Jak się zachowywaćw Rumunii?:)

[latempesta]

WItajcie!!
Wyruszam do mojego chlopaka do Rumunii, pierwszy raz...i troche sie boje...tzn
nie podrozy.. chodzi mi o to, ze nie wiem jak sie zachowywac..przy jego
rodzicach, w ich domu...czego nie robić, jak sie nie zachowywać..czy Rumuni to
sympatycznie ludzie? prosze o jakies specjalne wskazowki..nie chce dac plamy
przed przyszlymi tescami:)
i mam pietra..niby to nic..a jednak...:)

[Gość: boznkaa72]

Naprawde nie masz sie czego obawiac.Rumuni to bardzo przyjazni
ludzie.Powinnas zachowywac sie naturalnie.Ja tez jadac pierwszy raz
do Rumunii mialam troche obaw,ale okazalo sie ze
bezpodstawnie.Wszyscy byli dla mnie bardzo mili i starali sie o to
bym czula sie jak najlepiej.

[transilvania]

ja nie wiem czy tak jest wszędzie, opisuje to co znam z relacji w mojej
rumuńskiej rodzinie i wśród znajomych. może sie forumowicze wypowiedzą.
zauważyłam pewne różnice, z którymi do tej pory mam pewne problemy. Można do
nich podejść z przymrożeniem oka. W ogóle generalna zasada jest taka, że
cudzoziemcowi większość wpadek uchodzi na sucho :)
1. Polacy odruchowo potwierdzają coś mrugając oczami i nic nie mówiąc. nie
zawsze jest to zrozumiałe dla Rumunów. Poza tym usłyszałam opinię, że to jest
wpisane w subkulturę więzienną :)
2. Odmawianie i naleganie: ponoć na pytanie, czy np. jesteśmy głodni, nie wypada
odpowiedzieć twierdząco, nawet jeśli jesteśmy. Bo zabieramy gospodarzom okazję
do nalegania, co jest objawem gościnności. Należy więc się krygować: ależ nie
nie, nie jestem głodna. Jeśli jednak na pewno czegoś nie chcesz, to musisz
bronić swojego stanowiska jak lwica, bo: małe nie=tak. duże nie=nie wiem, moze
tak. A NIE NIE NIE!!!!! dopiero znaczy: nie chcę.
naleganie: jeżeli ty coś oferujesz, to będzie to działało podobnie. czyli w
większości przypadków ci odmówią, ale nie znaczy to, że nie chcą.
3. Jeżeli chcesz wyjść ze spotkania, musisz sobie zarezerwować na tę czynność
około pół godziny, bo będziesz usilnie zatrzymywana, łącznie z chowaniem twojego
płaszcza, blokowaniem drzwi. Serio, byłam świadkiem takich akcji :)
4. Nie zdziw się, że konwersacja jest prowadzona w ten sposób, że ktoś ci zadaje
pytanie i natychmiast wychodzi z pomieszczenia. nie znaczy to,że masz nie
odpowiadać. Rozmowy są prowadzone podniesionym głosem a jej uczestnicy
przemieszczają się w trakcie po całym domu. I często nie są to błahe rozmowy
typu co kupić,ale np. pada pytanie o relacje Polski ze Stanami zjednoczonymi
albo jak ci się podoba w Rumunii i pyk! rozmówcy nie ma, krąży gdzieś i
oczekuje, że będziesz wykrzykiwać odpowiedź.
5. Jeśli jesteś namiętną zwolenniczką czarnej herbaty, to nie zaszkodzi ją
zabrać ze sobą. W ogóle herbaty należy się domagać. Bo w wielu domach w ogóle
nie ma zwyczaju jej podawania. Czasem na moja wyraźną prośbę o herbatę
dostawałam zimny rumianek z cytryną. Trzeba precyzować, że chodzi nam o czarna,
gorącą herbatę. Jeszcze z drobiazgów kulinarnych - do chleba nie zawsze
dostaniesz margarynę, też trzeba się upomnieć.

A poza tym potwierdzam to co napisano powyżej, że Rumuni to przemili ludzie.
Bardzo otwarci, serdeczni, pomocni, weseli. na pewno będzie dobrze.

