Wszystko jest nie tak jak trzeba :(

[black_rose]

Odkad pamietam -zawsze liczyl sie dla mnie drugi
czlowiek i zawsze szukalam ludzi podobnych do
mnie, zawsze wierzylam, ze jesli ktos mowi, ze szuka
przyjazni czy milosci -to szuka wlasnie tego a nie
czegos innego... Zawsze mialam i przyjazn, i milosc
w moim sercu, tylko co z tego, kiedy ludzie, ktorzy
zdaja sie najbardziej spragnieni uczuc... zwykla albo
je ignoruja, albo odtracaja...
A teraz czuje sie calkiem samotna, bo nie ma ani
jednej osoby do ktorej moglabym przyjsc w potrzebie,
stanac bezradna jak dziecko i po prostu sie rozplakac,
aby zrzucic caly ciezar z mojej duszy -ciezar mego
zycia, ktory mnie przytloczyl. Bardzo wiele sie
zdarzylo, czego nikt do tej pory nie wysluchal...
Co mam zrobic, jak mam znalezc ludzi, ktorzy sie
okaza prawdziwymi przyjaciolmi, ktorych bede mogla
kochac calym moim sercem... i ktorzy nie odwroca sie
ode mnie kiedy sie okaze, ze ja tez jestem zwyklym,
slabym czlowiekiem, ktory od czasu do czasu potrzebuje
czyjejs wyciagnietej reki...
Niech mi ktos pomoze, prosze...

[coco26]

Bardzo to wszystko smutne co napisalas, ale wiem doskonale o co Ci chodzi. Sama cos takiego
przezylam i wiem, ze jest ciezko...
Ja nauczylam sie byc silna mimo, ze mam juz dosyc bycia silna i twarda. Osoba ktora daje sobie rade ze
wszystkim.... Mam tego dosysc! Ironia losu.... Musze byc jednak silna by zyc w tym swiecie gdzie tak
naprawde czlowiek jest sam. Samotnosc w tlumie. Prawdziwi przyjaciele nie odwracaja sie jak jest zle i
sa tylko przy Tobie jak jest wszystko dobrze. Prawdziwna przyjazn sprawdza sie wlasnie w tych
ekstremalnych sytuacjach. Kiedy wlasnie mialam to ekstremalna sytuacje z grupy znajomych i przyjaciol
zostala ze mna tylko JEDNA osoba....
Jest mi przykro, ze ludzie ktorym ufalam zostawili mnie tylko dlatego, ze cos poszlo nie tak...

Teraz wiem jedno... Boje sie ufac ludziom........

[black_rose]

I wlasnie o to chodzi -ja mam juz dosyc robienia dobrej
miny do zlej gry. Cos sie we mnie wypalilo, cos krzyczy,
ze tak juz nie mozna... Ktos, kogo uwazalam za swojego
przyjaciela... czas ma wtedy, kiedy sam wpakuje sie
w klopoty, a kiedy ja chce tylko pogadac to zawsze
zajety, zapracowany... Ktos, kto deklarowal sie jako
czlowiek wrazliwy i gleboki -okazal sie po prostu
malostkowy :(
A najgorsze jest to, ze sie w nim zakochalam (on o tym
nie wie) i chyba przyjdzie mi sie teraz odkochac,
bo skoro juz jako przyjaciel sie nie sprawdza, to nie
warto chyba wyznawac mu, co naprawde do niego czuje,
jak glebokie jest moje uczucie i ile kosztowalo mnie
wspieranie go w jego problemach... Przykre to, ze znowu
zainwestowalam tam, gdzie nie bylo warto...
A jeszcze gorsze jest to, ze nie mam ani jednej osoby,
ktora bylaby teraz ze mna w tej smutnej chwili budzenia
sie ze zludzen :(((((((

[Gość: Dkenka]

black_rose napisała:

