Stan zakochania.

[dulce12_rbd]

No właśnie jak to z nim jest?
Co wiecie na ten temat, czy kiedyś już
wpadłyście w sidła zakochania?
Ja osobiście w taką prawdziwą miłość
to jeszcze nie. Czy ten stan odurza, czujecie się
rozmarzone, a może tryskacie energią?
A może nie wierzycie w takie coś?
Czekam na odpowiedź.

ps.. sorry jak był wątek ;D

[michaelmontana]

Tak...
Myślisz o tej osobie
Brakuje ci jej gdy nie przebya koło ciebie...
A gdy myślisz że ktoś jest obok niej a ciebie tam nie ma to :
albo leżysz słuchasz molowcyh smutynych piosenek i płaczesz
albo wpadasz w złość...

[th4ever]

hm...nie jestem pewna
ale
raz tak mialam
ze jak go zobaczylam to poprostu myslalam ze zaraz wybuchne z goraca!
jak sie odezwal to mialam taki dziwny scisk w brzuchu
a jak looknąl
to myslalam ze zemdleje!

[akira]

Trudno to opisać, naprawdę!
Jego dotyk wywołuje dreszcze, oddech na twojej skórze doprowadza do
szaleństwa. W jego ramionach czujesz się bezpiecznie i wiesz, że tam jest
twoje miejsce. Uzależniasz się i usychasz z tęsknoty, kiedy nie ma go przy tobie.
Mam! Ten cytat doskonale to opisuje

Miłość jest jak narkotyk. Na początku odczuwasz euforię, poddajesz się całkowicie
nowemu uczuciu. A następnego dnia chcesz więcej. I choć jeszcze nie wpadłeś w nałóg,
to jednak poczułeś już jej smak i wierzysz, że będziesz mógł nad nią panować. Myślisz o
ukochanej osobie przez dwie minuty, a zapominasz o niej na trzy godziny. Ale z wolna
przyzwyczajasz się do niej i stajesz się całkowicie zależny. Wtedy myślisz o niej trzy
godziny, a zapominasz na dwie minuty. Gdy nie ma jej w pobliżu - czujesz to samo co
narkomani, kiedy nie mogą zdobyć narkotyku. Oni kradną i poniżają się, by za wszelką
cenę dostać to, czego tak bardzo im brak. A Ty jesteś gotów na wszystko, by zdobyć miłość.
Paulo Coelho

[poconacokomuto]

Kurcze. Trudno stwierdzić czy 'w to wpadłam' (tzn. zakochałam się). Powiem tyle...

Pewnego dnia spojrzałam na niego i.. coś się we mnie jakby poruszyło. Zaczełam na niego patrzeć inaczej niż zwykle... było to pod koniec marca 2009. Patrze na niego i czuję motylki w brzuchu. Śnię o nim. Ciągle myślę o nim. Budzę się i cieszę, że idę do szkoły, bo go zobaczę. I tak już od marca (czyli 11 miesięcy).

Czy to można nazwać miłościa. ? Wątpię...

Sama już nie wiem co to miłość.

[drama_queen]

jak się zakochałam [fuj,fuj,fuj,fuj,fuj,fuj!] to najpierw byłam cała podniecona,
a potem jakoś tak normalnie. potem plotki chodziły po całej szkole i wsadziłam
sobie tego chłopaka głęboko w dupę, bo jeśli mają o mnie gadać jakieś
niestworzone (zboczone) historie, to ja dziękuje.
podsumowując, jak dla mnie jest fajnie tylko na początku.

[kitty]

Nie wiem co to miłość. Spotykałam się już z kilkoma chłopakami, ale na żadnym jakoś bardziej
mi nie zależało. Tylko na jednym. Nie wiem czy to była miłość, ale zrobił mi świństwo.
Przepraszał, ale nie umiałam przebaczyć. Żałowałam tego prawie rok, spotykałam się z
innymi, jednak myślałam tylko o nim. Od niedawna zainteresował mnie tak bardziej ktoś inny.
Tylko jakoś to jedyny chłopak do którego nie mam śmiałości. Jak mijamy się na korytarzy
zawsze patrzymy sobie głeboko w oczy, chyba on ma tak samo jak ja.

[dulab.]

Zauroczenie. Miłości nie doświadczyłam... Tak myślę, bo po rozstaniu by bolało,
nie? ;3

.

