chrzest/apostazja

[may7]

Co w sensie duchowym dzieje sie podczas chrztu oraz podczas
apostazji? Co te rytualy powoduja?
Chce zrobic apostazje i chcialabym posluchac Waszych opinii na temat
tego, blokuje w nas chrzest ("blokuje" to moje subiektywne zdanie) i
co powoduje apostazja.

dzieki za Wasze przemyslenia.

[srilankowiec]

Jeśli chodzi o chrzest,to możesz poczytać o nim tutaj:
www.katechizm.opoka.org.pl/rkkkII-2-1.htm

[may7]

dzieki, ale bardziej chodzi mi o to jak wplywa na nas chrzest (np.
na poziomie energetycznym) a potem co powoduje ewentualna apostazja.

jest ktos, kto potrafi to zobaczyc i zechce opisac?

[srilankowiec]

Wpływ chrztu również jest opisany,chociażby w tym fragmencie:
www.katechizm.opoka.org.pl/rkkkII-2-1.htm
VII. Łaska chrztu

1262 Widzialne elementy sakramentalnego obrzędu chrztu oznaczają różne jego
skutki. Zanurzenie w wodzie mówi o symbolice śmierci i oczyszczenia, a także o
odrodzeniu i odnowieniu. Dwoma najważniejszymi skutkami chrztu są oczyszczenie z
grzechów i nowe narodzenie w Duchu Świętym 53 .

Na odpuszczenie grzechów...

1263 Chrzest odpuszcza wszystkie grzechy, grzech pierworodny i wszystkie grzechy
osobiste, a także wszelkie kary za grzech 54 . W tych, którzy zostali odrodzeni,
nie pozostaje więc nic, co mogłoby przeszkodzić im w wejściu do Królestwa
Bożego, ani grzech Adama, ani grzech osobisty, ani skutki grzechu, wśród których
najcięższym jest oddzielenie od Boga.

1264 W ochrzczonym pozostają jednak pewne doczesne konsekwencje grzechu, takie
jak cierpienie, choroba, śmierć czy nieodłączne od życia ułomności, takie jak
słabości charakteru, a także skłonność do grzechu, którą Tradycja nazywa
pożądliwością lub metaforycznie "zarzewiem grzechu" (fomes peccati).
"Pożądliwość jest nam pozostawiona dla walki, nie może ona szkodzić tym, którzy
nie dają jej przyzwolenia i mężnie opierają się jej z pomocą łaski Jezusa
Chrystusa. Właśnie dzięki temu <<każdy otrzyma nagrodę, kto będzie należycie
walczył>> (2 Tm 2, 5)" 55 .

"Nowe stworzenie"

1265 Chrzest nie tylko oczyszcza ze wszystkich grzechów, lecz także czyni
neofitę "nowym stworzeniem" (2 Kor 5, 17), przybranym synem Bożym 56 , który
stał się "uczestnikiem Boskiej natury" (2 P 1, 4), członkiem Chrystusa 57 , a z
Nim "współdziedzicem" (Rz 8, 17), świątynią Ducha Świętego 58 .

1266 Najświętsza Trójca daje ochrzczonemu łaskę uświęcającą, łaskę
usprawiedliwienia, która:
- uzdalnia go do wiary w Boga, do pokładania w Nim nadziei i miłowania Go przez
cnoty teologalne;
- daje mu zdolność życia i działania pod natchnieniem Ducha Świętego
pośrednictwem Jego darów;
- pozwala mu wzrastać w dobru przez cnoty moralne.
W ten sposób cały organizm życia nadprzyrodzonego chrześcijanina zakorzenia się
w chrzcie świętym.

Włączeni w Kościół, Ciało Chrystusa

1267 Chrzest czyni nas członkami Ciała Chrystusa: "Jesteście nawzajem dla siebie
członkami" (Ef 4, 25). Chrzest włącza w Kościół. Ze źródeł chrzcielnych rodzi
się jedyny Lud Boży Nowego Przymierza, który przekracza wszystkie naturalne lub
ludzkie granice narodów, kultur, ras i płci: "Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu
zostali ochrzczeni, aby stanowić jedno Ciało" (1 Kor 12,13).

1268 Ochrzczeni stali się "żywymi kamieniami", "budowani jako duchowa świątynia,
by stanowić święte kapłaństwo" (1 P 2, 5). Przez chrzest uczestniczą oni w
kapłaństwie Chrystusa, w Jego misji prorockiej i królewskiej; są plemieniem,
królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bogu na własność przeznaczonym",
aby ogłaszać "dzieła potęgi Tego, który (ich) wezwał z ciemności do przedziwnego
swojego światła" (1 P 2, 9). Chrzest daje udział w kapłaństwie wspólnym wiernych.

1269 Stając się członkiem Kościoła, ochrzczony "nie należy już do samego siebie"
(1 Kor 6,19), ale do Tego, który za nas umarł i zmartwychwstał 59 . Od tej
chwili jest powołany, by poddał się innym 60 i służył im 61 we wspólnocie
Kościoła, by był "posłuszny i uległy" (Hbr 13,17) przełożonym w Kościele, by ich
uznawał z szacunkiem i miłością 62 . Z chrztu wynikają odpowiedzialność i
obowiązki. Ochrzczony posiada równocześnie prawa w Kościele; ma prawo do
przyjmowania sakramentów, do karmienia się słowem Bożym i korzystania z innych
pomocy duchowych Kościoła 63 .

