Wiersze.

[mohito_]

Jaki jest wasz ulubiony wiersz? Może same piszecie wiersze?
W tym wątku możecie podzielić się swoją twórczością

Moim ulubionym wierszem jest ''Jestem Julią'' Haliny Poświatowskiej, a sama wiersze piszę od czasu do czasu.

Jestem Julią
mam lat 23
dotknęłam kiedyś miłości
miała smak gorzki
jak filiżanka ciemnej kawy
wzmogła
rytm serca
rozdrażniła
mój żywy organizm
rozkołysała zmysły
odeszła

Jestem Julią
na wysokim balkonie
zawisła
krzyczę wróć
wołam wróć
plamię
przygryzione wargi
barwą krwi
nie wróciła

Jestem Julią
mam lat tysiąc
żyję


Było, nie podoba się? Kosz.

[luuluu]

ja nie pisze. ;P

;]

[martix_140]

Fajny wiersz ;]
A tak wogle to ja kiedyś trochę pisałam.... może kiedyś znowu spróbuje

[roksanaroxana]

Adam Mickiewicz - Do M***

[danka_96]

Nie piszę wierszy, a czytać lubię różne

[estera102]

też lubię ten wiersz ale tak to jakoś mnie to za bardzo nie interesuje. ten poznałam na polskim

[nickiminaj]

ja czasami piszę, tylko jak mi się nudzi, ale tutaj nie dam moich wierszy.

...

[lost_in_life]

piszę, ale się nie pochwalę. są zbyt osobiste.

odnośnie ulubionych - mam ich pełno, uwielbiam zaczytywać się w poezji. aktualnie zauroczona jestem w 'Rozmowie Lirycznej' - Gałczyńskiego. mogłabym ją czytać kilka razy dziennie, cudowny i prosty wiersz.

[zaczarowana...]

znam ten wiersz jest piękny. Ja osobiście poezji nie piszę a czytam rzadko. wolę książki które nieustannie pochłaniam jedna po drugiej c:

[michaelmontana]

piszę ---> michael-poszukiwana.pl.tl

ulubione:
Wisława Szymborska : Atlantyda ; Moralitet Leśny
J. Twardowski: Kiedy mówisz ; Śpieszmy się

[julka_18]

też lubię ten wiersz

.

[klaudia_25]

Nie lubię wierszy xdd

[lovegaga13]

znam wiersz jestem julia, ostatnio mialam go na polskim, a co do moic ulubionyc to jest .... o dwu nogach pana kogito i wszystkie treny !

[chocolatte]

> Moim ulubionym wierszem jest ''Jestem Julią'' Haliny Poświatowskiej,



też uwielbiam ten wiersz,przerabiałam go na polskim w 1 klasie gim

;)

[mari86]

Ja nie piszę sama wierszy. Bardzo lubię "Jestem Julią", jednak moim ulubionym wierszem jest "Powrót Hioba" Kamieńskiej.

Nie umarł Hiob
nie rzucił się pod pociąg
nie zdechł za drutami
nie wywiał go komin
rozpacz nie dobiła
Dźwignął się ze wszystkiego
z nędzy brudu
świerzbu samotności

Ileż bardziej prawdziwy byłby Hiob umarły
jeszcze po śmierci Bogu bólu pięściami grożący
Lecz Hiob ocalał
obmył ciało z krwi potu wrzodów
i legł we własnym odzyskanym domu
Biegli już nowi przyjaciele
Nowa żona nową miłością chuchała mu w usta
nowe dzieci rosły z miękkimi włosami
by Hiob kładł na ich głowach ręce
ryczały nowe woły owce osły
tłukły nowymi powrozami w stajniach
klękały na słomie

Lecz Hiob szczęśliwy nie miał siły być szczęśliwy
bał się
Podobna praca 95%

Hiob
że wtórym szczęściem zdradza szczęście
bał się że wtórym życiem zdradza życie
Nie lepiej by ci było Hiobie
gnić w utraconym raju z umarłymi
niż teraz czekać na ich nocne nawiedziny
we snach przychodzą zazdroszczą ci życia
Nie lepiej było szczęśliwy Hiobie
zostać ochłapem jak jesteś ochłapem
wrzody twych dłoni i twarzy obmyte
w głąb się przeżarły do serca wątroby

Umrzesz Hiobie
Nie lepiej ci było umierać
z innymi w jednym bólu i żałobie
niż teraz z szczęścia nowego odchodzić
Wśród nowych ludzi zbędny jak wyrzut sumienia
w ciemności chodzisz ciemnością owinięty
ból przecierpiałeś przecierp teraz szczęście

A Hiob szeptał uparcie Panie Panie

[madalena]

ten wiersz jest cudowny. ja nie pisze wierszy, nie mam jakiegoś ulubionego wiersza, wolę prozę.

uwielbiam wiersze H. Poświatowskiej

[thevampire]

Moje ulubione to; właśnie ten o Julii i o Tristanie i Izoldzie.
Lubię jeszcze elegię o polskim chłopcu Baczyńskiego

Cóż.....

