Dziwaczne wypowiedzi polityków (i nie tylko)

[barabara6]

wyborcza.pl/1,76842,6725867,Moja_osoba.html
A moja osoba nadal żyje i ma się całkiem, całkiem....

a sylwester nadchodzi wielkimi krokami

[barabara6]

www.youtube.com/watch?v=TJiGjk2Y2x0

[barabara6]

a tu jakby lepsza jakość teledysku

[oby.watel]

Люди встречаются, люди влюбляются

a na razie

[barabara6]

smuci nas jesień

www.youtube.com/watch?v=g4Vz0SU4LVs
(Podobno w Polsce sa tylko 2 pory roku: lato i ciu-lato)

[barabara6]

I coś do poczytania wieczorową deszczową porą:
Tuwim Julian
Lekcja
Ucz się, dziecko, polskiej mowy:
To przed domem - to są groby,
Małe groby, wielki cmentarz...
Taki jest twój elementarz.

Ustawiły się w szeregu
Czarne krzyże w brudnym śniegu,
Na Warszawie mrok żałoby,
Ucz się pięknej polskiej mowy.

Tańczy wicher ze śnieżycą,
Tańczy upiór z upiorzycą,
Piszczą małe upiorzęta...
Zapamiętasz? Zapamiętam.

W nocy przez sen gniewnie krzyczysz,
Straszne ptaki w niebie liczysz,
Rano - w ziemi rozoranej
Szukasz piąstki oderwanej.

Ucz się gruzów, ruin ucz się,
Z upiorami siądź przy uczcie,
W świat potężny, w świat plugawy
Pieśń warszawskich dzieci zawyj!

Albo:
Kołysanka
Miłosz Czesław
Józefowi Czechowiczowi
Nad filarami, z których smoła ścieka,
w prowincji tej, gdzie salwa co dzień błyska,
pod śpiew saperów o losie człowieka
kołysze płacz dziecinny kołyska.
Kołysze, lula nowego bohatera
w zapachu ognia i spalonych zbóż.
Pluszczą pontony, tryska ptak zbudzony.
Roz-kwi-ta-ły pęki białych róż.
Nie śpiewajcie, chłopcy, pieśni tej -
porucznik mówi - bo zanadto smutna
i tak już w wodzie mokniemy po pas.
Nie bójcie się, tam w górze nie szrapnele -
po prostu leci ogień sennych gwiazd.
Mój mały - szepczą dziecku w wiosce siwej
od mgły armatniej - mały, bajkę chcesz?
Więc była... rzeka nazwana Stochodem.

W rzece mieszkała taka ryba, leszcz.
A leszcz był płaski jak miesiąc wieczorem,
i pływał sobie, wodne kwiaty jadł,
aż przyszedł ktoś nad wodę i zakrzyczał:
wróć, u-ca-łuj jak za dawnych lat.
Zdziwił się leszcz, kto go wołać może.
Ale dość bajki, śpijże już, mój mały.

Jest inna bajka. Był raz sobie kraj,
a w kraju żyta szerokie szumiały,
szumiały żyta, szumiały i szły
krajem pociągi pełne bochnów chleba,
nad pociągami srebrny grał skowronek...

Dalej nie umiem.

To oczywiście wklejone z internetu. Ktoby tyle tego zapamiętał.
A teraz coś z głowy (nie mojej, oczywiście, ale podobno P. Dymnego. Pisane z pamięci, więc w razie pomyłki uprzejmnie prosze o poprawienie):
szumią, szumią drzewa
trzeba czy nie trzeba
jak się w szum ten wsłuchać
i nadstawic ucha
dolatuja z góry
jakies straszne bzdury!
w ten jesienny czas
las ogłupia nas....