Mokotowskie kościoły

[eela]

Dzielnica nasza w kościoły i to o ładnej architekturze jest dośc zasobna. ja
najbardziej lubię kościół Świetej Katarzyny na Fosie

[eela]

Podoba mi się też klasztor barnardynów na Placu Bernardyńskim

[Gość: emjot]

Ja lubię dwa kościoły.
Po pierwsze: kościół św. Andrzeja Boboli przy Rakowieckiej - ze względu na
piękne witraże.
A po drugie mój parafialny św. Szczepana przy Narbutta, a konkretnie
przylegającą do niego kaplicę jezuitów - ze względu na intrygujące elementy
architektoniczne nawiązujące do wcale niereligijnych treści (na płaskorzeźbie
dekorującej boczną elewację kaplicy muskularny faun całuje namiętnie nagą nimfę
o jędrnych piersiach...)
Skąd to się wzięło? Ten budynek po prostu nie był wzniesiony z myślą o
skaralnym przeznaczeniu. Przed wojną to była willa, zdaje się, że Lubomirskich.

[eela]

Nie zwróciłam uwagi na architekture koscioła św. Szczepana. Ciekawe, ze władza
ludowa zgodziła się na oddanie budynku na cele religijne. Na Rakowieckiej w
księgarni kościoła czasami mozna dostac ciekawe ksiązki

[garma]

W Naszym Dzienniku z 16-17 Lutego zamiesczono artykuł o zniszczeniach w
kościele św. Katarzyny:

"Wichury szalejące ponad dwa tygodnie temu nad Polską nie ominęły zabytkowego
kościoła św. Katarzyny na Służewie. Najbardziej ucierpiał dach świątyni.
Rozmiary zniszczenia są tak duże, iż nie wystarczają prowizoryczne
zabezpieczenia. Padające deszcze powodują zawilgocenie wewnętrznych ścian
kościoła, zagrożone są organy. Lepiej nie myśleć, co się stanie, gdy przyjdzie
kolejny, silny wiatr... Wtedy może być zagrożone także życie ludzkie. Dach
kościoła ze względu na katastrofalny stan wymaga natychmiastowego i, niestety,
kosztownego remontu, lecz pieniądze zebrane przez parafian, Fundację Służewską
oraz te obiecane przez władze nie wystarczą. Potrzebna jest pomoc finansowa
ludzi dobrej woli.

Powstałe zniszczenia są tym większym ciosem dla tego najstarszego kościoła na
terenie Warszawy, gdyż od kilku lat prowadzony jest ratunkowy remont przez
specjalnie w tym celu powołaną Fundację Służewską (pisaliśmy o tej parafii w
numerze z 11-12 sierpnia 2001 r.). Cały czas wykonywane są prace remontowe na
zewnątrz i wewnątrz kościoła.
29 stycznia br. porywiste wiatry wybiły szybę w oknie dzwonnicy oraz naruszyły
wiązania w pokryciu dachu świątyni, ale na szczęście wiązania w więźbie
dachowej nie zostały uszkodzone. Wezwani strażacy musieli zrezygnować z
interwencji, gdyż silny wiatr stwarzał zagrożenie życia dla pracujących na
wysokości. Dopiero wieczorem, gdy trochę się uspokoiło, pracujący przy remoncie
robotnicy zabezpieczyli prowizorycznie dach. Następnego dnia po ponownym
obejrzeniu uszkodzeń zdecydowano o szybkiej wymianie blachy.
Niestety, 31 stycznia około godz. 16.00 wichura wyrwała belki z więźby
dachowej. Świadkowie mówią, iż "było to niesamowite zjawisko". Trwający 2-3
minuty wiatr na kształt wiru powietrznego dosłownie "wyssał" belki spod dachu,
zdawałoby się, że nie naruszając samej blachy. Wyrwane deski fruwały w
powietrzu. To cud, że nikomu nic się nie stało, gdyż jedna z belek spadła pół
metra od robotnika. W czasie wichury uszkodzony został także komin i dach na
domu parafialnym.
Zabezpieczony prowizorycznie dach świątyni opiera się na kilku ocalałych
deskach, na których ułożona jest blacha miedziana. Stojąc na kościelnym
dziedzińcu, trzeba dobrze się przyjrzeć, by zobaczyć uszkodzenia pozornie
nienaruszonego pokrycia, gdyż rozmiary zniszczeń widać dopiero na wysokości
dachu.
Zakres robót będzie musiał objąć reperację murów świątyni w najwyższej ich
części (naruszone belki wpuszczone były w mur). Położony zostanie wieniec
żelbetowy zamiast drewnianego, nowa więźba dachowa i nowe pokrycie miedziane na
całym dachu. Kosztowne będzie wypożyczenie rusztowania - nietypowego ze względu
na kształt kościoła. Prowizoryczne zabezpieczenie nie jest w stanie ochronić
wewnętrznych murów przed wilgocią. Konieczne będzie ich osuszenie. Na szczęście
wilgoć nie dosięgła jeszcze zabytkowych organów. Dodatkowym wydatkiem będzie
wymiana okien w dzwonnicy.
Podczas niedzielnych Mszy św. rozpoczęto zbieranie pieniędzy na remont dachu
świątyni. Proboszcz parafii św. Katarzyny, ksiądz Józef R. Maj, zgłosił
uszkodzenie zabytkowego obiektu w sztabie kryzysowym. Jeszcze nie wiadomo, czy
i jaka kwota przyznana będzie z funduszu wojewódzkiego. Życzliwie odpowiedziała
na prośbę o pomoc Gmina Ursynów. Radni obiecali wyasygnować środki z funduszu
interwencyjnego.
Pomimo starań, pieniędzy będzie za mało i nie wystarczą na bardzo kosztowny
remont dachu kościoła, dlatego w imieniu kapłanów i wiernych z parafii św.
Katarzyny na Służewie zwracamy się także do naszych Czytelników prośbę o pomoc
w ratowaniu zabytkowej świątyni.
Joanna Śliwińska
Zdjęcia Robert Sobkowicz

