Starosc

[kukielka]

Byli malzenstwem przez 30 lat. On pracowal, ona prowadzila dom i wychowywala
dzieci. Pewnego dnia odszedl bez slowa do mlodszej. Zostala sama, zdradzona i
bez srodkow do zycia. Koszmarny scenariusz...
Czy nie przeraza was starosc?

[Gość: Sol]

tak, przeraza, szczegolnie w tym kraju, gdzie emerytura czasem nie starcza na czynsz.
Tak, przeraza, szczegolnie w dzisiejszych czasach, kiedy lansowany jest nieistniejacy model idealu
kobiety; kazda zmarszczka to grobowa deska, siwy wlos trzeba ufarbowac a obwisla skore podciagnac.
Tak, przeraza, ze wzgledu na swiadomosc, ze moje cialo nie bedzie nadazac za moim umyslem, byc
moze nie bedzie w stanie podazyc nigdzie o wlasnych silach... Czy umysl jest najwazniejsza rzecza dla
czlowieka? a co jesli, nie bede w stanie wyrazic siebie, wyrazic i przekazac mysli; nie bede w stanie
poprosic zeby ktos poczytal mi na glos, zawiozl do muzeum, podal szklanke wody... A eutanazja jest
karalna... Czy jestem na tyle silna zeby istniec jak Irvin w "Miescie Zaginionych Dzieci"?
tak, przeraza, wiem ze mam ograniczony czas by zdazyc zyc szczesliwie, by naprawic bledy, by w ogole
ZYC. Musze sie spieszyc......

[Gość: !!!]

nie jest tu istotą starość, chyba zauważasz tę grubą kreskę która rozdziela dwa
nakreślone przez Ciebie problemy...

[white.falcon]

Witam!
Nie przeraża mnie starość jako taka (mam nadzieję, że uda mi się jej nie dożyć,
co przy moim trybie życia jest możliwe;-)). Jest to nieuniknione i już. Właściwie
w tym wątku widzę trzy problemy: samotności (no cóż - nie można mieć wszystkiego
w życiu), bezradności (o, tego ja też się boję - to jest najgorsze) i sytuacji
tamtej kobiety - żyła w uregulowanym świecie, który jej się na łeb na szyję
zawalił. Skoro nie ma środków do życia ma prawo do ubiegania się o alimenty od
byłego męża - to raz, powinna przestać chlipać w rękaw i rozejrzeć się za
jakąkolwiek pracą - pójść między ludzi - to dwa, no i co to - rodziny, jakichś
znajomych nie ma, czy co - to trzy?:-) A główne uprzeć się i na przekór
wszystkiemu uwierzyć w siebie, uprzeć się i iść dalej. Jutro też wstanie słońce i
będzie dzień i to, jak on będzie wyglądał zależy tylko od niej.:-)
Pozdrawiam:-)

[Gość: tusiaz]

kukielka napisała:

> Byli malzenstwem przez 30 lat. On pracowal, ona prowadzila dom i wychowywala
> dzieci. Pewnego dnia odszedl bez slowa do mlodszej. Zostala sama, zdradzona i
> bez srodkow do zycia. Koszmarny scenariusz...
> Czy nie przeraza was starosc?

To nie starosć jest tu przerazajaca...niestety...

[kukielka]

Gość portalu: tusiaz napisał(a):

> kukielka napisała:
>
> > Byli malzenstwem przez 30 lat. On pracowal, ona prowadzila dom i wychowywa
> la
> > dzieci. Pewnego dnia odszedl bez slowa do mlodszej. Zostala sama, zdradzo
> na i
> > bez srodkow do zycia. Koszmarny scenariusz...
> > Czy nie przeraza was starosc?
>
> To nie starosć jest tu przerazajaca...niestety...
Czy nie przeraza was samotna starosc?

[Gość: zxc1973]

kukielka napisała:

> Czy nie przeraza was starosc?

:-/ Starosc nie... Pozatym starosc chyba zawsze jest
samotna... Nie umiera sie razem... Chyba ze starosc
wsrod dzieci i wnukow :-)

[white.falcon]

Dzieci i wnukowie, powiadasz. Umiera się zawsze w samotności. Nawet w w.w
otoczeniu. Swoją drogą, ale wybraliśmy wesoły temat w sezonie ogórkowym.:-)