Szczęście

[jmx]

Co jest dla was szczęściem? Kiedy, w jakich okolicznościach czujecie się
szczęśliwi? Postanowiłam o to zapytać bo przeczytałam taka opinię o
kimś "dużo piszesz na forum, widać, że brakuje ci szczęścia w życiu".
Forum dla nieszczęśliwych?

[Gość: malami]

nieco abstrachując chyba nie szczęścia brakuje, ale jest nadmiar czasu. Chociaż
to niekiedy idzie w parze, nudzimy się więc szukamy kogoś do rozmowy na forum,
jesteśmy nieszczęśliwi bo nie mamy komu się wygadać w realu, ale nie nazwałabym
tego nieszczęściem, za mocne słowo

[Gość: meskalina]

Jesli chodzi o nadmiar czasu, fakt, mam teraz stagnacje. Koniec zajec,znajomi
rozjechali sie po Polsce, moj luby realizuje sie w pracy, a ja obijam sie po
mieszkaniu. Jutro wyruszam na polowanie, bo umre z braku zajecia. Hmm, zalatuje
tu pracoholizmem;-)
A co do szczescia: moim przewodnim mottem jest cytat z pewnej ksiazki, mojej
kultowej: "W kazdym drobiazgu mozna znalezc cos fascynujacego" - oto moj
przepis.
Zauwazylam, ze ludzie wiedza, ze sa nieszczesliwi,natomiast nie wiedza, ze
mogliby byc szczesliwy.Wstajesz rano z lozka, podchodzisz do lustra i myslisz
sobie: dzisiaj bede mial dobry lub zly dzien. Wybor nalezy do Ciebie :)

[blazej1983]

Róznie to bywa!ogólnie jestem szczesliwy z mojego życia pare spraw mogłoby
inaczej wygladać ale co tam!jestem szczesliwy bo dostałem sie na studia,bo mój
ukochany klub piłkarski wygrywa(może to głupie alr to moja pasja wieec
przeżywam to bardzo)
To ze mam szczescie to bedę mógł powiedzieć za kilkanascie lat kiedy moje zycie
godnie sie ułoży a obok mnie bedzie siedzieć moja rodzina!narazei dla mnie sa
rzeczy które sprawiaja ze jestem szczesliwy!

[white.falcon]

Dla mnie szczęściem jest droga, dążenie do przodu, bo moje marzenia dziwnym
trafem mają tendencję do spełniania się - pojawia się w umyśle króciutka
myśl: "dobrze by było, gdyby..." i to "gdyby" pojawia się. Uważam się za
szczęśliwą osobę i każdego ranka budzę się z taką malutką prośbą: "Byle nie
stało się coś, co zepsuje to moje małe szczęście, ciężko zapracowane." Co
dotyczy pisania na Forum. Lubię wiedzieć, co myślą ludzie, lubię ludzi i...
uwielbiam pisać, nadawać swoim myślom kształt i formę - swoisty przyjemny
rodzaj odpoczynku. A jeżeli coś, co powiem, komuś się przyda, to i dobrze.
Pozdrv.:)

wspominałam o tym

[sunrise1]

jmx napisała:

> Co jest dla was szczęściem? Kiedy, w jakich okolicznościach czujecie się
> szczęśliwi? Postanowiłam o to zapytać bo przeczytałam taka opinię o
> kimś "dużo piszesz na forum, widać, że brakuje ci szczęścia w życiu".
> Forum dla nieszczęśliwych?
>

i powtórzę to....nie wiem, czym jest szczęście, czy jest to słodki uśmiech
dziecka, czy oddanie się satysfakcjonującej pracy, czy spotkanie na swej
drodze zwykłych, dobrych ludzi, a może możliwość słyszenia wszelkich dźwięków
życia, oglądania tęczy po deszczu, może dzień bez bólu , może umiejętność
spełniania życzeń innych...kto może wiedzieć...
Moz szczęście zależy od Twoich wymagań od życia, a może jeszcze od czegoś...
Jeśli jesteś samotny, a nie lubisz być sam ze sobą - nie nazwiesz tego stanu
szczęściem, jeśli posiadasz dużo dóbr materialnych, a jesteś chory- również
nie nazwiesz tego stanu szczęściem...
Myślę, że szczęście zależy od indywidualnych pragnień. Ilekroć czegoś
zwyczajnie zazdrościmy komukolwiek i twierdzimy " ten to ma szczęscie "-
nie mając jednak do końca pewności, czy To również i nam dałoby wymarzone
szczęście...


z:)))

wspominałam o tym

[ka_27]

Szczęście?

Dla każdego szczęściem jest tak naprawdę co innego. Dlatego też nie ma
monotonii w naszym życiu :-)
Szczęście to efekt stabilizacji. Stabilizacji w każdej płaszczyźnie naszego
życia :-)

[jmx]

sunrise1 napisała:

> i powtórzę to....nie wiem, czym jest szczęście,

A dla Ciebie?

dla mnie ?

[sunrise1]

jmx napisała:

> sunrise1 napisała:
>
> > i powtórzę to....nie wiem, czym jest szczęście,
>
> A dla Ciebie?
>
>
Chciałabym, aby wreszcie ktoś wynalazł lek na nieuleczalną chorobę mojej
siostry....

z:)))

[Gość: Megi]

Moje szczescie to:
moj chłopak, zdrowa rodzina, satysfakcjonujaca praca, dobre wyniki na uczelni.
Jestem szczesliwa.

Szczęście

[ka_27]

Czyli na szczęście tak naprawdę składają się malutkie szczęścia :-)))

[von-koza]

Tak jest, szczęście to dosyć indywidualna sprawa. Jest też szczęście
uniwerslane, takie jak udane życie osobiste czy zawodowe, choć i z tym nie
każdy się zgodzi. Sa ludzie, dla których najważniejsza jest jakaś konkretna
pasja, bez której nie mogą się spełnić.
Dla mnie źródło szczęscia to przede wszystkim dom, rodzina, którą zbudowałem.
Po drugie ciekawa, wymarzona praca, nieważne że mało płatna. Są jeszcze małe
pasje, zainteresowania. Istotne jest również jak odbieramy to co mamy, kwestia
nastawienia. Ja jestem bardzo, jedyne co mnie martwi to żeby czegoś po drodze
nie stracić.
Pozdrawiam.

[ja_nek]

najbardziej podstawowe elementy szczęścia to według mnie:
- zdrowie moje i bliskich
- świadomość, że żyję w miejscu i czasie, gdzie jest pokój i stabilizacja
(wiele pokoleń sprzed 60 lat i wcześniej tego nie miało)

Bardziej odczuwalne elementy:
- dom rodzinny
- miłość bliskich mi osób
- w przyszłości: odwzajemniona miłość do kogoś, kogo dopiero poznam
- drobne sukcesy zawodowe

Pozdrawiam
janek

Szczęście

[ka_27]

... oraz świadomość bycia komuś potrzebnym ...

wyraźny brak idealistów drogi Janie !

[sunrise1]

ja_nek napisał:

> najbardziej podstawowe elementy szczęścia to według mnie:
> - zdrowie moje i bliskich
> - świadomość, że żyję w miejscu i czasie, gdzie jest pokój i stabilizacja
> (wiele pokoleń sprzed 60 lat i wcześniej tego nie miało)
>
> Bardziej odczuwalne elementy:
> - dom rodzinny
> - miłość bliskich mi osób
> - w przyszłości: odwzajemniona miłość do kogoś, kogo dopiero poznam
> - drobne sukcesy zawodowe
>
> Pozdrawiam
> janek

:)))))))

wyraźny brak idealistów drogi Janie !

[ka_27]

A moze brak odwagi, by te ideały powielać w czynie?? :-P

[sunrise1]

niewykluczone:)


z:)))

wyraźny brak idealistów drogi Janie !

[ka_27]

Ale prawdziwe ...

A trzeba chcieć :-)

[jmx]

Czy pogoń za czymś co nie istnieje (ideałów nie ma, każdy z nas idzie na jakieś
mniejsze bądź wieksze kompromisy, pozwalające łączyć realność z marzeniami)
może dawać szczęście?

[kwasna_cytryna]

Defetyzm siejesz,jmx. Jeśli wychodzić z takiego założenia, to tuż po urodzeniu
można położyć się w trumnie czekać na śmierć.

[von-koza]

Taaa.. Tyle, że z drugiej strony nadmierna pogoń za szczęściem przynosi często
odwrotny skutek. Chcemy więcej i więcej czując się jednoczesnie coraz mniej
szczęśliwi, coraz wyższa poprzeczka, coraz mniej zadowolenia z tego co mamy i
więcej frustracji, że czegos tam jeszcze nie mamy.

[Gość: sunrise1]

jmx napisała:

>
> Czy pogoń za czymś co nie istnieje (ideałów nie ma, każdy z nas idzie na
jakieś
>
> mniejsze bądź wieksze kompromisy, pozwalające łączyć realność z marzeniami)
> może dawać szczęście?
>
>
może-bo szczęście to pojęcie najbadziej względne z możliwych :))))

z:)))

[ja_nek]

O co chodzi z tym brakiem idealistów?

[white.falcon]

ja_nek napisał:

> O co chodzi z tym brakiem idealistów?

Chyba o to, że tak naprawdę nikt nie podał uniwersalnej, przylegającej do
wszystkich formułki szczęścia (nie odpowiedział żaden idealista-marzyciel). Bo
tak naprawdę, to recepty na szczęście nie ma. To jest płynne odczucie, które
zmienia się wraz z nabytym doświadczeniem życiowym i własnymi przemyśleniami.
Jak kto chce - naszym wewnętrznym dorastaniem. Nie ważne jest, ile mamy lat,
ale wciąż rośniemy i wraz z naszym dorastaniem rozwija się i zmienia pojęcie
szczęścia.
Pozdrv.:)

[ja_nek]

Aha:)

Kilka słów ode mnie

[jmx]

A ja to widzę troszkę inaczej niz Falcon: ci, którzy powiedzieli co dla nich
jest szczęściem (m. in. Ty) podawali "prozaiczne" przyczyny: zdrowie, szczęście
rodzinne, satysfakcjonująca praca... Wydawałoby się, że takie oczywiste, że
nawet nie warte wspominania. A tak trudne do osiągnięcia....


