Znów pytanie do lekarzy

[kredka87]

Czy żałujecie, że jesteście lekarzami i powiedzcie dlaczgo nie, bądź tak.
Wszystkich Was pozdrawiam!

[lohengrin4]

żałuję że jestem lekarzem w Polsce, ale pracuję nad tym by to zmienić.
Poza tym nie żałuję.
Nie potrafię powiedzieć dlaczego nie żałuję. Cóż, w życiu staram się dokonywać
dobrych wyborów. Wybór zawodu był wyborem dobrym, na wybór kraju w którym się
urodziłem niestety wpływu nie miałem. Jeśli uda mi się dokonać kolejnego
dobrego wyboru, to nie będę żałował ani tego że jestem lekarzem, ani tego gdzie
nim jestem.

[dr_ewa999]

Nie nie żałuję, ponieważ lubię ludzi, lubię swoich pacjentów- nie są dla mnie
złem koniecznym, nie oczekuję dowodów wdzięczności, pomagam kiedy mogę pomóc
:)))) Ale swemu dziecku odradziłam studia medyczne.

[young_doc]

Czy żałuję, że jestem lekarzem?

Gdy uśmiecha się do mnie bęzzębnym uśmiechem staruszka, której zleciłem w kartę
jakąś niesamowitą ilość leków przeciwbólowych, bo właśnie przespała pierwszą noc od długiego czasu i jedną z ostatnich w swoim życiu...
Gdy resztką sił szarpie mnie za rękaw fartucha umierający na niewydolnolność krążenia, doskonale zdający sobie sprawę z beznadziejności sytuacji człowiek i resztką tchu w obrzękniętych płucach wykrztusza "skrócić"...
Gdy tłumaczę o czwartej nad ranem rodzicom dziesięcioletniego dziecka, że ta gorączka i kaszel od kilku dni to nic groźnego, wystarczy przyjmować te antybiotyki i paracetamol przez kilka dni i samo minie...
Gdy na korytarzu pełnym ludzi wyjeżdżający na wakacje synek stareńkiej mamusi, próbujący podrzucić ją na świeta i ile się da po nich do szpitala, by nie mieć choć przez chwilę w domu kłopotu, krzyczy do mnie "Wy jesteście bez serca, łapówkarze jedne! Powywieszać by was wszystkich! Ja Ci łapy połamię, h...u p....ny!" bo odmówiłem przyjęcia na ostatnie wolne łóżko na oddziale...
Gdy trzymam własnoręcznie przyjęte dziecko by podać je matce...

Nie nie żałuję że zostałem lekarzem. Ale wybacz, nie potrafię w żaden sposób uzasadnić czemu.

Lekarz to nie zawód, to sposób życia. Jednym odpowiada, innym nie.
Ale z cała pewnością jeśli czegoś wymaga to nie jakiś specjalnych zdolności, te studia potrafi skończyć średnio inteligentny człowiek, pod warunkiem że jest dość pracowity. Bezwzględnie wymagana jest tylko dość mocna kondycja psychiczna i odpowiedni stosunek do życia, by żadna z tych sytuacji nie zdołała wyprowadzić Cię z równowagi i załamać psychicznie. Nikt nie jest w stanie w wieku 19 lat uczcziwie powiedzieć, że wie na co się porywa idąc na akademię.
Problem leży w tym, że nie da się przekonać, czy będziesz żałować że zostanie sie się lekarzem, dopóki się nim nie zostanie. Stąd pewnie wśród nas tylu frustratów.
Także pozdrawiam.

[halszka48]

Gratuluję i zyczę z całego serducha wiele cierpliwości i oczywiście zdrowia
byście mogli leczyć pacjentów, no i oczywiście godnej zapłaty, bo szczególnie Ty
Yang doc i Ewo 999 na to zasługujecie. POzdro.

[gnatozujek]

Nie, nie żałuję..
dlaczego?
bo lubię to co robię... praca mnie jak najbardziej satysfakcjonuje, nawet jeśli
mam w ciągu tygodnia 4 ostre dyżury (młody jestem, co mi tam)...ale zarobki jak
w Mongolii, już nie...

[ela556]