moje oczy.............

[nimia]

"moje oczy ? już nie oczy
ale gwiazdy
drobno rozproszone po niebie
moja skóra ? już nie skóra
śnieg za oknem
miękko przywarł do ziemi
moja miłość korzeniami
rozrosła
moja miłość głęboka
ciemna
głucho pęka spalona ziemia
Pomiędzy

odpycham nogą wszechświat
luźno zamyślona
kołyszę się na nitce
nieokreślonych pragnień

jakieś trwanie
smużką
pełga
po moich ustach
drażni usta

palce zaczepiam
o rozszczepione na liściu słońce
karmię palce
światłem nagłych podłużnych błysków

one drżą
one się chwieją
w brązowieniu głodnych zmysłów
otwartymi ustami
chwytam umykający wszechświat"

[kogen]

Zawładnęłaś mą duszą i ciałem,
Zawładnęłaś moimi myślami, więc,
Pozwól mi czerpać miłość garściami.
Pozwól mi spijać nektar z Twych ust,
Bo jesteś boginią ,jedyną z mych bóstw.
Ileż Cię cenić ?Chciałbym nadmienić,
Że jesteś władczynią nawet mych snów.
Powiedz mi szczerze ma droga Pani,
Czy jestem godny ,by zostać wybrany.

[nimia]

"więc jesteś jesteś jesteś
daj niech sprawdzę
niech cię dotknę raz jeszcze dłonią i ustami
niech w oczy spojrzę chociaż najmniej wierzę
oślepłym ze zdumienia oczom

jeszcze twój głos usłyszeć chcę
zapachem się zaciągnąć
pojąć cię raz na zawsze wszystkimi zmysłami
i nigdy nie zrozumieć i ciągle na nowo
dochodzić prawdy pocałunkami"

[kogen]

Jesteś w gwiazdach daleko gdzieś,
Jesteś w sercu co bić przestaje.
I płomieniem co w duszy tkwi.
Jesteś dla mnie morzem łez,
Tęsknotą i wiecznym rajem.
Dla ciebie otwieram szeroko drzwi.

Jesteś rosą na płatkach róży,
Jesteś słodkim nektarem w kwiecie,
I pyłkiem co osiadł na szkle.
Jesteś rozpiętym masztem dużym,
Jesteś owocem najsłodszym na świecie,
Jasną drogą w mlecznej mgle.

Jesteś ptakiem wysoko w obłokach,
Jesteś falą na wzburzonym morzu,
Wielkim statkiem co wciąż dryfuje.
Jesteś łąką po środku lasu,
Jesteś moim, jasnym promieniem,
Światłem, co serce raduje.

Jesteś mrugnięciem gwiazdy,
Jesteś błyśnięciem burzy,
Powiewem wiatru co hula gdzieś.
Jesteś chwilą co mija,
Jesteś w krótkiej podróży,
Dla ciebie mogę wszystko znieść.

[nimia]

"Szla z mlekiem w pirsi w zielony sad,
Az ja w olszynach zaskoczyk gad.

Skretami dlawil ujawszy w pol,
Od stop do glow piescil i trul.

Uczyl ja wspolnym namdlewac snem,
Piers glaskac w dlonie porwanym lbem,

I od rozkoszy trwalszej nad zgon
Syczec i wic sie, i drgac jak on.

Juz me zwyczaje milosne znasz,
Zwol, ze przybiore krolewka twarz.

Skarby dam tobie z podmorskich den,
Zacznie sie jawa - skonczy sie sen !

Nie rzucaj luski, nie zmieniaj lic !
Nic mi nie trzeba i nie brak nic.

Lubie, gdy zadlem rownasz mi brwi,
I z warg nadmiar wyssysasz mi krwi,

I gdy sie wijesz wzdluz moich nog,
Lbem uderzajac o loza prog.

Piersi ci chyle jak z mlekiem dzban !
Nie zadam skarbow, nie pragne zmian.

Slodka mi sliny wezowej tresc -
Badz nadal gadem i truj, i piesc !"

[kogen]

Przesłanie
idę drogą mleczną,
stąpam pomału, ostrożnie,
by nie zbudzić gwiazd,

patrzę z góry na ziemię,
szalejące burze, tęcze,
susze, powodzie, tragedie,

widzę uśmiech i radość
w oczach jednych ludzi,
u innych czai się smutek,

widzę i Twoje okno,
rozświetlone w ciemności,
jakby czegoś Ci zabrakło,
uczucia, zrozumienia,
bliskości... może zgubiłeś sens
na ułamek sekundy

przesyłam Ci cząstkę siebie,
swoim oddechem ogrzewam
Twoje puste dłonie
i zmarznięte stopy,
swoimi myślami otulam
Twoje serce cierpiące...

[nimia]

"Jaki to chłopiec niedobry!
Tak mnie wciąż zbywa niegrzecznie,
Muszę się gniewać na niego,
Gniewać koniecznie.

Niedawno wyrwał mi z ręki
Zerwany w polu bławatek
i przypiął sobie do piersi
Skradziony kwiatek.

