Zakazana miłość

[Gość: Perła]

Czy zdarzyło sie Wam, że amor wystrzelił w zakazanym kierunku, czy
zakochaliscie się w kims zajętym, żonatym/meżatce itp. jak sobie z tym
uczuciem poradziliście, czy tłamsiliscie w sobie czy też staraliście sie
zdobyć obiekt swoich uczuć, czy też ukrywaliscie azsamo wygasnie? Jakie sa
Wasze doświadczenia i jak sie te historie zakończyły?

[oscaros]

mam niestety identyczną sytuację:(. W jednym z wcześniejszych postów o tym
pisałem. Zakochałem się w swojej koleżance z pracy, a ona jest z kimś w stałym
związku. Nie wiem co robić, bo z jednej strony mam opory moralne przed
skończeniem sympatycznych rozmów z nią i zaczęciem flirtu, ale z drugiej strony
nie mam już oszukiwać się, że ona nie istnieje...

[oscaros]

nie dodałem, że nie mam już SIŁY oszukiwać się, że ona nie istnieje...

[Gość: Perła]

...no własnie najgorzej jak to jest kontakt z pracy...pracowac musisz, a więc
widywac tą osobę musisz też... łatwiej jest jednak chyba gdy nie widzimy tej
osoby, zawsze mozna pomysleć, że pewnie idealizuje tą osobe i jej tak naprawde
nie znam... Ja mam taka sytuacje z klientem... którego widuje dośc często... i
nogi mi sie uginają, ze nie powiem o tym, że nie umiem z nim normalnie
rozmawiać...a zwykle nie mam z tym problemów. Co gorsza wydaje mi się, że on
sie ciut domyśla, ale trzyma fason i odpowiedni dystans...ale czasami jest
dziwnie miły...nie wiem co mam o tym myśleć. Ile mozna tak wytrzymać? Rok, dwa
ale potem człowiek chyba sie zamyka...

[oscaros]

Widze, ze mozemy sobie podac rece. Mam prawie taka sama sytuacje. Tez mam
wrazenie, ze ona czuje, ze cos jest na rzeczy, ale trzyma fason. Jest dla mnie
bardzo mila i momentami tak jakby mi dawala sygnaly. Ja zreszta tez trzymam
fason. Pracuje u nas od 3 miesiecy i juz po kilku tygodniach wiedzialem, ze jest
kims na kogo czekalem. Cos z prawdy jest w tym, ze w pewnym momencie wiesz, ze
to jest wlasnie "ta" osoba. Sam bylem kiedys zdradzony i nie chcialbym byc
sprawca podobnej rzeczy. Ale z drugiej strony tak jak piszesz... ile mozna sie
tak meczyc?:(:(:( Mam smieszne sytuacje, bo czasem jak jestem dla niej zbyt mily
i ktos na mnie dziwnie patrzy to dla rownowagi i na sile staram sie byc tez mily
dla innych dziewczyn u nas hahaha To smieszne, ale tak naprawde nie jest mi do
smiechu:(

[Gość: Perła]