1270 Ochrzczeni, "odrodzeni (przez chrzest) jako synowie Boży, zobowiązani są do
wyznawania przed ludźmi wiary, którą otrzymali od Boga za pośrednictwem
Kościoła" 64 , i uczestniczenia w apostolskiej i misyjnej działalności Ludu
Bożego 65 .

Sakramentalny węzeł jedności chrześcijan

1271 Chrzest stanowi podstawę wspólnoty między wszystkimi chrześcijanami,
również z tymi, którzy nie są jeszcze w pełnej komunii z Kościołem katolickim.
"Ci przecież, co wierzą w Chrystusa i otrzymali ważnie chrzest, pozostają w
jakiejś, choć niedoskonałej wspólnocie ze społecznością Kościoła katolickiego...
usprawiedliwieni z wiary przez chrzest należą do Ciała Chrystusa, dlatego też
zdobi ich należne im imię chrześcijańskie, a synowie Kościoła katolickiego
słusznie ich uważają za braci w Panu" 66 . "Chrzest stanowi sakramentalny węzeł
jedności, trwający między wszystkimi przezeń odrodzonymi" 67 .

Niezatarte duchowe znamię

1272 Ochrzczony, wszczepiony w Chrystusa przez chrzest, upodabnia się do Niego
68 . Chrzest opieczętowuje chrześcijanina niezatartym duchowym znamieniem
(charakterem) jego przynależności do Chrystusa. Znamienia tego nie wymazuje
żaden grzech, chociaż z powodu grzechu chrzest może nie przynosić owoców
zbawienia 69 . Sakramentu chrztu udziela się jeden raz; nie może on być powtórzony.

1273 Wierni wszczepieni w Kościół przez chrzest otrzymali charakter
sakramentalny, który konsekruje ich do uczestniczenia w chrześcijańskim kulcie
religijnym 70 . Pieczęć chrzcielna uzdalnia i włącza chrześcijan do służenia
Bogu przez żywy udział w świętej liturgii Kościoła i wypełniania ich kapłaństwa
na mocy chrztu przez świadectwo świętego życia i skutecznej miłości 71 .

1274 "Pieczęć Pana" (Dominicus character) 72 jest pieczęcią, którą naznaczył nas
Duch Święty "na dzień odkupienia" (Ef 4, 30) 73 . "Istotnie, chrzest jest 197
pieczęcią życia wiecznego" 74 . Wierny, który "zachowa pieczęć" do końca, to
znaczy pozostanie wierny obietnicom chrztu, będzie mógł odejść "ze znakiem
wiary" 75 , w wierze otrzymanej na chrzcie, w oczekiwaniu na uszczęśliwiające
widzenie Boga, które jest wypełnieniem wiary, i w nadziei zmartwychwstania.

[may7]

juz znalazlam

na forum Przebudzenie. Wkleje, moze komus sie tez przyda. Bez
katolickiej propagandy.

art tu link wolnemedia.vae.pl/157

Ezoteryka, Religioznawstwo


Dechrystianizacja
Data publikacji: 07.04.2007


Zanim przeczytasz ten artykuł, zastanów się poważnie, czy naprawdę
chcesz to uczynić. Ten tekst to nie bajka, to nie rozważania
filozoficzne ani prowokacja. To prawdziwa opowieść o odejściu z
Kościoła Katolickiego i dokonaniu obrzędu duchowej
dechrystianizacji, której towarzyszyło cudowne, sprzeczne z nauką,
zdarzenie. Ten tekst może zmienić Twoje życie, zwrócić ci wolność,
albo wywołać poczucie winy, jeśli ochrzciłeś swoje dziecko. Czasami
lepiej żyć w błogiej nieświadomości niż ponosić konsekwencje
wolności.

Nie jesteś rzeczą,
Ani niewolnikiem.
Jesteś sobą,
Wolnym Człowiekiem.


WSPOMNIENIA, CZYLI GDY RODZICE ŁAMIĄ PRAWA DZIECKA

Czym jest chrzest i pozostałe sakramenty kościelne - wiedzą wszyscy.
Pierwszy dokonywany jest w kołysce, ostatni na łożu śmierci. Lecz aż
cztery sakramenty dokonywane są na osobach niepełnoletnich, co jest
niezgodne z Konstytucją RP (Konstytucja PRL była dla Kościoła
przychylniejsza).

Konstytucja RP mówi:

Art. 48 ust. 1: Rodzice mają prawo do wychowania dzieci zgodnie z
własnymi przekonaniami. Wychowanie to powinno uwzględniać stopień
dojrzałości dziecka, a także wolność jego sumienia i wyznania oraz
jego przekonania.

Art. 53 ust. 3: Rodzice mają prawo do zapewnienia dzieciom
wychowania i nauczania moralnego i religijnego zgodnie ze swoimi
przekonaniami. Przepis Art. 48 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Wątpię, aby chrzczenie niemowlaka uwzględniało stopień jego
dojrzałości i było dlań zrozumiałe, a sama ceremonia, tożsama z
przypisaniem go do Kościoła Katolickiego, uwzględniała jego
przekonania, poglądy i nie naruszała wolnościowych praw. Nawet
podpisany z Watykanem konkordat nie narusza konstytucji i brak w nim
najmniejszej wzmianki o chrzczeniu dzieci.

