Relacja

[misiania]

Miałam w weekend napisać relację ze spotkania z Viki na obczyźnie, ale jakoś
niesporo mi szło. jednakowoż jestem, pamiętam, czuwam i relację zdam.

P.S. Gołombek zeżarty do ostatniego okrucha :))))

[piotr_c]

Żeby nie było że to wołanie na piasku to ja chętnie usłyszę relację

[viki2lav]

moze lepiej nie? :-)
bo wyjdzie co ze mnie za matka

[piotr_c]

No to po takiej zapowiedzi to nie można odpuścić :)
A jaką jesteś matką?

[rigel]

viki2lav napisała:

> bo wyjdzie co ze mnie za matka


To już możemy się domyślać jaka... ;)
Dawaj, słuchamy :)

[piotr_c]

No dziewczyny, albo jedna albo druga ale opowiadajcie.

[misiania]

eno ale aż tak dużo to do opowiadania nie ma.

z rzeczy ogólnych - Ciemnogród pięknym miejscem na Ziemi jest. niebo jest niby
po prostu niebieskie, ale to jest trochę inny niebieski niż ten, do którego mi
oczy u nas przywykły. Ciemnogrodzianie lubią życie i nie traktują go jak kary
bożej, którą na barkach dźwigać muszą po kres swych dni. nie wiem, czy dobrze
zaobserwowałam, ale my po ulicach chodzimy pojedynczo, a oni nie. a jak nie mogą
się socjalizować bezpośrednio, to sobie rozmawiają ze znajomymi przez telefon.
głośno. wszędzie. trzeba się przyzwyczaić i już. a jeden taki to szedł ulicą ze
słuchaweczką i mikrofonikiem, i tak namiętnie gestykulował do tego głosu w
słuchawce, że nie mogłam oczu oderwać.

w muzeach zwykle można robić zdjęcia, byle bez flesza, co mnie niepomiernie
zachwyca, bo na Wawelu pani mi nie pozwoliła wysłać smsa z sali pełnej
zakurzonych luf armatnich. ubyło by im spiżu czy co? zdjęć nie robię, bo w
pierwszym lepszym albumie są ładniejsze, ale możliwość jest? jest.

w muzeach watykańskich wskazującym palcem prawej ręki dotknęłam płótna Salvadore
Dali. nie mogłam się powstrzymać. nikogo to nie obeszło, bo w dziale współczesna
sztuka sakralna niewielu jest strażników.

nieco zdemolowałam prywatną galerię sztuki Doria Pamphilj. ale to przez potomka
rodu, który w słuchawce-przewodniczce aksamitnym głosem kazał mi podziwiać
sufit. no to podziwiałam, a podziwiając zrobiłam krok w tył, drugi, trzeci... i
nagle rozległ się wielki huk i kurcgalopkiem przybiegł przerażony pan strażnik.
ale nie zbiłam żadnej wazy ani innego zabytku, tylko połamałam taką tabliczkę
informacyjną. gupki, postawili ją na środku parkietu i myśleli, że ją zauważę.

do Bazyliki zrobiłam trzy podejścia. za pierwszym spłoszyła mnie tabliczka,
zabraniająca wnoszenia scyzoryków. taki właśnie miałam w torebce, jak to
turystka. zresztą weszłam z nim do muzeów watykańskich, ale tam nie było
tabliczki, że nie można wnosić takiego sprzętu. albo jej nie zauważyłam.
następnego dnia pojechałam rano i trafiłam na wielką kolejkę, która się
jednakowoż żwawo poruszała. no i o mało co nie wzięłam udziału w audiencji
generalnej, ale się na czas zorientowałam i uciekłam. trzecie podejście - bingo.
tylko kolejka do wejścia na kopułę była duża, nieruchoma i zniechęcająca, więc
dałam sobie spokój. za to w muzeum w bazylice widziałam przepięknie haftowany
ornat. nie mogłam oczu oderwać z podziwu dla kunsztu rzemieślnika. nic innego
mnie tam tak nie zachwyciło, żadne krucyfiksy złote, srebrne, ani kamienie
szlachetne. a może to taki jeden topaz wielkości pięści mnie znieczulił?

no to do meritum :)))

udało nam się z Viki spotkać, co można uznać za osiągnięcie, ponieważ wysnułam
błędną przesłankę z jednego vikowego smsa, jakoby to udawała się do ojczyzny
właśnie w czasie, kiedy ja będę zwiedzać Rzym. na szczęście Viki uświadomiła mi,
że w mylnym tkwiłam błędzie i oto spotkałyśmy się u Pawła za Murami. to takie
dziwne miejsce, gdzie na trawniku przed kościołem dzieci bawią się z rodzicami,
grają w piłkę, ktoś gra na bębenku - i nikomu to nie przeszkadza, ksiądz pleban
nie wygania z okrzykiem, że to dom boży, jak to ma miejsce np. w Piasecznie.

bałam się, że mnie Viki nie rozpozna albo że ja nie rozpoznam Viki, dlatego
przybrałam barwny strój jako znak rozpoznawczy. ale jeśli gdzieś w Wiecznym
Mieście zobaczycie blond dziewczę z blond Mandarynką, to nie macie szans na
popełnienie błędu - to jest na 100% Viki, zgadniecie bez pudła :)))

(pan z dołu zaczął grać na gitarze, więc włączyłam głośno Lohengrina. niech on
gra na tej gitarze, odchamię się nieco, mam cały zestaw oper z Wyborczej :)

Viki mnie zaprosiła do Pawła, z chęcią obejrzałam zabytek. Mandarynka miała na
początku odmienne zdanie, ale potem też zaczęła zwiedzać. z taką energią to
czyniła, że gdyby miała lepszego cela, to do relikwii św. Pawła dołączyłby Kubuś
Puchatek...