I jeszcze żartował ze mnie,
Gdym się żaliła na psotę,
Bo mówił, że ma coś więcej
Ukraść ochotę.

Że oczy moje piękniejsze
Niźli ten kwiatek niebieski,
Że chce pić rosę z bławatków,
A z oczów łezki.

I mówił dalej niegrzeczny,
Że mnie rodzicom ukradnie,
Tak straszyć kogo, doprawdy
Że to nieładnie.

Chciałabym gniewać się bardzo! -
Nie widzieć więcej... ach! trudno;
Wiem, że mnie samej bez niego
Byłoby nudno.

Ale go muszę ukarać,
Podstępu na to użyję:
Będę umyślnie płakała,
Niech łezki pije!"

[kogen]

Moje relikwie
Łezki twoje zbieram
Skrzętnie do puzderka.
W chwilach, gdy mi ciężko
Chętnie na nie zerkam.

Ta dżdżysta ze smutku,
Ta z wielkiej radości
I ta, ze zwyczajnej
Ludzkiej bezsilności...

Ta, z początku mała,
Co wielka urosła,
Ta, że przyszła jesień
I ta, że już wiosna...

Ta, gdy zamartwiałaś
Tak bardzo się o mnie
I innych bez liku,
A których nie pomnę...

Kap, kap, kap - jedna, dwie...
Jak perły - łzy twoje,
Najświętsze relikwie
Dziś - miłości mojej.

[kogen]

Chciałbym...
Moja Najmilejsza
Uprzejmie donoszę,
Że chętnie zostałbym
Twoich łez kustoszem.

I choć często bywam
Przysłowiowym słoniem,
Obiecuję jedno
Żadnej nie uronię.

Myśl jedna, jak zadra
Tylko mi doskwiera.
Twych łez, gdy tak lecą
Nie ma kto ocierać.
..........................
Dla Nimii, mojej cudownej Przyjaciółki

[kogen]

Skojarzenia...
Biel kwiatów jabłoni
Jest jak biel miejsc, które
Przed wścibskimi bronisz.

A róż kwiatów wiśni
Jest jak pąs policzków,
Gdy rozkosz się przyśni.

Chcę, by skojarzenia,
Mrzonki me bez mała
Nabrały znaczenia.

Pozwól mi być, proszę
Za dnia ogrodnikiem,
A nocą smakoszem.

[nimia]

"Oczy twe ciche są jeszcze, oczy twe ciche są jeszcze,
kiedy mnie bierzesz w ramiona -
spokojnych gwiazd płyną deszcze, łagodnych gwiazd płyną deszcze
i śnieg na śniegu gdzieś kona...

W milczeniu zbladły nam twarze, w milczeniu zgasły nam twarze
i dusze bledną w miłości...
w błękitnym stoi oparze, w półsennym stoi oparze
różowe serce światłości...

Spoczywa na twoim łożu, zasypiam na twoim łożu
jak na dnie srebrzystych noszy,
stojących gdzieś na rozdrożu, wstrzymanych gdzieś na rozdrożu
w oczekiwaniu rozkoszy..."

[kogen]

Po burzy...
Niechaj po burzy
Znów wyjrzy słońce,
Żeby osuszyć
Łzy twoje lśniące.

Wielkie jak grochy
Czyste kryształy,
Za powód których
Wstydzę się cały..

[kogen]

Fascynacja
Fascynacja mąci mi oczy
Otwierane ciszą...
I te twoje kształty
Widok przeuroczy...

Patrzę i czuję
Kwiaty kwitnące
Aktem malowane
Delikatnie pędzlem...

Z piersi wyrywa się
Ciche skomlenie
Przecież nie jestem głuchy...
Ale czy można
Zmienić przeznaczenie...?

[kogen]

Moja sympatia chyba zasłabła, pozostaje mi pisac samemu.
......................
nicią babiego lata...
na pustej scenie życia
niczyje dotąd serce
niechciane ciało
samotną duszę
niby pajęczą nicią
babiego lata
subtelnie oplatam

poświata księżyca
milczącym świadkiem
skrywanych pragnień

czy na ruletce przeznaczenia
los uśmiechnie się do mnie

[nimia]

Wlasnie sole mi podano,wrocilam do swiata zywych;))))

"Pamiętasz gorące pocałunki
Ciała ogarnięte namiętnością
Wirujące w rytm miłości
Zatopione w chwili zapomnienia.
Bezwstydni , otuleni rozkoszą
Pragnęliśmy zatrzymać czas
Zapatrzeni w swoje ciała
Połączeni oddechem
Wsłuchani w rytm serc
Przerażeni nadchodzącą rzeczywistością
Kochany mój nie otwieraj oczu
Niech ten sen pozostanie wiecznością."