> I wlasnie o to chodzi -ja mam juz dosyc robienia dobrej
> miny do zlej gry. Cos sie we mnie wypalilo, cos krzyczy,
> ze tak juz nie mozna... Ktos, kogo uwazalam za swojego
> przyjaciela... czas ma wtedy, kiedy sam wpakuje sie
> w klopoty, a kiedy ja chce tylko pogadac to zawsze
> zajety, zapracowany... Ktos, kto deklarowal sie jako
> czlowiek wrazliwy i gleboki -okazal sie po prostu
> malostkowy :(
> A najgorsze jest to, ze sie w nim zakochalam (on o tym
> nie wie) i chyba przyjdzie mi sie teraz odkochac,
> bo skoro juz jako przyjaciel sie nie sprawdza, to nie
> warto chyba wyznawac mu, co naprawde do niego czuje,
> jak glebokie jest moje uczucie i ile kosztowalo mnie
> wspieranie go w jego problemach... Przykre to, ze znowu
> zainwestowalam tam, gdzie nie bylo warto...
> A jeszcze gorsze jest to, ze nie mam ani jednej osoby,
> ktora bylaby teraz ze mna w tej smutnej chwili budzenia
> sie ze zludzen :(((((((
- PO DOŁKU ZAWSZE POTEM JEST TYLKO GÓRKA:)))))))

[black_rose]

Szkoda tylko, ze zycie to pasmo gorek i dolkow...

[matrek]

black_rose napisała:

> Szkoda tylko, ze zycie to pasmo gorek i dolkow...


Jak w gospodarce - hossa, bessa, hossa, bessa - przepraszam

[lastka]

No tak ale pamiętaj matrek, że są osoby do których zawsze można wycignąć rękę i
są osoby które tą rękę podadzą :)
Nie zapominaj o tym OK?

[matrek]

I już nie zaufasz ? Myślę, że jednak warto spóbiować. To zbyt cenne, aby nie
próbować.

wszystko takie być nie musi...:)

[Gość: Dkenka]

myślę, że wiele osób przeżywało coś podobnego (to nie ma być pocieszenie).Chyba
większość z nas na pewnym etapie życia, zaczyna dokładniej przyglądać się sobie
i tym co nas otaczają. Miałam kiedyś taką sytuację. Czułam się samotna, bo i
byłam sama. Chciałam wyjechać do innego miasta, zginąć w tłumie prawdziwie
obcych ludzi, nie tak jak w moim mieście gdzie niby miałam znajomych i
przyjaciół. Było też ciężko, na dodatek jedno nieszczęśćie, smutek rodzi
następny i następny. Do tego zginęła w wypadku samochodowym moja przyjaciółka
od najmłodszych lat. Wcześniej pies. Czuła się sama. Jednak pewnego dnia (lecz
po wcześniejszych długich przemyśleniach) doszłam do wniosku, iż po części (i
to dużej) sama sobie zgotowałam tę sytuację.Obiecałam sobie zmienić to i udało
się, powolutku i z każdym miesiącem było coraz lepiej. Po kończyłam znajomości,
które zupełnie niczego nie wnosiły i zaczęłam tak jakby nowe życie, nowi
znajomi, z czasem niektórzy zamienili się w przyjaciół. Dziś mam wąskie ich
grono, ale wiem, że możemy wzajemnie na siebie liczyć. Ja na nich, oni na mnie,
choć mówi się ogólnie, że przyjaźń nie chce niczego w zamian, bo nie chce. To
ona sama w sobie powinna być "dawaniem". Przez wiele lat miałam przyjaciółkę ze
studiów z obcego miasta, pomagałam jej w każdej chwili, byłam zawsze gotowa
wszystko rzucić kiedy ona czegoś potrzebowała. Z jej strony nic nie wypływało.
Do tego wszystkiego było to tak zauważalne przez innych, że to np. mój ówczesny
chłopak, bądź koleżanka wspominały, iż tylko ja oddaję się tej znajomości. Nie
słuchałam, bo uznawałam, że nie robię czegoś dla niej aby ona musiała się
odwdzięczać czy coś w tym stylu. Dziś wiem, że myliłam się, choć nadal próbuję
sobe wytłumaczyć na inne sposoby jej zachowanie. No cóż, kiedy naprawdę
potrzebowałam pomocy, to nie tak, żeby jej nie było przy mnie, ale była jakby
cieniem, dawała odczuż, że ją obciążam....Wtedy zrozumiałam. Zaczęłam otwierać
się na inne znajomości, poznawałam ludzi dosłownie wszędzie, na siłowni, w
pracy, w kinie, na ulicy....i dziś właśnie z tych przypadkowych osób głównie z
byłej pracy i siłowni, mam bardzo miłe grono przyjaciół:). Czego i Tobie
życzę...

