Wasza pisarska twórczość.

[uga0]

Hej : ) Chciałabym się was zapytać czy może piszecie coś czasem tak dla siebie ? Jakieś opowiadania , wiersze , felietony , a może piosenki ? Macie bloga?
Ja piszę opowiadania zdarzają się i wiersze ale rzadko .
A o to przed wami mój pierwszy krótki felietonik .

Czy to wieczorem czy to po południu , często zdarza mi się „klapnąć” na kanapę i złapać za pilot . Skacząc po kanałach dokonuję selekcji i wreszcie wybieram ten najodpowiedniejszy dla mnie program. Często nie zdając sobie sprawy co się dzieje wokół z zainteresowaniem oglądam problemowe sytuacje ludzi w programach takich jak : „Trudne sprawy” czy „Dlaczego ja? ‘’. Serial ten bez wątpienia ma sporą oglądalność . Usiadłszy , wgłębieni jesteśmy w problem rodziny z Krakowa . Myślimy co byśmy zrobili na ich miejscu . Dzisiaj znowu siadamy przed telewizorem rozrzucając popcorn dookoła. Jeszcze nie wiemy , że sami mamy problem …


Więc odpowiadajcie na pytania : ) Jak coś to kosz. I oczywiście linki do waszej twórczości są mile widziane.

[van50]

Miło że ktoś założył taki watek. Nie chcę być egoistką ale pisze cały czas i idzie mi to całkiem dobrze. W klasie pisze mistrzowskie wypracowania(rozprawki też;D) a osobiście zajmuję się pisarstwem mimo iż mam 15 lat! Na dzień dzisiejszy mam skończone dwie części własnej trylogii a nad trzecią aktualnie pracuję. Zaczęłam też kolejną tylko nadal myślę nad tytułem... No to na tyle jeżeli chcesz poznać moja twórczość to pisz. A jeżeli ma ktoś problem z wypracowaniem do szkoły to chętnie służę pomocą. Zapomniałam też wspomnieć że pisze sztuki teatralne. Uczęszczam na zajęcia teatralne i w przyszłym roku albo nawet w tym planuję ją wystawić. Kolejna jest w trakcie,

A to kawałeczek mojego opowiadania... ale nie czepiajcie się za to że jest nudne albo coś bo pisałam je daaawno:
Oliwia , bo tak ma na imię jedna z nich, mieszka z tata sama. Jej matka zginęła gdy miała zaledwie dwa lata... razem z jej bratem bliźniakiem. Ola ma 14 lat lecz zbliżają się jej 15-naste urodziny. razem z tata Kamilem wynajmują małe mieszkanko na uboczu Poznania. Dziewczyna chodzi do II klasy gimnazjum w Poznaniu, a jej tata pracuje w wielkiej firmie zajmującej się wyrobem samochodów.
- Ola! - z kuchni dobiegł głos taty. - Chodź szybko bo się spóźnisz
- Już idę tato!
Oliwia właśnie szykowała się do szkoły. Drobna dziewczyna o czarnych niczym węgiel włosach, bladej cerze i czerwonych niczym mała różyczka ustach, pakowała ostatnie książki i drugie śniadanie do liliowego plecaka. Dostała go na 14-naste urodziny, od cioci z Włoch. Plecak tak bardzo jej się spodobał ze nadal nosi w nim książki do szkoły. "Szkoła" to słowo w nie jednym z uczniu rodzi lek: tu kartkówka z matmy, tu test ogólnosprawnościowy z wf-u a jeszcze nie kiedy jedynka z angielskiego! Oliwia nie jest szóstkową, ani nawet piątkową uczennicą ale nie uczy się źle, co to to nie. Gdyby przynosiła jedynki do domu, to jej tata raczej nie byłby zbyt zadowolony!


Oceniajcie;P

[rememberina]

Piszę. Niestety nie znajduję na obecną chwilę nic odpowiedniego, co nadawałoby się na wklejenie na tę stronę.

[hejkaa]

Ja piszę bloga na Stardoll A tak w realu to piszę dziennik. Czasem jakieś rozkminy czy coś...