==========

Oczywistą jest sprawą, że nie ma jednej, ogólnej definicji szczęścia dla
każdego, że nawet w przeciągu całego ludzkiego życia te definicje wraz z
upływem czasu ulegają zmianom, podlegają weryfikacji (i to są dla mnie te
kompromisy zawierane z marzeniami - czysty realizm). Co innego będzie
szczęściem dla 15-stolatka i 50-ciolatka. Dlatego postanowiłam o szczęście
zapytać nie ogólnie "co myślą/mogą myśleć ludzie" a każdego z osobna,
indywidualnie - co sam wg siebie uważa za szczęście.
Niektórzy odpowiedzieli wprost i bardzo im dziękuję, że chcieli się otworzyć i
podzielić osobistymi przemyśleniami :-)) a część unikała odpowiedzi....

W związku z powyższym nasunęła mi się taka myśl: że chyba o wiele łatwiej jest
dzielić się smutkiem, przykrymi rzeczami niz czymś radosnym i wesołym. Może
smutek łatwiej nazwać bo wiemy czego konkretnie nam brak w danym momencie a
może strach przed zapeszeniem?

ok.....

[Gość: cal.....ka]

dla mnie szczęście to dawanie siebie komuś innemu, siebie to znaczy mojej
osobowości - tak, by ludzie widzieli sens swego bycia, życia, sens rozmowy, tak
by spotkanie z kims bycie z kims drugim mogło się nigdy nie kończyć.
Pozatym umieć znaleźć sens tego co się robi, tak by umieć też kochać siebie.

[Gość: gb]

>
> Oczywistą jest sprawą, że nie ma jednej, ogólnej definicji szczęścia dla
> każdego, że nawet w przeciągu całego ludzkiego życia te definicje wraz z
> upływem czasu ulegają zmianom, podlegają weryfikacji (i to są dla mnie te
> kompromisy zawierane z marzeniami - czysty realizm).

Nie ma uniwersalnej definicji szczęścia? A co sądzisz o takiej myśli?
Jest to stan w którym zyskujemy, nie tracąc jednocześnie tego, co mamy.

Zadowolenie = pozyskanie czegoś nowego, cennego dla nas.
Nieszczęście = strata

[jmx]

Hmmm... Na pewno, dla niektórych z nas tak.
Ale jeśli przyjąć, ze szczęscie to pewien stan ducha - poczucie wewnętrznego
ładu i bycie w zgodzie z własnym sumieniem - to wydaje mi się, że nawet
poczucie straty nie koliduje wtym głębokim poczuciem szczęścia.
Wydaje mi się, że można być szczęśliwym pomimo doznawania strat.

[white.falcon]

Zgadzam się, jmx, z Tobą. Jednak człowiek jest tak wewnętrznie skonstruowany,
że ma tendencje za "ściganiem nieosiągalnego cienia". W zasadzie na tym chyba
polega rozwój osobowości człowieka, bo inaczej nastąpiłoby upajanie się
szczęściem i tylko to.
Pozdrv.:)

[Gość: gb]

Ja też sie zgadzam, ze sobą :-) jeżeli nikt inny tego nie chce uczynić.
Rozwój, to nie wieczna pogoń a zrozumienie, że ona niczego nam w rezultacie
nie daje.

[Gość: gb]

Ład kojarzy mi się z zatrzymaniem, brakiem dynamiki a swiat nie jest statyczny.

[jmx]

Tak, masz rację :-), świat nie jest statyczny ani uporządkowany, ale w moim
odczuciu wewnętrznie nieuporządkowany człowiek nie będzie potrafił być
szczęśliwy. Ale to prawdopodobnie zależy już od danego człowieka, jeśli mu
dobrze z wewnętrznym chaosem to nie będzie to negatywnie wpływało na odczuwanie
szczęścia.

Chaos a uporządkowanie

[white.falcon]

Jeżeli człowiek jest wewnętrznie uporządkowany, to i jego rozwój następuje w
sposób uporządkowany, nie chaotyczny. Wybiera sobie jedną z wielu możliwości
rozwojowych i konsekwentnie dąży tą dróżką. Nie rzuca się ze skrajności w
skrajność, nie łapie dziesięciu srok za ogony. Ale tez nie stoi w miejscu -
dlatego mówiłam o pogoni za cieniem. Człowiek ma wolną wolę wyboru, więc jeżeli
korzysta z niej w mądry sposób, to i rozwój nastepuje mądrze - nie chaotycznie.
Pozdrv.:)
P.S. Ale do tego trzeba spełniac jeden wymóg - dojrzałości charakteriologiczno-
emocjonalnej.

[Gość: gb]

white.falcon napisała:

> Jeżeli człowiek jest wewnętrznie uporządkowany, to i jego rozwój następuje w
> sposób uporządkowany, nie chaotyczny. Wybiera sobie jedną z wielu możliwości
> rozwojowych i konsekwentnie dąży tą dróżką. Nie rzuca się ze skrajności w
> skrajność, nie łapie dziesięciu srok za ogony. Ale tez nie stoi w miejscu -
> dlatego mówiłam o pogoni za cieniem. Człowiek ma wolną wolę wyboru, więc
jeżeli
>
> korzysta z niej w mądry sposób, to i rozwój nastepuje mądrze - nie
chaotycznie.
> Pozdrv.:)

Jesteś niesamowicie uporządkowana. A nie sądzisz, że to trochę nudne? A co się
stanie, jeżeli w połowie lub co gorsza przy końcu tej dróżki okaże się, że to
nie ta :(? Zupełnie nie rozumię co to znaczy mądry rozwój. Mądry dla Ciebie,
dla innych nie wiadomo jaki.

> P.S. Ale do tego trzeba spełniac jeden wymóg - dojrzałości
charakteriologiczno-
> emocjonalnej.

O!!!! A to co takiego? Umiejętność stania na baczność i na spocznij w
sytuacjach, w których tego się po nas spodziewają :)?
Tylko się nie obraż :-)

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):


> Jesteś niesamowicie uporządkowana. A nie sądzisz, że to trochę nudne? A co
się stanie, jeżeli w połowie lub co gorsza przy końcu tej dróżki okaże się, że
to nie ta :(? Zupełnie nie rozumię co to znaczy mądry rozwój. Mądry dla Ciebie,
> dla innych nie wiadomo jaki.

Wewnętrzne uporządkowanie nie jest nudne. Ma się pewne zasady na bazie których
dokonuje się oceny zarówno świata zewnętrznego, jak i własnego postepowania,
zachowania. Cóż - biorę pod uwagę, że dróżka może okazać się nie ta. Wtedy ją
zmieniam, albo modyfikuje na swój sposób. Liczę się z tymi dróżkowymi
niespodziankami.:) Mądrość dla każdego jest inna - na miarę tej konkretnej
osoby.

> O!!!! A to co takiego? Umiejętność stania na baczność i na spocznij w
> sytuacjach, w których tego się po nas spodziewają :)?
> Tylko się nie obraż :-)

Dojrzałość charakteriologiczno-emocjonalna jest mozliwością rozsądnej oceny
sytuacji poprzez wykorzystywanie tego, co mamy w głowie (jeżeli jest tam groch
z kapustą, to równowagi nie ma) przy jednoczesnym uwzględnianiu tego, co
powiada nam serce.:)

Wcale się nie obraziłam. To jest Forum dyskusyjne, a nie Forum monologu jednego
aktora, któremu się przyklaskuje.:)

Pozdrv.:)

[Gość: gb]

> > O!!!! A to co takiego? Umiejętność stania na baczność i na spocznij w
> > sytuacjach, w których tego się po nas spodziewają :)?
> > Tylko się nie obraż :-)
>
> Dojrzałość charakteriologiczno-emocjonalna jest mozliwością rozsądnej oceny
> sytuacji poprzez wykorzystywanie tego, co mamy w głowie (jeżeli jest tam
groch
> z kapustą, to równowagi nie ma) przy jednoczesnym uwzględnianiu tego, co
> powiada nam serce.:)

Zadziwiasz mnie jeszcze bardziej. Jesteś pewna, że potrafisz rozsądnie ocenić
sytuację, uspokoić emocje gdy jesteś w samym środku, gdy te emocje Ciebie
dotyczą? O czym mówisz?
W takim kontekście szczęście (bo o nim tu mowa) to umiejętność oceny sytuacji
w chwili gdy np: sufit spada nam na głowę. Niezależnie od wszystkiego,
jesteśmy szczęśliwi i uporządkowani. Chciałabym tak potrafić.
>
> Wcale się nie obraziłam. To jest Forum dyskusyjne, a nie Forum monologu
jednego
>
> aktora, któremu się przyklaskuje.:)

Dziękuję, jestem uspokojona :)

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):
> Zadziwiasz mnie jeszcze bardziej. Jesteś pewna, że potrafisz rozsądnie ocenić
> sytuację, uspokoić emocje gdy jesteś w samym środku, gdy te emocje Ciebie
> dotyczą? O czym mówisz?

To jest właśnie sztuka, której opanowanie nie jest niemożliwe. Emocje - tu
mówię za siebie - u mnie włączaja się później. Nie miałabym szans na
wykonywanie mojego skądinąd ulubionego zawodu, gdybym nie umiała w taki sposób
podchodzić do sytuacji.

