Czy istnieje stereotyp tej dzielnicy?Jak myślicie?

[Gość: maka]

Czy waszym zdaniem wśród mieszkańców Warszawy istnieje jakiś stereotyp tej
dzielnicy,a jeżeli tak to dlaczego i czy zgadzacie się z nim?Pomóżcie,bo
pisze prace na ten temat!

[Gość: Definicje]

Ahoj!
1 - co rozumiesz przez dzielnicę
2 - o jaka dzielnicę ci chodzi

Borys

[Gość: maka]

Mam na mysli dzielnicę Bielany lub Zoliborz,nie wiem w której z nich
mieszkasz,ale napisz o której chcesz.Interesuje mnie każda opinia.

[astoria23]

Moim zdaniem nie ma wyraźnych stereotypów. Mi osobiście te dzielnice kojarzą
się ze spokojem i zielenią, dlatego mogłabym ewentualnie wyodrębić stereotyp
staruszka - spokojnego emeryta jako mieszkańca tych dzielnic. Ale to taki
naciągany stereotyp. Na samych Bielanach pojawia się za to stereotyp mieszkańca
Wrzeciona,co zauważyłam na tymże forum.

[Gość: jota.40]

Istnieje co najmniej kilka stereotypów Żoliborza - zależnie od tego, kto
patrzy... Starszym ludziom Żoliborz będzie się kojarzył z tradycją
przedwojenną - socjalizującą. Porządne kolonie WSM-u, działalność TUR-u i tak
dalej. Mieszkali tu też wojskowi i sporo literatów. Po wojnie - trochę się to
wymieszało, od wielu lat funkcjonuje na pewno stereotyp snobów, mieszkających
na Żoliborzu (mam na myśli zwłaszcza opinie, panujące wsród młodzieży w latach
80-tych i 90-tych) - chodzi o mniej lub bardziej zamożnych imprezowiczów z
mniej lub bardziej zamożnych domów. Najbardziej znany stereotyp - Żoliborz,
jako dzielnica inteligencka. Spokojna, zielona, rzeczywiście - raczej
emerycka...

Hmm, trudno powiedzieć

[Gość: Borys]

Ahoj!
Jestem z Bielan i nigdy sie nie zastanawiałem, jak inni postrzegają "moją" część
miasta.
Ja osobiście jestem zachwycony.

Borys

[Gość: Żoliborzanka]

Mnie Żoliborz kojarzy się OBECNIE ze snobizmem. To bardzo przykre, ale
prawdziwe. Kiedyś była to dzielnica egalitarna i elitarna zarazem. Teraz dzieci
bardzo bogatych rodziców kupują tu koszmarnie drogie mieszkania, po to by stać
sie kolejnym wcieleniem lewicującej inteligencji... Opowiadają o tym na prawo i
lewo, że oni z Żoliborza i uwaząją, że załatwiają tym wszystkie niedostatki :-(

[Gość: esscort]

Gość portalu: Żoliborzanka napisał(a):

Teraz dzieci bardzo bogatych rodziców kupują tu koszmarnie drogie mieszkania,
po to by stać sie kolejnym wcieleniem lewicującej inteligencji...

E, chyba przesadzasz z tymi koszmarnie drogimi mieszkaniami. Akurat na
Zoliborzu tych drogich mieszkań prawie wcale sie nie buduje (wyjatkiem jest
osiedla nad kanałkiem, ale to przecież niewiele). Stare mieszkania są
relatywnie tańsze niż w innych tzw. dobrych dzielnicach (np. centrum, stary
mokotów).

[roody102]

Jeśli chodzi o Żoliborz, to bez wątpienia istnieje pozytywny stereotyp
dzielinicy spokojnej, zielonej, bezpiecznej i jej inteligenckiej tradycji.
Żoliborz, to przedwojenni oficerowie WP, to WSM, to kościół Kostki, to
mieszkanie Jacka Kuronia na Mickiewicza i pewnie wiele jeszcze mniejszych i
większych historii, które się na ten stereotyp składają. Żoliborz - bez względu
na to, czy willowy, czy spółdzielczy, a nawet blokowy i ten najnowszy - to
dobry adres. Potwierdzają to ceny nieruchomości.

Wydaje mi sie też, że dla wielu osób, szczególnie napływowych, które w
Warszawie zamieszkały daleko od Żoliborza wydaje się on strasznie odległy. To
po części przez tory, które zawsze dzielą miasta na części, po części też
dlatego, że tu po prostu nie bardzo jest po co przyjeżdżać, jak się nie
mieszka. Można się sprowadzić do Warszawy, mieszkać sobie gdzieś na Ursynowie i
po prostu nie wiedzieć, że tu jest tak fajnie :)

Bielany są jeszcze dalej. Ja mieszkam blisko, bo na dolnym Marymoncie i często
jak kto mnie pyta, to mówię, że na Bielanach. Reakcja jest najczęściej taka, że
to gdzieś daleko, więc zaraz muszę tłumaczyć, że w sumie ja mieszkam na takich
bliższych ale jak mówię, że do Centrum jadę autobusem 15 minut, to nie każdy mi
wierzy. Także Bielany to się muszą jawić jako jakieś zupełne zadupie niektórym.

Natomiast jak ktoś już tu trafi, to najczęściej zapamiętuje zieleń, spokój,
kameralne uliczki. A jak jeszcze oprowadzi go ktoś, kto wie gdzie prowadzić, to
już stereotyp pozytywny ma uguntowany ;) Tak samo umacnia go historia tej
dzielnicy.

Wracając do Bielan, to chyba blokowiska - już zostawmy nieszczęsne Wrzeciono,
ale Chomiczkówka i Piaski - nie mają za dobrej prasy, chociaż tej pierwszej
pomógł ostatanio Sidney Polak chyba. No ale bloki to bloki, wszędzie podobne.

[bielyszew]

Trochę znam Żoliborz. Tu mieszkali moi pradziadkowie (od 1930 roku), dziadkowie,
tu dorastała moja mama. Mam smutne wrażenie, że "Żoliborz inteligencki" to już
właśnie tylko stereotyp... Mieszka tu coraz więcej osób, które albo nie mają nic
ową inteligenckością wspólnego albo sie jedynie na nią snobują. Widać to jeszcze
w starszych ludziach, którzy mają w twarzach cos, co już jest niezwykle rzadkie
w Warszawie - pewien rys szlachetności. Ale wspólczesny Żoliborz raczej przeczy
lewicowym ideałom, a zwłaszcza jego ceny za metr kwadratowy ;-)

[roody102]

Pytanie, czy odwrót od lewicowych ideałów jest specyficzny dla Żoliborza, czy w
ogóle dla całego społeczeństwa? Mimo wszytsko wydaje mi się, że to nie jest
tylko stereotyp - to jest jednak realna tradycja, do której odwołują się młodsi
w swoich tożsamościach, to coś więcej, choć może faktycznie trochę się ta
tożsamość rozmyła na wolnym rynku nieruchomości. Mimo wszytsko coś
specyficznego na Żoliborzu pozostało.