[aua81]

Witam:)))
Naprawde nie ma sie czego bac, choc jak pierwszy raz jechalam tez
czulam strach ale wszystko wyszlo dobze.Rumunii to przemili ludzie,
bardzo goscinni.Pamietaj ze jak sie witaja zawsze caluja 2 razy w
policzek.
Milego pobytu zycze:)))))
napewno bedziesz zadowolona!!!!

[latempesta]

Dziękuje za rady:), na pewno skorzystam, dla mnie to nowa kultura, mysle , ze
zupelnie inna mentalnosc..(troche to juz dostrzeglam po swoim chlopaku)no i
dlatego stad te obawy..zreszta jak zawsze przed czyms nowym..
dziekuje i jak sobie cos przypomniecie prosze piszcie..to bardzo wazne dla mnie,
wiedziec, jak sie tam zachowac:)

[annael]

Z zainteresowaniem czytam wątek, bo też mam chłopaka Rumuna i jestem
bardzo ciekawa róźnic kulturowych między nami. A jakie różnice Ty
zauważyłaś? Jak rozumiem jesteście ze sobą już dość długo i pewnie
nazbierało się teo trochę.

[latempesta]

O różnicach tj. inna religia, kuchnia, język, czy prezydent chyba nie muszę
mówić..:)Znam oprócz mojego chłopaka, jeszcze kilku Rumunów i zauważyłam u nich
pewne cechy, które dość wyraźnie mi sie rzuciły..przede wszystkim spontaniczność
w podejmowaniu decyzji, totalny optymizm, niesamowity zapał w dążeniu do celu,
nieugiętość, upór..Polacy moim zdaniem to bardziej pesymiści..wciąż w jakiś
sposób krzywdzeni przez los..zawsze im mało wszystkiego i dążą niby do celu,
ale to zawsze w towarzystwie ciągłego narzekania(nie mowie oczywiście o
wszystkich POlakach:)U mojego chłopaka, a znam już go więcej jak ponad
rok..nigdy nie usłyszałam narzekania..nigdy sie nie skarżył na nic..I chyba
najważniejsza różnica miedzy osobnikami płci męskiej z POlski i z Rumunii..w
miłości są oddani jak diabli..:)przeskoczą chyba wszystkie przeszkody, by być
tylko ze swoja miłością..:)myślę, ze to wszystko jeśli chodzi o sposób myślenia
i odnoszenia sie do rzeczywistości..:)

[Gość: napolnoc]

Obcy ludzie na ulicy zachowuja sie sypmatycznie i milo. Tam panuja podobne do
polskich zwyczaje np przepuszczanie w drzwiach itd (slyszalam, ze w Bukareszcie
juz niekoniecznie :D).
Co do zachowan w rodzinie, to mnie sie zdaza, ze schodza sie wszystkie ciotki,
przyjaciolki i siedza w kuchni i jak tylko sie pojawie, to wszystkie naraz mnie
sciskaja, caluja, lapia za rece i kazda wychwala mnie pod niebiosa i czestuje
ciastem/kanapkami/salatka/nalewka. Biorac pod uwage, ze ja to ledwo ledwo
rumunski lapie, czesto po prostu sie smieje i gadam cos po polsku, a one sie
smieja do(z)mnie i tak nam milo chwile uplywaja :DDD
Jesli chodzi o zachowania w towarzystwie rowiesnikow, to czesto Rumuni maja
nieco macho postawe. Zdaza sie ze jeden maz sie pyta innego meza o plany i
rozmowa, mimo ze dotyczy rowniez zon, odbywa sie tylko miedzy mezami. Panie
siedza cicho. Choc to tez moze byc tylko moje odczucie, gdyz ja z bardzo
wyemancypowanego srodowiska sie wywodze, hehe.
Generalnie jesli zastosujesz zwyczajowe zasady dobrego wychowania, plus zasade,
ze gdy nie wiesz jak sie zachowac, zachowuj sie jak inni, to bedzie dobrze.
Powodzenia!
P.S.
Polakow sie lubi w RO, to daje niezle fora na poczatek :)