Nowo narodzony człowiek nie posiada umiejętności rozróżnia dobra i
zła, zamiast tego natura wyposażyła go w umiejętność instynktownego
rozpoznawania rzeczy miłych i nieprzyjemnych. Dzieci nie zdają sobie
sprawy z przysługujących im praw i nie rozumieją czym jest komunia
święta lub spowiedź/pokuta (trzeci sakrament). Dopiero nastolatkowie
zaczynają zdawać sobie sprawę z posiadania poglądów i przekonań,
które nie zawsze muszą być zbieżne z poglądami rodziców. Mają wtedy
możliwość powiedzenia “NIE”, jeśli z czymś się nie zgadzają.

Tak było i w moim życiu. Choć byłem niemowlakiem, rodzice kompletnie
nie zwracali uwagi na moje dziwne zachowanie przed i w czasie
chrztu. Z tego, co opowiadała mi niedawno matka, w kościele cały
czas płakałem, byłem niespokojny i gdy próbowano uspokoić mnie
smoczkiem, nic to nie dawało. Nie domyślili się, że człowiek, który
ma duszę, działa podświadomie i czuje, że dzieje się coś, co mu się
nie podoba i w żaden sposób nie zareagowali. Bo i po co? Większość
członków naszego społeczeństwa to katolicy, którzy postępują zgodnie
z naukami Kościoła chrzcząc dzieci tuż po narodzeniu, więc dlaczego
moi rodzice mieliby się wyróżniać? Dlaczego mieliby wsłuchiwać się w
dziecko? A może ten płacz i nerwowość wywoływał szatan, który we
mnie siedział? Ot głupie myślenie! Przecież nowo narodzone dziecko
nie popełniło w życiu żadnego złego uczynku, jest jak biała kartka
papieru, więc niby dlaczego jakiś zły duch miał w nim przebywać?

Czytałem w internecie niezwykle interesujący artykuł o pieczęciach,
jakie księża nakładają na człowieka w czasie sakramentów. Pierwszy z
nich zaczyna się od przywołania imienia szatana, aby niby wypędzić
go z niemowlaka. Kto zna się na szamaństwie i magii ten wie, że
skutek jest odwrotny. Jeśli w dziecku nie ma nic złego, a zło
próbujemy z niego wypędzić, to zło to może wtedy wejść. Przywołany
zły duch przybywa do dziecka gnany ciekawością, aby mu się
przyjrzeć. Jeśli chce zbadać dokładnie jego duszę, może wejść w jego
ciało. W niemowlętach nie ma zła, więc zły duch nie znajduje w nim
niczego, co pozwoliłoby zatrzymać się na dłużej. Jeśli
zapieczętowanie dziecka nastąpi nim dusza dziecka wyrzuci z siebie
gościa, który wstąpił w chwili przywołania szatana (a nie
wcześniej), może w nim pozostać na zawsze, aż do chwili śmierci.
Rodzice i księża nie rozumiejąc szamańskich praw, szkodzą
nieświadomie dziecku i mogą obciążyć jego duszę skazą.

Nie wiem jak to było ze mną, lecz okres mojego dzieciństwa był
niezwykle spokojny. Byłem bardzo grzecznym i zaradnym dzieckiem,
takim “małym dorosłym”, więc przypuszczam, że zło we mnie nie
wstąpiło. Ale pewności człowiek nigdy nie ma. Kolejnym dowodem, że
moja dusza sprzeciwia się przynależności do chrześcijaństwa i kocha
wolność, była pierwsza lekcja religii. Po opuszczeniu salki
katechetycznej powiedziałem mamie słowa, które pamiętam do
dziś: “Mamo, ja już tu nie chcę przychodzić, bo mi się tu nie
podoba”. Moja prośba została wysłuchana, ale tylko do momentu, gdy
zbliżał się czas odbycia drugiego i trzeciego sakramentu, czyli
komunia święta a następnie pokuta.

Rodzice namówili księdza, aby nie słuchał katechetki, która nie
chciała dopuścić mnie do komunii świętej z powodu nie uczęszczania
na zajęcia. No i stało się, kazano mi chodzić w drugiej klasie
podstawówki na lekcje katechezy. Choć ksiądz był bardzo sympatyczny,
lekcje religii traktowałem jak naukę historii a nie wiary. Nie
lubiłem momentu odklepywania modlitwy “Ojcze nasz” i dlatego często
udawałem, że się spóźniam. Po komunii świętej przez jakiś czas
chodziłem na roraty (czyli po otrzymaniu obrazka wracałem do domu).
Prezent otrzymany za komplet obrazków totalnie mnie rozczarował -
był nim plastikowy różaniec, który do niczego nie był przydatny. W
międzyczasie byłem na jednorazowej spowiedzi i pamiętam moje
zażenowanie, kiedy musiałem wymyślać grzechy, bo nie wiedziałem, z
czego mam się niby spowiadać. Kolegów nie biłem, starałem się być
dla wszystkich miły, lekcje odrabiałem, mamy słuchałem, etc. Więc z
jakich grzechów miałbym się spowiadać? Jedynym plusem spowiedzi było
wielkie uczucie ulgi, gdy wychodziłem z kościoła, że wreszcie
to “odbębniłem” i “już po wszystkim” - czułem się jakbym opuszczał
gabinet dentystyczny. A potem przestałem chodzić na lekcje religii.
Gdy nadszedł czas bierzmowania, byłem już na tyle świadomy, że
powiedziałem “NIE”. I decyzji tej nie żałuję.