A inna sprawa, że spółdzielczość nie jest znowóż taka wyłącznie lewicowa - z
wolnym rynkiem też doskonale współgra, więc ta tradycja mogłaby być dziś
całkiem aktualna.

[bielyszew]

Odwołują sie, ale jedynie w słowach. Lubię Cie, Roody - zawsze w przyjemnością
czytam Twoje posty, nie wątpię w to że Ty naprawdę rozumiesz więcej i umiesz
wdrażać w życie. Wiekszość naszych rówieśników niestety nie. W ciągu ostatnich
kilku miesiecy wielu moich znajomych wyprowadziło sie na Żoliborz, czyniac z
faktu mieszkania w tej dzielnicy conditio sine qua non bycia prawdziwym młodym
intelektualistą. Teraz szczycą się jak to są już prawdziwie żoliborscy,
podkpiwają z innych dzielnic, a to wszystko za pieniądze rodziców... Jakieś
wydaje mi sie to smutne i wypaczające prawdziwy obraz tej dzielnicy, którą
kiedyś kochałem (po starej Ochocie) - a teraz coraz bardziej nie lubię. Przez tę
falszywą pozę.

[roody102]

> Odwołują sie, ale jedynie w słowach. Lubię Cie, Roody - zawsze w przyjemnością
> czytam Twoje posty, nie wątpię w to że Ty naprawdę rozumiesz więcej i umiesz
> wdrażać w życie. Wiekszość naszych rówieśników niestety nie.

Dziękuję.
Masz rację, odwołanie się występuje głównie w słowach, ale to właśnie jest ten
stereotyp. Skoro się odwołują, to znaczy że on istnieje.

> W ciągu ostatnich
> kilku miesiecy wielu moich znajomych wyprowadziło sie na Żoliborz, czyniac z
> faktu mieszkania w tej dzielnicy conditio sine qua non bycia prawdziwym młodym
> intelektualistą.

No i bardzo dobrze - to pozytywny trend, że ktoś w tym kraju chce się snobować
na intelektualistę. Wydawało mi się, że to bardzo niemodne ;) W każdym razie
znam wiele groźniejszych snobizmów - ten gdyby się rozpowszechnił to mógłby się
okazać zbawienny dla tego społeczeństwa...

> Teraz szczycą się jak to są już prawdziwie żoliborscy,
> podkpiwają z innych dzielnic, a to wszystko za pieniądze rodziców... Jakieś
> wydaje mi sie to smutne i wypaczające prawdziwy obraz tej dzielnicy, którą
> kiedyś kochałem (po starej Ochocie) - a teraz coraz bardziej nie lubię. Przez
t
> ę
> falszywą pozę.

Eee, nie można się przez to zarażać. Jeśli w Warszawie jest moda na Żoliborz,
to wypada się tylko cieszyć, że się mieszka w takiej fajnej dzielnicy. To jest
prawdziwy obraz Żoliborza AD 2004, nie można się obrażać na rzeczywistość.
Niech sobie leczą kompleksy :)

Wiem o czym mówisz i rozumiem - też nie lubuię takich sytuacji, ale one są
powszeche, nie tylko w skali miasta. Jak masz coś swojego i nagle okazuje się,
że inni też traktują to jak swoje, jest ich coraz więcej i coraz różniejsi, to
czasem ciężko się z tym pogodzić ale to trochę bez sensu - ani Ty ani ja nie
jesteśmy właścicielami Żoliborza i jego wizerunku.

[Gość: jota.40]

No tak, ja też nie lubię takiego sztucznego kreowania się na intelektualistów,
jak nie są - dzielnica im tego nie zrobi raczej...
Ale z drugiej strony... Muszę Wam przyznać z ręką na sercu, że i ja czasem
łapię się na niezbyt zdrowym poczuciu wyższości?.. na snobizmie drobnym... No,
co tu ukrywać - dumna jestem, że tu mieszkam. Może to jeszcze nie snobizm, ale
współgra czasem ze stereotypem "dobrej dzielnicy" (kiedy rozmawiam z ludźmi,
mieszkającymi gdzie indziej).
Poza tym istnieją jeszcze stereotypy poszczególnych miejsc na Żoliborzu - wśród
mieszkańców. Wiecie, takie opinie - kto mieszka na Sadach, na Zatrasiu, a kto
na Żoliborzu Oficerskim, a kto jeszcze - na koloniach WSM.
Zgadzam się w sumie, niech sobie kwitnie ten snobizm intelektualny - zwłaszcza
wśród młodych ludzi. Może - jak tu ich będzie więcej - zaczną się snobować na
Kotłownię i wymuszą otwarcie jakiegoś małego kina?...

[Gość: wiecie]

Umieram jak czytam takie rzeczy, hihii.. Ludzie!!! Ja po czymś takim nie
dziwię się że poza Warszawą nas, rdzennych tak zwanych, się traktuje jak
paranoicznych. Dedykuję Wam słowa mojej opiekunki z dzieciństwa, która raczyła
mnie zawsze opowieściami o tym, że taraz PRAWDZIWYCH Warszawiaków już nie ma, a
to co jest to wiocha. W moim sąsiedztwie na WSM na palcach jednej ręki można
policzyć wartościowych lokatorów którzy mieszkają tu od dawna. Sprowadzają sie
wysnobowani "tfuurcy" telenowelowi, itp. Ale życzę powodzenia w autokreacji!
emotikon <oczko>..

[roody102]

Autokreacja, to jest opis czy wartościowanie (jeśli tak, to negatywne czy
pozytywne?)? Bo dal mnie ktoś, kto się autokreuje na lokalnego patriotę
zgłębiajac historię i problemy swojej okolicy jest jak najbardziej pozytywnym
wzorem do naśladowania.

