praca z afatykami

[logopeda9]

Chciałbym podzielić się wrażeniem/przemyśleniem/doświadczeniem, bo
jestem ciekawa Waszych opinii.W pracy z pacjentami dotkiętymi afazją
(szczególnie osobami starszymi) odnoszę wrażenie ,że w pewnym
momencie dochodzimy do kresu możliwości, że choć nie wiem jakich
metod bym nie stosowała i czego nie wymyślała żeby terapię
urozmaicić, ten pacjent "nie pójdzie do przodu" bo osiągnął maxa
możliwości w zakresie komunikacji.Strasznie to przygnębiające, ale
utrzymywanie osiągniętego stanu rzeczy wydaje się stawać wtedy celem
terapii..Wiem,wiem, temat rzeka, pacjenci potrafią zadziwić,pogoda
ma nawet znaczenie ,ale znam tak niewielu logopedów pracujących z
afazją że postanowiłam zapytać Was, na forum.

[megi2507]

Ja pracuję w jednym z ośrodków rehabilitacyjnym i jest różnie. Są pacjenci u
których terapia idzie do przodu ale są tacy u których mimo wysiłku i starań
terapia stoi w miejscu. Jak sama wiesz pacjenci tacy maja tez lepsze i gorsze
dni. Przykre jest to że widać ze pacjent bardzo chce aby bylo lepiej a niestety
nić nie można już zrobić Ja myślę sobie jeszcze tak, że dla tych pacjent ów
ważna jest nasza obecność ciepło i rozmowa często tylko my możemy.