[transilvania]

o, tak tak, te zachowania macho - też przerabiam. Na spotkaniach towarzyskich
szczególnie. Panowie gromadzą się w jednym pokoju albo końcu stołu i rozmawiają
o pracy, samochodach etc. A panie w kuchni o gotowaniu, zakupach, urządzaniu
domu i dzieciach. Kiedyś w trakcie takiego segregacyjnego spotkania (byłam
nieżle wkurzona) mnie zapytały, czy w PL też się tak hucznie obchodzi Dzień
Kobiet, to powiedziałam, że tak, robione są manify. Wszystkim zrzedły miny. Jak
się wyrwiesz z kręgu babskiego i pójdziesz do facetów, to może nastąpić
konsternacja, panowie zmienią temat, zrobi się sztywno i w ogóle dadzą ci
odczuć, że coś jest nie tak. Wiele razy miałam też taką sytuację, że na ulicy
spotykamy znajomego, który mi sie tylko kłania a całą rozmowę prowadzi z mężem,
w trakcie której ja się czuję jak rześkie, górskie, kompletnie przeźroczyste
powietrze.
A co do cioć, sąsiadek etc. to w większym niż w PL nasileniu występuje zjawisko
słowotoku-monologu. Zadają pytania i nie czekając na odpowiedź zadają kolejne,
albo same odpowiadają na nie. Ja uprzejmie milczę, ale właściwie też powinnam
mówić. Jak widzę 2 lub więcej osoby w takiej akcji, to mam niezły ubaw, bo
wszyscy mówią równocześnie i nikt nie słucha.

[catrinel]

Rumuni częstują czym chata bogata, dość trudno się wymigać od
spróbowania kolejnej potrawy, myślą, że może Ci nie smakuje, a Ty po
prostu już nie możesz;). Zwykle piją herbatki owocowe albo kawę, gdy
sobie zaparzysz czarną herbatę, mogą pomyśleć, że np. boli Cię
żołądek (po ich jedzeniu;p).
Na pewno będzie super:)!

[Gość: napolnoc]

Hehe, tak te macho zachowania sa smieszne.
Ja mam tyle lepiej, ze najblizsi przyjaciele meza mieszkali kiedys w NL i stad
sie znamy. Wiec wiedza, ze mnie do kuchni nie da sie odeslac i ze wlasne zdanie
mam. Stad jak jestesmy teraz w RO to ja sie po prostu zachowuje tak samo. Ale
widze jak malzonki (Rumunki) siedza cicho z boku i potrzebuja troche wiecej
czasu, by do nas dolaczyc. zauwazam tez spojzenia innych Rumunow, na zasadzie a
ta co sie niepytana odzywa, ale kazdy to tlumaczy tym, zem Polka, czyli niesforna :)

Monologi cioc tez sa niezle :) Zazwyczaj potakuje i nie przeszkadzam. Jedynie
podczas sniadan to przeszkadza. Kac jak stad do wiecznosci a tu tokowanie na
trzy glosy sie odbywa :DDDD

[latempesta]

To czyli nie mogę siedzieć z facetami..bo przy mnie zamilknął? ale chyba w
mlodym gronie nie jest tak samo?a musze siedziec z ciotkami..konieczna jest ta
selekcja?hehe ja tylko dzien dobry i dziekuje umiem po rumunsku..:)
MYsle, ze bedzie sympatycznie..nie slyszalam jeszcze, ze Rumuni to
niesympatyczny naród..zawsze tam jakas obawa jest ...ale musi byc ten pierwszy
raz :)
jakby cos wam sie przypomnialo, to piszcie, ja czytam i koduje,,coby tam
zablysnac;):D

[Gość: napolnoc]

Nie, nie ma selekcji ale dziewczyny w gronie mieszanym nie sa traktowane tak po
"kumpelsku" jak w PL.
Zreszta to wszystko zalezy od tego skad pochodzi Twoj chlopak. Sama zobaczysz,
ale generalnie jakis specjalnie duzych roznic kulturowych nie ma. Blizej
mentalnie nam do Rumonow, niz do Niemcow anyway :)

[Gość: veronicasim13]