[Gość: FRIDA]

Każda dzielnica w Warszawie ma jakąś łatkę pozytywną lub negatywną:
Praga - margines
Żoliborz - cisza spokój ale też i nuda
Bielany - mordownia w okolicach Wrzeciona ( podobno - ja tego od roku jakos nie
zaobserwowałam)
Ursynów teraz trendy bo metro a wcześniej niemal betonowa wiocha
Śródmieście i Centrum - skażone powietrze
Wola - emeryci
itp. To nie są moje opienie zastrzegam. Mieszkałam na Żoliborzu 20 lat teraz od
roku na Bielanach i może to dziwnie zabrzmi, ale czuje się tu jak w domu. Nie
widzę jakiejś specjalnej różnicy, może klatka obdrapana i do centrum 30 minut
tramwajem, ale spokój tu większy niz na Żoliborzu tyle, że blokowisko ( tak tak
odkąd otworzyli MiniEuropę to ciągle pielgrzymki ciągną i jeszcze w parapety
tłuką ).
Reasumując ja nie przejmuje się opiniami innych i bazuję wyłacznie na własnych
odczuciach. I nie tylko po Pradze bała bym się noca łazić, ale po każdej ulicy
bo wszędzie w łeb mozna dostać tylko w bogatszej dzielnicy po prostu lepszą
cegłą.
Pozdrawiam

[Gość: jota.40]

Wiecie napisał(-ła) parę gorzkich słów na temat "tfurców" i autokreacji... A
mnie oni nie wadzą. Niech się kreują na Żoliborz. W końcu - zakładając, że nie
przeniosą sie do innej, modniejszej dzielnicy - wrosną w tkankę miejscową i
staną się być może konsumentami dóbr kultury ;))...
Mnie osobiście dzielnica nie jest potrzebna do autokreacji. Cieszę się, że tu
właśnie mieszkam, połowa mojej rodziny mieszka tu od czasów przedwojennych,
stereotypy i snobizmy mi nie przeszkadzają.

[Gość: Wiecie]

Wiecie, tylko jeżeli ta kreacja ma polegać na, przykładowo, zastawianiu dwóch
miejsc naraz wielkimi samochodami ( trudno o miejca parkingowe na
WSM ),ostentacyjnym niekłanianiu się sąsiadom.. a jeśli mowa o kosumowaniu
kultury to póki co to raczej oni są konsumowani masowo.

Problem jest w dużej rotacji lokatorów wynikającej z tego, że na koloni nie
uświadczy się mieszkań wiekszycn niż dwupokojowe, co w pewnym momencie( być
może tym, w którym zaczynaliby wrastać w lokalną społeczność) "tfuurców" już ni
zadawala i wprowadzają się następni swieżutcy ...rusza nowa telenowela..i
historia się powtarza.

[Gość: jota.40]

No, u mnie rotacja też jest... Zwłaszcza ostatnio - bo dom stary i mieszkańcy
starzy bardzo - po prostu odchodzą. Ich mieszkania nie stoją puste, ale widać
mam farta, bo ci młodsi lokatorzy, którzy sie wprowadzają łapią jakby nastrój,
panujący w naszym domu. A jest raczej przyjaźnie - wszyscy "starzy" sąsiedzi
się znają. "Nowi" szybko zaczynają się witać i rozmawiać.
Nuworysze zdarzają się wszędzie, ale chyba więcej ich na Kabatach, niż na
Żoliborzu?... Kolejny stereotyp ;))

[roody102]

> Wiecie, tylko jeżeli ta kreacja ma polegać na, przykładowo, zastawianiu dwóch
> miejsc naraz wielkimi samochodami ( trudno o miejca parkingowe na
> WSM ),ostentacyjnym niekłanianiu się sąsiadom..

To nie jest autokreacja, tylko chamstwo. Tylko nie bardzo wiem, jaki to ma
związek?

> a jeśli mowa o kosumowaniu
> kultury to póki co to raczej oni są konsumowani masowo.

Tym bardziej to nie wiem czego dotyczy.

> Problem jest w dużej rotacji lokatorów wynikającej z tego, że na koloni nie
> uświadczy się mieszkań wiekszycn niż dwupokojowe, co w pewnym momencie( być
> może tym, w którym zaczynaliby wrastać w lokalną społeczność) "tfuurców" już
ni
>
> zadawala i wprowadzają się następni swieżutcy ...rusza nowa telenowela..i
> historia się powtarza.

W USA ludzie przeprowadzają się średnio kilknaście razy w ciągu życia i jakoś
nie przeszkadza im aktywnie wrasatać w społeczności... Myślę, że upraszczasz,
choc oczywiście jest prawdą, że są ludzie, którzy traktują miejsce zamieszkania
czysto użytkowo, nie identyfikują się z nim czy to z założenia, czy też z braku
takiej potrzeby (emocjonalnej i intelektualnej). Tacy ludzie są wszędzie, także
na WSM. I co z tego? Czy w związku z tym my mamy przestać szanować tradycję
WSM, przestać o niej dyskutować? Czy my jesteśmy z tego powodu śmieszni? Bądź
łaskaw rozwinąć swoje uproszczone rozumowanie, bo chyba nie nadążąm...

[Gość: Wiecie]

Joto, w takim razie zazdroszczę. Też mi sie wydawało, ze własnie tak to
powinno wyglądać. I dlatego pierwsze lokatorskie wpadki brałam za nieszczęsliwy
wypadek. Niestety od dobrych paru lat stały się na tyle regułą, że zaczynam się
przyzwaczajać do myśli, że tak już zostanie..stąd może mój ton zgorzkniały
nieco.

Do R.102
Myślę, że raczej się nie dogadamy, bo wydajesz mi się typowym człowiekiem "z
tezą" (jeżeli to także uproszczenie to wyjasniam iż moim zdaniem nie czytasz
uważnie mając już wyrobiony pogląd i właściwie gotową ripostę. Jest to typowa
wada ludzi wypowiadających sie przez czas dłuższy na jakimkolwiek forum.) więc
tylko parę uwag:
Gdzie napisałam o śmieszności szanowania tradycji WSM? Moja pierwsza wypowiedz
dotyczyła raczej tego, że własnie jedyne co nam pozostaje do wspominanie tej
tradycji, która dzięki wielu powodom wydaje mi się nie do utrzymania.

Porównanie z USA jest absurdalne dokładnie z takich powodów jakie sam
wymieniłeś.

Kawałek o konsumowaniu był niezobowiązującą grą słowną, obrazującą moją
niewiarę w wizję wyznaczoną przez Jotę.

Nie tyle nie nadążasz..co chyba jesteś za szybki.

[roody102]

> Do R.102
> Myślę, że raczej się nie dogadamy, bo wydajesz mi się typowym człowiekiem "z
> tezą" (jeżeli to także uproszczenie to wyjasniam iż moim zdaniem nie czytasz
> uważnie mając już wyrobiony pogląd i właściwie gotową ripostę. Jest to typowa
> wada ludzi wypowiadających sie przez czas dłuższy na jakimkolwiek forum.)

Być może czasem ripostuję za szybko i dopiero później widzę, że coś źle
zrozumiałem, ale to nie znaczy, że czytam nieuważnie. Także myślę, że wręcz
przeciwnie - jak będziemy chcieli, to się dogadamy :)

> więc tylko parę uwag:
> Gdzie napisałam o śmieszności szanowania tradycji WSM?