> W takim kontekście szczęście (bo o nim tu mowa) to umiejętność oceny sytuacji
> w chwili gdy np: sufit spada nam na głowę. Niezależnie od wszystkiego,
> jesteśmy szczęśliwi i uporządkowani. Chciałabym tak potrafić.

Gdy sufit spadnie na głowę - trudno będzie czuc się szczęśliwym, czy
nieszczęśliwym, bo wątpie w mozliwość odczuwania czegokolwiek po takim
zdarzeniu. Najwyże j w zaświatach można będzie sobie współczuć - ale miałam
pecha.;) Ale przed spadnięciem sufitu można czuć się szczęśliwym, bo o tym, że
ten sufit runie - jeszcze nie wiemy. ;)

Natomiast, mówiąc o spadających sufitach w kontekście szczęścia. Czasem coś
musi zawalić się, by później doświadczyć czegoś, co można docenic bardziej i
uszanować, niż gdyby tego spadającego sufitu nie było.
>
> Dziękuję, jestem uspokojona :)

Alez nie ma za co. Chyba wszyscy tu piszący o tym wiedzą.:)

[Gość: gb]

>
> Natomiast, mówiąc o spadających sufitach w kontekście szczęścia. Czasem coś
> musi zawalić się, by później doświadczyć czegoś, co można docenic bardziej i
> uszanować, niż gdyby tego spadającego sufitu nie było.

No właśnie, czyli mówisz o sytuacji w której coś zyskujemy ("póżniej
doświadczyć czegoś.."), to jest dla nas korzystne i łączy się z uczuciem
szczęścia. Teraz jeszcze pozostaje wyjaśnić, czy możliwy jest taki stan bez
żadnej przerwy, czyli bez straty. Chodzi o to czy potrafimy się cieszyć z tego
co nas spotyka, doceniając to dla samego faktu, że się zdarzyło. Czy też
potrzebujemy uprzednio doznac straty, byśmy jak to określasz, bardziej mogli
to docenić i uszanować.
> >
> > Dziękuję, jestem uspokojona :)
>
> Alez nie ma za co. Chyba wszyscy tu piszący o tym wiedzą.:)

Jest za co, za Twoją uprzejmość :)))
>

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> No właśnie, czyli mówisz o sytuacji w której coś zyskujemy ("póżniej
> doświadczyć czegoś.."), to jest dla nas korzystne i łączy się z uczuciem
> szczęścia. Teraz jeszcze pozostaje wyjaśnić, czy możliwy jest taki stan bez
> żadnej przerwy, czyli bez straty. Chodzi o to czy potrafimy się cieszyć z
tego co nas spotyka, doceniając to dla samego faktu, że się zdarzyło. Czy też
> potrzebujemy uprzednio doznac straty, byśmy jak to określasz, bardziej mogli
> to docenić i uszanować.

Taki stan bez doznawania straty, moim zdaniem, jest możliwy, ale nie jest
dostepny każdemu. Szczęście, bez doznawania uprzednio straty, jest darem,
którego doświadczają Święci - dar łaski Bożej.
Natomiast zwykły "zjadacz chleba" docenia szczęście jednak tylko poprzez
doświadczanie strat (mniejszych, większych - zalezy, co komu trafi sie). Bowiem
bez poznania odczucia straty nie będzie się umiało czegoś nazwać szczęściem, bo
nie będzie wiadomo, co jest czym z definicji.

> Jest za co, za Twoją uprzejmość :)))
> >
Czy to uprzejmość - stwierdzić istniejący fakt?:)
Pozdrv.:)

[Gość: gb]

white.falcon napisała:

>> Taki stan bez doznawania straty, moim zdaniem, jest możliwy, ale nie jest
> dostepny każdemu. Szczęście, bez doznawania uprzednio straty, jest darem,
> którego doświadczają Święci - dar łaski Bożej.
> Natomiast zwykły "zjadacz chleba" docenia szczęście jednak tylko poprzez
> doświadczanie strat (mniejszych, większych - zalezy, co komu trafi sie).
Bowiem
>
> bez poznania odczucia straty nie będzie się umiało czegoś nazwać szczęściem,
bo
>
> nie będzie wiadomo, co jest czym z definicji.

Czy możemy wobec tego wrócić do początku naszej rozmowy i do myśli - szczęście
to stan, w którym zyskujemy, nie tracąc tego, co mamy :)
>
>
> Czy to uprzejmość - stwierdzić istniejący fakt?:)

Stwierdzić cokolwiek z uśmiechem, to uprzejmość.

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):
> Czy możemy wobec tego wrócić do początku naszej rozmowy i do myśli -
szczęście to stan, w którym zyskujemy, nie tracąc tego, co mamy :)

Oczywiście.:) Prawdziwe szczęście nie polega na utracie dotychczasowych
doświadczeń, osiągnięć - ono je niejako uwzględnia. Natomiast rodzaj szczęścia,
polegającego na zatraceniu się w czymś/kimś, moim zdaniem, nie jest szczęściem,
tylko źle pojętym egoizmem ubranym w pajacykowate wdzianko wątpliwego
szczęścia. :)

> Stwierdzić cokolwiek z uśmiechem, to uprzejmość.

Nastwierdzać z uśmiechem można wiele rzeczy. Główne, żeby stwierdzać szczerze.:)

[Gość: gb]

white.falcon napisała:


> Oczywiście.:) Prawdziwe szczęście nie polega na utracie dotychczasowych
> doświadczeń, osiągnięć - ono je niejako uwzględnia. Natomiast rodzaj
szczęścia,
>
> polegającego na zatraceniu się w czymś/kimś, moim zdaniem, nie jest
szczęściem,
>
> tylko źle pojętym egoizmem ubranym w pajacykowate wdzianko wątpliwego
> szczęścia. :)

O! Dorzucamy nowy element do dotychczasowych? A co powiesz wobec tego o
zatracającym się w swojej pracy naukowcu, nie jest szczęśliwy? Nie kazdemu
dane jest doświadczać pasji, która wypełnia treścią całe życie, z pożytkiem
dla potomnych. :)

> Nastwierdzać z uśmiechem można wiele rzeczy. Główne, żeby stwierdzać
szczerze.:)
>
Szczerość jest niezbędna, tego jestem pewna i to nie podlega dyskusji
(przynajmniej dla mnie). Bez niej nie zbuduje się niczego trwałego.

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> O! Dorzucamy nowy element do dotychczasowych? A co powiesz wobec tego o
> zatracającym się w swojej pracy naukowcu, nie jest szczęśliwy? Nie kazdemu
> dane jest doświadczać pasji, która wypełnia treścią całe życie, z pożytkiem
> dla potomnych. :)

Jeżeli dla naukowca jedyna pasją i szczęściem jest praca, to inne dziedziny w
jego życiu ulegają unicestwieniu. Jeżeli mu z tym dobrze i świadomie rezygnuje
ze wszystkiego na rzecz pasji, nikogo nie krzywdząc, można to chyba uznać za
przejaw szczęścia w jego osobistym wydaniu - może osobowym. Natomiast
zatracenie się zwykłego człowieka w innym człowieku nieuchronnie prowadzi do
katastrofy, bowiem człowiek nie jest ani rzecza ponadczasową, ani rzeczą (jak
nauka), którą możemy zgłębiać i kształtować według siebie.

> Szczerość jest niezbędna, tego jestem pewna i to nie podlega dyskusji
> (przynajmniej dla mnie). Bez niej nie zbuduje się niczego trwałego.

Ani rozsądnego.
Pozdrv.:)

[Gość: gb]

. Natomiast > zatracenie się zwykłego człowieka w innym człowieku nieuchronnie
prowadzi do > katastrofy, bowiem człowiek nie jest ani rzecza ponadczasową,
ani rzeczą (jak > nauka), którą możemy zgłębiać i kształtować według siebie.

Myślisz o miłości, o zatracaniu się w miłości do drugiego człowieka? Dlaczego
miałoby to prowadzić aż do katastrofy? To całkiem normalne i nie każdego stać
na taką miłość. Warto ją przeżyć choć raz w taki właśnie sposób :)) Dlaczego
twierdzisz, że człowiek nie jest wartością ponadczasową? Ma duszę a ta jest
nieśmiertelna, ponadczasowa.:)
>
> > Szczerość jest niezbędna, tego jestem pewna i to nie podlega dyskusji
> > (przynajmniej dla mnie). Bez niej nie zbuduje się niczego trwałego.
>
> Ani rozsądnego.

Czasami rozsądek podpowiada aby zrezygnować ze szczerości.

>

Zatracenie

[white.falcon]

> Myślisz o miłości, o zatracaniu się w miłości do drugiego człowieka? Dlaczego
> miałoby to prowadzić aż do katastrofy? To całkiem normalne i nie każdego stać
> na taką miłość. Warto ją przeżyć choć raz w taki właśnie sposób :)) Dlaczego
> twierdzisz, że człowiek nie jest wartością ponadczasową? Ma duszę a ta jest
> nieśmiertelna, ponadczasowa.:)

Owszem, taka miłość jest piękna. Ale jednak może prowadzić do katastrofy,
jeżeli staje się uczuciem niwelującym wszystko inne w otaczającym świecie oraz
jeżeli jest nieodwzajemniona, jeżeli sprowadza osobę, którą nią obdarzamy do
poziomu rzeczy, którą się kocha, do pasji, jeżeli tej drugiej osobie odmawia
się bycia czymś więcej, niż obiektem uczucia, jeżeli wręcz tego się jej
zabrania.

Nie wątpię w ponadczasowość człowieka oraz w nieśmiertelność duszy. Każdy
człowiek jest nosnikiem wartości niezaprzeczalnych, tylko je trzeba w drugiej
osobie dostrzec.