[black_rose]

Wiem, wiem...
Tylko tu i teraz, w tej chwili czuje sie jak zbity pies,
ktorego nie ma kto przygarnac i przytulic :(((
Ja wlasnie teraz potrzebuje czyjejs przyjazni, milosci,
zrozumienia... i nie do konca pociesza mnie fakt, ze to
wszystko moze sie przydarzyc juz jutro czy za tydzien
lub za miesiac...
Czlowieka glodnego w tej chwili nie cieszy fakt, ze
w niedziele idzie na wystawny obiad...

[ja_nek]

Black_rose zajrzyj na pocztę, może będziesz miałą ochotę porozmawiać?

Pozdrawiam
janek

nie tak...

[Gość: Dkenka]

wiesz, black rose..przede wszystkim nie ma w Tobie pozytywnego myślenia, jeśli
nad tym nie popracujesz, to i w niedzielę nie będzie wystawnego obiadu. Pomyśl,
czy szansa, nadzieja na lepsze jutro nie czyni nas silniejszymi. Sama siebie
osłabiasz...Po Co?

[black_rose]

To nie tak jak myslisz... Ja po prostu zyje dniem
dzisiejszym -dzisiaj mnie cos boli i dzisiaj chce
znalezc lekarstwo wiec nie zastanawiam sie nad
tym czy jutro tez bedzie bolalo czy samo przejdzie...

[Gość: gb]

Nie tragizuj. Rozwiązanie jest proste; jeżeli zrezygnujesz z górek, nie będzie
także dołków. A poza tym sama sobie przeczysz, jeżeli żyjesz dniem
dzisiejszym, to z jakiego powodu wnosisz w ten dzien cały bagaż doświadczeń
dni poprzednich?
Pozdrawiam Cię serdecznie, tutaj jest wiele osób chętnych do słuchania, mów
jeżeli to ma Cię do czegoś doprowadzić :-)

gb

[Gość: Dkenka]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Nie tragizuj. Rozwiązanie jest proste; jeżeli zrezygnujesz z górek, nie
będzie
> także dołków.
- GDYBY TAK MOŻNA BYŁO REZYGNOWAĆ SOBIE W ŻYCIU Z TEGO CZEGO SIĘ CHCE, TO
ŚWIAT BYŁBY ZAPEWNE PRZELUDNIONY:). RZADKO KTO CHCE UMIERAĆ. DOŁKI O GÓRKI SĄ I
JUŻ. WYSUSZ MORZE, WYRÓWNAJ TEREN ALP ITP.:)

A poza tym sama sobie przeczysz, jeżeli żyjesz dniem
> dzisiejszym, to z jakiego powodu wnosisz w ten dzien cały bagaż doświadczeń
> dni poprzednich?
> Pozdrawiam Cię serdecznie, tutaj jest wiele osób chętnych do słuchania, mów
> jeżeli to ma Cię do czegoś doprowadzić :-)

- MAM WRAŻENIE, ŻE NIE ZROMIAŁAŚ/EŚ AUTORKI. POZA TYM ŻYCIE DNIEM TO ZASADA,
NIE OZNACZA TO WCALE, ŻE WCZORAJ BYŁO SIĘ TABULA RASA....