Nie to Ci zarzuciłem. Zarzuciłem Ci, że napisałeś, że śmieszni jesteśmy my,
którzy o tej tradycji piszemy na forum. A brzmiało to tak:
" Umieram jak czytam takie rzeczy, hihii.. Ludzie!!! Ja po czymś takim nie
dziwię się że poza Warszawą nas, rdzennych tak zwanych, się traktuje jak
paranoicznych."
Być może źle zrozumiałem, ale poczułem się tak, jakbyś napisał, że śmieszni
jesteśmy z kultywowaniem pamięci o dawnym Żoliborzu i z odnoszeniem się do niej
w poszukiwaiu własnej tożsamości. Było w tej wypowiedzi coś pogradliwego.
Zresztą ja nie od razu się do tego przyczepiłem, tylko zwróciłem uwagę, że
wrażenie paranoi może się u osób spoza Warszawy brać z tego, że Warszawa dla
mieszkańca nie jest łatwym miejscem do lubienia i do jej zinternalizowania
potrzeba sporego wysiłku. Łatwiej jest być dumnym mieszkańcem Krakowa, niż
Warszawy (współcześnie) - w Krakowie odwoływanie się do tradycji i historii nie
wymaga właściwie refleksji, bo tam sam z siebie "każdy weekend przechodzi do
historii" a odkrywanie w sobie dumnego (ale nie nadętego) warszawiaka to proces
wymagający wysiłku i z zewnątrz może się zdawać paranoiczny. Ale ja jako żywao
paranoikiem się nie czuję.

Słowem, nie wiem co miałeś na myśli, ale odebrałem to tak, jakbyś podśmiewał
się z naszych wysiłków zachowania tradycji tylko dlatego, że nasza postawa nie
jest dziś powszechna a WSM nie jest już taki, jakim chcielibyśmy go widzieć.

> Moja pierwsza wypowiedz
> dotyczyła raczej tego, że własnie jedyne co nam pozostaje do wspominanie tej
> tradycji, która dzięki wielu powodom wydaje mi się nie do utrzymania.

No to niestety zabrzmiało inaczej. Poza tym pytanie główne było nie jak
utrzymać korzystny wizerunek, tylko jaki on jest.

A to, że się może zemianiać na gorsze, to jest oczywiście prawda. Takoż i myśmy
nigdzie temu nie zaprzeczali.

[jota.40]

Ludzie, spokojnie... jakoś ta nasza dyskusja o stereotypach zmierza w złym
kierunku. Rozumiem poniekąd wiecie - jak się ma takich sąsiadów..;(( Nie dziwię
się, żeś rozgoryczona! Ale wteirdzenie, że oni sie wszyscy snobują na Żoliborz
jest chyba uogólnieniem? Jak takie chamidła, że się nie kłaniają nawet, to
podejrzewam, że Żoliborz im zwisa - ot, akurat tutaj zakotwiczyli na chwilę,
jak sama piszesz.
Chodziło mi raczej o pewien mit Żoliborza, który funkcjonuje w Warszawie. Ma
rozmaite zabarwienie, od społecznikowskiego, po snobujące. Oczywiście, trudno
orzec, na ile jest zgodny z rzeczywistością. Dziś mieszka tu mnóstwo
ludzi "nowych" - czasem szybko i łatwo wrastają w żoliborskie tradycje, a
czasem im to zwisa. Z pewnością - dawno minęła epoka chwalebnych, wsm-owskich
ideałów, ale przecież nie bezpowrotnie?... Bo piękne one są, nawet, jeśli
zostały tylko we wspomnieniach. Zawsze można je odgrzać, propagować,
przypominać, domagać się ich powrotu! Dlaczego wydają ci się nie do utrzymania?
Wśród starszych ludzi są niekiedy bardzo żywe.
Zaznaczam, że nie do końca chodzi mi o takie sprawy, jak oświata dla
robotników, wspólne pralnie i suszarnie w piwnicach.. Myślę raczej o
poszanowaniu spółdzielczej własności, o robieniu czegoś razem (wiem, można
obśmiewać te "czyny społeczne", ale jak w dzieciństwie przekopywałam z
rodzicami i sąsiadami trawniki na nszym podwórku - to jakoś trudniej je było
potem deptać), o pewnej otwartości i pomocy sąsiedzkiej.
Może należałoby zdefiniować gdzieś tutaj, co to właściwie jest - ta tradycja
WSM-u?... To już koniec mojej wizji.

[lapacz_w_zycie]

Moim prywatnym zdaniem Żoliborz zdecydowanie ma swój klimat.
Mieszkam tu od dwóch lat. Poprzednio mieszkałem 6 lat na Ochocie i 3 w Centrum
i z żadnym z tych miejsc nie związałem się tak emocjonalnie.
Ponieważ również pracuję na Żoliborzu, a po południowej stronie Placu Wilsona
jestem średnio raz na dwa tygodnie czasami mam wrażenie mieszkania w
kilkudziesięciotysięcznym mieście (jeśli tylko przymknąć oko na tramwaje i
budowę metra).
Specyficzne dla Żoliborza klimaty:
- zdecydowana nadreprezentacja osób starszych i niedoreprezentacja dresiarstwa
- plac _W_ilsona (oczywiście w rozmowach z sąsiadami snobuję się na
ortodoksyjnego Żoliborzaka ale wymaga to wiele wysiłku)
- Dwie Wieże - wpływ kościoła St. Kostki i grobu księdza Popiełuszki.
- urok uliczek Ż. Dziennikarskiego czy ulicy Czarnieckiego przyjemność spaceru
połączona z frustracją.
- duża ilość zieleni
- klimat 'Merkurego'

Jeśli chodzi o kilkakrotnie wspominaną tu WSM, to mam właśnie okazję mieszkać w
jej "zasobach".
Jestem świadomy przedwojenno-socjalistycznej tradycji tej spółdzielni.
Z bólem zauważam rozdźwięk pomiędzy idealistyczno-społecznikowskim podejściem
moich sąsiadów (często Spółdzielców od 3 pokoleń), a smutno-współczesno-
"socjalistycznymi" realiami administracji WSM.
Po prostu słowo "socjalizm" znacząco zmieniło znaczenie od czasu powstania WSM.

lwz

[Gość: pomyśl]

Chyba nie chodziło o to, żeby opisać cechy dzielnicy...

[lapacz_w_zycie]

> Chyba nie chodziło o to, żeby opisać cechy dzielnicy...
Racja.
To co napisałem było raczej refleksją świeżego Żoliborzanina.
Głupio mi, że sam tego nie zauważyłem.
Przepraszam wszystkich którzy stracili czas czytając mój nieadekwatny tekst.
Wysłałem już prośbę o wykasowanie tego nie_na_tematycznego posta.

