Florkowie

[troppo_bella]

Florkowie.
W Sprężynie pada to tylko raz, ale w poprzednich tomach, które sobie ostatnio
odświeżałam - wiele razy. Powszechne jest więc tam mówienie Grzesiowie (na
Gabę i Grzesia mówi tak nawet Mila), Robertowie czy Bernardowie.

Może i tak się mawia w POznaniu, nie wiem, ale drażni mnie to strasznie, tak
jak w latachpo 50. w USA, gdy dajmy na to na Jane, żonę Roberta Smitha mówiło
się Mrs Robert Smith.

Nie można powiedzieć Strybowie na tych Grzesiów nieszczęsnych? Takie to
patriarchalne
--

[kanga_roo]

może tak się mawia w Poznaniu, ja nie słyszałam :-)
natomiast kojarzę poniższe formy:
- używanie imion (np. Patrycja i Florek)
- używanie nazwiska (Górscy)
- używanie przezwiska jednego z małżonków w odniesieniu do obojga
(czyli w tym przypadku np. Baltony, u Baltonów, z Baltonami :-)))
ale to ostatnie z lekka niepoprawne gramatycznie, więc Autorka z
pewnością by tak nie napisała. byliby co najwyżej Baltonowie, a to
jest właśnie ta forma patriarchalna, która drażni. mnie to po prostu
źle brzmi.

[mankencja]

> - używanie przezwiska jednego z małżonków w odniesieniu do obojga
> (czyli w tym przypadku np. Baltony, u Baltonów, z Baltonami :-)))
> ale to ostatnie z lekka niepoprawne gramatycznie, więc Autorka z
> pewnością by tak nie napisała. byliby co najwyżej Baltonowie, a to
> jest właśnie ta forma patriarchalna, która drażni. mnie to po
prostu
> źle brzmi.

do glowy przyszlo mi wlasnie "pulpety"

[kanga_roo]

Pulpety są boskie!

[ready4freddy]

w weekend jedziemy na grilla do Pulpetow :DDD

[dakota77]

Akurat w ktoryms tomie jest wspomniane, ze Mila na Gabe i Grzesia mowi
Gabrysiowie:-).
A na pare tak sie mowi do dzis nie tylko w Poznaniu.

[sir.vimes]

A mi bardziej przeszkadza, że bodajże Grześ do bodajże Ignaca (książkę już
puściłam w obieg więc nie sprawdzę, przepraszam) mówi, ze Gabrysia jest u Górskich.

Chodzi o siostrę Gabrysi i córkę Ignaca a nie jakąś panią Górską przecież o
której prócz nazwiska się nic nie wiem - no jak można tak powiedzieć??? Ja jakoś
nigdy nie mam kłopotu z powiedzeniem , że ktoś jest u "Mariolki i Heńka" , moi
znajomi też nie wspominają o nikim jako o Heńkowej czy Kowalskich...

O osobach obcych - jasne, że powiem państwo Kowalscy (jeśli rzeczywiście oboje
noszą to nazwisko) ale o znajomych czy rodzinie???? A już "Maćkowie" itp to w
ogóle absurd.

[ready4freddy]

nie, dlaczego... zartobliwie mozna tak przeciez powiedziec, nie przesadzajmy :)
zdarza sie (w sensie: znam z zycia :)

[sir.vimes]

żartobliwie - raz na ruski rok, nie częściej.

[ready4freddy]

przymusu nie ma :) ale mozliwe to jest, i czasem sie spotyka, rowniez u Bominkow :)

[laura-gomez]

O przepraszam, Mila mówiła Gabrysiowie

[sowca]

No właśnie, Mila mowiła Gabrysiowie :) Poza tym nie ma nic dziwnego
w tym, że Grześ mówił "u Górskich". Tak jest krócej i wygodniej i
nie ma się co czepiać. Ja często mówię, gdy idę do zaprzyjaźnionych
sąsiadów, że idę do Nowaków czy Krawczyków. Mówię tak nawet wtedy,
kiedy odwiedzam mojego brata i jego żonę: jadę do Sów.

[yowah76]

Ja o moim przyjacielu z dziecinstwa do dzis mowie po nazwisku,
chociaz bezposrednio do niego po imieniu, a nazwisko i tak zmienil w
miedzyczasie z jakis tam przyczyn;) Ale w pewnm momencie mialo sie
tak do pieciu znajomych Rafalow bodajze i jakos ich trzeba bylo
rozroznic.