> Czasami rozsądek podpowiada aby zrezygnować ze szczerości.
>
Wtedy najlepiej milczeć, by nie kłamać.:)

Pozdrv.:)

[Gość: gb]

> Owszem, taka miłość jest piękna. Ale jednak może prowadzić do katastrofy,
> jeżeli staje się uczuciem niwelującym wszystko inne w otaczającym świecie
oraz> jeżeli jest nieodwzajemniona, jeżeli sprowadza osobę, którą nią
obdarzamy do > poziomu rzeczy, którą się kocha, do pasji, jeżeli tej drugiej
osobie odmawia > się bycia czymś więcej, niż obiektem uczucia, jeżeli wręcz
tego się jej> zabrania.

Nie zgadzam się. Jakkolwiek druga strona podchodzi do tego uczucia, to ten,
kto je przeżywa całym sobą, zyskuje. A sposób traktowania świadczy o kulturze,
delikatności i zdolności do przeżycia i przyjęcia takiego uczucia. Ktoś, kto
potrafi kochać nigdy nie traci obdarzając miłością :).
>
> Nie wątpię w ponadczasowość człowieka oraz w nieśmiertelność duszy. Każdy
> człowiek jest nosnikiem wartości niezaprzeczalnych, tylko je trzeba w drugiej
> osobie dostrzec.

I tu może być problem ale to przychodzi z czasem :)
>
> > Czasami rozsądek podpowiada aby zrezygnować ze szczerości.
> >
> Wtedy najlepiej milczeć, by nie kłamać.:)

Oczywiście :-)
>

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Nie zgadzam się. Jakkolwiek druga strona podchodzi do tego uczucia, to ten,
> kto je przeżywa całym sobą, zyskuje. A sposób traktowania świadczy o
kulturze, delikatności i zdolności do przeżycia i przyjęcia takiego uczucia.
Ktoś, kto potrafi kochać nigdy nie traci obdarzając miłością :).

Czyli można uznać, że miłość też nie jest uczuciem - hmm - jednorodnym w swojej
strukturze?

> I tu może być problem ale to przychodzi z czasem :)

Do dostrzegania, tak, jak i do prawdziwych uczuć, mniemam, też trzeba dojrzeć,
m.in. poprzez doświadczenia - gorsze lub lepsze.
Pozdrv.:)

[Gość: gb]

>
> Czyli można uznać, że miłość też nie jest uczuciem - hmm - jednorodnym w
swojej> > strukturze?

Nie jestem ekspertem w tym temacie ale wydaje mi się, że okazywanie i
odwzajemnianie uczuć to także kwestia odwagi. Niektórzy po prostu albo nie
potrafią albo boją się je wyrazić. A co czują? Myślę, że wszyscy kochamy
podobnie.
>
> > I tu może być problem ale to przychodzi z czasem :)
>
> Do dostrzegania, tak, jak i do prawdziwych uczuć, mniemam, też trzeba
dojrzeć,
> m.in. poprzez doświadczenia - gorsze lub lepsze.

Masz rację, niektórym po prostu potrzebny jest czas.

>

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Nie jestem ekspertem w tym temacie ale wydaje mi się, że okazywanie i
> odwzajemnianie uczuć to także kwestia odwagi. Niektórzy po prostu albo nie
> potrafią albo boją się je wyrazić. A co czują? Myślę, że wszyscy kochamy
> podobnie.

Cywilnej odwagi, powiedziałabym. Odwagi dzielenia się swoją osobą z kims innym,
odwagi dostosowania siebie do innej osoby, odwagi akceptacji niektórych rzeczy
w innej osobie... Wielu różnych odwaznych rzeczy. Kochamy zapewne podobnie, ale
uczucia wyrażamy na miarę swojej dojrzałości i odwagi.

> Masz rację, niektórym po prostu potrzebny jest czas.

Niektórzy zaś nie potrafią docenić - zaakceptować potrzeby namysłu, czasu i
zaczynają sztucznie czas przyspieszać z niekorzyścią dla uczuć.

Pozdrv.:)

[Gość: gb]

Cieszy mnie, że myślimy podobnie.

:)

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Cieszy mnie, że myślimy podobnie.
>
> :)
I nawzajem.:) Chcoiaż rozmowa nam wyszła ciekawa.:)

Pozdrv.:)

[Gość: gb]

Jesteśmy zadziwiająco zgodni. Czy to nie podeirzane? :))))))))

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Jesteśmy zadziwiająco zgodni. Czy to nie podeirzane? :))))))))

Metodą dyskusji dochodzi sie do pewnego rodzaju konsensusu. Wystarcza uważnie
słuchać (czytać) to, co ma do napisania (powiedzenia) druga strona i
przedstawiać swoje racje, otrzymując z drugiej strony podobna reakcję, by
wypracować pewnego rodzaju rzecz cos wnoszącą do tematu. Nic w tym
podejrzanego.:)

Pozdrv.:)

[Gość: gb]

I jeszcze jedno, dlaczego mieszasz do naszej rozmowy Boga i wykluczasz pewne
stany jako dane tylko nielicznym?

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> I jeszcze jedno, dlaczego mieszasz do naszej rozmowy Boga i wykluczasz pewne
> stany jako dane tylko nielicznym?

Nie mieszam Boga, tylko przyszła mi na myśl rzecz, że stan, osiągany przez
Świętych ma w sobie idealną szczęśliwość. Ale o tym mogą mówić Święci, a ich
wypowiedzi w formie pisanej właśnie świadczą o tym. Nie sądzę, by akurat w tej
materii mówili nieprawdę. Właśnie tego rodzaju stan szczęścia jest dany
nielicznym - im.:)

[Gość: gb]

white.falcon napisała:

>> Nie mieszam Boga, tylko przyszła mi na myśl rzecz, że stan, osiągany przez
> Świętych ma w sobie idealną szczęśliwość. Ale o tym mogą mówić Święci, a ich
> wypowiedzi w formie pisanej właśnie świadczą o tym. Nie sądzę, by akurat w
tej
> materii mówili nieprawdę. Właśnie tego rodzaju stan szczęścia jest dany
> nielicznym - im.:)

Skąd wiesz co to za szczęście. Słowa są zbyt toporne, aby wyrazić coś danego
tylko nielicznym. Ci liczniejsi mogą sobie tylko wyobrażać, co można odczuwać
i tu niebezpieczeństwo, ich wyobrażnia może być, nazwijmy to, zbyt twórcza :)

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Skąd wiesz co to za szczęście. Słowa są zbyt toporne, aby wyrazić coś danego
> tylko nielicznym. Ci liczniejsi mogą sobie tylko wyobrażać, co można odczuwać
> i tu niebezpieczeństwo, ich wyobrażnia może być, nazwijmy to, zbyt twórcza :)

Mozna tylko przyjąć, że to, co twierdzą Święci jest szczęściem dla nich.
Toporność słów - cóż jednak są niedoskonałym narzędziem w wyrażaniu myśli. Ale
także istnieja inne środki wyrazu: muzyka, malarstwo, sztuki piękne. :)
Pozdrv.:)

[Gość: gb]

>
> Mozna tylko przyjąć, że to, co twierdzą Święci jest szczęściem dla nich.
> Toporność słów - cóż jednak są niedoskonałym narzędziem w wyrażaniu myśli.
Ale
> także istnieja inne środki wyrazu: muzyka, malarstwo, sztuki piękne. :)

Nie bierzesz pod uwagę, że Święci mogą troszkę przesadzać w swoich zachwytach
po to, by wydać się innym bardziej atrakcyjnymi i tymi właśnie wyróżnionymi?

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Nie bierzesz pod uwagę, że Święci mogą troszkę przesadzać w swoich zachwytach
> po to, by wydać się innym bardziej atrakcyjnymi i tymi właśnie wyróżnionymi?

Uwzględniam to, ale nie zakładam 100% racji ze strony Świętych. Teoretycznie
jednak można założyć, że jest to pewnego rodzaju ich szczęście. Pominąć tego
nie da się, sprawdzic też nie (nie znam osobiście żadnego Świętego z którym
mogłabym podyskutować na ten temat), więc chyba można uznać "szczęście w.g.
Świętych" jako uzupełnienie do rozważań o szczęściu z
adnotacją: "niesprawdzalne".

Pozdrv.:)

[Gość: gb]

Mozna uznać, oczywiście. Ale w takim przypadku uznawanie go za wzór jest chyba
błędem?

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Mozna uznać, oczywiście. Ale w takim przypadku uznawanie go za wzór jest
chyba błędem?

Oczywiście - nie za wzór, tylko za niesprawdzalną możliwość, która teoretycznie
istnieje, w praktyce zaś - niewiadomo jak wygląda. Margines błędu zawsze
powinien istnieć. Człowiek jest istotą omylną.

Pozdrv.:)

[Gość: gb]

Dlaczego wobec tego wprowadziłaś ten wątek o Świętych do pojęcia szczęścia,
jeżeli sama przyznajesz, że jest dyskusyjny?

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Dlaczego wobec tego wprowadziłaś ten wątek o Świętych do pojęcia szczęścia,
> jeżeli sama przyznajesz, że jest dyskusyjny?

Może dlatego, że czasem w dyskusyjnych aspektach kryje się jakieś ziarenko
niezaprzeczalnej prawdy, tylko je trzeba wykryć. W Troję tez nikt nie wierzył,
uważając ją za bujdę, a okazało się, że istnieje w rzeczywistości.:)
Pozdrv.:)

[Gość: gb]

> Może dlatego, że czasem w dyskusyjnych aspektach kryje się jakieś ziarenko
> niezaprzeczalnej prawdy, tylko je trzeba wykryć. W Troję tez nikt nie
wierzył,> uważając ją za bujdę, a okazało się, że istnieje w rzeczywistości.:)

To fakt. Lubię sytuacje , gdy mam do wyboru wiele możliwości, są ciekawsze. To
tak, jak bycie w wielu miejscach na raz. Miło się rozmawiało :)

[white.falcon]

Gość portalu: gb napisał(a):

> To fakt. Lubię sytuacje , gdy mam do wyboru wiele możliwości, są ciekawsze.
To tak, jak bycie w wielu miejscach na raz. Miło się rozmawiało :)

Sa nie tylko ciekawsze, ale też pozwalaja na uwzględnienie rzeczy, które moga
ewentualnie wnieść coś nowego od strony niespodziewanej.:)

Mi też miło się rozmawia.:) Może uda nam się podyskutować jeszcze kiedyś. Lubię
FR, więc mozna mnie tu znaleźć.:)
Pozdrv.:)

wow.............

