Halasliwi sasiedzi!!!

[Gość: poppy]

Czy sa jakies sposoby na uspokojenie glosnych sasiadow. Nasi maja cala(?!)
podloge w mieszkaniu wylozona kamienna posadzka - to Wlosi, wiec moze
przenosza w chlodniejszy klimat swoje srodziemnomorskie upodobania
architektoniczne... I jak to Wlosi dysponuja ogromna, dzieciata rodzina.
Uwierzcie mi - jakby sie ziemia trzesla. I to nietylko halas rozmow i
krzykow - tez extremalny, ale to daloby sie wytrzymac. Chodzi o szuranIie
krzeslami, rzucanie(?) krzeslami - na to przynajmniej wskazuje halas.
Proszeni o ograniczenie tej demolki udaja, ze nie rozumieja co sie do nich
mowi. Co robic?? Zeby nie zwariowac. Dodam, ze na razie nie ma mowy o
przeprowadzce, chociaz zaczynamy brac to pod uwage.

I jeszcze jedna sprawa - znajomi maja watpliwa przyjemnosc mieszkac pod
rodzina Czeczencow - kamienica na Zoliborzu i owi panstwo galopujacy po
drewnianej podlodze - nie musze dodawac, ze dzieci jest duzo a prosby o
polozenie chocby dywanu zbywane sa smiechem, czasem pojawiaja sie grozby. Czy
ktos z Was ma podobne problemy???

[ruda_szczurka]

Mam sasiada w wieku ok 20-24lata - bezrobotny, nieksztalcacy, lubiacy wypic i
wciagnac. Po naduzyciu dostaje szalu (a naduzywa czesto-gesto)- rozbija szyby,
demoluje wszystko co napotka na drodze, leje sie z kumplami od kielicha/lufki
pod moimi drzwiami... ostatnio uzyl noza... dzgnal kolege w udo, cala klatka we
krwi. Poza tym ma wyrok w nawiasach, kilkakrotnie notowany za rozboje,
kradzieze, jazde po pijanemu... nadal chodzi na wolnosci....
co ja bym dala za zwykle tupanie ;)))))

[Gość: Heidi]

Wiem, ze moze byc gorzej. Moi rodzice maja niedoslyszacego sasiada, w dodatku
lubiacego poimprezowac, tv tak ryczy, ze w swoim moga wylaczyc glos. Inny pan,
tzw.dzieciol stuka i puka, od 4 lat - codziennie, nawet w swieta - na razie nie
wiadomo co on takiego robi. Inny sasiad, ale to klatki obok - podobny typ do
Twojego - pewnego razu "podpadla" mu moj siostra, a raczej nasz pies, przez
godzine kopal w nasze drzwi, w srodku nocy, do przyjazdu policji... Ale mimo
wszystko uwierz mi - wystrzegaj sie rodzin z basenu morza Srodziemnego i dalej
na poludnie i wschod. Koszmar.

[ruda_szczurka]

Ja wogole mam zamiar wystrzegac sie sasiadow za sciana, pod podloga i nad
sufitem! Mieszkam tu tymczasowo a kiedys moje "sasiedzkie" problemy znikna...
no chyba, ze za plotem bedzie ujadal pies....
oby nie!

[Gość: wiera]

Wierz mi, sąsiedzi z domku obok tez potrafia zatruć życie, i to jak...chyba że
zamierzasz osiedlic sie w Finlandii albo w Beskidzie Niskim.

[Gość: Heidi]

Mnie najbardziej wkurza brak szacunku dla wspolmieszkancow. Niestety bardzo
czesto rodzice olewaja sprawe, a dzieciakom trudno zakazac brojenia. Ale
wszechobecne aktualnie panele+dzieci na plastikowych rowerkach, czy
samochodzikach to dzikosc serca. A rodzice tylko wzruszaja ramionami i mowia -
to przeciez dzieci....