[asia-fb]

ja po nazwisku mówię do kuzynki własnej jednej i drugiej, czasem sama do siebie
(jak musze się zmobilizować. Ciekawostka, używam wówczas nazwiska rodowego,
jakoś mi bardziej leży), a także do przyjaciół - w zasadzie jest to jakiś objaw
czułości ;))
Plus jeden kolega, którego wszyscy po nazwisku tytułują, więc jak ktoś używa
imienia, to nie za bardzo wiadomo, o kogo chodzi ;)

[anutek115]

Ja do siebie tez mówię po nazwisku! I zdarza mi się powiedzieć, że idę "do
Nowaków", ale zawsze, jak ostatnio zauważyłam, w wypadku kolezanek uzywam
nazwiska rodowego. Nie z feminizmu, tylko z nawyku, koleżanki znam co niektóre
od ósmego roku życia, za mąż wyszły, powiedzmy, pięć lat temu, nie miałam dość
czasu, by się przestawić ;-).
Ale siostre jednak tytułuję po imieniu i szwagra też, nie wyobrażam sobie, by
móc o nich powiedzieć "przyszła kartka od Stefanów" :-))).

[sir.vimes]

po nazwisku faktycznie mówię do kilku osób - bo oni sami tak lubią i o sobie
mówią. O ich partnerkach/ach mówię jednak ICH imieniem - czyli Kowal i Mariolka
a nie Kowalowie.
Raz ktoś się do mnie zwrócił nazwiskiem męża i nie widziałam o kogo chodzi.
Zresztą - i tak mam swoje nazwisko więc jak najbardziej mogłam nie wiedzieć;P

[niq_miejski]

Podobnież i ja, mam własne nazwisko, bardzo rzadko mówię o znajomych używając
"nazwiska kolektywnego", z jednym wyjątkiem - moi przyjeciele geje, będący od
lat parą, ale "na kocią łąpę" (chętnie by się zalegalizowali ale w Polsce nie ma
takich możliwości) nazywani zawsze są przeze mnie nazwiskiem jednego z nich
(tego, którego znalłam jako pierwszego z pary), w wersji "Kowalowie" (to nie
jest ich prawdziwe naziwsko, tylko przykład gramatycznie odpowiedni)

[le-lutki]

Eee, ja tam jestem przyzwyczajona, bo w moim domu rodzinnym (Krakow)
tak sie praktykowalo :) I nie bylo w tym nic ponizajacego, a wrecz
przeciwnie - duzo ciepla. Ale rozumiem, ze to indywidualnie sie
odbiera.

Za to we Francji, w ktorej mieszkam, do tej pory stosuje sie M et
Mme dajmy na to André Levallois. :) W kazdym pismie, na kazdej
wizytowce i na kazdym rachunku :))

le-lutki

[amelia007]

Akurat mnie to nie razi, poniewaz u mnie w rodzinie tak sie wlasnie
mowi - Jankowie to rodzina mojego wujka, natomiast Malgosiowe -
mojej mamy.
Co do Grzesiow/Gabrysiów, to akurat mnie to troche zdenerwowalo,
okreslenie "Gabrysiowie" dobitnie pokazywalo miejsce Grzesia w domu
Bominków. W Sprezynie Grzesio jest calkiem calkiem :DD

[hopdoprzodu]

Mnie wydało się to zupełnie naturalne, bo nawet moja teściowa mówi o mnie i moim
mężu "Jaśkowie", np. spotkanie u Jaśków. I uważam, że to urocze jest!

[truscaveczka]

Dokładnie tak - Rafałom urodziło się drugie dziecko, a Maćki w końcu ślub biorą
- tak u nas w domu to funkcjonuje i też to lubię, nie kojarząc tego zupełnie z
Mrs Robert Smith ;)

[kanga_roo]

ale, jak napisała Truscaveczka, Maćki ślub biorą a nie Maćkowie.
tak, jakby imię awansowało w przypadku małżeństwa (rodziny) na nazwę
gatunku :-)))
natomiast Maćkowie oznacza jednak Maćka z Maćkową (żoną). i dla
niektórych z nas brzmi staromodnie. nawiasem mówiąc, znalazłabym w
Sprężnie więcej zwrotów brzmiących staromodnie. to nie krytyka,
używanie tego typu sformułowań ma swój urok, ale jednak na co dzień
nie spotyka się ich w takim stężeniu.