[uga0]

Miło , że znalazł się ktoś jeszcze , kto podziela ostatnio moją pasję . : )
Odświeżam i zapraszam do dalszych odpowiedzi xD

[anulka]

tak pisze co prawda nie regularnie ale pisze oto mój blog z recenzjami książek zajrzyj
anne18-recenzentka.blogspot.com/

[jonasofanka]

Opowiadania * _ *! To zdecydowanie moje hobby, uwielbiam pisać.
Jak piszę, to mogę "wyreżyserować" tak jak bym chciała w prawdziwym zyciu, to jest niesamowite : ). Właśnie piszę w wordzie nowe opowiadania, swoją drogą mam juz 6 stron :3. Kto wie? Może kiedyś opublikuje ^^?
Zazwyczaj piszę ff (fan fiction) i się zastanawiam czy tej kategorii nie wpleść właśnie do tej mojej historii.
Uwielbiam pisać, to taka odskocznia od niezadowalającej nas rzeczywistości : ).

[farnoholiczka]

Opowiadania i straszne historie. Dwie są na moim blogu na Kotku

[noicomipowiesz]

ja nie piszę ... niczego. jakoś nie mam ani weny ani nic.. i zawsze podziwiam takie twórcze osoby i .. troszkę im zazdroszczę.. ale z polskiego miałam między 5 a 6. Byłam na konkursie j. polskiego z elementami historii .. na etapie rejonowym.. i zabrakło mi 2 pkt aby dostać się dalej.. nie chcę się chwalić.. ani nic.. tak jakoś mi się napisało..
Pozdrawiam.. i wszystkiego dobrego, życzę Ci, żebyś kiedyś może .. wydała książkę ..? no nic.. jeszcze raz pozdrawiam

[kiki2]

piszę opowiadanie :]

[lonellygirl]

hmm.. ja mam bloga na którym pisze opowiadanie. Myślę nad zawieszeniem bo kończą mi się ferie, poza tym nikt tego nie czyta.
Kliknijcie i poczytajcie klik!

Do jonasofanka

[uga0]

Kiedy zazwyczaj piszemy , wymyślamy coś co wiąże się z naszymi marzeniami : )

[uga0]

Świetnie , że piszecie . Ja piszę opowiadania , które możecie zobaczyć na moim blogu . Dzięki wam , widzę że to co lubię - pisanie , ma sens. : D
Odświeżam xD

[kiki2]

bo ma sens i to bardzo :]
ja osobiście dzisiaj zaczynam pisać moje opowiadanie od nowa, ponieważ nie wygląda tak jak chciałam, żeby wyglądało na początku. w głowie mam już ułożone kilka rozdziałów i niedługo zabieram się do pracy : D

I'm writing a book xD

[van.helsing]

Jedną napisałam w wieku 12 lat , zapełniłam dwa zeszyty 64 kartkowe
Ale durna ołówkiem bazgroliłam -,- .
Teraz skończyłam drugą
w wrodzie - 126 stron

A i kiedyś były wiersze . dwa mam .

[van.helsing]

Pamiętam tylko dwa xD ;

Pierwsze ;
"Winna "
Czy ja powinnam czuć się winna,że jestem inna
Niżbym chciała ?
Sto razy sobie obiecywałam , od poniedziałku zmienię się ,
to jest możliwe ,przecież wiem .
I tylko jeden problem mam bo ; wciąż chcę się zmienić , a nie wiem w co .

"Deszcz"
Pada deszczyk , pada , wierzba w polu moknie.
Słucha jak deszcz gada,chłonie każdą kroplę.
Pada deszczyk , pada , kropa goni kroplę...
ze mną nikt nie gada , chociaż w polu moknę .

xDxD

[uga0]

Bardzo fajne wiersze , szczególnie ten pierwszy Vanhelsing.
Jak macie blogi ze swoimi ksiązkami to dawajcie linki : )
Odświeżam : d!

[other_]

Lubię pisać. Szczególnie opowiadania, bo tam mogę puścić wodze wyobraźni i stworzyć odrębny świat, w którym to ja dyktuję warunki. Próbuję też czasem pisać piosenki, ale uważam, że do tego należy mnie wrodzony talent, którego ja niestety nie posiadam.
Mogłabym w przyszłości pracować jako dziennikarka w gazecie.