PRZEMYŚLENIA, CZYLI CO ZROBIĆ ZE ZGWAŁCONĄ DUSZĄ?

W życiu człowieka nadchodzi okres, gdy świadomość społeczna ulega
wykrystalizowaniu się i zrozumieniu świata. Wtedy człowiek
spoglądając z perspektywy na swoje życie może poczuć się
nieszczęśliwy. Tak stało się i ze mną. Gdy zdałem sobie sprawę z
tego, czym jest chrzest i komunia święta, poczułem się jakby
zgwałcono mi duszę. Nigdy nie byłem prawdziwym chrześcijaninem i
świadomość, że przypisano mnie do Kościoła Katolickiego nie czekając
aż sam podejmę decyzję, bolała mnie przez wiele lat i psuła
samopoczucie.

Dopiero niedawno, w wyniku poszukiwań, natrafiłem w internecie na
pocieszającą informację, iż sakramenty, a zwłaszcza chrzest, nie są,
jak twierdzi Kościół, nieodwracalne. Okazało się, że dawni Słowianie
znali obrzęd dechrystianizacji. Gdy jednego dnia Krzyżacy najeżdżali
pruską wioskę i z mieczem na gardle chrzcili wszystkich mieszkańców,
ci następnego dnia zbierali się ponownie i zmywali chrzest
przywracając słowiańskie imiona. Było to tak nagminne, że nawet
jakiś biskup krzyżacki wydał zakaz ponownego obmywania.

Dotarcie do ww. wiadomości stało się punktem zwrotnym mojego życia.
Odtąd wiedziałem już, czego chce moja dusza - wyrzucenia chrztu i
pozostałych sakramentów, do których przyjęcia

[may7]

cd.
do których przyjęcia zostałem zmuszony. Skontaktowałem się z jednym
ze słowiańskich kościołów rodzimowierczych, lecz żaden z kapłanów
nie chciał odtworzenia rytuału dechrystianizacji w obawie przed
prześladowaniami ze strony Kościoła Katolickiego. Dowiedziałem się
wtedy, że Kościół nasyła na przywódców mniejszości religijnych różne
kontrole i rewizje, a rodzimowiercy są już nimi zmęczeni i chcą
spokojnie praktykować swoje rytuały. Znalazłem się w kropce, a moja
determinacja doprowadziłaby w końcu do tego, że sam bym się
dechrystianizował, bez niczyjej pomocy. Byłoby to jednak mało
uroczyste doświadczenie duchowe, a zależało mi na odpowiednim
nastroju. W dniu imienin nawiązałem kontakt z niezależnym szamanem z
Wrocławia, który obiecał pomóc.

Ale zrzucenie z siebie kajdanów religijnego niewolnictwa to nie
wszystko, chciałem jeszcze opuścić oficjalnie szeregi Kościoła, aby
nie fałszować statystyk. Wszak Kościół określa liczbę wiernych na
podstawie wzoru matematycznego:

liczba chrztów - (liczba zgonów + liczba osób występujących z KK) =
liczba wyznawców

W efekcie wszyscy ateiści, którzy nie wystąpili formalnie z
Kościoła, są uważani za jego członków. Na szczęście odnalazłem w
internecie artykuł pt. “Jak wystąpić z Kościoła Katolickiego?”.
Jeden jedyny, który udzielał konkretnych wskazówek. Tutaj służę
wszystkim zainteresowanym informacjami…

RADA, CZYLI JAK WYSTĄPIĆ Z KOŚCIOŁA RZYMSKOKATOLICKIEGO?

Aby wystąpić formalnie z Kościoła Rzymskokatolickiego, należy:
1. Wystąpić do parafii, w której dokonano chrztu, o wydanie
świadectwa chrztu.
2. Złożyć w parafii tożsamej z miejscem aktualnego zamieszkania
wniosek o akt apostazji z uzasadnieniem (np. wyjaśniając, że wierzy
się w coś innego, że dokonano aktu chrztu bez świadomej zgody
zainteresowanego, etc.).
3. Do wniosku o akt apostazji należy dołączyć świadectwo chrztu i
dane osobowe dwóch świadków - członków Kościoła Katolickiego, którzy
nie utracili prawa do bycia świadkiem.

Artykuł “Jak wystąpić z Kościoła Katolickiego?” radził kierować
pismo na ręce kanclerza kurii, lecz z mojego doświadczenia wynika,
że wydłuża to procedurę (w telefonicznej rozmowie z kurią nakazano
skierować je na ręce proboszcza parafii).

Nie jestem już członkiem KK. Z informacji zdobytych w internecie
wynikało, że sam akt apostazji miał potrwać około 10 minut. W tym
czasie ksiądz miał odczytać formułkę, że pozbawia mnie prawa do
ostatniego namaszczenia, ślubu kościelnego, śpiewów kapłana nad
grobem, bycia ojcem chrzestnym i wszelkich innych praw związanych z
przynależnością do Kościoła, a na których mi nie zależało. Miał, ale
proboszcz parafii pod którą podlegam, wystosował tylko wniosek o
dokonanie wpisu, że wystąpiłem z Kościoła.