[Gość: cal.....ka]

> Dlaczego wobec tego wprowadziłaś ten wątek o Świętych do pojęcia szczęścia,
> jeżeli sama przyznajesz, że jest dyskusyjny?

Żeby pośpiewać????????
;))))))

Taki duży taki mały może Świętym być C d G
Taki gruby taki chudy może świętym być
Taki ja i taki ty może świętym być
Taki ja i taki ty może świętym być
Święty kocha Boga życia mu nie szkoda a G a
Kocha bliźniego jak siebie samego F E
Święty kocha Boga życia mu nie szkoda a G a
Kocha bliźniego jak siebie samego F E

Kto się nawróci ten się nie smuci
Każdy Święty chodzi uśmiechnięty
Tylko nawrócona jest zadowolona
Każda Święta chodzi uśmiechnięta

Ref.

Nic nie potrzebuje zawsze się raduje
Bo święta załoga kocha tylko Boga |x2

Ref:

gdzie można dzisiaj Świętych zobaczyć
są między nami w szkole i w pracy |x2

[Gość: gb]

Samopoczucie w porządku.....Cal....ka?

[Gość: cal.....ka]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Samopoczucie w porządku.....Cal....ka?
ze mną wszystko w porządku. Dzięki.
What a lovely day is today... End you?

[Gość: gb]

Dzień rzeczywiście piękny ale niestety nie jest wolny od problemów
przynajmniej dla mnie. Co oznacza, że problem potrafi zniszczyć urok dnia. Ale
mniejsza z tym.

[Gość: calin.......ka]

Gość portalu: gb napisał(a):
> Dzień rzeczywiście piękny ale niestety nie jest wolny od problemów
> przynajmniej dla mnie. Co oznacza, że problem potrafi zniszczyć urok dnia.
Ale > mniejsza z tym.

Rozumiem, ilu ludziom juz to sie mowi?
Czy wszystko w porządku?

wyraźny brak idealistów drogi Janie !

[ka_27]

Tak ...

dawać szczęście trzeba potrafić ...

[Gość: cal.....ka]

ka_27 napisał:

> Tak ...
>
> dawać szczęście trzeba potrafić ...
No tak, ale byc moze juz sie potrafi tylko brak takich odbiorcow co by to
przyjeli?

[Gość: cal.....ka]

(Szczęście znaczy się)

wyraźny brak idealistów drogi Janie !

[ka_27]

Odbiorca zawsze jest,
lecz trzeba :nadawać" do tego właściwego :-)))

brak idealistów

[Gość: cal.....ka]

ka_27 napisał:
> Odbiorca zawsze jest,
> lecz trzeba :nadawać" do tego właściwego :-)))

Czasem jest tak że ludzie robia co innego a lubia robic co innego a Ci drudzy
lubia to co Ci pierwsi robia z przymusu a nie chca i Ci drudzy tego nie
rozumieja i tak sobie idealizuja dlatego i dlatego falszywa milosc i przyjazn i
falszywe kolezenstwa powstaja
Amen

brak idealistów

[ka_27]

Dlatego też należy postępować godnie i szczerze ...

A idelaizm połaczyć z przyziemnością :-))

I nauczyć się dawać od siebie
i przyjmować to, co nam oferują,
odpowiednio to weryfikując :-)

[Gość: cal.....ka]

W idealizm trzeba wierzyc i go szukac,
natomiast to co nam oferuja przyjmowac - ale polaczyc z przyziemnoscia jesli
nie jest godne i warte zachodu.
Szczescie napewno gdzies jest, to nie tylko stan ducha.
Ja wierze w idealizm

brak idealistów

[ka_27]

Idealizm to cecha ludzi, którzy mają wnętrze ...

Szczęście jest, często na wyciągniećie ręki, na krok od nas,
ale my staliśmy sie wygodniccy i nie chcemy się "męczyć",
by to szczęście osiągnąć ...

idealizm to "wygoda"? Od kiedy?

[Gość: cal.....ka]

"Może właśnie tego chce od Ciebie Bóg
abyś szukał do Niego ciągle nowych dróg?"

[Gość: meg25]

Gość portalu: cal.....ka napisał(a):


> Szczescie napewno gdzies jest, to nie tylko stan ducha.

Myślę, że to wyłącznie stan ducha. Umiejętność bycia szczęśliwym albo się ma
albo nie, ale i wtedy można się tego po prostu nauczyć. Przewartościować swój
świat, nauczyć się patrzeć inaczej. Znam ludzi, którzy ,,nie powinni być"
szczęśliwi, a są i odwrotnie. Szczęście nie zależy od zdrowia, stanu posiadania
itd.
"Twoje szczęście jest w Tobie" :)))

Pozdrawiam
meg25

[Gość: cal.....ka]

> "Twoje szczęście jest w Tobie" :)))
>
> Pozdrawiam
> meg25
>
Teoretycznie tak. Moge Ci powiedziec trzymaj sie cieplo, chyba bedzie padac,
wez parasolke, Twoje zdrowie nie jest najgorsze, tam sa dobrzy lekarze - oni
napewno Ci pomoga.
Można to mowic i miec pogode ducha w sobie, ale czy bedzie ta osoba szczesliwa,
czy chodzilo jej o szczescie wewnetrzne czy raczej zewnetrzne wtedy? Moze ona
wolala Twoj plaszcz deszczowy żeby nie zmoknac?

[meg25]

Gość portalu: cal.....ka napisał(a):

> > "Twoje szczęście jest w Tobie" :)))
> >
> > Pozdrawiam
> > meg25
> >
> Teoretycznie tak. Moge Ci powiedziec trzymaj sie cieplo, chyba bedzie padac,
> wez parasolke, Twoje zdrowie nie jest najgorsze, tam sa dobrzy lekarze - oni
> napewno Ci pomoga.
> Można to mowic i miec pogode ducha w sobie, ale czy bedzie ta osoba
szczesliwa,
>
> czy chodzilo jej o szczescie wewnetrzne czy raczej zewnetrzne wtedy? Moze ona
> wolala Twoj plaszcz deszczowy żeby nie zmoknac?


Nie rozumiem podziału na szczęście wewnętrzne i zewnętrzne. Płaszcz
przeciwdeszczowy uchroni ją przed deszczem, ale nie przed tym co nosi w sobie.
Można moknąć i być osobą szczęśliwą, a można mieć płaszcz i użalać się nad
sobą, że nie ma się kaloszy.

pozdrawiam
meg25

[niegrzeczna]

meg25 napisała:

>>
>
> Nie rozumiem podziału na szczęście wewnętrzne i zewnętrzne. Płaszcz
> przeciwdeszczowy uchroni ją przed deszczem, ale nie przed tym co nosi w
sobie.
> Można moknąć i być osobą szczęśliwą, a można mieć płaszcz i użalać się nad
> sobą, że nie ma się kaloszy.
>
dobrze powiedziane :)

użalanie się a życie to jednak 2 sprawy.........

[cal-ineczka]

> > Nie rozumiem podziału na szczęście wewnętrzne i zewnętrzne. Płaszcz
> > przeciwdeszczowy uchroni ją przed deszczem, ale nie przed tym co nosi w
> sobie. Można moknąć i być osobą szczęśliwą, a można mieć płaszcz i użalać się
> nad sobą, że nie ma się kaloszy.

Mówisz ze to stan ducha, ale większość ludzi myli ten stan ducha z prawdziwym
szczęściem powstającym w wyniku wykonania jakiegos dzialania (czegos dobrego).
Powstaje niczym niesfałszowane szczescie, zadowolenie, satysfakcja dzięki
naszemu działaniu, w psychiatrii mowi sie "biegun nagrody" i biegun kary, ktory
skłania do działania.
Gdyby to byl tylko stan ducha, samoistne cieszenie sie zyciem za to ze sie
poprostu jest to po co pracowac, po co cokolwiek robić, przecież jest heroina -
też daje w końcu "szczęście".....

[Gość: luka]

aco jest Twoja pasja, kozo?

[delicatesca]

Gość portalu: Megi napisał(a):

> Moje szczescie to:
> moj chłopak, zdrowa rodzina, satysfakcjonujaca praca, dobre wyniki na
uczelni.
> Jestem szczesliwa.

Czyli szczescie jest czyms zewnetrznym uwarunkowane?
Dla mnie kazdy ma potencjal, niezaleznie w jakich jest warunkach.
szczescie to czyste sumienie, swiadomosc ze zyjemy w zgodzie wlasnie ze swoim
symieniem, a to z kolei daje pokoj ducha.

[Gość: cal.....ka]

> Czyli szczescie jest czyms zewnetrznym uwarunkowane?

A nie? Czy nie masz takich sytuacji ze wolalabys nie życ, nie urodzic sie niz
przechodzic przec to? Czy nigdy nie spotkało Cie tak ogromne rozczarowanie daną
sytuacją że twierdzilas - moglam być aktorką, mieszkać w Stanach i mieć innych
przyjaciól niż Ci których akurat w danym momencie spotkałaś?

[von-koza]

I właśnie dlatego mówie, że jest to kwestia podejścia. Myśle sobie, że nie
musze latać z plecakiem plastiku na koncerty jako czeczeński terrorysta.
Pozdrawiam.