[van50]

ja pisze dalej moje opowiadania i dokańczam książkę... to ciężkie zadanie jednak w przyszłości jak tylko ją skończ to mam zamiar ją wydać a czy mi wyjdzie? Trzymajcie kciuki a ja będę trzymać za was! Fajnie że mamy wokół tyle kreatywnych osób bo wiecie oprócz pisania zajmuję się też kręceniem i montażem filmów oraz tworzeniem muzyki... czyli wszystko co się nie wiąże z nudą;D

[jane_]

themagicbeats.blogspot.com/
recenzje piszę. płyt. moi znajomi też piszą, jak można tam zauważyć.

Pytanie na temat waszej pisarskiej twórczości.

[uga0]

Widzę , że wiele osób lubi pisać .
Pytania mam do was takie z ciekawości .
Gdzie zapisujecie opowiadania : kartka , komputer ?
Czy gdzieś je publikujecie ?

Ja raczej piszę na komputerze , nie wiem dlaczego ale tu mam większą wenę , chociaż w zeszycie też mi się zdarza . Teraz założyłam specjalny : )

A jeżeli chodzi o publikację , to oczywiście wszystko jest na moim rozwijającym się blogu xD Próbowałam też na stronie opowiadania.pl lecz pisze tam większość dorosłych , a wiadomo nie mogę się jeszcze z nimi równać , ale można tam znaleźć coś fajnego do poczytania .

Więc odpowiadajcie i odświeżam ; )

@uga0

[jonasofanka]

A widzisz... nie zawsze : ). Znam osoby, które pisały opowiadanie które, hm... nie było takie jak byś chciała.
Był raczej coś o prostytucji, narkotykach, alkoholu... Nie wiem czy to wymarzone życie nastolatki ^^.

Odświeżam .

[uga0]

Odświeżam : ) !

Mój blog

[anulka]

anne18-recenzentka.blogspot.com/

[mileymiley]

Piszę. Dla siebie. I wiersze, i piosenki, i opowiadania. Czasem mini-książki.

[dulus]