Wszystko ma jednak swoje plusy i minusy. Plusem jest niezwykła
poprawa samopoczucia. Humor poprawił mi się tak bardzo, że zacząłem
wesoło podśpiewywać pod nosem i uśmiechać się bez powodu. Minusem
jest wysłuchiwanie różnych gróźb i próśb. Straszono mnie wiecznym
potępieniem duszy (nie wierzę w zbawienie, lecz reinkarnację i prawo
karmy, więc się tym nie przejąłem) i opętaniem przez szatana w
chwili dechrystianizacji. Szydzono, abym później nie płakał i nie
przychodził się żalić. Proszono mnie o opamiętanie się i modlenie do
Jezusa, aby objawił mi prawdę (odmówiłem, bo nie mam zwyczaju modlić
się do zmarłych ludzi, a wszelkie formy spirytyzmu uważam za
szkodliwe i niepotrzebne).

W czasie przygotowań do dechrystianizacji i wystąpienia z Kościoła,
spotkałem się nie tylko z krytyką, lecz i pochwałami. Chwalili mnie
ludzie myślący i tolerancyjni, nie tylko za odwagę, ale i uczciwość
przed samym sobą, gdyż nie mam zamiaru udawać kogoś, kim nie jestem.
Niektórzy Katolicy zaskoczyli mnie totalnie obrażając się, jakbym
wyrządził im wielką krzywdę. Mówili też, że zaczęli się za mnie
modlić, aby wrócił mi rozum i nie wyrzekał się dobrodziejstw, które
niesie z sobą chrześcijaństwo i aby mi się nie udało. Wierzę w moc
modlitw - nieważne do kogo człowiek się modli, jeśli czyni to
szczerze, może zostać wysłuchany. No i stało się, pewna osoba
doradziła mi abym zaprosił na obrzęd dechrystianizacji program “Nie
do wiary”. Pomysł ciekawy, lecz miałem pewne wątpliwości. Zapytałem
więc niezależnego szamana, co o tym sądzi, a ten zareagował
alergicznie wycofując pomoc. Na nic tłumaczenia, on odebrał to po
swojemu i uczynił wszystko, aby udowodnić, że do dechrystianizacji
nie dorosłem. Uległ modlitwom Katolików i nawet o tym nie wiedział.
Cóż było mi robić? To samo. Pomodliłem się do mojego Opiekuna
Duchowego, aby znalazł się ktoś nowy i aby nikt moich zamiarów nie
próbował już pokrzyżować i tak też się stało. Od razu znalazłem
zastępcę. Sam się zgłosił.

Razem z nowym kapłanem, który postanowił pomóc w obrzędzie prywatnie
(aby wspólnota religijna do której należy nie ucierpiała w wyniku
represji), ustaliliśmy dokładnie charakter obrzędu. Byłem poddany
chrztowi i komunii świętej, więc na tych dwóch punktach programu
należało się skoncentrować. Sakramentu spowiedzi i pokuty, który
został wymyślony po to, aby wywoływać w wiernych poczucie winy za
zabicie Jezusa, nie trzeba odwracać. Ten sakrament musi być co jakiś
czas odświeżany, aby nie utracił swej mocy.

ZDARZENIE, CZYLI DUCHOWA DECHRYSTIANIZACJA

Na miejsce dechrystianizacji wybrałem górę Ślężę w Sobótce - miejsce
kultu nie tylko Słowian, ale prawdopodobnie także kultury celtyckiej
i germańskiej. Ślęża to najsilniejsze miejsce mocy w Polsce, gdzie
przecina się aż pięć linii geomantycznych łączących takie
miejscowości, jak Gniezno, Biskupin, Gdańsk, Hel (wiele dawnych
miejsc rytualnych), Syltem (wyspa z ośrodkiem kultu Wikingów),
Lubeka, Berlin, Legnica, Konstantynopol (Istambuł), Rugia (świątynia
Prasłowian), Uznam (wyspa Wolin), Szczecin, Głogów, Częstochowa,
Kraków i Święty Krzyż (Góry Świętokrzyskie). Warto wiedzieć, że z
mocami Ślęży nie należy zadzierać. Mogą być niebezpieczne dla osób,
które będą wobec nich nieszczere i tych, których nie wezwą. Należy
wsłuchiwać się wnią i grać uczciwie, z pokorą. Na Ślęży wielokrotnie
stawiano kościoły i klasztory i wszystkie płonęły (np. od pioruna),
albo zapadały się od wstrząsów sejsmicznych.

Termin dechrystianizacji został wybrany nieprzypadkowo - 31
października 2004 - pierwszy dzień nowego roku celtyckiego, kiedy
Celtowie zaczynali sadzić zboża ozime. Doskonały dzień na
rozpoczęcie nowego życia.

Na tydzień przed wyjazdem wszedłem w szamański trans, aby nawiązać
kontakt z mocami Ślęży. Zadałem pytanie, czy mogę przybyć (starałem
się stosować do wskazówki, że nie należy przybywać bez zaproszenia)
Udało się. Ślęża odpowiedziała. W wizji powiedziała, czego się
spodziewać. Miałem zaczerpnąć ślężańskiej wody do obrzędu, spotkać
po drodze dziewczyny próbujące nawiązać kontakt z mocami i obudzić
tygrysa (we śnie tygrys budząc się był agresywny do momentu, gdy
przypomniałem mu, kim jestem - wtedy się uspokoił i stał bardzo
miły). Wskazówki były jednoznaczne, acz w pełni zrozumiałem je na
miejscu.

