Przemijanie

[jednatakaruda]

Takie rozmyślania na dziś, jutro, pojutrze, albo na czas, który przyjdzie
niespodzianie.
Przemijamy tak cicho i skrycie, że sami nie zauważamy jak codziennie nas
ograbia czas.
Przemijają wszyscy i wszystko, a my ciągle wierzymy, że ciągle przed nami
jest więcej niż mniej...
Tylko pewnego dnia nie będzie już nic "przed", a wszystko "za"...


O przemijaniu szemrzą trwożnie drzewa,
to z niepogodą pogoda się spiera.
Wieje od wron ciągnących w kondukcie za słońcem
toczy się po równinie słonecznika głowa

Ktoś dziurę w niebie po czyimś odjeździe
bandażuje listami w cmentarnej alei,
kurczą się listków serduszka na trawie,
w sercach piołunu więcej niż nadziei.

Gdzie Atlantydy wyśpiewane w wierszach
i gdzie miłości pieniące się w pieśniach?
lato rozbłysło i lato zszarzało,
a w nas wciąż czegoś za mało, za mało...

[Gość: KbS]

Po co tyle swiec nade mna
tyle twarzy
cialu memu nic juz zlego
sie nie zdarzy
wszyscy stoja
a ja jeden tylko leze
zal nieszczery
a umierac szczerze
leze wlasnie
zapatrzony
w wiencow liscie
uroczyscie wiekuiscie osobiscie
smierc co scichla
znow zaczyna w glowie szumiec
lecz rozumiem
ze nie trzeba
nic rozumiec


poznacie mnie po nicku!