Jeśli mam prawo do drugiej próby, to może tak:

Wydaje mi się że większości ludzi spoza Warszawy Żoliborz kojarzy się z
zielenią i pieprzeniem, za sprawą piosenki pana Staszczyka. To skojarzenie
budziło się w większości znajomych którym obwieszczałem, że mieszkam na
Żoliborzu.
Jeśli zaś cofnę się myślami do czasu kiedy jeszcze tu nie mieszkałem,
to najcelniejsza wydaje mi się uwaga Roodego102: Żoliborz to miejsce,
które jest daleko. Nigdy nie brałem pod uwagę Wisły kiedy zastanawiałem się
gdzie możnaby się wybrać do kina.

lwz

[Gość: esscort]

Myślę, że było coś takiego jak specyfika, odrębność Żoliborza. Wzięlo się to
chyba z kilku historycznych przesłanek. Żoliborz jest dzielnicą stosunkowo
młodą, która w sposób specyficzny była budowana(na gruzach carskich fortów
wojskowych powstawała w stsounkowo niedługim - jak na zagospodarowanie miasta -
czasie; w znacznej mierze było to budowanie z czymś co można nazwać "podłożem
ideologicznym"). Czyli (nieco generalizując) na Żoliborz wprowadzali się w
krótkim czasie ludzie podobnie myślący, z podobny statusem spolecznym i
majatkowym. Była to glównie inteligencja - nauczyciele, urzędnicy niższego
szczebla, wojskowi, inteligencja twórcza itp. Status majatkowy - średni i
poniżej. Stąd skromne (jak na ówczesne czasy) standardy mieszkań (przypominam,
ze np.w WSM powszechny był brak w mieszkaniach łazienek, można porownać
siermiężny wygląd np. ciasnych żoliborskich klatek schodowych nawet tych
najbardziej prestiżowych żoliborskich kamienic z eleganckimi, przestronnymi
klatkami schodowymi budowanych w tym samym czasie domów starego mokotowa.), a
domki na Żoliborzu dziennikarskim i oficerskim też (jak na "wille") były
raczej skromne. Za to nacisk kladziono na potrzeby wyższe, wychowanie,
oświatę, współpracę itp. W ciągu stosunkowo krótkiego czasu młody Żoliborz
wyksztalcił swój charakter. Tu dużo ludzi się znało, bo razem pracowali, bo
spotykali się na gruncie dzialalności społecznej czy aktywnosci politycznej.
Dodatkowo odrębność pogłębiało pewne odizolowanie od reszty miasta, bo przecież
nie było wiaduktu przez tory i trudno się było na Żoliborz dostać. W dodatku
mieszkańcom innych dzielnic Żoliborz wciąż kojarzył się z pustką fortyfikacji
wojskowych. Co z tego przetrwalo? Nie umiem powiedzieć, bo nigdy nie patrzyłem
na Żoliborz z zewnatrz. Na pewno nadal funkcjonuje mentalnie coś takiego
jak "oddalenie" Żoliborza od miasta - to znaczy z punktu widzenia mieszkańców
innych dzielnic Żoliborz jest daleko (chociaż faktycznie jest przecież bardzo
blisko). Ktos tu napisal, że mieszkając w innej dzielnicy nigdy nie bral pod
uwage mozliwości pójscia do kina Wisła. Coś w tym jest. Żeby byla podtrzymywana
specyfika jakiegoś miejsca, muszą byc plaszczyzny tworzenia i kultywowania tej
specyfiki. Przed wojna były. Gdzie mogłyby byc dzisiaj? gdzie ta duchowa
wspólnota zoliborska mogłaby powstawac i się rozwijać? Nie mam pojęcia.
Przecież nie w strukturach spółdzielni mieszkaniowych, nie w lokalnej prasie,
nie w miejscach spotkań i wymiany mysli mieszkanców (bo takich miejsc nie ma),
nie w kościele. Może zatem jest tutaj cos w powietrzu?

[Gość: jota.40]

No, esscort, to po prostu niezły kawałek historii czegoś, co określiłabym
mianem "Osobowość dzielnicy Żoliborz"!... Przyjemnie się czyta takie
uporządkowane myśli.
Dziwnie zaskakujące wydaje mi się to, co piszecie o oddaleniu Żoliborza (według
innych warszawiaków). Nie wiem, jak to precyzyjnie wyrazić - z jednej strony
nigdy tak nie myślałam, mieszkając od zawsze tu właśnie. Z drugiej strony - coś
w tym jest, bo pamiętam swoje gigantyczne zaskoczenie, jak przeszłam kiedyś
spacerem na Nowe Miasto i na Starówkę - i zdałam sobie sprawę, że wolnym
krokiem zajęło mi to koło pół godziny! TYLKO pół godziny. Nie mówiąc już o tym,
że od centrum miasta dzielą mnie trzy przystanki pośpiesznego autobusu.
Uświadomiłam to kiedyś osobie, która kłóciła się ze mną, twierdząc, że Stegny
są bliżej centrum, niż Żoliborz...
Standard mieszkań WSM miał też często ideologiczne zabarwienie - np. bardzo
małe kuchnie miały skłaniać do żywienia się w stołówkach (były takie).
Z tym statusem majątkowym nie do końca się zgadzam. Owszem, trudno powiedzieć,
żeby przedwojenni robotnicy byli ludźmi zamożnymi, ale trzeba pamiętać, że
inteligencja (lekarze, nauczyciele, czy nawet urzędnicy) zarabiali wtedy
lepiej, niż godziwie. Ta skromność (życia, wyposażenia mieszkań) wynikała też
chyba po części z przekonań?... Nie wypadało zanadto eksponować pieniędzy, to
było po prostu w złym guście (w tym środowisku i w tej dzielnicy). Takie mam
wrażenie.

[Gość: pomyśl]

Dlaczego uparcie nie odpowiadacie na pytanie zadane przez autorkę wątku...? Jako
zywo odpowiadacie mojemu stereotypowi mieszkańców Żoliborza, którzy zapłacą 5
tys.za metr w skromnym mieszkaniu którejś z kolonii WSMu, aby później ekscytować
sie jak tam pięknie... A standard liczy, prawie blokowy, nie mówiąc już o tym,
co dzieje sie na Staffa (artykuł w Stołecznej). Co ludzie widzą w tych
mieszkaniach jak żywo nie pojmuję. Piękne mieszkania to sa na Ochocie,
Mokotowie, Śródmieściu. Jesli już Żoliborz to tylko dziennikarski, a nie te
historyzujące dworki oficerskiego, wsteczna architektura dla starych panien,
które mają w mieszkaniu mnóstwo poduszek i bibelotów. Już wole WSM, choć
standard mieszkań niski, a styl międzynarodowy na niskim nawet, jak na
warszawskie warunki poziomie. Jedyne co warto docenić, to że całe kwartały mają
przedwojenny charakter. A sławę powojenna Żoliborza utrzymywali głownie
komunisci (juz nie ideowi, przedwojenni i cacy), którzy zasiedlalali okoliczne
włosci by poczuć się jak Wanda Wasilewska ;-))) Buahahahha!