30 października pojechaliśmy we dwóch na Ślężę. Pogoda dopisywała,
było ciepło i słonecznie. Zaczęła psuć się we Wrocławiu. Na
szczęście chmury ominęły Ślężę i świeciło tam słońce. Wędrówka
trwała 3 godziny. Wpierw szliśmy intuicyjnie szlakiem czarnym,
spotykając po drodze dziewczyny z szamańskim bębnem (według kapłana
były to Viccanki - czcicielki Wielkiej Boginii - punkt drugi
programu zaliczony) kapłan pozdrowił je z daleka słowiańskim
słowem “Sława!”, lecz najwyraźniej nie usłyszały. Na pewno były to
TE dziewczyny, gdyż spotkaliśmy je na tle krajobrazu, który ujrzałem
w wizji. Szliśmy dalej, przy jednym z drzew poczułem wielką moc, aż
plecy pokryła gęsia skórka - potem zmieniliśmy szlak czarny na
zielony. Tutaj czekała

[may7]

Tutaj czekała nas nie tylko wielka stromizna, ale i kilkadziesiąt
ściętych w poprzek drogi drzew (punkt trzeci - tygrys się budzi i
okazuje agresję). Po zmianie szlaku zielonego na żółty dotarliśmy
wreszcie na zamglony szczyt i do schroniska. Góra była niezwykle
wyciszona. Moce ziemi były bardzo stłumione, praktycznie nie czuło
się owych mocy, fal ciepła i dreszczy przebiegających przez ciało.
Szukaliśmy dobrego do dechrystianizacji miejsca, gdzie byłaby
wyczuwalna moc, albo rósł dąb. Ale mgła, utożsamiana przez naszych
przodków z duchami, opatulała wszystko coraz szczelniej i trzeba
było odłożyć poszukiwania do rana.

Aby dokończyć trzeci punkt programu, poddałem się przed snem
transowi. W rytmach szamańskiego bębna docierających ze słuchawek CD-
mana, wpadłem w odmienny stan świadomości. Opowiedziałem górze
szczerze kim jestem, czego chcę i jak tego zamierzam dokonać.
Przypomniałem o poprzednim dialogu z mocami góry (tygrys już wie kim
jestem i przestaje być groźny). Poprosiłem o pięć rzeczy i
udzielenie w czasie snu rady na bardzo osobiste pytanie (czy
powinienem wykonać pewien pomysł, czy też nie). No i dziwna wizja
nadeszła.

Sen ukazał męski pentagram. Na każdym z jego ramion rosło jedno
drzewo, obok którego stała jedna istota duchowa. Pierwsze drzewo
było bardzo wyraźne, drugie mniej, a dalsze słabiej. Duchy
spoglądając na mnie wypowiedziały dziwne zdanie w języku, którego
nie znałem i wtedy poczułem falę pozytywnej energii, ciepła które
wlało się we mnie przez czakrę na czubku głowy. Wraz z energią
pojawiły się obrazy. Przedstawiały uśmiechniętych, szczęśliwych i
radosnych ludzi związanych z moim pytaniem.

Wtedy obudziłem się. Mgła znikła, a księżyc pogłaskał twarz
promieniami. Poczułem, że energia pozostała we mnie, a migrena
(miewam migreny lokomocyjne związane z dalekimi podróżami) nagle, w
jednej sekundzie, minęła.

Zgodnie z tym, co opisywał w listach niezależny szaman (choć
zrezygnował z udziału w ceremonii, udzielił kilku cennych rad),
każdy człowiek musi sam zinterpretować wizje, które przysyła Ślęża,
ponieważ każdy człowiek operuje innym zestawem pojęć i inną wiedzą.
Moja interpretacja była szybka. Nie miałem żadnych wątpliwości:
duchy i bogowie Ślęży są przychylni (tygrys otacza mnie opieką).

Istnieją dwa rodzaje pentagramów - męski i żeński. Żeński przypomina
literę A. Jego ramiona symbolizują głowę, ręce i nogi. Miejsce
pomiędzy dolnymi ramionami to kobiece narządy płciowe gotowe do
przyjęcia nasienia. Znaczenie żeńskiego pentagramu jest
jednoznaczne: brać, przyjąć nasienie, a jeśli dawać, to z wielkim
bólem i wysiłkiem (tak, jak poród u kobiety). Męski pentagram jest
odwrotnością żeńskiego i oparty jest na literze V. Dwa górne ramiona
gwiazdy symbolizują ręce, boczne to nogi, a dolne ramię to męskie
przyrodzenie. Obszar pośrodku symbolizuje resztę ciała mężczyzny,
łącznie z głową. Pentargam męski oznacza dawanie z przyjemnością,
bez wysiłku (mężczyźni nie odczuwają bólu przy dawaniu nasienia,
lecz orgazm).

Pięć drzew i duchów wpisanych w pentagram symbolizowało pięć rzeczy,
o które prosiłem. Najwyraźniejszy symbolizował pomoc w
dechrystianizacji, którą otrzymałem następnego dnia, a pozostałe
prośby spełnią się później. Być może za kilka miesięcy, a może i
lat.

Wizja radosnych i szczęśliwych ludzi była odpowiedzią na osobiste
pytanie. Odpowiedź była pozytywna: to, o co pytałem, jest dobre i
właściwe.