Tajemniczym miejscem, w które zabrała nas mama, było miejsce, w którym poznała się z moim, zmarłym już niestety tatą.. Mieliśmy okazję, by trochę powspominać. Zrobiło mi się trochę przykro, że nasze maleństwa nigdy nie przytulą dziadka, a znać go będą jedynie z fotografii. Zawsze uwielbiałeś dzieci, więc cieszyłbyś się, że będziesz dziadkiem. Pocieszała mnie, jednak myśl, że nasze dzieci będą miały wspaniałą babcię.. Postanowiliśmy przymknąć oko na wszelkie wybryki Twojej mamy i podzielić się z nią tą wiadomością. Mama zgodziła się zadzwonić i zaproponować spotkanie w knajpce, do której to z kolei my uwielbialiśmy przychodzić. Mama chwyciła za telefon i odeszła na bok, by w spokoju porozmawiać z moją przyszłą teściową.-Kuba, myślisz, że Twoja mama się ucieszy?- Tego nie mogę Ci obiecać, kochanie. Ale jestem tak szczęśliwy, że tym szczęściem mógłbym obdarzyć wszystkie smutne istotki na tej ziemi i dla każdego spokojnie, by starczyło. Chciałbym żeby mama potrafiła cieszyć się naszym szczęściem, jednak oboje dobrze wiemy, jaka ona jest. W każdym bądź razie jestem pewien, że już nigdy nas nie skłóci!- Po tych słowach przytuliłeś mnie do swojej klatki piersiowej, a ja mogłam przysłuchiwać się biciu serca, jednak nie trwało to zbyt długo, bo kilka minut później wróciła uśmiechnięta mama.-Melduję wykonanie misji- krzyknęła, radosnym tonem.- Co prawda łatwo nie było, ale się udało-powiedziała tuląc nas oboje.- Chodźcie, zbieramy się, bo mamy niewiele czasu.- Rozporządziła mama, a my, bez najmniejszego protestu, zdenerwowani poszliśmy w kierunku samochodu. Na miejsce dotarliśmy pierwsi, jednak po kilku chwilach pojawili się też moi przyszli teściowie.- Dziękuję, że zgodziliście się Państwo przyjść.-Powiedziała mama, wstając ze swojego miejsca.- Nie chcemy roztrząsać tego, co do tej pory miało miejsce.-Zdobyłam się na odwagę i zabrałam głos.- Chcieliśmy razem z Kubą przekazać pewną nowinę.-Dodałam, uśmiechając się i patrząc w Twoje oczy. Tym samym dałam Ci sygnał byś wspomógł mnie w przekazaniu naszej wiadomości.- Będziecie dziadkami..- Bliźniaków- Dołączyłam się i powiedzieliśmy chóralnie. Kompletne zdziwienie wymalowało się na Twarzy Twoich rodziców. Milczeli przez chwilę spoglądając na siebie. Zauważyłam, że w oczach Twojej mamy zaczęły zbierać się łzy. W pewnym momencie wstała, łamiącym się głosem powiedziała przepraszam i pognała w kierunku wyjścia. Widząc to wszystko wstałeś i chciałeś pójść za matką, jednak przełamałam się i powiedziałam, że ja się tym zajmę. Nie byłam do końca przekonana, czy dobrze robię, jednak nie było czasu na rozmyślanie. Emocje wzięły górę i w miarę sprawie podniosłam się ze swojego miejsca. Twoja mama zniknęła już z pola mojego widzenia, jednak dostrzegłam ją, jak tylko znalazłam się na zewnątrz. Widziałam, że była kompletnie roztrzęsiona i zapłakana. Niepewnie podeszłam, kładąc rękę na jej ramieniu. Wzdrygnęła się, więc ja zabrałam swoją dłoń.- Skrzywdziłam Was..-Wydukała..-Chciałam Cię nakłonić do usunięcia dwójki moich wnuków..-Chciałam rozdzielić Cię z Kubą.. Byłam głucha na Wasze argumenty i ślepa.. nie dostrzegając tego, jak bardzo się kochacie.- To przeszłość- Powiedziałam ciepłym i łagodnym tonem.- Nie zasługuję na to, by odgrywać nawet najmniejszą rolę w Waszym życiu.- Niech Pani przestanie już się biczować.. Każdy popełnia błędy. Najważniejsze, by je zrozumieć- odparłam.- Na naprawienie moich jest już za późno. Nie mam siły, która mogłaby cofnąć czas, a szkoda.- Rozmowa przybierała coraz to bardziej melancholijny nastrój.- Pójdę już.. Miłego świętowania.- Usłyszałam i, gdy się odwróciłam ujrzałam Ciebie, stojącego z Twoim tatą. Wtulona w Ciebie, obserwowałam dwie, oddalające się postacie.- Kocham Cię, jesteś cudowna.-Szepnąłeś.-Chodź, do mamy, bo siedzi tam sama.-Powiedziałam przytomnie.
Gdy weszliśmy do knajpy, na stoliku stał szampan i jedna szklanka soku pomarańczowego, który ja od zawsze uwielbiałam.- Rozumiem, że dla mnie tylko soczek?-Zapytałam smutnym głosem.-Niestety, kochanie.- Usłyszałam głos mamy.-Ale za to Twój ulubiony.- Dobre i to mruknęłam pod nosem. I wznieśliśmy toast za tych dwóch małych szkrabów, które zrobiły nam tak ogromną niespodziankę. Mama napiła się tylko malutki łyczek, z racji tego, że prowadziła samochód.-A teraz szał zakupów.- Zawyrokowała mama, a z Twoich ust wydał się cichy jęk.- Zakupy z dwiema kobietami?-Jęknąłeś wyraźnie załamany. -Tak jest, Kubusiu.- odpowiedziała mama z szerokim uśmiechem. A ja w ramach wsparcia dałam Ci buziaka w policzek.

troche ...

[cytryna14]

Tak .Kiedyś robiłam to częściej ,teraz wena mi odeszła .
Wiem ,że pewnie nie jestem dobrą pisarka (z polskiego mam zaledwie 3) ,ale bardzo lubię to robić.
Umiejętność poprawnego składania zdań i wyobraźnia wystarczają mi.
Czytałam kiedyś mamie małe fragmenty moich opowiadań i mówiła ,cytując „no dobrze, dobrze i co było dalej ?”
Jednak i tak moja 3 częściowa powieść nigdy nie ujrzy światła dziennego .Nie dopuszczę do tego.

[by_moonlight]

Piszę coś, co nazywam opowiadaniem, ale biorąc pod uwagę długość tego mojego dzieła, mogę powiedzieć, że jest to sporych rozmiarów książka. Publikuję kolejne rozdziały na blogu. W wolnej chwili zapraszam: pewnego-deszczowego-dnia

[princess27]

Ja kocham pisać To moja ogromna pasja