[Gość: esscort]

Gość portalu: pomyśl napisał(a):

Jak o zywo odpowiadacie mojemu stereotypowi mieszkańców Żoliborza, którzy
zapłacą 5 tys.za metr w skromnym mieszkaniu którejś z kolonii WSMu, aby później
ekscytować sie jak tam pięknie... A standard liczy, prawie blokowy, nie mówiąc
już o tym, co dzieje sie na Staffa (artykuł w Stołecznej). Co ludzie widzą w
tych mieszkaniach jak żywo nie pojmuję

No widzisz, czyli jednak coś w tym jest, bo przeciez nikt nikogo do kupowania
mieszkań na Żoliborzu nie zmusza. Jeżeli coś im sie tu podoba, to możejest coś
ładnego, czego nie zauważasz. Nawiasem mówiąc to nie zgadzam się z głosami o
wyjatkowych cenach mieszkań na Żoliborzu.
------------------------------------------------------------
A sławę powojenna Żoliborza utrzymywali głownie komunisci (juz nie ideowi,
przedwojenni i cacy), którzy zasiedlalali okoliczne włosci by poczuć się jak
Wanda Wasilewska ;-))) Buahahahha!

Jakie okoliczne włości masz na mysli? Myśle, że po wojnie komunistów było w
ogóle sporo, więc zasiedlali różne miejsca. Czy Żoliborz byl ich miejscem
ulubionym? Nie sądzę. Chodziłem swego czasu do snobistycznego liceum. Tak się
złozyło, że 80% moich koleżanek i kolegów to były dzieci ówczesnych "dzialaczy
partyjnych i państwowych". Wszyscy mieszkali w śródmiesciu (głownie okolice Al.
Ujazdowskich, pl Unii, Polnej itp.). troche uczyłem ich tzw. "prawdziwego
zycia", więc bywałem w ich wielkich mieszkaniach. Nie widzialem tam żadnego
snobowania sie na Wandę Wasilewską, która do końca życia, chodziła w tym samy
swetrze, w którym straciła dziewictwo, paliła papierosy bez filtra i piła wódkę
ze szklanki. Oni zdecydowanie snobowali się na sanację!

[bielyszew]

Niestety muszę sie zgodzić z pomyśl. Na Żoliborzu mieszkało mnóstwo komuchów. W
szczególności na Żoliborzu oficerskim - głownie wojskowi nowego ustroju. Mysle,
że koledze nie chodziło o "snobowanie sie" na Wasilewską, ile o to, że nikt nie
uderzał w Żoliborz ponieważ przed wojną była to mekka lewicowców. Mysle, że
dobrze to opisał Karmel w wątku do którego link dał pomyśl.

[roody102]

> Dlaczego uparcie nie odpowiadacie na pytanie zadane przez autorkę wątku...?

Powiedziałbym raczej, że uparcie próbujemy odpowiedzieć jak najszerzej. Po co
jątrzysz? Jak nie "prawdziwi Polacy" to tropicile komuny - zaraz się okaże, że
wszyscy tu jesteśmy czerwoni... Litości...

> Co ludzie widzą w tych mieszkaniach jak żywo nie pojmuję.

Może nie chodzi o same mieszkania?

[Gość: xieni]

Po pierwsze ul. Staffa nie jest na Żoliborzu, tylko na Bielanach.
Po drugie mieszkania w WSM-ie nie kosztuja 5 tysięcy za metr.
to tyle.
Ale ok - to jest właśnie przykład stereotypu.

[lewe_oko]

Moja przyjaciółka kupiła na Suzina za 4,8 za metr. Inni znajomi na placu Henkla
za podobną cenę - tyle że to już nie WSM. Mieszkania żoliborskie są drogie w
stosunku do standardu. Płaci sie za otoczenie. Pozdrawiam i polecam lekturę
Rzeczpospolitej Nieruchomości.

[donkej]

O rany, już nie nadążam...
Nie jestem chwilowo zdolna do dłuższych analiz, ale garść odpowiedzi-refleksji:

- to oddzielenie, odległość od centrum: bardziej przed wojną, gdy te dzielnice
powstawały - przecież wtedy nie prowadziła tu główna arteria miasta, dzisiejsza
Marszałkowska-Andersa-Mickiewicza...
- to ciekawe z tymi kuchniami, bo mnie ojciec mówił właśnie coś przeciwnego...
że tu duże kuchnie budowano (nasza jest dość duża) ideologicznie, bo tu się
siedzi, je, gada...
Faktem jest, że nie sposób gości wyprosić z kuchni - na imprezach po
kilkanaście osób tu siadywało. Podobno było tak zawsze i znajomi rodziców też
mówią, że "na Stołecznej to się zawsze w kuchni siedziało"
Ale to nietrudno sprawdzić
- a ja mam trzypokojowe i parę innych znajomych osób z WSM też, czyli się
zdarza trochę większe mieszkanie na WSM-ie
- a moi sąsiedzi mówią "dzień dobry" i w ogóle często są mili

A stereotypy? To proponuję otworzyć nowy wątek o piosenkach - ale nie dziś, nie
zdążę
tu wszystko jest:
-zielony żoliborz...
-Karuzela, karuzela, na Bielanach.....
-Na Żoliborzu są uliczki takie śliczne........

[roody102]

> Żeby byla podtrzymywana specyfika jakiegoś miejsca, muszą
> byc plaszczyzny tworzenia i kultywowania tej
> specyfiki. Przed wojna były. Gdzie mogłyby byc dzisiaj? gdzie ta duchowa
> wspólnota zoliborska mogłaby powstawac i się rozwijać? Nie mam pojęcia.

W Internecie. Czego to forum jest najlepszym przykładem

[Gość: esscort]

roody102 napisał:
>
> W Internecie. Czego to forum jest najlepszym przykładem
>
No tak, na pewno, ale forum jednak skupia tylko garstkę osób.

[roody102]

Ale zawsze tak jest, że klimat nadaje ta aktywna garstka.

[Gość: Żoliborzanka]

Akurat to forum nie wydaje mi sie takim miejscem wspólnoty żoliborskiej. O czym
tu piszemy? Albo wspominamy albo omawiamy po raz setny kilka książek o Żoliborzu
albo nasładzamy się jak tu pięknie i która ulica jest najbardziej magiczna.
Ewentualnie raz na jakiś czas powstaja wątki o jakiejś szkole. Prawie w ogóle
nie piszemy o teraźniejszości żoliborza - co zdarzyło się wczoraj, tydzień temu,
co można byłoby zmienić, na co wpłynąć. Jedynie teoretyzowanie. Dziwne to tym
bardziej, że rotacja lokatorów na młodszych jest znaczna.