Dlaczego dzielić się szczęściem trudno

[white.falcon]

Parę wpisów wyżej napisano o tym, że być szczęśliwym, a dzielić się szczęściem
z innymi jest trudno, bo ciężko jest znaleźć odbiorcę. Nie generalizowałabym
tak. Stykając się z ludźmi, pochodzącymi z innego kręgu cywilizacyjnego, niż
nasz, noszący w sobie trwały wpływ kultury chrześcijańskiej, dostrzegłam, że
poszczególne kręgi cywilizacyjne mają mniej kłopotów z tym dzieleniem się i
przyjmowaniem szczęścia. Może nadal nie wydostaliśmy się spod wpływu
sredniowiecznego pojęcia i oceny doczesnego ludzkiego życia i na dobre
stłamsiliśmy w sobie ludzką zdolność przekazywania szczęścia innym? Więcej,
podziwiamy takich ludzi, którzy bezinteresownie dzielą się szczęściem, zamiast
odbierać to jako coś najnormalniejszego pod słońcem. Jak sądzicie, co się stało
z naszymi umiejętnościami przekazywania (dawania) szczęścia innym?

Pozdrv.:)
P.S. Cieszę się, że poprzedni autor nie upatruje szczęścia w bieganiu po
koncertach z plecakiem z plastikiem. Ale skąd wiadomo, czy tamte Panie nie były
z tego powodu szczęśliwe nieszczęściem innych (bardzo egoistycznie)?

[delicatesca]

white.falcon napisała:

Wiekszosc nie daje innym szczescia bezinteresownie, bo jetw zbyt zaabsorbowana
soba, swoim szczesciem. CZesto pilnuje tego szczescie zatracajac ludzkie
wartosci, gdy inni im "zagrazaja". A wiec w wyniku gonienia za "osobistym"
szczesciem tratuje innych, ktorzy sa postrzegani jako ci zagrazajacy temu
szczesciu.

[jmx]

Ale ja myślę, że ci ludzie tak naprawdę nie są szczęśliwi i dlatego postepują w
ten sposób, tratują innych. Prawdziwie szczęśliwy człowiek o ugruntowanym
poczuciu własnej wartości, spełniony w życiu nie będzie się tak zachowywał.

[delicatesca]

jmx napisała:

> Ale ja myślę, że ci ludzie tak naprawdę nie są szczęśliwi i dlatego postepują
w
>
> ten sposób, tratują innych. Prawdziwie szczęśliwy człowiek o ugruntowanym
> poczuciu własnej wartości, spełniony w życiu nie będzie się tak zachowywał.


Zobacz np jak potrafi zakochana kobieta tratowac innych (inne), ktos
kto "pilnuje" swojego majatku. Czesto po trupach scina przeciwnika. Matka
robiaca "wszystko" dla dziecka by bylo najlepsze, a wiec podchody co do innych
matek. ale to wszystko zalezy od predyspozycji. Dobry z gruntu czlowiek nie
podejmie zlych taktyk. To zalezy od czlowieka a nie od okolicznosci.

[white.falcon]

Nie potrafimy szczęscia dawać, traktujemy to uczucie, jak nam przysługujące,
albo - że na nie trzeba zasłużyć. Pomimo tego, iż mówimy, że chcemy dać
szczęście, podzielić się nim z innymi, to jednak stawiamy siebie na pierwszym
miejscu, uzależniając bycie innych szczęśliwymi od siebie, od tego, czy ja w
danym momencie jestem szczęśliwy. Mam odczucie, że jednak, w porównaniu z
innymi kręgami kulturowymi, czymś zapłaciliśmy za swój luksus
bycia "jednostką", bycia "ja". Zapłacilismy i płacimy osamotnieniem w duchu i
uczuć. Czy nie dlatego szukamy szczęscia, goniąc za tym, co jest w zasięgu
ręki, a czego nie dostrzegamy tam, gdzie ono jest?
Pozdrv.:)

[delicatesca]

white.falcon napisała:

Znasz hierarchie Maslova? On staralm sie zdefiniowac szczescie w zaleznosci
na jakim etapie czlowiek jest

[delicatesca]

white.falcon napisała:

> szczęscia, goniąc za tym, co jest w zasięgu
> ręki, a czego nie dostrzegamy tam, gdzie ono jest?
> Pozdrv.:)

Niestety nie mamy kontroli nad szczesciem. Jestesmy na lasce roznych
okolicznosci i genow. Jezeli mowimy np ze szczescie to stan wewnetrzny, umyslu
itd to co mozna powiedziec o kims kto cierpi z powodu choroby umyslowej:
szizofreni, depresji, czy Alzheimera? Gdzie nawet lekarze sa bezsilni?
Chyba tutaj jest tragedia zycia: ze nie mamy nad nim kontroli.

[white.falcon]

delicatesca napisała:

> Chyba tutaj jest tragedia zycia: ze nie mamy nad nim kontroli.

To chyba jednak nie jest tragedia. Gdybyśmy kontrolowali stan szczęścia,
bylibyśmy notorycznie szczęśliwi i więcej nic by nam nie było potrzeba.
Skutecznie zastopowalibysmy rozwój świata (nieistotne w jakim kierunku on
idzie) i nie stworzylibysmy nawet połowy rzeczy, które stworzyliśmy. Bardzo
dobrze, że mamy szansę dążenia do osiągnięcia szczęścia według swojej
jednostkowej jego definicji, a nie dostajemy szczęścia jako należnej nam rzeczy
na tzw. "talerzyku". trudno powiedzieć czasem, kto jest szczęśliwszy, a kto
nie, bo każdy ma swoją definicję szczęścia.
Pozdrv.:)

Szczęście?

[Gość: Sergiusz]

Szczęście...
Wątek "trwa" już kilka dni, a ja od tych kilku dni
próbuję znaleźć moją odpowiedź na postawione w nim
pytanie. I nadal nie znalazłem, i nadal szukam. Chyba
warto, bo jesli nawet się tej jednej, jedynej, odpowiedzi
nie znajdzie, powstanie w głowie ileś-tam myśli które,
być może, ułatwią dążenie do tego nieuświadomionego
szczęścia?

Ktoś mówi: "wyszedłem cało z okropnego wypadku, miałem
niesamowite szczęście". Ktoś inny: "wygrałem na loterii
milion, jestem szczęściarzem". Ale jest i taki, który
powie: "mam zdrowie, obok kogoś bliskiego, na podwórku
usmiechnięte dzieci, jestem szczęśliwym człowiekiem". Kto
z nich jest szczęśliwy? Być może wszyscy, być może nikt.
Być może szcześciarzowi od loterii brakuje szczęścia
"codzienniego", a być może człowiek który ma wokół siebie
kochane istoty przez większość dnia gryzie się tym, jak
im zapewnić codzieny byt...

Może jest tak, że naprawdę szczęśliwy człowiek... po
prostu nie wie, że jest szczęśliwy?. Może szczęście jest
wtedy, kiedy nie trzeba go szukać? Może szczęście jest
wtedy, kiedy można powiedzieć: "cieszę się z tego, że po
prostu jestem"?
JA się cieszę z tego, że jestem, że żyję, że
prawdopodobnie jutro też żył będę. Czy wobec tego jestem
szczęśliwy? Nie wiem.

Hm... a może nie da się "po prostu" być szczęśliwym,
zawsze i wszędzie? Może szczeście to tylko piękne
("szczęśliwe") chwile? Może szczęśliwy jest ten, kto ma
ich dużo?

Tyle pytań...

***
"Im bardziej (Puchatek) zaglądał do środka, tym bardziej
Prosiaczka tam nie było."
("Chatka Puchatka")
***

MS.

[white.falcon]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> ***
> "Im bardziej (Puchatek) zaglądał do środka, tym bardziej
> Prosiaczka tam nie było."
> ("Chatka Puchatka")
> ***
>
> MS.
>
Dziękuję MS.:) - to jedna z najpiękniejszych definicji-nie-definicji szczęścia.
Dlaczego? Bo wykracza poza pokazaną przez nas przyziemność i pokazane przez
nas "bujanie w obłokach", poza filozofię "sobie, a muzom" (którą nota bene
uwielbiam uprawiać) i poza zwątpienie, cechujące niektórych z nas. Czy jeszcze
ktoś ma swoją definicję szczęścia?:)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[Gość: Sergiusz]

A może szczęście zaczyna się wtedy, kiedy się akceptuje samego siebie?

MS

[white.falcon]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> A może szczęście zaczyna się wtedy, kiedy się akceptuje samego siebie?
>
> MS

To chyba jeden ze składników szczęścia, chyba jeden z głównych. Trudno by było
nie akceptując siebie, doszukiwać się szczęścia w otaczającym świecie. Jeżeli
opakowanie jest puste, to świat zewnętrzny nie wypełni go.

Pozdrv.:)

a może jeszcze , gdy....

[sunrise1]

umiemy dawać siebie innym ...