Witam:) Ja tak czytam...troche z usmiechem na twarzy o tym
wszystkim. I się zastanawiam, dlaczego przed pojsciem na pierwszy
taki uroczysty obiad w Polsce, też nie zapytałam się jak się
zachować? Dowiedziałam się, jeszcze na klatce schodowej :"że w
Poslce obuwie się ściąga przed wejściem do domu", zamiast
podziękować za kwiaty, gospodyni powiedziała, że ma alergię na
rośliny (cały dom był pełen kwitnących roślin doniczkowych;), moje
ciasto, uwielbiany i wychwalany przez wszystkich znajomych okazało
się...za słodkie, a wino dla gospodarza...było też nie na miejscu,
bo "w tym domu nie pijemy"...Więc moję drogie taka była moja
pierwsza wizyta oficjalna w domu mojego polskiego chlopaka:) Dzisiaj
mi się z tego bardzo chce śmiać...ale też bardzo Wam zazdroszcze,
Polkom (w sumie Polakom) faktu, że w Rumunii jesteście tak
serdecznie i miło przyjmowani i goszczeni!Chciałabym, aby
przynajmniej w 50% tak byli traktowani Rumuni w Polsce...
Ale, wracając do tematu: Ludzie są pozytywnie nastaweni do Polaków i
myślę, że to będzie największym atutem jak wejdziesz to rumuńskiego
domu. Będą chcieli Cię ugościć, abyś się czuła jak najlepiej u nich,
czyli jeśli ja dobrze rozumiem w przyszłej rodzinie. Starszi panowie
na pewno będą przed Tobą ściagać kapelusz i całować w rękę. A panie,
będą gadać o rodzinie, dzieciach, zakupach i urządzeniu domu,
ponieważ tak zostały wychowane...Wśród młodych jest już zupełnie
inaczej - nikt z kolegów Twojego męża nie będzie się patrzył krzywo,
że Ty siedzisz z nimi, ich partnerki tez będą z Wami...a plotkowanie
kobiet w kuchni...nawet w Polsce się zdarza i młodszym i starszym.
Gdybym miała coś doradzić...to chyba dobrze wypadniesz jak będziesz
miała ze sobą jakaś polską bombonierkę, może nawet coś mocniejszego
dla pana domu??;)

[latempesta]

OTOŻ TO!! byłabym zapomniała najważniejsze..!!!!jakis prezent z POlski!!dla pana
i pani domu, czyli przyszłych tesciow!!Zastanawiam sie i zachodze w glowe co ja
moge im zawiesc..czy alkohol wypada dziewczynie?a z sama bombonierka nie
pojade..:/co radzicie zawiesc pierwszy raz??
A moj chlopak urodzil sie i mieszka w Baia Mare...moze o okregu Maramures macie
inne ciekawoski...?:)

[Gość: napolnoc]

Co do kobiety, to wiekszosc z nich zachwala polskie kosmetyki (sentyment po pani
walewskiej) tak wiec jesli kupisz jakis fajny zestaw soraii czy eris to powinno
byc ok, zadbaj by opakowanie mialo instrukcje w innych niz pl jezykach.
Faceci doceniaja nasze nalewki, dobre alkohole, kiedys doceniano kolowrotki
wedkarskie.
Najlepiej pogadaj z chlopakiem, on da CI lepsze rady niz 3 fora razem wziete :)

[latempesta]

dzięki, te kosmetyki to rzeczywiście dobry pomysl..
ostatnio moj chlopak bedac u mnie, przywiozl mi podarunek od jego mamy,
krem...jego mama tak go zawychwalala ze taki dobry i wogole..a pozniej gdy go
juz otrzymalam, okazalo sie,ze to byl nasz polski krem ziaja:)ale oni oczywiscie
o tym nie wiedzieli:)bo nie bylo ani słowa na tym kremie po PL..hehe dobre
dobre...slyszalam, ze w sklepach tam u nich przewazaja PL produkty,,oznacza
to..ze sa dobre:)

[Gość: napolnoc]

Tu dotknelas sedna, w zaden sposob nie mozna porownac tego jak sa obywatele
Rumunii witani w polskich domach, do sytuacji odwrotnej.
To sa wyjatkowo bolesne doswiadczenia, dla obu partnerow.
Wierz mi, wcale mi nie bylo do smiechu, jak z ludzi wychodzily stereotypy na
temat mojego (rumunskiego) meza, oparte tylko i wylacznie na jego narodowosci.
Z drugiej strony, w zadnym innym kraju nie dostalam tylu dowodow sympatii jak w
RO, tylko za fakt bycia z PL.
Tak wiec autorka watku nie ma sie czym przejmowac, dostaje plusy na starcie, w
przeciwienstwie do je narzyczonego.

