem ogrodu. Po wielu zniszczeniach na przestrzeni
wieków ogrody zostały odrestaurowane i są dobrym przykładem chińskiej sztuki
ogrodowej z XVI wieku. Koło ogrodów znajduje się równie ciekawy bazar, gdzie
turysta znajdzie szeroki wybór rzemiosła chińskiego. Odwiedzając ogrody Yu
Yuan i bazar można również odwiedzić świątynię Opiekuńczych Bóstw Miasta,
która została również ostatnio odrestaurowana i udostępniona zwiedzającym.
W północno-zachodniej części miasta wznosi się Świątynia
Nefrytowego Buddy pochodząca z początku XX wieku. Jest ona jedną z niewielu
buddyjskich świątyń w Szanghaju i stanowi ważny ośrodek kultu religijnego. W
świątyni znajduje się nefrytowy, wysoki na dwa metry posąg Buddy bogato
zdobiony złotem i klejnotami. Tu również w salach wystawowych na pierwszym
piętrze zobaczyć można kolekcję zabytkowych przedmiotów służących do kultu
religijnego.
Wizyta w Szanghaju może być również dobrą okazją do pogłębienia
swojej wiedzy z zakresu sztuki Chin. W Galerii Sztuki Liu Haisu,
Szanghajskiej Akademii Malarstwa Chińskiego, Galerii ShanghART czy w
Szanghajskim Muzeum Sztuk Pięknych podziwiać można kolekcje sztuki z różnych
okresów. Na uwagę zasługuje również ogród botaniczny z duża kolekcją bonsai
czy zoo, gdzie jedną z atrakcji są niedźwiadki panda.