... no nieźle, chyba faktycznie mamy podobnie. Ja tez kiedys zostałam zdradzona
i nie chce innej kobiecie tego zrobić, wiem, że są dzieci... Ja juz od
pierwszej chwili... wiedziałam, gdy rozmawiałam z nim przez telefon, że jest
wyjatkową osobą, a gdy go poznałam...oniemiałam... musiałam mieć b. głupią
minę...do spokoju ( o ile mozna powiedziec tutaj o nim) emocjonalnego wróciłam
w miare po ok. tygodniu...Wydaje mi sie że wyczuwa, że za bardzo ide mu na
rękę, że jestem może zbyt uprzejma...Czasami gdy widzę, że trzyma fason
odpłacam sie tym samym lub nie jestem zbyt miła...absurd za absurdem..Ale gdy
on jest miły i uprzejmy nie wiem doprawdy co mam robić, dosłownie czasami
drętwieję. Z trudem tez przychodzą mi kolejne kontakty...toczę walke ze sobą
czy zadzwonić czy odejść z pokorą... Ale to klient, trzeba dbac o jego
interesy, to sa niestety tez dla mnie pieniadze...I to też mnie
boli...pieniądze, gdyby nie one nie byłoby kontaktu... Mam dylematy w rodzaju:
czy jest miły dla mnie bo jest taki dla każdego ( a informacje o nim to
potwierdzałyby), czy ma w tym interes, aby współpraca układała sie nam dobrze(
to tez na pewno prawda) czy mnie lubi.... tego nie wiem na pewno...W takim
razie jak interpretowac jego nieruchome, głębokie spojrzenia?;-))Męczę sie tak
już prawie 2 lata;-)))Były chwile, że wydawało mi sie, że mi obojetnieje...ale
wystarczy jeden usmiech, miłe słowo...echhh.

[meduza4]

A czy wy nie przesadzacie (to znaczy dyskutanci) z nadinterpretacja faktow?

Ja mam obecnie nowa prace, ale jeszcze zanim ja podjelam przyjechalam pokazac
sie potencjalnemu przyszlemu szefowi. Gdyby nie to, ze jest 30 lat starszy ode
mnie to wmowilabym sobie, ze sie zakochalam. Bo od pierwszej sekundy znajomosci
cos zawislo w powietrzu. Nie wiem co to bylo, ale bylo cos dziwnego w jego
spojrzeniu, uscisku reki. Zrobilo to na mnie duze wrazenie, ale ostatecznie
mysle, ze bierze sie to z ogromnego podobienstwa naszych osobowosci. W wielu
kwestiach jestesmy tacy sami, wiec wisi miedzy nami nitka "rozumienia sie bez
slow". Nie przypisywalabym tej sytuacji kontekstu damsko-meskiego, chociaz
szczerze mowiac, nowego szefa lubie i cenie bardziej niz jakiegokolwiek szefa
lubic sie powinno ;-PPP

Po co ja opowiedzialam owa historyjke? Tylko po to, zeby uswiadomic innym
osobom, ze z faktu, ze ktos jest wyjatkowy i mily... nie mozna jeszcze wyciagac
wniosku, ze to jest milosc :-D

[Gość: ona]

I tu zgadzam się z meduza4.
Podstawą mojej pracy są przede wszystkim zdolności interpersonalne, a więc
kontakt z ludźmi. Zawsze, niezależnie od humoru, jestem dla wszystkich miła,
rozmawiając z kimś patrzę prosto w oczy i częśto się uśmiecham. Niestety
zauważyłam, że niektórzy mężczyźni (zwąłszcza Ci nowo poznani) wysyłają sygnały
tzw. zauroczenia. Szybko sprowadzma ich na ziemię w kulturalny sposób, że
jestem zajęta.
Być może jest tak, że Oni są po prostu dla Was mili...

[meduza4]

Przyznam sie szczerze... ze zauroczona szefem jestem, mimo ze to pan nieco po
szescdziesiatce (wyglada na mniej). Ale nie ma co temu zauroczeniu od razu
nadawac cech zakochania. Po prostu piekielnie go lubie bo jest milym
czlowiekiem, wiec fajnie mi sie z nim rozmawia. A poniewaz fajnie sie rozmawia
to nawet sprawy sluzbowe omawiamy w 5 minut w bezstresowej atmosferze.
Do tej pory mialam takiego szefa, ze tylko zabic, wiec jest to dla mnie nowa
sytuacja i byc moze stad sie to niegrozne zauroczenie bierze.
Nie przywyklam do ludzkiego traktowania przez szefa i tyle...