[latempesta]

Tak więc ja bym chciała byc przyjeta przez rodziców mojego chlopaka, tak samo,
jak on został przyjęty przez moich!:-)

[catrinel]

Mój kochany Rumun mało się nie rozpłakał jak był u mnie pierwszy raz
w domu...sama nie wiem dlaczego. Przecież to chyba nie jest takie
niezwykłe, że "gość w dom, Bóg w dom", w końcu słyniemy z naszej
polskiej gościnności.
Dla jego mamy możesz też kupić jakiś bukiecik.

[anial_ek]

jasne, ze roznice sa. ale to chyba zalezy bardziej od osobowości
potencjalnych tesciow i obyczajow w domu twojego chopaka, niz od
narodowosci. ludzie sa rozni po prostu, ja jestem ostrozna z
generalizowaniem.
mam w polsce liczna rodzine z tradycjami, a moj chlopak to jedynak,
jego rodzice sa pochlonieci praca, jako takiego zycia rodzinnego
wlasciwie brak.
gdy ich poznalam, chyba najwiekszym problemem byl jezyk, bo ja wtedy
po rumunsku niewiele bylam w stanie zrozumiec, a tym bardziej
powiedziec... rozmowa w obcym dla nich jezyku, choc angielski znaja
dosc dobrze, sprawiala problemy, a w kazdym razie trudno bylo ja
nazwac swobodna... co nie zmienia faktu, ze za kazdym razem
przyjmowali mnie milo (choc bez jakis specjalnych fajerwerkow:P).
porownujac do innych narodow europejskich, to obyczaje polskie i
rumunskie, a takze mentalnosc ludzi sa bardzo podbne. dlatego
uwazam, ze nie bedziesz miala problemow z aklimatyzacja:)
z czarna herbata nie mialam problemow (bo akurat moj chlopak tez
pije), w sklepach w bukareszcie tez jest, ale wierze ze poza stolica
moze byc inaczej, bo mieszkalam w sofii i tam kupienie czarnej
herbaty graniczylo z cudem.
tez musialam sie nauczyc odmawiac, bo proste "nie dziekuje"
najwyrazniej nie brzmialo dla nich przekonywujaco. zawsze chca mnei
jak najlepiej ugoscic (na przyklad pan domu zawsze mnie czestuje
alkoholami, chyba wychodzac z zalozenia, ze jak ja z polski to musze
duzo pic). odnosze wrazenie, ze ich sympatia do mnie (i wzajemnie)
wzrasta wprost proporcjonalnie do mojej znajomosci rumunskiego,
jednak komunikacja to podstawa;)
gadatliwosc potwierdzam, mama mojego chlopaka jest w mistrzynia
monologu, nie sposob jej przerwac:D w ogole, to jednak troche
balkany i takie tez maja poczucie czasu, plynie on tam w innym
tempie;) nie licz na punktualnosc, przyzwyczaj sie do czekania na
wszystko:)
caluja 2 razy, i co ciekawe zaczynaja od lewego policzka, nie jak
my, od prawego. przynajmniej w bukareszcie:)
nigdy nie poczulam sie traktowana gorzej (w jakikolwiek sposob) ze
wzgledu na fakt, ze jestem kobieta. niezaleznie czy przebywalam
wsrod starszych czy mlodszych.
odnosze wrazenie ze tradycyjne role kobiet i mezczyzn sa tam
bardziej utrwalone w spoleczenstwie, ale moze sie myle. rzeczywiscie
w bukareszcie przepuszczanie kobiet w drzwiach to nie regula, ale
zalezy od faceta, moj trzyma poziom;)

generalnie- polakow lubia, polki uwazaja za piekne kobiety i dobre
zony, na pewno spotkasz sie z uprzejmoscia i sympatia rumunow i na
pewno bardziej niz w polsce mozesz liczyc na bezinteresowna pomoc od
nieznajomych.
trzymam kciuki i napisz jak poszlo;)

[latempesta]

DZięki, jasne, że napisze jak poszło:)

[Gość: [e-mail]]

Podzielę zdanie Veronici.Pani Veronica, odpisz proszę na priva.

