Historynka, refleksje

[jadwiga1350]

Właśnie odświeżam sobie Historynkę i natrafiłam na taką scenę: Piotrek pyta czy może dać na tacę amerykańskiego centa, Fela odpowiada, że absolutnie nie. Amerykańskiego centa może wepchnąć sklepikarzowi, handlarzowi, ale w kościele musi dać "normalnego" centa.
To mnie zdziwiło. Czy amerykańskie pieniądze były w obiegu na terytorium Kanady? I co to znaczy "wcisnąć" sklepikarzowi? To w końcu był to, czy nie był środek płatniczy?

Z książek LMM wyłania się ciekawy obraz stosunków amerykańsko-kanadyjskich. Można odnieść wrażenie, że Kanada to kraj zależny od USA. Rozwód orzeczony w Stanach będzie ważny w Kanadzie. Amerykańskie pieniądze krążą na terytorium Kanady.
Z drugiej strony, Kanadyjczycy to lepsza nacja niż Amerykanie. Małżeństwo z Jankesem/Jankeską to wręcz mezalians(Karolina Czwarta, Stefan Irving)
Jak było naprawdę?

Historynka to chyba najbardziej "demokratyczna" powieść LMM. Piotrek, chłopak do posług, jest szanowany przez przyjaciół. Paczka liczy się z nim bardziej niż z Sarą Ray. Dorośli nic nie mają przeciw tej zażyłości. Czy Ania pozwoliłaby swoim dzieciom bawić się z chłopcem do posług? Chyba nie.

[klymenystra]

Na Twoje pytania nie odpowiem, ale bardzo cenię Historyjkę i Złoty gościniec. Ładne, nostalgiczne książki, gdzie dzieciństwo miesza się z dorosłością, ciekawe historie i, właśnie, jak to okreslilas, demokratyczne podejście. Za to też lubię Jamkę, chociaż w Jance denerwuje mnie ta głupia matka, a w Historynce nikt :)

[simply_z]

W Jance denerwowała mnie nagle ujawniona doskonałość.. Janka nagle okazała się świetna we wszystkim, łącznie z gotowaniem, pływaniem, rozpalaniem ognia itp. coś a'la Tomek Wilmowski.

[klymenystra]

No nie wiem... Janka uczyła się gotować obserwując Mary, w książce jest też wspomniane, że popelnilaby wiele błędów, gdyby nie rady sąsiadki i książka kucharska. Pływać się nauczyła szybko, miała dużo czasu, żeby się doskonalić.

[slotna]

Odświeżyłam sobie niedawno "Historynkę" i ogromnie denerwowała mnie Fela i jej pogarda w stosunku do Piotrka i Sary Ray. Inne dzieci nie były tak okrutne, ale akceptowały jej skandaliczne zachowanie, dorośli najwyraźniej też, zresztą do Sary i sam narrator odnosił się dość nieciekawie. Fela w ogóle była wstrętna.
Poza tym irytowało mnie tłumaczenie, ale to już inna historia ;)

[jadwiga1350]

Gdyby nie Celinka, to Sara Ray pewnie w ogóle nie byłaby dopuszczona do paczki. Sary nikt nie lubi, ale paradoksalnie to ona jest najciekawszą postacią z dziewcząt.
Fela-piękna i gospodarna
Celinka-delikatna, wrażliwa, pełna skromności i uroku
Historynka-mądra, utalentowana, interesująca
I Sara Ray-zapłakana, marudząca, głupawa i taka ludzka na tle idealnych koleżanek.

Fela gardzi Piotrkiem, bo to chłopiec do posług, ale tak naprawdę to młody Craig bardzo się jej podoba. I gdy rzeczywiście kiedyś tam zostanie pastorem, panna King nie odrzuci jego awansów.
Można odnieść wrażenie, że ta służebna rola Piotrka jest czysto deklaratywna:
Na zabawę ma właściwie tyle samo czasu co potomstwo Kingów.
Nie boi się występować przeciwko Historynce żeby tylko sprawić przyjemność Feli.
Nie boi się bić z Feliksem, choć to bratanek jego chlebodawcy i normalnie, po takiej akcji, chłopiec do posług zostałby odprawiony z kwitkiem.

Co z tłumaczeniem? Jakoś nie zwróciłam uwagi.

[simply_z]

W zasadzie Felicja poza gospodarnością i urodą była dość nudna i niesamowicie wręcz podobna do swojej matki Jane.

[slotna]

Pierwszą część czytałam w wersji pod tytułem "Wakacje na starej farmie" i tę czytało mi się dobrze. Drugą, "Złocistą drogę", czytałam w wersji, której pierwsza część nazywa się "Historynka" i uważam, że jest bardzo niezgrabna, całe zdania są w niej koślawe. Oczywiście tradycyjnie pozmieniane są też imiona, w pierwszej chwili się wręcz zgubiłam.

Co do Sary Ray, to przynajmniej towarzystwo miało powód, żeby za nią nie przepadać - po prostu przebywanie z taką osobą niekoniecznie musiało sprawiać im przyjemność (ale autorka znęcała się nad nią moim zdaniem przesadnie). Piotrek był jednak naprawdę w porządku gościem. Nie bał się bić z Feliksem, bo sam uważał się za równego innym, tyle, że mającego mniej szczęścia w życiu. To Fela uważała go za gorszy gatunek człowieka.

[minerwamcg]

A dorośli mieli olej w głowie i właściwy stosunek do świata – jak się chłopiec do posług pobił z bratankiem chlebodawcy, to nie odprawiali go z kwitkiem, tylko wzruszali ramionami i mówili „boys will be boys”. Dzieci się pobiły, no i co z tego.
W ogóle, dorośli w obu tych powieściach nieprzesadnie wtrącają się w sprawy dzieci, i to mi się podoba. Uważają, że gromada składająca się z ludzi wprawdzie mocno jeszcze smarkatych, ale dość rozsądnych i mniej więcej cywilizowanych, da sobie radę i może w pewnym zakresie sama regulować swoje sprawy.

[jadwiga1350]

Może i tak, ale tak sobie myślę, że gdyby Piotrek był "prawdziwym" chłopcem do posług (np francuskim Kanadyjczykiem), to ani nie mógłby liczyć na wyrozumiałość chlebodawców, ani nie miałby czasu na zabawy z paczką, nie mówiąc już o tym, że pewnie nikt nie chciałby go w kompanii.

[kociaczek456]

Nie wiem jak to sie stało, ale ja w ogóle nie znam tej książki. A autorkę uwielbiam;-)