[ruda_szczurka]

to tez znam nawet w gorszej wersji: galeriowiec - dziecko cale lato z zabawkami
wypuszczane samops pod moimi oknami... podloga - beton, zabawki - bynajmniej
nie pluszowe, dziecko - bynajmniej nie aniolek...
coz, uzbroilam sie w cierpliwosc i poczekalam do ochlodzenia. teraz za zimno na
takie "popoludniowki" dla pociechy ;)

[Gość: brutuska]

Ja w tamtym roku miałam problem odwrotny; mieszkałam w bloku w 7 osób, na samej
górze. Pod nami mieszkała pani której przeszkadzało, że kąpiemy się po 22, że
chodzimy na wysokich obcasach etc. Nie pomagało tłumaczenie że koleżanki
pracują od godziny 8 do 22, więc muszą się myć później. A argument,że jest nas
7 osób i nie możemy się wszyscy umyć do tej godziny wogóle nie działał. Pani
chciała nas zaskarżyć do administracji. Straszyła też policją. Nawiasem mówiąc
żałuję że nie wezwała, ciekawa jestem co by na to powiedzieli. Po interwencji
właściciela pani nagle ucichła. Wspomnę jeszcze że jej nastoletni syn od
godziny 7 rano torpedował nas muzyką typu techno, aż podłoga drżała:), jednak
działo się to nie w godzinach ciszy nocnej. Teraz mieszkam w bardziej
tolerancyjnym otoczeniu i nie stresuje się jak mam umyc kubek po 23.

[heidiklum]

Moim zdaniem glowny problem to wlasnie brak szacunku dla wspolmieszkancow.
Wystarczy przestrzegac pewnych regul - a zycie we wspolnocie, jaka jest
kamienica, czy blok bedzie przyjemniejsze. I jezeli od czasu do czasu jest
glosniej, bo np. ktos ma imieniny, nie ma problemu - w niektorych srodowiskach
nawet informuje sie sasiadow o zblizajacej sie imprezie. Ale wiadomo, ze jest
to raz na jakis czas. Natomiast chodzenie w butach na obcasach, np. po podlodze
bez dywanu, czy wszechobecnych panelach jest niedopuszczalne. Nawet jezeli
ogranicza to czyjas wolnosc osobista - podobnie jest z praniem pozno w nocy,
kiey wirowanie trzesie scianami. I nie chodzi tu o sytuacje wyjatkowe, bo ktos
musi cos koniecznie wyprac, wlasnie w nocy. Chodzi o norme. Norme, ze ma sie za
nic reszte i mysli sie tylko o sobie. A to czesto standard. Tyle, ze to mmiecz
o dwoch ostrzach. Teraz drepczesz komus po glowie, a wkrotce to tobie ktos
bedzie dreptac i co wtedy?

[Gość: brutuska]

Jak dotąd jestem tolerancyjna. Mieszkam w bloku od urodzenia i spotkałam się z
różnymi zachowaniami. Kieruję się zasadą : nie rób bliźniemu co tobie nie
miłe.. ale chyba mam zbyt duży próg tolerancji skoro nie przeszkadza mi
chodzenie na obcasach.

[Gość: petra]

Mam taki sam problem jak założyciel wątku (jakiś czas temu założyłam podobny na
forum Dom). Chodzenie na obcasach po podłodze wyłożonej gresem w dowolnych
porach, bardzo często nocnych, nierzadko rano już od 6-tej rano, ciągły łomot
mebli, zamykanych drzwi, kraty od tarasu itp... To pode mną. Obok mnie
codzienne łomoty przesuwania mebli, walenie drzwiami, oknami, chyba drzwiami od
szaf itd. Początek tych hałasów po 22-giej, koniec ok.0.30...Oba mieszkania
wynajęte, zwracanie uwagi nie skutkuje... Czuję, że powoli dostaję nerwicy z
tego powodu. Od urodzenia mieszkałam w blokach i nigdy przedtem czegoś takiego
nie doświadczyłam. W sprawie mieszkania pode mną interweniowałam już w
administarcji ale dowiedziałam się, że mogą rozmawiać tylko z właścicielem a
ten jest nieosiągalny (Polka mieszkająca na stałe za granicą, mieszkanie kupiła
na wynajem, nie ma na nią żadnych namiarów poza imieniem i nazwiskiem)...
W obu lokalach mieszkali przedtem inni lokatorzy - był spokój i cisza. Jest to
więc kwestia kultury. To jest po prostu kategoria ludzi, którzy np. nie
potrafią zamnkąć normanie drzwi tylko muszą nimi rąbać, nie mówią tylko krzyczą
itd. itp. Podejrzewam, że nie rozumieją o co "nam" chodzi. To przecież ich
normalne zachowanie. Ja również zaczęłam powoli rozważać możliwość zmiany
mieszkania chociaż zdaję sobie sprawę, że takich sąsiadów mogę spotkać wszędzie.
Jeśli ktoś poradził sobie z takim sąsiedztwem, to również jestem zainteresowana
sposobem na nie.