[catrinel]

Ewentualne negatywne wyobrażenia Polaków o Rumunii i jej
mieszkańcach powoli, aż zdecydowanie tracą rację bytu. Rumunia po
prostu broni się sama,wszyscy moi znajomi, którzy byli w RO,
obojętnie, czy jako studenci Socratesa-Erasmusa, czy jako miłośnicy
górskich wspinaczek, jednogłośnie oceniali ten kraj na plus.
Stereotypami karmią się ograniczeni, zakompleksieni ludzie,
natomiast uważanie, że Polacy mają z góry złe zdanie o Rumunach, też
jest pewnego rodzaju uprzedzeniem w stosunku do nas. Niby dlaczego
mielibyśmy tak Rumunów nie lubić?Mamy wiele wspólnego, oba nasze
narody zostały dość boleśnie doświadczone przez historię, nasza
droga do demokracji i UE była bardzo podobna.
Natomiast sympatia Rumunów do Polaków jest widoczna, jak się jeszcze
zna rumuński to wiele bardzo miłych rzeczy mozna usłyszeć:), nawet w
sklepie spożywczym. Mulţumim!

[Gość: napolnoc]

Bardzo ladnie piszesz, ale niestety odbiegasz od prawdy. To, ze moze 5% Polakow
bylo w Rumunii (i zakladajac, ze 100% z nich wynioslo pozytywne wraznienia) to
znikomy promil.
Moja Rodzina i przyjaciele to wyksztalceni i wyedukowani ludzie, a jednak
stereotypy szly na przedzie.
Zreszta, wcale im sie nie dziwie, stereotyp to pomocnicza opinia jaka uzywamy w
kontaktach z nieznana (do tej pory) spolecznoscia/narodowoscia.
Sama doswiadczalam bycia traktowana jako stereotypowa Polka w RO (i bardzo mi
sie to podobalo) i rozumiem, dlaczego moj maz jest traktowany jako stereotypowy
Rumun w PL. Co oczywiscie nie budzi mego entuzjazmu...

[Gość: mela verde]

zgadzam się z napolnoc. oczywiście nie sądzę, że gdybym przedstawiła rodzinie i
znajomym znajomego/chłopaka rumuna dyskryminowaliby go w jakiś sposób czy w
ogóle źle traktowali, ale to nie zmienia faktu,że kiedy mówię,że chciałabym
wyjechać na erasmusa właśnie do rumunii, większoaść patrzy na mnie z
politowaniem, albo jest przerażona:) i próbują mi delikatnie wytłumaczyć, że jak
mogę woleć rumunię od włoch, jak to przecież jakaś dzicz straszna jest ;)

[transilvania]

Moje zdanie jest takie, że jednak wszystko zależy od ludzi. Większość z moich
znajomych nie było w Rumunii, ani nikt z mojej rodziny. A mojego męża przyjęli
bardzo dobrze. Powiedziałabym,że nawet lepiej niż gdyby był Polakiem, bo budził
zainteresowanie egzotycznością :) Oczywiście pytali mnie, jak tam jest, ale na
takiej samej zasadzie przepytywali koleżanki, które wyjechały do Niemiec, do
Stanów. Może mieliśmy szczęście, ale do tej pory nigdy nam sie nie zdarzył żaden
zgrzyt na tle stereotypów.

[catrinel]

:)Może rzeczywiscie trochę idealizuję, ale to z powodu miłości do
R:) i wogóle sympatii do RO:).Stereotypów narodowościowych unikam,
bo raz się już "przejechałam" na takich uogólnieniach i głupio
wyszło. W Polsce to jeszcze krążą opowieści o Rumunii z lat 70/80,
że tam ktoś był nad Morzem Czarnym, handlował kremem Nivea i jakimś
lekarstwem, które w RO było uznawane za środek antykoncepcyjny, że
tabuny Cyganów domagały się pieniędzy, bo jak nie , to tłukli szybę
w samochodzie pałką bejsbolową, że Rumuni kradli gościom hotelowym z
Polski ręczniki frotté i inne przeterminowane opowieści podobnej
treści;).
A z jakimi stereotypami o Polakach spotkaliście się w Rumunii oprócz
naszego zamiłowania do suto zakrapianych wódką biesiad i
takiej "niepokorności" ;) ?