******


Pewna bardzo młodziutka chmurka ( lecz jak wiadomo życie chmur jest krótkie i
ulotne) po raz piewrwszy płynęła po niebie w towarzystwie innych puczahtych
chmur o różnych kształtach.
Kiedy znalazły się nad ogromną pustynią Saharą, bardziej doświadczone chmury
poganiały ją:
- Prędko! Prędko ! Jeśli się tutaj zatrzymasz jestes zgubiona!
Chmurka była jednak bardzo ciekawska, jak wszyscy młodzi, i odpłynęła na skraj
całej grupy, podobnej do stadka rozproszonych owiec.
- Co robisz ? Ruszaj się- zgromił ją wiatr.
Lecz chmurka ujrzała już wydmy ze złotego piasku i ten widok ją zafascynował.
Wydmy wydawały się jej być złotymi obłokami pieszczonymi przez wiatr.
Jedna z nich uśmiechnęła się.
- Witaj!- pozdrowiła grzecznie chmurkę.
Była to bardzo ładna, mała wydma, zaledwie ukształtowana przez wiatr, który
szarpał wciąż jej błyszczące włosy.
- Cześć ! Nazywam się Ola- przedstawiła się chmurka.
- A ja Una- odparła wydma.
- Jak Ci się tutaj wiedzie ?
- No cóż...Słońce i wiatr. Jest trochę gorąco, ale jakoś sobie radzimy. A jak
Ty żyjesz ?
- Słońce i wiatr- wielki wyścig na niebie.
-MOje życie jest bardzo krótkie. Kiedy powróci wielki wiatr na pewno zniknę.
- Przykro Ci , prawda ?
- Trochę. Wydaje mi się, ze jestem całkiem bezużyteczna.
-Ja takze wkrótce przemienie się w deszcz i spadnę na ziemię.
Wydma wahała się przez chwilę , a potem spytała :
- Czy wiesz, ze deszcz nazywamy Rajem ?
- Nie wiedziałam, ze jestem taka ważna- zaśmiała sie chmurka.
- Słyszałam opowieści o deszczu od niektorych starych wydm. Podobno jest on
bardzo piękny. Po deszczu okrywamy się czymś , co nazywa się trawa i kwiaty.
- Tak, to prawda. Widziałam to.
- Ja prawdopodobnie nigdy tego nie ujrzę- stwierdziła ze smutkiem wydma.
Chmurka chwilę zastanawiała się, a potem rzekła:
- Ja też przecież mogłabym zamienić się w deszcz...
- Ale wtedy umrzesz...
- Za to Ty zakwiyniesz- powiedziała chmurka i zamieniła się w deszczyk tęczowo
lśniący na słońcu.
Następnego dnia małą wydmę pokryły kwiaty.


*****

Może dajac więcej szcześcia, można samamu osiągnąć stan przybliżony do tego, o
czym mówmimy ...


z:)))

[white.falcon]

Bardzo piękne opowiadanie.:)
Rzeczywiście, pokonując siebie i dając innym "podarunek" dobra sami stajemy się
szczęśliwsi. Czasem jednak trudno przekroczyć swoje egoistyczne "ja" i dać to
dobro. Ale, jeżeli zrobi się tak jeden raz, to będzie się dawać
takie "podarunki' ciągle. To jest wciągające.:)
Pozdr.:)

[sunrise1]

white.falcon napisała:

> szczęśliwsi. Czasem jednak trudno przekroczyć swoje egoistyczne "ja" i dać to
> dobro. Ale, jeżeli zrobi się tak jeden raz, to będzie się dawać
> takie "podarunki' ciągle. To jest wciągające.:)
> Pozdr.:)


Zgadzam się . Zreszta już kiedyś pisałam na ten temat, że wszyscy w wiekszym
lub mniejszym stopniu jesteśmy egoistami, ale....ten pierwszy raz jezt bardzo
ważny, chocby po to aby zobaczyć, a może nawet przekonać się , ze możemy być
inni.


z:)))

Przekroczyć siebie...

[white.falcon]

sunrise1 napisała:

>
> Zgadzam się . Zreszta już kiedyś pisałam na ten temat, że wszyscy w wiekszym
> lub mniejszym stopniu jesteśmy egoistami, ale....ten pierwszy raz jezt bardzo
> ważny, chocby po to aby zobaczyć, a może nawet przekonać się , ze możemy być
> inni.
> z:)))

Bo przekroczenie siebie można porównać do takiego swoistego skoku z piskiem w
duszy: "Banzai". Ryzykuje się bowiem utratę wielu rzeczy, ryzykuje się nawet
popadnięcie w ostracyzm otoczenia. Tyle, że te rzeczy stracone, o dziwo, z
perspektywy wykonanego skoku, okazują sie małowartościowymi, albo wręcz
niegodnymi uwagi rzeczami. Szkoda, że o tym się wie dopiero po wykonaniu
takiego skoku, a nie przed. Ludzie by częściej skakali, a się nie bali.:)
Pozdrv.:)

[jmx]

A może szczęście zaczyna się wtedy gdy widzimy, że ktoś nas akceptuje?
:-)))

[white.falcon]

jmx napisała:

> A może szczęście zaczyna się wtedy gdy widzimy, że ktoś nas akceptuje?
> :-)))
>
Chyba zaczyna się od akceptacji najpierw siebie, jako osoby.:)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Szczęście zaczyna się wówczas, gdy mamy je z kim dzielić :-)))

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Szczęście zaczyna się wówczas, gdy mamy je z kim dzielić :-)))

I rozumiemy to szczęscie w podobny sposób.:)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Wspólna płaszcyzna porozumienia :-)

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Wspólna płaszcyzna porozumienia :-)

A w jaki inny sposób można się porozumieć? :)
Pozdrv.:)

[ka_27]

Niewerbalny :-P
Pozazmysłowy :-)))

> ka_27 napisał:
>
> > Wspólna płaszcyzna porozumienia :-)
>
> A w jaki inny sposób można się porozumieć? :)
> Pozdrv.:)

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Niewerbalny :-P
> Pozazmysłowy :-)))
>
Masz na myśli - telepatię? ;)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Mam na myśli umiejętność odczytania Sygnałów :-)))

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Mam na myśli umiejętność odczytania Sygnałów :-)))

Sygnały tez powinny to miec do siebie, że powinny być nadawane czytelnie.:)
Pozdrv.:)

[jmx]

W Gdyni jest szkoła dla nawigatorów....
;-)))

[white.falcon]

jmx napisała:

>
> W Gdyni jest szkoła dla nawigatorów....
> ;-)))

Sokołek z racji bycia sokołem ma opanowaną zdolność nawigacji, inaczej by się
zaplatał i zleciałby w dół, boleśnie waląc dziobem o ziemię. Nic tak nie
przywraca ku rzeczywistości, jak dobra styczność z podłożem ziemskim. ;)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Toż napisałem wyżej!
Sygnały są czytelne, lecz trzeba UMIEC je odczytać ...

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Toż napisałem wyżej!
> Sygnały są czytelne, lecz trzeba UMIEC je odczytać ...

Byleby nie ulec pokusie nadinterpretacji.:)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Ten, kto nie musi, nie ulega pokusie nadinterpretacji ... :-)

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Ten, kto nie musi, nie ulega pokusie nadinterpretacji ... :-)

Nadinterpretacja nie jest pokusą. Kusić może coś, co jest do skuszenia się, a
nadinterpretacja nie należy do rzeczy kuszących.:)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Tylko kuszenie powoduje chęć nadinterpretacji ...

Zwłaszcza, jak się patrzy przez lunetę na Marsa lub Wenus :-P

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Tylko kuszenie powoduje chęć nadinterpretacji ...
>
> Zwłaszcza, jak się patrzy przez lunetę na Marsa lub Wenus :-P

Sokół nie zadziera łebka ku gwiazdom (planetom), bo choć mrugają zachęcająco,
to są zimne, nieprzystępne i tam nic nie ma. Sokół poruszać się stara po znanej
mu płaszczyźnie, w tym słownej.:)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Wzrok Sokółki obejmuje cała przestrzeń
i jej umysł winien być otwarty na wszystkie zjawiska :-)

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Wzrok Sokółki obejmuje cała przestrzeń
> i jej umysł winien być otwarty na wszystkie zjawiska :-)

Staram się tedyż, staram się, lecz czasem coś umyka z chyżością królika.:) Tak
jak nieteoretyczne Szczęście.;)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Nie o to chodzi, by złapać królika, lecz by gonić go ... :-)))

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Nie o to chodzi, by złapać królika, lecz by gonić go ... :-)))

Lepiej mieć królika w zaczarowanym cylindrze.;) Wieczna pogoń za królikiem może
okazać się w rzeczywistości ucieczka przed sobą.:)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Ale jak się powie: hokus pokus i sięgnie się do zaczarowanego cylindra, to
można wyciągnąć zupełnie coś innego :-)))

A ucieka ten, kto boi się samego siebie ...

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Ale jak się powie: hokus pokus i sięgnie się do zaczarowanego cylindra, to
> można wyciągnąć zupełnie coś innego :-)))

Zapewne ciekawszego. I być mile zaskoczoną.:)

> A ucieka ten, kto boi się samego siebie ...

Szukać, a uciekać (gonić) to nie to samo. Szuka się by znaleźć, a goni się, by
złapać i mieć. Różnica pomiędzy "znaleźć", a "mieć" (posiadać) jest dość duża.:)
Pozdrv.:)

[sunrise1]

white.falcon napisała:

> ka_27 napisał:
>
> > Ale jak się powie: hokus pokus i sięgnie się do zaczarowanego cylindra, to
>
> > można wyciągnąć zupełnie coś innego :-)))
>
> Zapewne ciekawszego. I być mile zaskoczoną.:)
>
> > A ucieka ten, kto boi się samego siebie ...
>
> Szukać, a uciekać (gonić) to nie to samo. Szuka się by znaleźć, a goni się,
by
> złapać i mieć. Różnica pomiędzy "znaleźć", a "mieć" (posiadać) jest dość
duża.:
> )
Hmmm, a czy nie można szukac po to by zatrzymać, po to by mieć.
Wszystko zależy od interpretacji i zamiarów ( również tych niewidocznych gołym
okiem :)

z:)))

[white.falcon]

sunrise1 napisała:
> Hmmm, a czy nie można szukac po to by zatrzymać, po to by mieć.
> Wszystko zależy od interpretacji i zamiarów ( również tych niewidocznych
gołym okiem :)
>
> z:)))
I tak wyjdzie szydło z worka w praniu. ;)
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Szydło zawsze wyjdzie, jeśli ma ku temu warunki :-)))

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Szydło zawsze wyjdzie, jeśli ma ku temu warunki :-)))