Fakt przebywania w miejscu pięknym i znakomitym najwidoczniej nie wpływa na
umysłowość obsługi, bo taka jedna obsługa, chcąc zabawić Mandarynkę, walnęła ją
bramką drzwiową w nosek. nie zauważyła, że to małe dziecko jest, które nie
uskoczy jak sarna. no gupie jak kilo gwoździ kobiecisko.

Viki następnie zaprosiła mnie na lody, które przepysznym przysmakiem się
okazały. zmrożony krem/mus z prawdziwych owoców dla osoby wolącej sorbety od
śmietankowych to jest właśnie to! Następnie zostałam obdarowana jeszcze
ciastowym gołombkiem wielkości opony samochodowej :)))

a ja w przekonaniu, że Viki jedzie na święta do domu, nawet książeczki dla
Mandarynki nie miałam ani żadnych bajek dzieciowych. gryzie mnie to okrutnie i
muszę to nadrobić przy najbliższej okazji.

dzięki Viki zobaczyłam dzielnicę EUR, dzieło Mussoliniego. Dla wszystkich
jadących tam rada - uwzględnijcie EUR w planach zwiedzania. na własne oczy
zobaczycie sny o potędze.

(Lohengrin się rozwija, pan z dołu zaprzestał performanca, ja nie :)))

Widziałyśmy się z Viki krótko, w sumie nie poplotkowałyśmy za dużo, ale to było
bardzo miłe spotkanie! I wszystkim plażowiczom przekazuję wiedzę, że bilet
lotniczy do Rzymu można kupić za ok. 300 zł (tanie linie) albo 400 zł
(Alitalia). może by na jakieś leżaki ekscentryczne się wybrać?

cóż poza tym? mortadela to zupełnie co innego niż myślicie. na Forum Romanum na
połamanej kolumnie leżał sobie kot i miał w odwłoku te tabuny turystów wokół. po
powrocie puściłam sobie Anioły i demony na szybkim podglądzie i mię
wyszło, że bezwiednie zaliczyłam ścieżkę oświecenia. krańcowe wagony metra są
zwykle luźniejsze od środkowych.

A! Viki, już wiem, dlaczego przeraziła Cię ulica Castelgandorfo. Albowiem
zobaczyłam ulice na południe od Termini :))) ale nene, rzeczona ulica jest po
przekątnej do tamtych okolic, niby blisko dworca, ale kompletnie inna. w
bliskiej okolicy miałam jakiś instytut ekonomiczny, ambasadę Germanii, Rosji i
jeszcze jakąś, ze dwie wille w ogródkach z palmami, rano pan mył chodnik
polewaczką - takie klimaty. żadnych smagłych lub żółtawych kupców prowadzących
nauliczny handel tandetą. granicą rozdzielającą te dwa światy jest chyba via Masala.

no, jak mówiłam, wiele do opowiadania nie ma... :)))))))))))

P.S. tamtejsze kobiety opanowały sztukę parkowania równolegle tyłem. między
dwoma samochodami. na własne oczy widziałam. szacunek :)

[piotr_c]

Ooooo nareszcie , piekne słowo pisane. Zupełnie jak relacje z
dawnych spotkan plażowch, łezka się w oku kręci.

Pomysł zbiorowego nalotu do Viki i Cytrusów brzmi kusząco, te 300-
400 to powrotny bilet?
Faktycznie nie jest to już stawka wstrząsająca, no prawie.

A może by tak w międzyczasie , w ramach treningu , zlecieś się
gdzieś w Warszawie?Jestem otwarty na propozycje.

[misiania]

takie są ceny w obie strony, ja kupowałam z wyprzedzeniem w Alitalii za 440 zł -
ryzyko, że ewentualnie odwołają lot wydawało mi się małe, a ja po prostu
musiałam być we wtorek po świętach na fabryce. ale Viki kupiła bodaj w Wizzair
na tydzień przed podróżą za trzystówyzogonkiem o ile dobrze pamiętam :)

natomiast hotele w Rzymie nie należą do najtańszych.

[piotr_c]

Gwardia plażowa zawsze może przenocować na plaży :) tylko termos z
kawąi sernik zabrać

[viki2lav]

Jezu, znaczy sie Misianiu, alez lejesz wode az milo, do mojego
dzbana jakby, przeoczylas jedynie swoje omalnieposikaniesie w srodku
Pawla przez "rzut w Pawelka", przybywaj raz /czy kilka/ jeszcze na
dluzej a zaliczymy "na cieplo" latem znaczysie, Toskanie ale taka
pozamiejska. Tak makaronow opisalas jakimi i ja ich znajduje, zyja
pelna para, a przynajmniej sie staraja.

[misiania]

aleale, ja w ogóle nie wspomniałam, jak miluchnym owocem Mandarynka jest!
przylepa jedna.

oj tam od razu posikałam ;))) to wzruszenie mnie w pół zgięło było. Pawełek.
Kubuś. jedna rodzina...

[piotr_c]

Musiało być piekne. A jak gospodarze Pawła zareagowali na tego
nowego lokatora?

[piotr_c]

To teraz by się zdała jeszcze druga relacja od Viki i może trzecia
od Mandarynki :))

[rigel]

piotr_c napisał:

> To teraz by się zdała jeszcze druga relacja od Viki i może trzecia
> od Mandarynki :))


kolejne relacje od Pawła, Jego gospodarzy i żandarmerii...

[rigel]

Powinni Ci dać Pulitzera. Serio serio :)