[Gość: Perła]

Obie macie duzo racji...osobiscie znam takie sytuacje, że nowopoznani klienci-
meżczyźni zachowują sie jakby byli zauroczeni...ale poniewaz to nie mój typ
tylko usmiecham się i wykonuję swoją pracę, starając sie zachowac taki dystans,
aby nie sądzili, że cos podobnego jest z mojej strony. Czasami jednak bywa tak,
że ludzi sa mili nie tylko z powodu, np pracy czy relacji klient/urzędnik.
Tematy rozmów schodza na zupełnie inne rejony tzw. życia, sa gesty tak
uprzejme, które naprawde nie muszą być w takich relacjach, sa propozycje, które
nie są spotykane u innych klientów - czyli takie które wkraczają w zycie
osobiste, i jest to wyraźna chęc poznania kogoś bliżej...

[Gość: ona]

Hm, w takim razie, jeśli sygnały ze strony tego pana są jasne, a jest żonaty i
ma dziecko, to na Twoim miejscu dałabym sobie spokój. Sama nie mam takich
doświadczeń - po prostu dla mnie mężczyźni zajęci nie istnieli - ale mam kilka
koleżanek, które przez coś takiego przeszły i nie jest im teraz do śmiechu.
Po pierwsze mają cały czas wyrzuty sumienia, że rozbiły rodzinę (te, dla
których on zostawił rodzinę), a inne są rozżalone, że przez miesiące/lata
zwodził, obiecywał rozwód z tamtą, potem się okazywało, ze on po prostu chciał
mieć kochankę.
Do mnie przemawia tylko jednen argument. A mianowicie dopóki mieszka z rodziną,
to może sobie gadać o tym jaki jest nieszczęśliwy i że niby miłość wygasła, i
to małżeństwo to fikcja. Jeśli tak jest, to by się wyprowadził...Niektórzy
szukają nowych wrażeń i tyle.

[Gość: Perła]

To nie takie proste, choc logicznie rzecz biorąc masz rację... Dac sobie spokój
gdy musze go widywac też jest b. trudne. Pozostaje mi zachwyt z ukrycia;-)))

[meduza4]

A ja powiem tak: wprawdzie czuje jakies oddzialywanie emocjonalne miedzy mna a
nowym szefem, ale co to tak naprawde znaczy? Tak naprawde to nic nie znaczy,
bo usmiechem i przelotna sympatia obdarzamy czasem ludzi z ulicy.
I szkoda przypisywac jakiekolwiek znaczenie jego glebokim spojrzeniom, bo on
moze sobie wtedy myslec "jaka ona jest podobna do mnie sprzed 30-tu lat",
wspominajac wlasna mlodosc i rozwazajac (moze i egoistycznie) rozklad wlasnych
zmarszczek na twarzy ;-)

[Gość: Perła]

nic porozumienia 'bez słów" tak naprawde łaczy nas z kazdym kogo znamy dłużej i
istnieją między nami dobre, zrozumiałe relacje, np między przyjaciółkami, czy
znajomymi, którzy mają podobne problemy, dzieci w podobnym wieku czy podobny
samochód...;-))Ja przyłapałam sie na tym, że czasami cos zawiśnie w powietrzu,
gdy ktos nowopoznany mi przypomina kogoś kogo juz nie widuję...itp. Jeżeli ktos
jest miły, wyjątkowy to na pewno nie jest dowód na jego uczucia - z tym sie
zgodzę. No własnie interpretacje mogą byc rozmaite i nad tym tutaj sie
zastanawiamy.Gdzie lezy granica pomiedzy checia bycia miłym i uprzejmym a
checią zwrócenia na siebie uwagi drugiej osoby, poznania jej i wybadania czy
jest zainteresowana moją osobą.../hm?;-))

[naprawde_fajna]