[caroliin]

byłam tylko zauroczona więc nie wiem czy to wchodzi w stan zakochania o którym
ty mówisz .
pamiętam tylko że ciągle czułam zapach jego perfum , nie mogłam zasnąć bo ciągle
o nim myślałam , a gdy wyjechał każdy chłopak mi go przypominał . .
gdy był gdzieś blisko byłam po prostu prze szczęśliwa , zamieniałam się w dusze
towarzystwa .
a gdy znikał mi z pola widzenia ciągle o nim myślałam , można powiedzieć że
czasami byłam nieprzytomna .

piękny stan , ale też bardzo bolesny . .

[peace_and_love]

piękny ale bolesny stan.
przepraszam ale teraz jestem w takiej sytuacji, że trudno mi to określić bardziej szczegółowo, mój mózg już nie pracuje.

Stan zakochania.

[louise_]

Ja właśnie coś takiego przechodzę.

[decapriopregal]

To nie jakieś głupie motylki..Zal.. mi was jak tak piszecie;p
To nie jakieś badziewne motylki, tylko coś więcej, za taką osobe można życie oddać..
wtedy to jest miłość, a jak czujesz motylki to jesteś pustą panna która się zauroczyła...
A jak wież że to ten jedyny to nie śpisz po nocach a nawet pokonasz wszelkie przeszkody...
A jak tylko się popatrzy to wpadasz w paranoje i się wygłupiasz.
A po polsku ( Fuj Fuj ŁEeeeeeee)

[mandy_jonas]

Niee, jeszcze tego nie zaznałam;dd
Myślę że takie prawdziwe uczucie, nie objawia się jeszcze dziewczynom w moim
wieku...
To jest coś dojrzalszego. Niby miłość nie wybiera, ale nie znam żadnej osoby
która już teraz na porządnie by się zabujała^^
Mnie się do tego nie śpiesz, mam jeszcze sporo czasu...

[seline_]

taa ...? a dla mnie zakochanie nie jest pięknym uczuciem.
U mnie, zamiast motyli w brzuchu, mam kamienie.
Przeszkadza mi to w codziennym życiu, a także nie powiem nawet najbliższej
przyjaciółce, tego co czuję. Wstydziłabym się. ^
Więc dla mnie, nie jest to stan euforii tylko przygnębienia.
Karcę samą siebie, że TA osoba, nie może przestać mnie nawiedzać w myślach. Że
jestem niewolniczo odddana właśnie JEMU.
straszne . xd

[carlain]

ja raczej w stan zauroczenia. c:

[temptation]

Ja raczej też zauroczenia ;P jeszcze nie spotkałam swojej pierwszej prawdziwej miłości
xD

[slodkiporanek]

Może jestem dziwna, ale dla mnie to jest zwykłe uczucie : kogoś lubisz, podoba
Ci się, zaczynasz uważać na słowa i zachowanie w towarzystwie tej osoby.
Jeśli zakochałaś się w jakimś chłopaku, każde spojrzenie, dotyk, słowa
wypowiedziane przez niego w twoim kierunku są dla Ciebie znakiem, sygnałem,
zaczynasz robić sobie nadzieję, coraz większą i większą. angażujesz się - i
coraz bardziej zaczyna Ci się ten chłopak podobać.
A potem... nic. Dupa. zero. Bo ten chłopak nic do ciebie nie czuł. bez żadnej
ideologii do tego dorabianej - po prostu nie.

Przynajmniej tak było w moim przypadku.

[heyyeah]

Nie wiem.

To skomplikowane.

Chciałbym wszystko cofnąć, a nie mogę.

Myślę, że wiesz o co mi chodzi Dulce, niestety.
Właśnie TY wiesz.

[xblack_dollx]

na początku super świetnie zajebiście a póżniej juz to sie zaczyna nudzic -.-
przynajmiej ja tak mam xP

[xxlilyxx]

wtedy myślałam prawie tylko i wyłącznie o tej osobie. wystarczył jeden uśmiech,
a ja byłam szczęśliwa do końca dnia i nic nie mogło mi tego popsuć. ; o dzień w,
którym go nie widziałam był dniem straconym. nie lubiłam wolnego od szkoły, bo
wtedy było mniejsze prawdopodobieństwo, że go zobaczę. byłam w stanie przeżyć
nawet dwie matematyki. ; oo na jego zdjęcie mogłam patrzeć cały dzień i całą noc
.i te cholerne walenie serca kiedy rozmawialiśmy. . .
robiłam rzeczy o, których normalnie nawet bym nie pomyślała.

ale nie wiem czy to była prawdziwa miłość. chyba nie, bo szybko się
pozbierałam kiedy to wszystko musiało się skończyć.