[filifionka-listopadowa]

Najczęściej spotykam się ze stosowaniem nazwisk, czasem tylko jacyś Grzesiowe
wyskoczą (w przypadku kilku par o tym samym nazwisku). Osobiście uwielbiam
tworzyć przezwisko z obojga imion. Kasiotomkowie, Monikopawły. Cudownie to
brzmi: "Jestem u Alicjobartków" :)

[julus_d]

Z tego, co ja wiem, to po nazwisku mówi sięo znajomych, a po imieniu o rodzinie.
No bo trudno mówić "Nowakowie" gdy jest np. czterech braci ;) Co prawda Borejkom
to nie groziło, bo każda rodzina nosiła inne nazwisko, to mimo wszystko uważam,
że forma Grzesiowie, byłaby lepsza ;)

[niq_miejski]

Ja też bardzo lubię tę formę - Asiopiotry, Basiokrzysie, albo wersja skrótowa:
Jodarki

[panna.bennet]

W POznaniu zdecydowanie używa się takich określeń, ale powyżej 60-tego roku życia ;)
Moja babcia np. mówi "Jurkowa" albo "Józiowa" na rozmaite zamężne członkinie
rodziny i ni w ząb nie może zrozumieć naszego feministycznego oburzenia, nawet
uwag "ja to jestem najwyżej Haniowa". Ale u młodszych osób tego nie zaobserwowałam.

Co ja mogę za to?

[a_weasley]

troppo_bella napisała:

> odświeżałam - wiele razy. Powszechne jest więc tam mówienie
Grzesiowie (na
> Gabę i Grzesia mówi tak nawet Mila), Robertowie czy Bernardowie.

> Może i tak się mawia w POznaniu, nie wiem,

Ja nie wiem, jak się mawia w Poznaniu, nie zwróciłem uwagi. Na pewno
we Warszawie jest przyjęte nazywać małżeństwo względnie inną parę
liczbą mnogą imienia czy ksywy faceta (niekiedy tworzoną jak od
rzeczownika nieżywotnego, np. przyjdą Miśki).

[ginny22]

A to chyba zależy od pary. Znam takie, o których faktycznie mówi się
zbiorczo nazwiskiem/ksywką faceta, znam takie, o ktorych mówi się
wyłącznie imionami ("Idę do Jasia i Małgosi"), a także takie, do
których przylgnęło zbiorczo nazwisko panieńskie zony, bo
poręczniejsze w uzyciu. Liczebność trzech podgruo zbliżona.

[a_weasley]

ginny22 napisała:

> A to chyba zależy od pary.

Jako też od środowiska.

> Znam takie, o których faktycznie mówi się
> zbiorczo nazwiskiem/ksywką faceta,

W szczególności w sytuacji, gdy mówiący wcześniej znał dziewczynę.
Aczkolwiek nie zawsze.

> znam takie, o ktorych mówi się
> wyłącznie imionami ("Idę do Jasia i Małgosi"),

Tego chyba nie spotkałem.

> a także takie, do
> których przylgnęło zbiorczo nazwisko panieńskie zony,

Tego też nie (nie liczę przypadków, że mąż przyjął nazwisko żony).
Natomiast mam w okolicy dwa małżeństwa, o których mówi się
ksywą/nickiem żony, jedno z nich nawet Tobie znane.
Znałem też parę w wieku licealnym, o której mówiono w otoczeniu
nazwiskiem dziewczyny, co wynikało tyleż z poręczności tegoż co z
jej pozycji w tym związku...

[yanga]

A zauważyliście, że Gabrysia aż do ślubu z Grzesiem funkcjonowała
jako Gabriela Borejko? Nawet jako żona Pyziaka (np. w OwR), więc nie
można powiedzieć, że dopiero po rozwodzie wróciła do rodowego
nazwiska. Oczywiscie mogła od razu zostać przy panieńskim, ale
wydaje mi się to dziwne, bo jakoś po drugim ślubie zmieniła jednak
nazwisko.

[biljana]

yanga napisała:

> A zauważyliście, że Gabrysia aż do ślubu z Grzesiem funkcjonowała
> jako Gabriela Borejko? Nawet jako żona Pyziaka


> wydaje mi się to dziwne, bo jakoś po drugim ślubie zmieniła jednak
> nazwisko.

pierwszy ślub być cywilny, więc nieważny, nie było sensu nazwiska zmieniać.
Dopiero po prawdziwym ślubie (kościelnym) z właściwym mężem trzba było nazwisko
zmienic ;-)))

Gabriela nie Pyziak i wcale się nie dziwię

[a_weasley]

yanga napisała:

> A zauważyliście, że Gabrysia aż do ślubu z Grzesiem funkcjonowała
> jako Gabriela Borejko? Nawet jako żona Pyziaka

Jak się wychodzi za faceta, który nie chce kościelnego, bo to "za
mocne więzy", pozostanie przy własnym nazwisku jest rozsądnym
posunięciem.