Ja jestem gorszym przypadkiem.
Zakochalam sie w geju.Byl taki kochany i slodki,moglam z nim o wszystkim
porozmawiac,zabieral mnie na koncerty,byl bardzo romatyczny,kulturalny
etc.Ale...po jakims czasie zdziwilo mnie troszke,ze tylko mnie przytula...nawet
calowal mnie tylko w policzek...
No i rozkochal mnie w sobie,bylam mloda i zakochana po uszy:(
A potem dowiedzialam sie prawdy i chyba do dzis mam uraz,jak facet jest
fajny,to mysle ,ze jest gejem:( i nie dla mnie

[meduza4]

Gość portalu: Perła napisał(a):

> nic porozumienia 'bez słów" tak naprawde łaczy nas z kazdym kogo znamy dłużej i
>
> istnieją między nami dobre, zrozumiałe relacje, np między przyjaciółkami, czy
> znajomymi, którzy mają podobne problemy, dzieci w podobnym wieku czy podobny
> samochód...;-))

No tak, ale to bylo cos pomiedzy mna a obcym czlowiekiem, ktory nikogo
konkretnego mi nie przypomina. Tyle, ze jak napisalam: mamy podobne osobowosci,
moze instynktownie to wyczulam. Zreszta swietnie nam sie razem pracuje, jak dwa
dobrze dopasowane kolka zebate :-)

[Gość: Perła]

Meduza, może to Twoja bratnia dusza z poprzedniego wcielenia?;-)))

[Gość: Perła]

...a tak powaznie...to prawda, czasami kogos ledwo poznajemy...a nic powstaje
od razu....

[oscaros]

No w moim przypadku jest tak, że jak rozmawiamy to ona często mówi o jakiejś
historii zwiazanej ze swoim facetem (to nie jest jeszcze jej mąż). Dla mnie tez
zawsze istniała zasada "jesli kobieta/dziewczyna kogos ma to w zasadzie jakby
nie istniala". Tym razem jest zupełnie inaczej... mówienie sobie w ten sposób
nic nie daje. Naprawde nie potrafie sobie tego wytlumaczyc. I to nie jest
kwestia tego czy ona jest zbyt mila. Mam takie wrazenie, ze ona rozumuje tak,
ze bylaby sie w stanie we mnie zakochac, ale poniewaz ma "jego" to tego nie
zrobi...

[jula09]

Dla miłości nie ma zakazów ani nakazów, ona poprostu jest.

[oscaros]

Łatwo powiedzieć. Tylko, że w ten sposób rujnujesz kogoś związek. Ale ja
niestety boje się, że pewnego dnia gdy któryś z jej sygnłów będzie silniejszy
lub poczuje, że ona też chce wiedzieć o mnie wiecej po prostu okażę sie egoistą
uczuciowym...

[jula09]

Egoistą uczuciowym?
Co to znaczy?

[jmx]

Miłośc tak. Ale związek już niekoniecznie ;)

[oscaros]

No, ze wybiore wlasne dobro w milosci nie patrzac na to, ze jest ten trzeci,
ktory z nia jest i ktorego ona chyba kocha... ale mam nadzieje, ze tak nie
zrobie...wlasnie problem caly czas jest w tym, ze ja nie wiem czy jej sygnaly
to duza sympatia czy cos wiecej...

[jmx]

myślę, ze to czas pokaże :). Z drugiej strony - ktoś komu jest dobrze i jest
szczęśliwy w związku nie ogląda się na boki za innymi... Z trzeciej strony -
osobom, obyu płci pochlebia zainteresowanie płci odmiennej, czują się ważne,
potrzebne, interesujące bo rutyna w związku i tak dalej... Jestem przeciwna
wchodzeniu "na trzeciego" i rozmwalaniu komuś życia ale... jeśli ona nie będzie
chciała to nic i nikt nie będzie w stanie zniszczyć jej związku.

[oscaros]

Ja też jestem przeciwny włażeniu "na trzeciego". Ale jak pomyslę o tym, że może
stracę w ten sposób kogoś, kto może był przeznaczony dla mnie...I na dodatek
bedę dalej musiał na nią patrzeć niemal codziennie... to tortura...