A propos stereotypów - to, że Żoliborz jest dzielnicą inteligencji jest jednym z
nich. Mieszka tu ok.12% osób z wyższym wykształceniem. Ile spośród nich
nazwalibyśmy inteligencją to już inny temat. To średnia lokata na warunki
warszawskie. No i dlaczego skoro jest inteligencka tak mało tu ksiegarni,
kawiarni, centrów kultury, a jedyne już kino pada. Ojoj. Lubimy czuć tę lekką
wyższość, a rzeczywistość... nie jest aż tak różowa. Pozdrawiam - Żoliborzanka
od 4 pokoleń.

[roody102]

Jak to nie gadamy o teraźniejszości?!
Metro, nazwy stacji, bazar pod Halą, wypadki drogowe, wybuchy bomb, zmiany w
komunikacji, psie kupy, odwołany burmistrz, W czy Ł, skorumpowany dyrektor,
nowe knajpki, remot parku, przebieg trasy szybkiego ruchu - przecież cały czas
o tym tu gadamy, to są tylko z pamięci wybrane przykłady. Mało?!

To raz. A dwa, to że identyfikacja z miejscem i poczucie wspólnoty nie biorą
się wyłącznie z aktualnych spraw. Wspólne uzupełnianie swojej wiedzy o okolicy
i jej historii to też działnie wspólnototwórcze. Oczywiście, Internet można by
wykorzystać pewnie znacznie szrzej - choćby do wpływania na władze samorządowe -
ale to nie znaczy, że to co się tu dzieje jest bezwartościowe z tej
perspektywy.

A już zupełną pomyłką jest zarzucanie poczucia wyższości - duma z własnej
okolicy, wiedza o niej i jej historii i chęć jej zgłębiania nie jest tożsama z
poczuciem wyższości względem innych. Identyfikacja z własną okolicą to podstawa
dla tego, o co apelujesz w pierwszym akapicie, więc Twój post jest w pewnym
sensie sprzeczny wewnętrznie.

[Gość: Żoliborzanka]

Ja czuję się bardzo związana ze swoją dzielnicą. Staram sie zgłębiać jej
historię, ktora jest także historią mojej rodziny. Nie czuję się jednak w zaden
sposób lepsza od moich znajomych np. z Jelonek. Nie oceniam ludzi po miejscu
zamieszkania. A takie zachowania obserwuję wśród swoich żoliborskich znajomych
jak i czasem na tym forum. Pisała o tym (trochę żartobliwie) Jota.

[roody102]

Nie, poczucia wyższości z racji miejsca zamieszkania nie odczuwam (zresztą ja
nie mieszkam w WSM, więc nie mam jak). Natomiast czasem mam wrażenie, że
niektórym się wydaje, że ja się z czymś obnoszę, gdy dzielę się swoją wiedzą na
temat Żoliborza (czy szerzej, Warszawy), gdy coś chcę wytłumaczyć, dopowiedzieć
i tak dalej. Dla niektórych sama identyfikacja i to, co się z nią łączy jest
już drażniącym snobowaniem się.

[Gość: xieni]

no własnie!!!

[lewe_oko]

To akurat jest prawda. Czesto bywam na Żoliborzu - mam tu i rodzinę i przyjaciół
i muszę ze smutkiem przyznać, ze jest to raczej pustynia kulturalna i
kawiarniana. A Kotłownia moim zdaniem nie bardzo wypaliła. W wielkiej hali -
mebelki pasujące do kameralnego wnętrza, lamperie z przed 20 lat, nie pasujące
klimatem do reszty, a menu prawie nic nie ma.

[roody102]

Trudno, żeby wypaliła, jak ma mało klientów - i z drugiej trudno, żeby miała
więcej, jeśli nic się tam nie dzieje. A szkoda, bo miejsca jest dużo - i na
koncert i na jakieś spotkania z ciekawymi ludźmi i nawet na to, żeby po prostu
imprezę zrobić jakąś. Nie wiem, może coś tam się dzieje, ale do mnie informacje
nie docierają.

A skoro o kulturze - prawda to, co ktoś tu wspomniał, że kino Wisła ledow
zipie? Strasznie się poczułem, jak zdrajca i morderca, bo też dawno tam nie
byłem (co zrobić - znajomym nie po drodze, wolą w Centrum). Dziś widzę, że do
tanich wtorków doszły tanie czwartki, też po 13 pln.

Aż chyba w jakiś wtorek czy czwartek pójdę, jak tylko trafię tam na coś, co mam
w planach. To może być nasza następna wspólna wycieczka ;) A potem do Kotłowni
na herbatę :)))

[Gość: pomyśl]

W temacie: forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=21005&w=15807348

[jota.40]

Czy pod tym adresem jest coś na temat stereotypów dzielnicy? Ja się jakoś nie
doczytałam. Spróbowałam odpowiedzieć - w kilku słowach - na pytanie autorki
wątku, na samym jego początku. Odnoszę wrażenie, że nie czytałeś go uważnie.

[roody102]

A tak, dla przypomnienia, może nie każdy czytał
miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34880,742608.html

[roody102]

Ha, a o Jedynce to nawet było w cyklu "Warszawa nie odbudowana":
miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34880,1974589.html

w sieci znalezione

[roody102]

Żeby juz nie zakładać nowego wątku, to linkuję tu:
wilk.wpk.p.lodz.pl/~whatfor/mickiewicz18_front.htm
tu jeszcze trochę zdjęć Żoliborza z Powstania:
wilk.wpk.p.lodz.pl/~whatfor/niemcy%20_w_powstaniu_foto.htm
I tego typu zestawienia:
zoliborz.net/index.php?akcja=dzial&nr=0&kol=5&detal=2

[Gość: xieni]

Moim zdaniem
stereotypy dotyczące żoliborza to:
1. jest tu zielono
2. na Żoliborzu mieszka stara, przedwojenna inteligencja.

Jesli chodzi o Bielany (nie jestem pewna o którą dokładnie dzielnicę chodziło)

1. jest zielono
2. i daleko od Centrum.

Moi znajomi mieszkający na Ursynowie czy Kabatach nie mogą się nadziwić, kiedy
im tłumaczę, że mam do Centrum dwa razy bliżej niż oni. Z tą róznicą że oni
mają metro.

Poza tym ludzie z południa Warszawy nie mają pojęcia jak wygląda Żoliborz czy
Bielany. Mój mąż (pochodzi z Ursynowa) jak zaczął mnie odwiedzać nie mógł się
nadziwić ilością starszych ludzi na ulicach i dresiarzy (to bardziej wgłąb
Bielan.)
No, ale to już nie stereotyp a obserwacja kogoś "z zewnątrz".