W tym samym czasie towarzyszący mi kapłan miał wizję - śniły mu się
różne gatunki drzew, które były mu bardzo przyjazne. Zinterpretował
to następująco - nie musi szukać dębu, bo wszystkie drzewa pomogą
energetycznie przy dechrystianizacji.

Wstał poranek. Mgły nie było i ruszyliśmy szukać miejsca oraz
strumyka, by zaczerpnąć wody. Zapytaliśmy obsługę, gdzie znajdziemy
najbliższy strumyk. Okazało się, że przy schronisku jest studnia
głębinowa i można zaczerpnąć z niej ślężańskiej wody (punkt pierwszy
programu zrealizowany). Także i odpowiednie na dechrystianizację
miejsce szybko odnaleźliśmy. Dotarliśmy do niego w chwili, gdy zza
chmur wyjrzało słońce. Dobry znak. Wtedy poczuliśmy, że z ziemi
zaczyna powoli bić energia. Nie musieliśmy nawet dyskutować -
wiedzieliśmy, że to tu. Wróciliśmy do schroniska po akcesoria i
dokonaliśmy obrzędu.

Najpierw rozpaliliśmy ognisko. Później kapłan nawiązał przez
modlitwę kontakt ze słowiańskimi bogami i przystąpił do ceremonii. W
pierwszej kolejności podzieliliśmy się z bogami kromką chleba, aby
zaskarbić ich sympatię. Jeden kęs zjadłem ja, drugi kapłan, a trzeci
został oddany bogom za pośrednictwem ogniska. Następnie kapłan
odciął mi kosmyk włosów symbolizujący “ciało Chrystusa”, które
przyjąłem w czasie komunii świętej i mówiąc, by wróciło tam skąd
przybyło, wrzucił je do ognia. Te szybko się spaliły i zamieniły w
dym. Z kapłanem zaczęło dziać się coś dziwnego. Głos zaczął drżeć mu
ze wzruszenia i poczułem, że coś, co ciążyło mi na duszy, wychodzi
ze mnie. Następnie wziął do rąk buteleczkę z wodą, zwilżył
chusteczkę i zmył z mej twarzy chrzest i wszystko to, co się z nim
wiązało. W tym momencie ręce zaczęły drżeć mu z emocji a ja
poczułem, jak wielka energia ziemi oczyszcza moją aurę. Oczyszczając
moje oblicze, usunął imię chrzestne (drugie) i zastąpił je nowym -
słowiańskim, które wcześniej starannie wybrałem konsultując sprawę z
jasnowidzami (aby nie wpaść z deszczu pod rynnę). W wykopanej w
ziemi dziurce schowałem mój dar - rzecz, z którą byłem bardzo
emocjonalnie i uczuciowo związany. Zakopałem ją i ceremonia dobiegła
końca. Kapłan podziękował bogom i zaczęliśmy się zbierać. Chciał
ugasić ognisko zakopując je, lecz doradziłem skorzystać z resztki
wody z butelki. I wtedy BUCHŁO płomieniem, a woda się spaliła! Coś
niesamowitego! Wręcz cud! Nigdy w życiu czegoś podobnego nie
widziałem. Jakby nie woda to była, lecz nafta czy benzyna. Płomień
miał z pół metra wysokości. Kapłan odskoczył zaskoczony i
powiedział, że to dobry znak, bo bogowie przyjęli prezent i
wysłuchali moich próśb. Resztką wody ugasił ognisko (tym razem nic
nie buchło) i oddał butelkę mówiąc, że powinienem ją zachować, a
fragment szkła nosić przy sobie w charakterze amuletu, bo dotknął go
boski płomień. Utraciłem cenną rzecz i w zamian otrzymałem drugą -
kto wie, czy nie cenniejszą? Na razie nie mam zamiaru jej tłuc.
Postawiłem ją na półce. Stała się dla mnie nie tylko pamiątką, ale i
przedmiotem, który pozwala kontaktować się z siłami natury. Od
chwili, gdy woda się spaliła, ziemia zaczęła intensywnie
promieniować dobrą, przyjazną energią. Zrobiło się cieplej,
przyjemnie, a wiatr przestał być zimny… Wiem, czym jest
autosugestia, jak emocje mogą wyzwolić w człowieku pokłady energii,
aż poczuje się gorący z wrażenia, i wiem, że ta dobra moc, którą
wtedy poczułem, nie ma nic wspólnego z moim ciałem - ona była z
zewnątrz. Tam naprawdę obudziły się jakieś moce i kto nigdy nie
poczuł tego na własnej skórze, ten tego nie zrozumie.

Prawdę mówiąc, liczyłem po cichu, że w czasie tej pierwszej (po
kilkusetletniej przerwie) dechrystianizacji na polskiej ziemi
wydarzy się coś niezwykłego (np. pojawi się jakiś duch, który dokona
zdechrystianizacji wyręczając kapłana, albo coś równie dziwnego). W
momencie, gdy zwątpiłem, że cokolwiek niezwykłego się wydarzy,
płomień ogniska zapalił wodę. Coś, co jest niemożliwe z naukowego
punktu widzenia i w co sam bym nigdy nie uwierzył, gdyby mi o tym
opowiedziano.

Tak oto dokonała się moja duchowa dechrystianizacja. Żaden zły demon
mnie nie opętał i poczułem się czysty i świeży, jakbym wyszedł z
wanny i założył czystą, pachnącą bieliznę.