POZDR

[Gość: gb]

Gość portalu: Dkenka napisał(a):

> Gość portalu: gb napisał(a):
>
> > Nie tragizuj. Rozwiązanie jest proste; jeżeli zrezygnujesz z górek, nie
> będzie
> > także dołków.
> - GDYBY TAK MOŻNA BYŁO REZYGNOWAĆ SOBIE W ŻYCIU Z TEGO CZEGO SIĘ CHCE, TO
> ŚWIAT BYŁBY ZAPEWNE PRZELUDNIONY:). RZADKO KTO CHCE UMIERAĆ. DOŁKI O GÓRKI
SĄ I
>
> JUŻ. WYSUSZ MORZE, WYRÓWNAJ TEREN ALP ITP.:)

Nie myślałam o niemożliwym. Można nie przeżywać uniesień i póżniej nie
cierpieć z powodu ich braku, proste.
>
> A poza tym sama sobie przeczysz, jeżeli żyjesz dniem
> > dzisiejszym, to z jakiego powodu wnosisz w ten dzien cały bagaż doświadcze
> ń
> > dni poprzednich?
> > Pozdrawiam Cię serdecznie, tutaj jest wiele osób chętnych do słuchania, mó
> w
> > jeżeli to ma Cię do czegoś doprowadzić :-)
>
> - MAM WRAŻENIE, ŻE NIE ZROMIAŁAŚ/EŚ AUTORKI. POZA TYM ŻYCIE DNIEM TO
ZASADA,
> NIE OZNACZA TO WCALE, ŻE WCZORAJ BYŁO SIĘ TABULA RASA....

Ty też mnie chyba nie zrozumiałaś. Wczoraj miało się inne doświadczenia, w
jakim celu zaczynać nowy dzień, przenosząc swoje obawy itd na to, co w tym
dniu może nas spotkać i niekoniecznie musi to być coś, co ma związek ze
zdobytymi dotychczas doświadczeniami. Ale to też nie do końca tak; jeżeli
chcesz przeżyć coś naprawdę nowego, to zapomnij o dotychczasowych
doświadczeniach, bo są one balastem.
>
> POZDR

[Gość: Dkenka]

ja też wyznaję zasady życia dniem (to pomaga), ale pod warunkiem, że korzystasz
z tego dnia a nie męczy Cię on, nie zadręczasz się itd. Właśnie tym bardziej,
skoro wyznajesz tę zasadę, to patrz na życie tak jakby to dzisiaj miał być
ostatni Twój dzień (oczywiście w przenośni i z rozsądkiem, nie bierz kredytów
na milion dolarów;-).....

[messja]

bardzo to przejmujace i smutne co napisalas. chcialabym bardzo napisac cos, co
poprawiloby ci troche humor - ale nie bardzo wiem co.
bo mimo, ze bylam w podobnych sytuacjach i mimo, ze na ich okolicznosc bardzo
podobnie sie czulam - do dzis nie wiem jak sobie z takimi uczuciami radzic.

mysle jednak, ze nauczylam sie czegos poprzez te doswiadczenia. nauczylam sie
ostroznosci i tego by nie ufac ludziom pochopnie oraz nie uzalezniac od nowych
przyjazni mojego samopoczucia.
po to by znajomych nazwac przyjaciolmi - nalezy poddac ich probie. takie proby
przynosi zycie. jesli nas zawiedli, jesli sie od nas odwrocili, to od poczatku
raczej nie byli przyjaciolmi i maja male szanse by kiedykolwiek nimi zostac.
dlatego nie nalezy rozpaczac po ich odejsciu - nalezy pogodnie rozwijac nowe
znajomosci, bo nigdy nic nie wiadomo. czasem z pozoru bardzo niepozorne
znajomosci moga okazac sie z czasem bardzo wartosciowymi.
nie rozpaczaj, i jesli nie ma nikogo w tej chwili by cie pocieszyc, pisz o tym
co cie boli na forum, pisz do znajomych, pisz w mamietniku. i pamietaj - badz
ostrozna, z ludzmi, ktorych zdecydujesz obdarzyc swoim zaufaniem.


messja

[Gość: Dkenka]

nasze doświadczenia to MY, nie da sie wymazać naszego przeszłego życia z
pamięci. Jakiekolwiek by nie były są nasze i takimi pozostaną. Oczywiście masz
rację, nie należy budować czegoś nowego na złych, niewlaściwych fundamentach,
ale nie wymarzesz tego. Jedyne co nam pozostało to czerpać z tego wiedzę i
mądrość na przyszłość, I to jest duża umiejętność. Z własnych doświadczeń
wyciągać wnioski i żyć inaczej, lepiej (o ile te doświadczenia chciałoby się
posłać do LAMUSA). Człowiek nie maszyna nie zresetuje się i od nowa na nowy
dysk nagra nowe przeżycia. ŻYCIE DNIEM TO UMIEJĘTNOŚC KORZYSTANIA Z TEGO DNIA
NA BAZIE TEGO CO JEST ZA TOBĄ.