[Gość: Perła]

Oskaros, wspólczuje Ci Twojej męki...ale tak to juz jest, że w zyciu kocha sie
kilka razy i kazdy raz jest wyjatkowy, jak wyjatkowa jest każda osoba. Jest
duzo racji w tym co napisali moi poprzednicy i dokładam swój głos: jeśli w
związku jest wszystko ok nikt nie rozglada sie za innymi, nie wysyła sygnałów,
a zajeci poprostu nieistnieją... Tak tez czułam, gdy byłam szczęsliwa w swoim
związku. Nie znaczy to jednak, że zawsze w chwilach zwątpienia trzeba szukac
kogos innego... Uważam, że jeśli ta dziewczyna nie jest jeszcz zwiazana śubem a
tym bardziej dziećmi , na pewno sama zastanawia sie czy tamten facet to jest to
czego szuka - bo nie znam innego wytłumaczenia na to, że lubi serdeczne
znajomości z innymi facetami...;-) Może zastanawia się czy go kocha, albo
tamten jej nie kocha? Musisz jednak sam wyczuć czy chodzi jej o to, że lubi z
Tobą pogadać, lubi jak jej w czyms pomożesz, poprostu Twoje towarzystwo sprawia
jej przyjemność czy to jest typ uwodzicielki, która zawsze chce byc
adorowana...Ja mam nieco inną sytuacje i moge tylko na przyjaźni i koleżeństwie
poprzestać. Bo jeśli nie mogę zaistnieć w jego zyciu tak jak bym chciała, mogę
na pewno pomagac mu i wspierać w sprawach, które zalezą ode mnie.

[meduza4]

Gość portalu: Perła napisał(a):

> Meduza, może to Twoja bratnia dusza z poprzedniego wcielenia?;-)))

A moze moj ojciec, a ja nic o tym nie wiem??? ;-)

[boski.facet]

Gość portalu: Perła napisał(a):

> Czy zdarzyło sie Wam, że amor wystrzelił w zakazanym kierunku, czy
> zakochaliscie się w kims zajętym, żonatym/meżatce itp. jak sobie z tym
> uczuciem poradziliście, czy tłamsiliscie w sobie czy też staraliście sie
> zdobyć obiekt swoich uczuć, czy też ukrywaliscie azsamo wygasnie? Jakie sa
> Wasze doświadczenia i jak sie te historie zakończyły?

Mój amor strzela dwa, a nawet trzy razy dziennie i zawsze w zakazanych
kierunkach. Tłamsic taką frajdę ? Tez coś ! :)

[Gość: alexandra]

A mnie amor ustrzelił kilka lat temu w zakazanym kierunku. Ten Ktoś jest
zajęty, a ja wiele bym dała żeby był wolny i żebym ja była wolna. On wie, że mi
sie podoba, a ja wiem, że powinnam o nim zapomnieć, ale jakoś nie potrafię.

[Gość: Perła]

Mamy tak samo Aleksandra...nie łudź sie nigdy nie zapomnisz...ale może z czasem
spowszednieje ci mysl, że musisz stac z boku..ja taką mam nadzieję. Jak to sie
stało, że on wie i jak na to reaguje?

[Gość: alexandra]