[Gość: Asia]

Moje doświadczenia z rumunami są nieco inne niż wasze.
3 lata temu jechałam na wczasy do Bułgarii - przez Rumunię. Wszyscy
ostrzegali mnie nie jedź przez Rumunię. I mieli rację. Chcieliśmy
ten nieznany kraj przejechać nocą ale niestety nie zdążyliśmy. Około
8 rano zatrzymała nas policja (rumuńska oczywiście) i chcieli od nas
300 dolarów za to że zmieniłam pas ruchu (droga 2-pasmowa)
oczywiście przepisowo z włączonym kierunkowskazem ale zdaniem Pana
policjanta ten z tyłu musiał zachamować!!!! Jakl dla mnie po to ma
hamulce. Nie zajechałam mu drogi!!! Normalnie zmieniłam pas. On
zabrał mi dokumenty i nie odda jak nie dam mu 300 dol. Sprytne bo
policjantów było 2. Jeden znał niemiecki, drugi angielski. Po
wynegocjowaniu 30 dol puścili nas. Po około godzinie jazdy gdy
zatrzymaliśmy się w korku podeszło do nas 2 gó..arzy - 1 chciał
pieniądze a drugi stał około 2 metry dalej z kamieniami w rękach i
jak mu nie damy to powybija nam szyby w aucie. Zaznaczam że
policjant przechodzący obok na naszą interwencję odwrócił się na
pięcie i poszedł sobie. To był nasz pierwszy i ostatni pobyt
(przejazdem) w Rumunii. Koszmar odradzam każdemu.
Nadmienię jeszcze że polacy poznani w Bułgarii mieli podobny
incydent z kamieniami w Rumunii. Wracaliśmy już na 3 auta przez
Jugosławię.

[Gość: zizou]

rumuni to dzicz. polki znane są ze lecą na tzw. "brudasów" czy to
egipt czy marokko, czy rumun wszystko jedno. fetysz ki ch..? a
zapomniałem życze ci wszystkiego najgorszego w tym związku z romem

[anial_ek]

szczerze ci współczuje

zizou

[aua81]

Nic nie wiesz o uczuciu jakim jest milosc jesli tak piszesz.Jestem
polka dla mnie nie jest wszystko jedno, chce poprostu byc z
chlopakiem z rumunii.
zycze powodzenia w milosci:))))))))

[niusieek]

Gość portalu: zizou napisał(a):

> rumuni to dzicz. polki znane są ze lecą na tzw. "brudasów" czy to
> egipt czy marokko, czy rumun wszystko jedno. fetysz ki ch..? a
> zapomniałem życze ci wszystkiego najgorszego w tym związku z romem
Oj gosciu zal mi ciebie z takimi faszystowkimi przekonaniami poprostu powiem
krutko spieprzaj z tego forum.Skad sie biora tacy ludzie????????.Koszmar

[latempesta]

Wiem nawet co Toba kierowało pisząc to, jesteś nieszczęśliwy w zyciu, pewnie sam
nigdy nie kochales, bo po prostu nie potrafisz..czlowiek jest człowiekiem,
nieważne skad pochodzi ..dla mnie ty jestes dzicz..!!!!jednak życzę Ci żebyś sie
zakochal, zebys poznal co to prawdziwa milosc... dawno nie widziałam takiego
zgorzknialca

[latempesta]

Właśnie niedawno wróciłam z Rumunii z Baia Mare i jestem zachwycona...prawde
mowiac jest mi przykro, ze musialam stamtad wyjezdzac..z checia zostalabym tam
dluzej..mili ludzie..piękne krajobrazy..i wogole suuperr..:)
niepotrzebnie tak sie denerwowalam...i
juz mysle kiedy znowu tam pojechac:)

[Gość: [e-mail]]

Extra!