[Gość: gb]

Jeżeli tak sądzisz, to na pewno tak jest.

[matrek]

Wiesz black_rose, myślę że takich osób jak Ty naprawdę jest o wiele więcej niż
Ci się wydaje. Nie każdy jednak potrafi przyznać sie do tego tak pięknie jak
Ty. Większość ludzi, mniej lub bardziej doskonale gra swoje role, które nie
pozwalają przyznać się do słabości, a tak naprawdę każdy chciałby móc pozwolić
sobie od czasu do czasu na chwile słabości, każdy chciałby móć znaleźć w innym
człowieku kogoś, w czyje ramię możne się wypłakać - mniej lub bardziej
dosłownie. I wierz mi, niektórzy mają szczęście znaleźć takie osoby. Czasmi
jest to mąż/żona, przyjaciel, rodzice - różnie, ale naprawdę to nie jest
niemożliwe. Kwestia szczęścia (jak w totolotku), niekiedy rozwagi, a niekiedy
własnego serca - trudno wskazać skuteczny sposób na znalexienie takiej bratniej
duszy. Jeśli jednak rozejrzysz się dookoła, może bardziej sercem niż oczyma bez
trudu znajdziesz osoby z takim jak Twój problemem. Większość z nas jest bowiem
bardzo samotna w głębi duszy i choć mało kto przyzna się do tego, większość
ludzi pragnie tego samego co Ty. Problem w tym, że wszyscy miotamy się między
własnymi uczuciami, a tym co "wypada" i nie. Między uczuciami spychanymi w głąb
duszy, a światem, który "nakazuje walczyć".

[ja_nek]

Co więcej ten świat nie lubi tych, którzy przyznają się do słabości.
Ludzi, którzy mówią: czegoś mi brakuje, tak naprawdę nie jestem szczęśliwa/y.
Dlatego tak wielu ludzi udaje, że wszystko jest okay i na codzień uprawia "keep
smiling". Trzeba gdzieś wypośrodkować, nie zanurzać się w świadomości: "nikogo
nie mam", to dołuje, ale szukać nowych znajomych, czasem z całej masy wyłoni
się ktoś, kto będzie kimś na dłużej

Pozdrawiam
janek

Przeczytalam wszystkie Wasze posty

[black_rose]

i powiem tak -nie znacie mnie, wiec nie roztrzasajcie
prosze, czy przecze sama sobie, bo moja przeszlosc
ksztaltuje moja terazniejszosc. Jak na przyklad
wymazac mam z pamieci ojca alkoholika z ktorym
chcac nie chcac nie wypada zerwac wszelkich
kontaktow bo jest moim ojcem? Albo jak zmienic fakt,
ze moja matka zawsze faworyzowala mojego brata
a mnie do dzis traktuje jak kogos obcego?
Niedawno poprosilam ja o pozyczenie mi 200 zlotych
na okres jakichs dwoch miesiecy i odmowila... bo moja
bratowa narobila 5 tysiecy zlotych dlugu i mama
postanowila honorowo ten dlug splacic... A w pracy
nie mam nikogo takiego kogo moglabym tak ni z gruszki
ni z pietruszki poprosic o pozyczenie tych pieniadzy
-nikt tutaj nie zarabia dobrze a wszyscy maja swoje
wydatki... Nawet nie mialabym smialosci prosic...
O nic juz nie chodzi, bo jakos poradze sobie i wezme
te 200 zlotych nawet spod ziemi, ale do kogo ja mam
isc, kiedy czegos mi potrzeba? Gdzie jest moja rodzina,
moj dom, moje miejsce w zyciu???
Nie kazdy zrozumie, ze obcy czlowiek taki jak ja moze
widziec w nim brata czy siostre i pragnac tak bliskich
relacji z czlowiekiem niespokrewnionym biologicznie.
Niby mam rodzine, ale jestem samotna w swoich
problemach...
Tego nie da sie ot tak przekreslic i wyrzucic...