Ja wiem, że nie zapomnę, bo odkad go znam to mi sie to nie udało, zawsze co
jakiś czas muszę znaleźć pretekst aby go spotkać, zobaczyć, móc przez chwilę
być blisko niego. Potem wracam do domu, kilka dni lub nawet tygodni katuję się
myślami o nim, a potem wydaje mi się, że zapominam, co oczywiście jest
złudzeniem, bo po jakims czasie tęsknię do niego. U mnie jest jeszcze trudniej,
bo nie tylko on jest zajęty, ja też jestem z kimś. Więc to w ogóle wszystko
jest chore. A ten mój zakazany owoc wie stąd, że po prostu sie domyslił, ja mu
nigdy tego wprost nie powiedziałam, ale to inteligentny facet i naprawdę mógł
się zorientować. Ostatnio w przeciągu krótkiego czasu spotkalismy się częściej
niż na ogół. Tym razem nie mogłam i nie mogę o nim zapomnieć. Myślę, a nawet
wiem, że on ma do mnie też słabość, okazuje to, ale wiem jednocześnie, że
między nami nie wydarzy się nic tak naprawdę istotnego. czasem tak sie
zastanawiam, ile jeszzce lat będe to ciągnąć...

[Gość: Perła]

Chyba długo...dopóki będziesz go widywała...Ja też ostatnio widywałam go
czesciej niz zwykle, ale tak naprawde nie wiem czy domyśla się... czasami
wydaje mi sie, że tak. Wiem, że lubi moje towarzystwo i czuję się szczególnie
traktowana. Dłuższe przerwy sprawiają, że łatwiej mi przetrwać. Ale powiedz czy
nie jesteś zakłopotana gdy widujesz go, nie próbujesz ukryć swojego
zaangażowania? Ja tak, dlatego powstają czasami komiczne sytuacje, raczej
tragikomiczne, bo nie umiem tego, raczej jest to ponad moje siły...wtedy nawet
bywa, że zachowuję sie obojętnie, zdawkowo...koszmar...Tak naprawde na wszelki
wypadek chyba boje się, że sie ośmieszę gdy będzie wiedział na pewno i dlatego
boje sie okazać cokolwiek...

[Gość: alexandra]

Tak próbuję ukryć sowje uczucia pod przykrywką gadatliwości albo drobnych
złościwości...Tylko, że choć mam do niego dużo uczucia, to ja wiem, że to nigdy
nie będzie spełnione uczucie, obydwoje mamy rodziny i nie zamierzam tych rodzin
rozbijać, choć moje małżeństwo nie jest udane i jakbym nie miała dziecka to
obecnie byłabym po rozwodzie...

[Gość: Perła]

... i pewnie dlatego się zakochałysmy, bo nasze małżeństwa są rozsypce...Myślę,
że to nieuniknione w takich sytuacjach. Kobieta, która nie jest szczęśliwa,
jest zaniedbywana i niekochana podświadomie szuka innego obiektu, choćby
platonicznego. Ja nie umiałabym chociaż bez takiej miłosci żyć, a na inną chyba
nie moge liczyć...Choć boli to jednak dodaje skrzydeł i nadaje sens życiu...
Nie każda miłośc jest piękna...

[Gość: alexandra]

Tyle, że ja do tego mojego "zakazanego obiektu miłości" poczułam "coś" jak
jeszcze nie byłam mężatką, starałam się zwalczyć to coś, bo wiedziałam, że on
ma żonę...

[Gość: Perła]

Takie zwalczanie jest okropne, wiem o tym z doświadczenia... myslisz, że jest
lepiej a nagle wychodzi cos jak balon z drugiej strony, nieoczekiwanie i
jeszcze mocniej niż wcześniej. Facet musiałby okazac sie paskudnym typkiem aby
zmienic o nim zdanie albo być b. niemiły...a tak to bedzie chyba trwało
wiecznośc... Pięc lat temu tez miałam taki zakazany obiekt i wydawało mi sie,
że gdy przestane go widywać przejdzie, ale niestety po roku od ostatniego
widzenia było coraz gorzej, Odwazyłam sie skontaktowac się z nim i napisać o
swoim uczuciu....niestety zareagował dośc gwałtownie...stąd pewnie nigdy
pierwsza facetowi nie przyznam sie do uczucia...

[Gość: alexandra]

A Twoim zdaniem Twoje uczucie do innego faceta jest zdradą w stosunku do
Twojego małżonka?