[kogen]

nicią babiego lata...
na pustej scenie życia
niczyje dotąd serce
niechciane ciało
samotną duszę
niby pajęczą nicią
babiego lata
subtelnie oplatam

poświata księżyca
milczącym świadkiem
skrywanych pragnień

czy na ruletce przeznaczenia
los uśmiechnie się do mnie

[nimia]

"Jak bym wiedziala czym jest
To szczescie co rzadko zdarza siê
Gdyby ból obcy byl mi
Za ból mój mily dziêkujê ci

Choc uciekalam
Zawsze wracalam
Z przyplywem morza lez
Trudno kochaæ
Lecz trudniej jest
Nie kochaæ wcale ciê

Czy slyszalabym szept
Jakim to milosc wyznaje siê
Gdybym nie znala slów zlych
Za te zle slowa dziêkujê ci "

[nimia]

"Wiosennej burzy zielona grzywa
Horyzont smuży, bruki obmywa
A my naprzeciw
A my naprzeciw
Jak dzieci

Skaleczy serce bolesna drwina
Świat się nie kończy i nie zaczyna
A my naprzeciw
A my naprzeciw
Jak dzieci

Oby nam dane było najwięcej
Otwarte oczy i czułe serce
A my naprzeciw
A my naprzeciw
Jak dzieci

Jest frasobliwa radość istnienia
Kto nie przeżywa świata nie zmienia
A my naprzeciw
A my z nadzieją
A my jak dzieci

Niech nas wyśmieją
My pomachamy do nich
Z daleka
Tak długa droga jeszcze nas czeka"

[Gość: Mka]

Ludzie, jak się cytuje wiersze, np. Poświatowskiej, to przyzwoitość nakazuje, żeby zaznaczyć autora...Myślcie, że tylko Wy znacie się na poezji, a inni pomyślą, że to Wasze słowa???? Żałosne... Bardzo łatwo jest przepisać wiersz do swojego postu.....i nie ma w tym nic złego, należy dzielić się pięknem poezji, ale trzeba podpisać autora!!!!!!!!!!!!!!!!!

[kogen]

Niedawno pewną niezwykłą dziewczyne poznałem...
Tylko że nie wiem czy to przyjaźń...
Czy może już sie zakochałem...
Jej głos sprawia że dech w piersiach trace...
To dziwne... Bo choć prawie jej nie znam...
To już sie boje że ją strace...
I tak szarpią mną te dziwne uczucia
Czasem w nocy spać mi nie dadzą
Jednak miotają mną przeczucia...
Że rozum i serce sobie jakoś poradzą
Więc pozostaje mi tylko samotne milczenie...
I nadzieja...
Że tę miłości tajemnice rozwikła przeznaczenie...

Autor: lebsterek
......................
PS.spelniam prosbę cenzora.

[nimia]

"Iść przez sen ku tobie,
w twe słodkie ręce obie...
przez pola długie ogromnie,
sadzone w rzędy doniczek...
samych niebieskich konwalii
i szafirowych goryczek...
...przejść przez jezioro nieduże,
zrobione z drewnianej balii...
i trochę nieprzytomnie
iść dalej przez bór ciemny, w którym kwitną róże,
lecz w którym się nie pali ani jedna świeca...
gdzie straszy stary niedźwiedź dziecinny zza pieca,
dziś przerobiony na kota...
I widzieć w oddali już twoją psią budę
z kryształu, blachy i złota...
przedrzeć się z trudem poprzez dziwną grudę...
i jeszcze ten rów przebyć...
- potknąć się - i już nie być. "

[kogen]

Śpij! Na niebie gwiazd roje,
Za ścianą brzmi muzyka.
Ja rozkosznym buziakiem,
Twoje oczka zamykam.

Cicho mruczę, a głos mój
Podobny do kociego,
Drapie ciepło za uszkiem,
Niechaj elfy Cię strzegą...

[nimia]

Oswiadczam iz powyzsze wiersze nie sa autorstwa mojego ani kogena:)
celen naszym nie jest "udawanie" poetow,to jest dialog moze przyszlych
kochankow i tak to prosze interpretowac:)
Pozdrawiam!

[kogen]

Dusza
Ciszy nocnej
...................
zapaliłam świece,
piszę list o sobie,
o miłości, tęsknocie,
o muzyce duszy,
o oczekiwaniach,
bliskości, magii,
notatnik tej chwili
złapanej w locie
na gorącym uczynku,
mojej, kochanej
dla niej warto iść
pod górę cały dzień,
by w końcu
wyciszyć się
i patrzeć jak pląsa
dusza uwolniona
i unosi się nad
tą magiczną plażą
lśniącą purpurą
i kipiącą uczuciami


Autor: Imarylis

[kogen]

nimia napisała:

> Oswiadczam iz powyzsze wiersze nie sa autorstwa mojego ani kogena:)
> celen naszym nie jest "udawanie" poetow,to jest dialog moze przyszlych
> kochankow i tak to prosze interpretowac:)
> Pozdrawiam!
.....................................
Potwierdzam zgodnosc naszych intencji podanych prze nimię,potraktowaliśmy to jako formę dialogu między nami,nie udajemy poetów ani tez nie bylo zamiarem podszywania sie pod czyjeś utwory.Rowniez pozdrawiam