[dakota77]

Pytanie w takim razie brzmi, czemu w ogole za niego wyszla. Po takim tekscie
powinna go wystawic za drzwi, niezaleznie od ntego, czy spodziewala sie jego
dziecka czy nie. Nazwisko to byl jej najmniejszy problem.

[lan-ja]

A wyobrażasz sobie bastruka w Jeżycjadzie? No to masz odpowiedź.

[dakota77]

Tak, ale mnie chodzilo o mechanizmy psychologiczne, bo normalna kobieta
powiedzialaby mu do widzenia;-). Inna rzecz, ze jak widac normy jezcyjadowe
nakazuja inne zachowania.

[a_weasley]

dakota77 napisała:

> Pytanie w takim razie brzmi, czemu w ogole
> za niego wyszla.

Bo z drugiej strony liczyła, że jak się ożeni, to się odmieni?

[dakota77]

Idiotka?:-P

[lan-ja]

Postąpiła jak większość kobiet w tej sytuacji. I tak dobrze, że jej
nie bił. Scena na oblodzonej szosie pokazuje, że mógł bić. Bo skoro
siedział w więzieniu (złodziej) i pił (pijak)-to cud, że nie bił.

[nessie-jp]

W mojej dalszej rodzinie tak się mówiło zbiorczo na rodziny wujów i ciotek --
przy czym nazwa zbiorcza pochodziła od imienia tego członka rodziny, którego się
znało lepiej. Czyli rodzina wuja Olka to były Olki, a rodzina ciotki Jadwigi to
były Jadźki. Natomiast w bliższej rodzinie używało się raczej wewnętrznych
ksywek, tak więc bywało się na kolacjach u Łysych (chociaż większość miała
włosy), u Małych, u Krokodylów, u Borsuków.

[mmaupa]

U nas tak samo - szlo sie do Pawlow (rodziny stryja Pawla), ale pisalo kartke do
Kicow (rodziny kuzynki ojca o uroczym przezwisku Kica). Z kolei para poznana
mniej wiecej w tym samym czasie funkcjonuje jako Kowalscy (nie Antki/Ele).

Kiedy bylam mala, straszny problem sprawialy mi nazwiska znajomych rodzicow - bo
skoro mama mowi, ze przyjdzie Sliwinska z mezem, to wydawalo mi sie naturalne,
ze maz tez bedzie Sliwinski. A tu klops - pan nazywal sie zupelnie inaczej, bo
mama notorycznie uzywala panienskich nazwisk kolezanek. Kiedys popelnilam faux
pas przy wypisywaniu zaproszen i zaadresowalam jedno do panstwa Kowalskich,
ktorzy de facto byli Nowakami. Bardzo sie smiali.

[kkokos]

w rodzinie starszej, jako że tę w pokoleniu mojej matki i
pokoleniach wcześniejszych mam przeogromną, mówiło się
zwykle "kaziki" lub "kazikowie", choć to kazik się do rodziny
przyżenił. a więc patriarchat. w rodzinie młodsze w ogóle się nie
mówi, bo się nie znamy lub znamy bardzo słabo i nie utrzymujemy
kontaktów (a żałuję).
wśród znajomych są praktykowane absolutnie wszystkie wymienione w
tych wątkach formy - od "kasia i zdzisio",
przez "nowaki", "kowalscy" po "małgosiowie". zależy od pary, czasem
od tego, którą osobę z pary znaliśmy wcześniej, a która
została "doklejona", a także od tego, kto w parze dominuje. reguł
nie ma. i wcale mnie żadna z tych form nie razi.

[jordanpeter]

Cytat: Bo z drugiej strony liczyła, że jak się ożeni, to się
odmieni?
--------
O to to :D
Gabriela z Różą są niemożliwe po prostu :P Tak łatwo "zapominają" o
krzywdach wyrządzonych im przez facetów. Może one są tak w nich
zakochane, że czekają tylko na sugestię, że oni mogliby do nich
wrócić? Takie ufne, że on się zmienił, a Róża to w ogóle od razu
chyba zapomniała, że Fryderyk olał ją, gdy była w ciąży :P
Nieeeeeeeeee, ta świętość mnie dobija.