[Gość: Perła]

Myslę, że samo uczucie nie jest zdradą. Nie mamy wpływu na tak silne uczucia,
nie można z nimi walczyć...same przychodza i same kiedyś zamilkną...może wtedy
gdy pojawi sie ktos bardziej dostepny...nie wiem. Zdradą jest jednak jeśli za
uczuciem pójda czyny, gdy dojdzie do czegoś...duzo pewnie zależy od tego co
małzonek uważa za zdradę. Nawet gdyby do czegos doszło dla mnie nie byłaby to
zdrada, bo mój małzonek o ile tak moge go jeszcze nazwać zrobił to pierwszy
kilka lat temu...więc chyba zdradzony nie zdradza? Nie ma mniedzy nami juz
żadnych więzi, nie tylko uczuciowych.

[oscaros]

Załamujecie mnie:( Jak piszecie, że taki stan moze trwać kilka lat, to ja nie
wiem co zrobię:( Poza tym Wasza sytuacja jest troche inna od mojej. Wy też
jesteście w związkach (formalnych bo z tego co widzę uczucia jest w nich coraz
mniej), u mnie jest tak, że ona jest w zwiazku a ja w tej chwili nie. I nie
potrafię zakochać się w kimś innym niż ona...

[Gość: perła]

oscaros...co to za zycie w takim związku, właściwie klatka...bo jak nie ma
zadnych uczuć, więzi, wspólnie spędzanego czasu, rozmów, wspólnych radości ,
wzajemnego wspierania się, wspólnych planów i mogłabym tutaj długo
wyliczać...to mamy gorzej niz Ty - bo jestes wolny, możesz zrobic co zechcesz,
nie jestes odpowiedzialny za dziecko, nie masz rozterek jak to jest być
rozwódką i jak ludzie beda na mnie patrzeć po rozwodzie, rozterek, że zycie
przelatuje przez palce i w moim wieku nikogo wolnego nie spotkam...

[oscaros]

No rozwodnikiem to ja jestem... i fakt faktem, że rózne są reakcje. Jednak
ludzie dośwadczeni życiowo wiedzą jak różne bywają losy ludzkie...

[Gość: Perła]

oj wiemy, wiemy...niby wina lezy zawsze troche po obu stronach jednak, czasami
głową muru nie przebijesz...Ale plisss jesteś pewnie za młody by tak dekadencko
patrzeć na zycie... Nowy tydzien przed nami, nowe możliwości;-)

[marcin010]

ale dlaczego chcesz rezygnować z miłości, każda miłość jest piękna nawet ta zakazana jest takie mądre zdanie " spieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą" jesli wiesz oco w tym chodzi to nie musisz się pytać twoje serce jest silniejsze niż wszystkie zakazy jednak żadna miłość nie jest nic warta gdy kochasz bez wzajemności powodzenia.

[Gość: alexandra]

A ja postanowiłam sie nie kontaktowac jednak z moim "zakazanym obiektem" Nie
pracuję z nim, więc nie muszę go codziennie widywać, zawodowo też nie jestesmy
zwiazani, bo choć pracujemy w pokrewnych zawodach, to tak naprawdę jedynie
przypadkiem możemy się spotkać. Po prostu nie będę dzwonic, pisac maili i
widywac go. A jesli on będzie dzwonił lub probował inaczej się skontaktowac, to
po porstu nie bede reagowała. Chyba jestem tym wszystkim zmęczona i nie mam
jednak ochoty na ciągnięcie tego dalej.

[Gość: Perła]

Wcale nie dziwie się temu...chyba lepiej nie zyć złudzeniami. Łatwo powiedziec
tak jak nasz poprzednik, że każda miłośc jest wartościowa, no własnie ale
nieodwzajemniona czy niemożliwa do spełnienia czy takie sa warte naszych mysli?
To jedynie namiastka miłosci, ale wymieszanej z bólem, tesknotą i
niespełnieniem...