[nastyangel]

Lubię poezję.
Wojaczek, Bursa, Stachura, Poświatowska, Szymborska, Norwid... i paru innych.
kiedyś sama pisałam co nieco, ale nazwanie moich bazgrołów wierszami byłoby obrazą dla poezji.Grafomaństwo w najczystszej postaci.

*______*

[stayaway]

piszę.

Leopold Staff

[paja96]

Sama niestety nie piszę, zajmuję się tylko powieściami o opowiadaniami, ale ostatnio czytaliśmy na lekcji wiersz, który bardzo mi się spodobał
Leopold Staff
Deszcz Jesienny

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze...
W dal poszły przez chmurną pustynię piaszczystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą...
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich miodem...
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Ktoś dziś mnie opuścił w ten chmurny dzień słotny...
Kto? Nie wiem... Ktoś odszedł i jestem samotny...
Ktoś umarł... Kto? Próżno w pamięci swej grzebię...
Ktoś drogi... wszak byłem na jakimś pogrzebie...
Tak... Szczęście przyjść chciało, lecz mroków się zlękło.
Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło,
Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce próżno...
Zmarł nędzarz, nim ludzie go wsparli jałmużną...
Gdzieś pożar spopielił zagrodę wieśniaczą...
Spaliły się dzieci... Jak ludzie w krąg płaczą...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Przez ogród mój szatan szedł smutny śmiertelnie
I zmienił go w straszną, okropną pustelnię...
Z ponurym, na piersi zwieszonym szedł czołem
I kwiaty kwitnące przysypał popiołem,
Trawniki zarzucił bryłami kamienia
I posiał szał trwogi i śmierć przerażenia...
Aż, strwożon swym dziełem, brzemieniem ołowiu
Położył się na tym kamiennym pustkowiu,
By w piersi łkające przytłumić rozpacze,
I smutków potwornych płomienne łzy płacze...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...



Nie mam swojego ulubionego wiersza, to był przekład, ale utwory Staffa bardzo mi się podobają (przypomnienie: twórca w Młodej Polsce)

[zxmn]

też lubię ten wiersz

[never_]

uwielbiam poezję Miłosza i Leśmiana.

[mika0077]

Uwielbiam poezję A to jest mój ulubiony wiersz:

Zatrzymamy się na skraju świata,
przytulimy twarz do twarzy,
opleciemy ramionami.
Uśmiechniemy się do siebie
nie powiemy ani słowa
jak dwa słońca dziś będziemy.
Patrząc wzajem sobie w oczy
żyć będziemy w środku ludzi
w środku świata.
S.CH.

[nikt.]

Emily Dickenson - I'm Nobody! Who are you?

"Jestem Nikim! A kim ty jesteś?
Czy także - jesteś - Nikim?
A więc dwoje nas? Nic nie mów,
Bo ogłoszą to - z krzykiem!
Być kimś - jakie to żałosne!
Imienia swego nie pragnę -
Jak żaba - w czerwcu życia - głosić
Przed zachwyconym bagnem!"

[mysiuniaxpp]

nie mam ulu wiersza. pisać też nie piszę bo nie mam do tego głowy ;P

[aveugle]

Nareszcie jakiś interesujący wątek.

Nie mam ulubionego wiersza, bo każdy ma w sobie to coś co sprawia, że do niego często wracam. Ale mam ulubioną poetkę i jest nią Wisława Szymborska

[aniol1997]

Ja nie piszę poezji.. chociaż kiedyś była u nas w szkole Wanda Chotomska i podobno mam talent, bo pokazywałam jej jakieś wierszyki. To było w 4 klasie, ale ok Nie mam chyba żadnego ulubionego wiersza. Za to piszę piosenki...

[estrellaa]

nie lubię jakoś , nie piszę.

[trufla]

'zielono mam w głowie i fiołki w nie kwitną,
na klombach mych myśli sadzone za młodu,
pod słońcem, co dało mi duszę błękitną
i które mi świeci bez trosk i zachodu.

obnoszę po ludziach mój śmiech i bukiety
rozdaje wokoło i jestem radosną
wichurą zachwytu i szczęścia poety,
co zamiast człowiekiem powinien być wiosną'

wiersz Kazimierza Wierzyńskiego, który ubóstwiam...

[lost_in_life]

taaak! metafory Wierzyńskiego są po prostu genialne.

:D

[beemazzy]

o boże, uwielbiam ten wiersz ! <3 omawiałam go na polskim. w ogóle cała twórczość poświatowskiej jest najlepsza.

a co do mnie to nie, nie piszę. wolę opowiadania. ale poezja jest równie piękna.