FUNDACJA SŁUŻEWSKA
ul. Fosa 17
02-768 Warszawa
Numer konta:
Bank PKO BP XIII Oddział Warszawa
10201130-21207-270-1-111

[jhbsk]

Gość portalu: emjot napisał(a):


> A po drugie mój parafialny św. Szczepana przy Narbutta,

Czy może wiesz jak się nazywa proboszcz?

[Gość: jacek]

eela napisał(a):

> Podoba mi się też klasztor barnardynów na Placu Bernardyńskim

Żadnego z mokotowskich kościołów nie da się porównać z tym cackiem (mówię o
starym, a nie nowym kościele) - to prawdziwe arcydzieło proporcji, maleństwo tak
świetnie skomponowane, że zupełnie nie widać, jak bardzo jest małe. Ten kościół
świadczy o geniuszu jego twórcy - Tylmana van Gameren - architekta należacego do
najznakomitszych w Europie twórców klasycyzującego baroku. Także wystrój jest
wysmakowany, pozostały tu dzieła naprawdę pierwszorzędnych twórców. Po spaleniu
większości warszawskich świątyń w czasie Powstania Czerniaków pozostał przykładem
wszystkiego co najlepsze w polskiej sztuce barokowej i nie ma wielu równych sobie
klasą konkurentów, nie tylko na Mokotowie, ale i w Polsce. Jest nieporównywalny.
Do reszty można mieć sentyment, ale to zupełnie inna para kaloszy...

[eela]

Kiedys czytałam w czyms, ale nie pamiętam, gdzie, ze ten klasztor jest
najpiekniejszym i najbardziej wartościowym kościołem warszawskim

[Gość: jacek]

Bo większość cennych zabytków poszła z dymem. Równać się mógł z tym kościołem
choćby kościół Sakramentek na Rynku Nowego Miasta, który był bardziej dojrzałą
i monumentalną realizacją tego samego planu, ale cóż - spłonął dokumentnie.
Czerniaków zawdzięcza wiele smakowi i wyrobionemu gustowi fundatora -
Stanisława Lubomirskiego. Sakramentki, jako votum za zwyciestwo wiedeńskie
fundowała już sama Maria Kazimiera Sobieska i stąd musiała to być budowla
wspanialsza.
Prof. Mariusz Karpowicz napisał kiedyś, że są architekci, którzy wspaniale
projektują olbrzymie wnętrza tak, że te nie przytłaczają, sprawiają wrazenie
mniejszych, bardzo kameralnych (np. bazylika św. Piotra). Większy kunszt
prezentują jednak ci, którzy potrafią w malutkim wnętrzu stworzyć iluzję
przestrzeni, monumentalnej architektury. I tak zrobił Tylman van Gameren:
wszystko jest tu zminiaturyzowane: ławki, lamperie, sprzęty,itp. ale razem
tworzą wnętrze, które wydaje się większe niż w rzeczywistości.
Pewnie nie wszyscy wiedzą, że na Czerniakowie można zobaczyć jedyny w
Warszawie "Taniec Śmierci" - obraz wisi na korytarzu klasztornym.
Warto też zobaczyć kryptę św. Bonifacego, w której mieszczą się sprowadzone
przez Lubomirskiego relikwie świętego (Warszawa jest w relikwie uboga w
porównaniu np. z Krakowem, ale to temat na osobny wątek).
Tak, tak, Czerniaków to bardzo smakowity kąsek dla miłośników pięknych rzeczy.