[jota.40]

Roody, dzięki za te linki!!!! Świetne zdjęcia! Te ze zburzonymi budynkami na
Mickiewicza - wstrząsające. Nigdy tego wcześniej nie widziałam.
Zła jestem, bo wczoraj pożarło mi z niewiadomej przyczyny 3/4 wypowiedzi, a
ciągnęła się jeszcze długo ;)). Odpowiadałam na rozmaite zarzuty - powtórzę
tylko, w odpowiedzi na komentarz Żoliborzanki: czuję się dumna, że tu mieszkam,
bo lubię Żoliborz i lubię jego tradycje. Przystają do mojego kodeksu wartości
(choćby należały do historii). Absolutnie daleka jestem od wywyższania się z
tego powodu.

[Gość: jota.40]

W związku z Twoimi watpliwościami, roody, na temat Wisły - to byłam wczoraj
(ten tani wtorek...) i puchy, ach, jakie puchy... Ale moim zdaniem - sami są
sobie winni. Ja rozumiem, że trzeba jakieś głupie filmidła pod publiczkę dawać,
muszą jakoś zarabiać na życie. Ale oni często nie daja nawet komercyjnych
rzeczy, tylko ciut ambitniejszych... Po prostu same szmiry. Pewnie, szkoda by
było stracić Wisłę, ale niechby się otrząsnęli trochę. Jak tu taka inteligencka
dzielnica, to mogliby dawać coś i dla nas, nie tylko dla dresiarstwa ;(((...

[roody102]

Wybór repertuaru nie zależy niestety tylko od chęci właściciela kina - to,
gdzie trafiają kopie filmów zależy przede wszytskim od dystrubutorów. Choć
oczywiście nie jest tak, że nie można czegoś wymyślić - mogliby np. raz w
tygodniu pokazywać filmy sprzed kilku lat - na pewno by się znaleźli tacy, co
nie widzieli albo co chcą zobaczyć jeszcze raz a taśmy przecież gdzieś leżą.
Mogliby też wejść w stałą współpracę z jakimś dystrybutorem. W każdym razie nie
jest tak, że nie ma pola do działania, ale nie jest też tak, że oni dyktują
warunki.

[donkej]

Zgadzam się z Jotą, jeśli chodzi o repertuar. Przypuszczam też, że teraz w
ogóle całe to bardziej "hamburgerowe" towarzystwo przeniesie się do kina w
Arkadii. Może być tak, że albo "Wisła" będzie musiała zmienić profil, albo
padnie.
I czy to kino decyduje o programie, czy dystrybutor, czy jeszcze inny diabeł -
powinni zwracać uwagę na gusta publiczności...!

[roody102]

Zwracają. I to jest właśnie smutne...

[Gość: jota.40]

Chcesz powiedzieć, że należymy do wymierającego gatunku?? O, nie, błagam, nie
dość, że dopada mnie powoli jesienna deprecha - a teraz jeszcze i to... Sama
nie wiem, czy się śmiać, czy płakać..;(((

[donkej]

Haaaa, to skąd te pustki świecące?

[Gość: jota.40]

Bo głupie filmy grają ;)))...

Sypialnia

[jasna_szalwia]

Moi znajomi z innych dzielnic mowia na Zoliborz sypialnia (tak jak kiedys na
Ursynow). Bo my nie mamy tu klubow, 2-3 lokale, do kt mozna pojsc (Spotkanie,
Retro - choc mogliby wylaczyc tam radio!). Jedno kino, gdzie i tak pustki.
Tylko mi nie piszcie, ze mamy Arkadie! Zreszta, czy ona jeszcze sie zalicza do
Zoliborza.

[Gość: sajer]

pod stereotyp, ze zoliborz zamieszkuja sami koryfeusze kultury, probowal podlaczyc sie i zbic
na nim kapital tzw. art-club&pub-licity praCoVnia (nie wiem czy dokladnie napisalem, te
infantylna nazwe). wernisaze, jakies kabarety, poezja. moze gdyby nie organizowali tego w tak
nieudolny i nieprofesjonalny sposob, mialoby to racje bytu. ale co tam mamy teraz? komplet
tych samych ludzi, ktorzy przychodza napic sie piwa i spalic papierosa a nie kontemplowac
wieczorki poetyckie, przed poludniem spotkania emerytow a w weekendy prezentacje kolder na
zylaki i seanse tajwanskiego uzdrowiciela, ktory po polsku mowi lepiej niz prof. Bralczyk.

albo prowadza to ludzie, ktorzy nie powinni sie dotykac do tego typu przedsiewziec bo sie do
tego najzwyczajniej nie nadaja albo sa wytrwanymi graczami na rynku gastronomicznym i na
wlasnym przykladzie uswiadamiaja nam, ze to cale kulturalne eldorado to jednak stereotyp.

[roody102]

Między zamieszkiwaniem a kreowaniem nie zachodzi prosty związek. To, że nie
kreują, nie znaczy że nie zmieszkują.

[Gość: sajer]

oczywiscie, ze mieszkaja.

a to, ze nie chodza do tego lokalu tylko dobrze o nich swiadczy. czlowiek, ktory ma chociaz
minimalne wyrobienie estetyczne nie moze czuc sie tam dobrze.

chodzilo mi tylko o to, ze szefostwo tej knajpy pojechalo na stereotypie 'zaglebia kulturalnego'.

Pracovnia i inne

[jota.40]

Sorry, jeśli nie napisałam poprawnie tej nieco wymuszonej nazwy... Wydawało mi
się, że tam był (jest?) wstęp tylko dla klubowiczów? Czy może coś mi się myli?
Jeśli tak, to w ogóle zmienia trochę koncepcję miejsca, jakie by ono nie było.
Ja tam na przykład nie byłam - i sporo moich znajomych też nie (jakoś słabo się
reklamują, może im nie zależy).
Według mnie - bardziej już do stereotypu dzielnicy inteligenckiej
i "kulturotwórczej" przystawała Tęcza, jak jeszcze była siedzibą Akademii
Ruchu. A tak, to już tylko został szlak orlich gniazd nad Wisłą ;))...

[roody102]

Ten wstęp dla klubowiczów to zdaje się zawsze był tylko taki straszak, na
miejscu do obejścia jak się zdaje. Ale mnie tam jakoś tak czy tak nigdy nie
zaniosło.

[Gość: sajer]

wstep dla klubowiczow to bzdura - dzwonisz i otwieraja bez slowa.

bylem tam dwa razy - i dwa razy bylo kiepsko.

troche to na sile. zreszta podobno jedynie do grudnia ma to funkcjonowac. klapa.