do black rose

[Gość: Dkenka]

black rose, nie czytałaś uważnie, skoro tylko takie wnioski wysnułaś.
Oczywiście, że nikt Cię tu nie zna. Nawet mają przyjaciół znajomych na codzień,
nie jesteśmy w stanie od razu i przez długi czas ich poznać, bo tak naprawdę
nawet do końca nie znamy siebie.Chociaż może najtrudniej poznać siebie, bo
jesteśmy najbliżej nas samych. A to co jest za blisko, często jest mało
dostrzegalne przez nas. Nikt Cię nie zna, ale przedstawiłaś swój problem i
każdy na swój sposób starał Ci sie pomóc. Atakujesz pomoc....zastanów się w
takim razie nad sobą, jakie błędy tkwią w Tobie (bo w każdym są), może jesteś
tzw. "bluszczem"?....nie chcę Cię obrazić, urazić, chcę jedynie skłonić Cię do
przemyśleń nad sobą, bo wszystko zaczyna się od nas samych. Każdy z nas ma
jeakieś swoje małe tragedie życiowe, rodzinne....i tylko zależy od nas samych
jak sobie z nimi poradzimy. Nie można oprzeć się na kimś i powiedzieć jesteś
moim przyjacielem to dżwigaj mój bagaż doświadczeń i przeżyć.....Taka jest
prawda

[black_rose]

Gość portalu: Dkenka napisał(a):

> black rose, nie czytałaś uważnie, skoro tylko takie
wnioski wysnułaś.
> Oczywiście, że nikt Cię tu nie zna. Nawet mają
przyjaciół znajomych na codzień,
>
> nie jesteśmy w stanie od razu i przez długi czas ich
poznać, bo tak naprawdę
> nawet do końca nie znamy siebie.Chociaż może
najtrudniej poznać siebie, bo
> jesteśmy najbliżej nas samych. A to co jest za blisko,
często jest mało
> dostrzegalne przez nas. Nikt Cię nie zna, ale
przedstawiłaś swój problem i
> każdy na swój sposób starał Ci sie pomóc. Atakujesz
pomoc....zastanów się w
> takim razie nad sobą, jakie błędy tkwią w Tobie (bo w
każdym są), może jesteś
> tzw. "bluszczem"?....nie chcę Cię obrazić, urazić, chcę
jedynie skłonić Cię do
> przemyśleń nad sobą, bo wszystko zaczyna się od nas
samych. Każdy z nas ma
> jeakieś swoje małe tragedie życiowe, rodzinne....i
tylko zależy od nas samych
> jak sobie z nimi poradzimy. Nie można oprzeć się na
kimś i powiedzieć jesteś
> moim przyjacielem to dżwigaj mój bagaż doświadczeń i
przeżyć.....Taka jest
> prawda

Nikogo nie atakuje i nie wiem skad wysnulas takie
wnioski... Po prostu czytajac Wasze posty odnioslam
wrazenie jakby wszyscy mysleli, ze ja placze nad
jakas stara miloscia czy czyms w stylu
damsko-meskim, tymczasem mowiac o przeszlosci
mialam na mysli w duzej mierze moje dziecinstwo,
ktorego konsekwencje ciagna sie za mna po dzien
dzisiejszy. Chcialam tylko wyjasnic, ze nie mowimy
o jakiejs nieszczesliwej milosci, ktora skonczyla sie
i minela tylko o rzeczach powazniejszych, ktore
uksztaltowaly cale moje zycie. A bylo w moim zyciu
troche wiecej rzeczy tragicznych niz ojciec
alkoholik i matka, ktora moze dac 5 tysiecy mojemu
bratu a mnie 200 zlotych nie moze pozyczyc...
No ale on byl planowany, a ja bylam z wpadki wiec...
Bagaz swiadomosci, ze bylam dzieckiem niechcianym
tez mnie przytlacza do ziemi... Moja matka nigdy sie
z tym nie kryla, ze nawet chciala usunac ciaze...
i powinna byla darowac mi te zwierzenia... Zabila tym
moja dusze, moja godnosc, moje poczucie wartosci...
Nie bede wyjasniac i tak nie zrozumiesz...
Przepraszam, ze zawracam tutaj ludziom glowy :(