Dechrystianizacja formalnie została już dokonana. Niebawem złożę
wniosek do Starostwa Powiatowego (do Urzędu Stanu Cywilnego) o
zmianę drugiego imienia. Będzie to kosztować 5 złotych za wnio

[may7]

5 złotych za wniosek, 50 groszy za każdy załącznik i 30 złotych za
wydanie decyzji.

WNIOSKI, CZYLI JAK ŻYĆ NA WOLNOŚCI?

Na zakończenie wyjaśnię, że nie należę do żadnego kościoła, ani
sekty. Jestem wolnym człowiekiem, bezwyznaniowcem, który obrał
własną drogę duchowego rozwoju. Sympatyzuję z proekologicznymi
wierzeniami naszych przodków i ich tradycjami, ale nie zamierzam się
do nich ograniczać. Nikt nie posiadł całej wiedzy o wszechświecie i
nikt nie ma monopolu na głoszenie jedynie słusznej prawdy. Nikogo
takiego nigdy nie było i nie będzie, gdyż świat nie stoi w miejscu i
ulega ciągłej przemianie. Tylko podstawy stworzenia wszechświata i
prawa nim rządzące są stałe i niezmienne. Warto też wspomnieć, że w
Rosji obrzęd dechrystianizacji nie zanikł i słowiańskie świątynie
praktykują go do dziś.

Podsumowując - w zależności od potrzeb można:
1. dokonać tylko dechrystianizacji formalnej (czyli wystąpienia ze
wspólnoty chrześcijańskiej)
2. dokonać tylko dechrystianizacji duchowej (aby świadomość
dokonania obrzędu nie obciążała naszego sumienia i psychiki)
3. dokonać dechrystianizacji kompleksowej, duchowej i formalnej, jak
ja.

Żyjcie zgodnie z własnym sumieniem i nie przejmujcie się głupimi
gadaniami i złymi spojrzeniami znajomych. Po dokonaniu
dechrystianizacji będą się wam przez jakiś czas uważnie przyglądać.
Chociaż postępować będziecie dokładnie tak, jak dotąd, każdy objaw
waszego zdenerwowania, irytacji czy złości przypisywać będą demonom
i szatanowi. Nieważne, że wcześniej też wam się to zdarzało, jak
wszystkim ludziom, oni będą WIEDZIEĆ swoje. Zawsze możecie też
przeprowadzić się w miejsce, gdzie nikt was nie zna i rozpocząć nowe
życie. Warto wiedzieć, że częste sugerowanie opętania przez osoby
trzecie może wywołać u osób mniej odpornych psychicznie załamanie
nerwowe i depresję. Wtedy najlepiej udać się do jasnowidza-
egzorcysty. On rozwieje wątpliwości, przywróci radość życia i
doradzi jak postępować z fanatykami religijnymi, którzy za wszelką
cenę chcą obrzydzić nam życie. Niestety, taka jest cena za wolność.
Ale płacąc gotówką za tę wolność otrzymacie resztę - poznacie, kto
jest waszym prawdziwym przyjacielem, a kto go udawał. Kto darzył was
przyjaźnią i miłością, a kto tylko tak twierdził.

Autor: Mirosław (01.11.2004)
Źródło: Własnowierca

[may7]

to nie jest koniec tego art, ale nie chce mi sie juz wklejac. Calosc
jest na przebudzenie.pl

[joolka7]

Krótkotrwałe oddziaływanie chłodnej wody na skórę dziecka (w postaci
szybkiego zanurzenia lub natarcia itd.)niezwykle silnie stymuluje
siły obronne i rozwój niemowląt.Chrzest wodą u wielu narodów to
zabieg przeznaczony właśnie dla tego celu. (Gienadij
Małachow "Samoleczenie i uzdrawianie")

[wladi3]

Chrzest jest "wszczepieniem w Chrystusa " - rodzimy się na poziomie
Ducha , na Nowo z Ducha Boga i zostaje w naszej Duszy "Odwzorowany
Jezus - Doskonały Bóg i Doskonały człowiek . Chrzest nas Chroni jak
chcesz dokonac świadomej rezygnacji - narażasz sie na
niebezpieczenstwo ataków mocy której człowiek pozbawiony Jezusa nie
moze się oprzeć . Należy dorastac i stawać się Dorosłym dzieckiem
Boga a nie rezygnować z Doskonałości i Mocy przez niechęć do KK .
Mogę Ci pomóc zrozumieć Kim Jesteś bez rezygnacji z Jezusa .
Pozdrawiam . Władek .

[wladi3]

Chrzest jest "wszczepieniem w Chrystusa " - rodzimy się na poziomie
Ducha , na Nowo z Ducha Boga i zostaje w naszej Duszy "Odwzorowany
Jezus - Doskonały Bóg i Doskonały człowiek . Chrzest nas Chroni jak
chcesz dokonac świadomej rezygnacji - narażasz sie na
niebezpieczenstwo ataków mocy której człowiek pozbawiony Jezusa nie
moze się oprzeć . Należy dorastac i stawać się Dorosłym dzieckiem
Boga a nie rezygnować z Doskonałości i Mocy przez niechęć do KK .
Mogę Ci pomóc zrozumieć Kim Jesteś bez rezygnacji z Jezusa .
Pozdrawiam . Władek .

Kocham Cię Boże Ojcze . Władek .
Jestem cząstką Boga !