[Gość: Dkenka]

black_rose napisała:

>
> Nikogo nie atakuje i nie wiem skad wysnulas takie
> wnioski...

- tylko i wyłącznie z Twojej przedostatniej wypowiedzi.


Po prostu czytajac Wasze posty odnioslam
> wrazenie jakby wszyscy mysleli, ze ja placze nad
> jakas stara miloscia czy czyms w stylu
> damsko-meskim,

- nie sądzę, bo nie pisałaś o miłości utraconej, tylko o wielkiej pustce,
samotności.

tymczasem mowiac o przeszlosci
> mialam na mysli w duzej mierze moje dziecinstwo,
> ktorego konsekwencje ciagna sie za mna po dzien
> dzisiejszy. Chcialam tylko wyjasnic, ze nie mowimy
> o jakiejs nieszczesliwej milosci, ktora skonczyla sie
> i minela tylko o rzeczach powazniejszych, ktore
> uksztaltowaly cale moje zycie.

- black, wszystko kształtuje nasze życie, każdy nasz dzień. Oczywiście,
dzieciństwo ma największy wpływa, bo wtedy jesteśmy bezbronni, mali, naszym
wsparciem są dorośli nasi rodzice, jeśli od nich nie dostaniemy miłości,
ciepła, to tym trudniej jest je nam potem dawać i brać, ale to nie jest
niemożliwe.

A bylo w moim zyciu
> troche wiecej rzeczy tragicznych niz ojciec
> alkoholik i matka, ktora moze dac 5 tysiecy mojemu
> bratu a mnie 200 zlotych nie moze pozyczyc...

- czy tylko o to Ci chodzi, że nie pożyczyli Ci 200 zł. Wiesz moja siostra ma
samochód i dom, dzięki rodzicom ja nie. Mieszkam w wynajętym, jeżdżę autobusami
ale nie mam do nich o to żalu. Nie mają obowiązku a ja nie żądam od matury
utrzymuję się sama i jakoś sobie radzę.


> No ale on byl planowany, a ja bylam z wpadki wiec...
> Bagaz swiadomosci, ze bylam dzieckiem niechcianym
> tez mnie przytlacza do ziemi... Moja matka nigdy sie
> z tym nie kryla, ze nawet chciala usunac ciaze...
> i powinna byla darowac mi te zwierzenia...

- rzeczywiście powinna darowac sobie, ale skoro pije, to zapewne traci
kontrolę nad swoimi słowami i Ty jej wierzysz. Wiesz mój 7 letni brat też nie
jest planowanym dzieckiem i wychowuje się bez ojca, ale fakt mama go bardzo
kocha. JA z resztą też:)

Zabila tym
> moja dusze, moja godnosc, moje poczucie wartosci...

- nikt nie może odebrać Ci poczucia godności, wartości....tylko Ty sama możesz
tak uczynić. Proszę postaraj się zmienić myślenie....bez tego nie ruszysz z
miejsca...

> Nie bede wyjasniac i tak nie zrozumiesz...

- tak, może nie rozumiem, bo nie usłyszałam od rodziców że jestem niechciana i
wielu innych rzeczy. Wiele też przeżyłam i na pewno nie będę tu rozstrząsać
tego tym bardziej, że jakoś poradziłam sobie. Ale być może, że Ciebie nie
rozumiem....

> Przepraszam, ze zawracam tutaj ludziom glowy :(

- nie zawracasz. Tak jak każdy, masz prawo pisać tu i teraz:)