No i wyszło - we wpisie poniżej.:(
Pozdrv.:)

olejne pytanie

[ka_27]

Po co tak komplikować?
Bywają prostsze rozwiaązania :-)))


By mieć, trzeba znaleźć :-)))

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Po co tak komplikować?
> Bywają prostsze rozwiaązania :-)))
> By mieć, trzeba znaleźć :-)))

By być (z kimś) trzeba znaleźć. :) Nie mieć. Mieć można dom, pieniądze,
książki, rozum, ale nie innego Człowieka!!!!
P.S. A miałam iść spać i tylko z ciekawości zajrzeć.:(
Pozdrv.:)

kolejne pytanie

[ka_27]

By z kimś przemierzać Życie,
należy go znaleźć, by go mieć przy sobie, a nie posiadać :-)

Dobrze, ze zajrzałaś, jest mi miło :-)))

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> By z kimś przemierzać Życie,
> należy go znaleźć, by go mieć przy sobie, a nie posiadać :-)
>
> Dobrze, ze zajrzałaś, jest mi miło :-)))

Upieram się przy stwierdzeniu "by z nim być", a nie mieć.:)
Mi też, ale zaraz pójdę spać, bo jutro do roboty.
Pozdrv.:)

kolejne pytanie

[ka_27]

By go mieć jest równoznaczne z byciem z nim :-)))

Dobranoc Sokółko:)

Wysokich lotów
i bystrego spojrzenia :-)))

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> By go mieć jest równoznaczne z byciem z nim :-)))
>
> Dobranoc Sokółko:)
>
> Wysokich lotów
> i bystrego spojrzenia :-)))

I tak będę upierać się przy swojej interpretacji.:)
Dobranoc i miłych snów.:)
Pozdrv.:)

kolejne pytanie

[ka_27]

A gdzie Twoja sztuka kompromisu? :-)

Pięknych snów Sokółko:)

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> A gdzie Twoja sztuka kompromisu? :-)
>
> Pięknych snów Sokółko:)

Za piękne sny dziekuję. Dzień też niezły - nie narzekam.:)
A sztuka kompromisu polega też na jej gubieniu czas od czasu. ;)
Pozdrv.:)

kolejne pytanie

[ka_27]

:-)

Dobrą Sztuką się żongluje,
raz się ją wykorzystuje,
a dwa, odrzucić ją mozemy,
żeby życie nabrało twórczej weny :)

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> :-)
>
> Dobrą Sztuką się żongluje,
> raz się ją wykorzystuje,
> a dwa, odrzucić ją mozemy,
> żeby życie nabrało twórczej weny :)

:)

Byle nie zapłacić zbyt dużej ceny,
Za przerost scenicznej weny.:)
Pozdrv.:)

kolejne pytanie

[ka_27]

Zongler dobry, doskonały,
wie dobrze, że cały
wic polega na tym,
żeby nie przedobrzyć sprawy :-)

Wszystko w ramach mocnych trzyma,
wie co z gustem i ze smakiem,
odpowiednio sobie poczynia,
by cenę odpowiednią utrzymać :-)

Dzieńdobry Sokółko:)

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Zongler dobry, doskonały,
> wie dobrze, że cały
> wic polega na tym,
> żeby nie przedobrzyć sprawy :-)
>
> Wszystko w ramach mocnych trzyma,
> wie co z gustem i ze smakiem,
> odpowiednio sobie poczynia,
> by cenę odpowiednią utrzymać :-)
>
> Dzieńdobry Sokółko:)

Witam, ale z tym powitaniem - na następny dzień:)

Gdy żongluje nami człowiek,
Bycie piłką nie jest proste
Nim rozróżnisz wszystkie triki,
Wylądujesz, gdzie? Pod mostem.

Pozdrv.:)

kolejne pytanie

[ka_27]

Dzieńdobry Sokółko:)
co szybujesz po przestworzach Życia :-)

I sympatycznego wieczoru :)

Człowiek do człowieka
bliskiego sobie bardzo,
z żonglowaniem winien uważać,
tam gdzie trzeba triki powie,
gdy konieczne rękę poda,
zawsze służyć będzie dłonią,
którą poda,
gdy potrzeba ... :-)

[white.falcon]

ka_27 napisał:

> Dzieńdobry Sokółko:)
> co szybujesz po przestworzach Życia :-)
>
> I sympatycznego wieczoru :)
>
> Człowiek do człowieka
> bliskiego sobie bardzo,
> z żonglowaniem winien uważać,
> tam gdzie trzeba triki powie,
> gdy konieczne rękę poda,
> zawsze służyć będzie dłonią,
> którą poda,
> gdy potrzeba ... :-)

Pozdrawiam również na dzień dzisiejszy i jutrzejszy.:) Macham skrzydełkiem z
moich przestworzy.:)

Życie potrafi rozpruć każdy wiersz,
Ostrzem nożyczek przecinając słowa,
I wysztukować inny nowy sens,
Związując nitką w węzły je od nowa.

Z dobroci wypruć serce, które już
bez uczuć innych się zamienia w twardy granit,
I przeinaczyć brzmienie różnych słów
Nie w krwawe rany zamieniając - w skośne szramy.

Potrafi rozciąć każdą trwałą piękną nić,
Nie pozbawiając siebie lecz nadziei,
Dlatego ludzie czasem nie potrafią wierzyć, żyć,
Dlatego czasem dusza zimnem wieje.

Związane nitki natchnie słowem złym,
Czarodziej, który innych tylko rani
Nie będzie cudów - kolor świata znikł
W popioły zamieniając, wszystko na nic.

Nadzieja, wiara, miłość - legną w pył,
Przyszłości nie ma, bo nie widać nieba,
I człowiek myśli, że głupiutkim był
Ufając, wierząc - może tak i trzeba?!

Pozdrv.:)

kolejne pytanie

[ka_27]

Dobrywieczór na dziś :-)
I Dzieńdobry na jutro Sokółko:)

Wiesz, na czym polega TEN problem?
Polega na tym,
że niektórzy nie dopuszczają do siebie czegokolwiek,
co jest związane z tzw. prozą życia ...
Chcą żyć nirwaną ...
Stad biorą się nasze przykre doświadczenia ...

A przecież można ze sobą porozmawiać,
a nie tylko do siebie mówić ...
Przeciez można ze sobą życ,
a nie tylko być koło siebie ...
Przeciez można razem coś robic,
a nie tylko robić samodzielnie ...
Należy dobierać starannie słowa,
a nie tylko znać trudne wyrazy ...

Kto słowem szafuje,
nie mając w tym celu,
ten duszy swej już nie ma,
w matni swej się rzuca,
za swoje przeżycia
rani bliskie jej osoby,
tak się nazywa
irracjonalna zemsta,
za swe doświadczenie,
co w jego życiu były ....

[jmx]

white.falcon napisała:

> ka_27 napisał:
>
> > Wspólna płaszcyzna porozumienia :-)
>
> A w jaki inny sposób można się porozumieć? :)
> Pozdrv.:)

A Wspólna Płaszczyzna to Dialog a nie Monolog a ten kto nie umie Rozmawiać
jest Niedojrzały..... Ka_27 - zmień płytę bo to juz staje się nudne - nie muszę
czytać Twoich postów by wiedzieć co w nich jest napisane.



Do Falcon - ja myslę, ze to jest system naczyń połączonych - jesli nawet
akceptujemy siebie ale zauważamy, że nas nie akceptują - zaczynamy mysleć., że
coś z nami jest nie tak jak być powinno. Nie mówię, czy to dobrze czy źle - ale
tak się dzieje. Ale treż gdy nie ma w nas zgody na to jakimi jesteśmy ludźmi
nie uwierzymy, że ktoś może nas akceptować. No i kółeczko się zamyka...
Dzielić się szczęściem - to piękna cecha ale jak dzielić się czymś czego się
nie posiada? Jeśli nas nie nauczono kochać - siebie i innych ludzi - nie
będziemy umieli się tym dzielić.

[white.falcon]

jmx napisała:

> Do Falcon - ja myslę, ze to jest system naczyń połączonych - jesli nawet
> akceptujemy siebie ale zauważamy, że nas nie akceptują - zaczynamy mysleć.,
że
> coś z nami jest nie tak jak być powinno. Nie mówię, czy to dobrze czy źle -
ale
>
> tak się dzieje. Ale treż gdy nie ma w nas zgody na to jakimi jesteśmy ludźmi
> nie uwierzymy, że ktoś może nas akceptować. No i kółeczko się zamyka...
> Dzielić się szczęściem - to piękna cecha ale jak dzielić się czymś czego się
> nie posiada? Jeśli nas nie nauczono kochać - siebie i innych ludzi - nie
> będziemy umieli się tym dzielić.
>
Zgadzam się jmx.:) Ale nigdy nie jest zbyt późno, by nauczyć się kochać, choć
nas tego nie nauczono.:)

W kwestii akceptacji zaś - jeżeli jesteśmy przez kogos nie akceptowani dlatego,
że tak komuś się wydaje, najlepiej zweryfikować to "niepodobanie się"
wewnętrznie i w sposób rozumowy dojść do wniosku, po czyjej stronie leży racja,
bo moze po naszej.
Pozdrv.:)

Kolejne pytanie

[ka_27]

Właśnie demonstrujesz, co jest monologiem, a co dialogiem, jmx:)

[jmx]

"Jak Cię czytają tak Cię piszą"

Kolejne pytanie

[ka_27]

Kieruj się intuicją, nie reklamą ...

[jmx]

??? Jaka reklama? Czytam co piszesz i wyciągam wnioski na temat Twojej osoby.
Jakie - juz napisałam powyżej.

Kolejne pytanie

[ka_27]

Jmx:)

Ja też nie rozumiem, po co nadal mnie czytasz, jeżeli już wyciągnęłaś wnioski???

[jmx]

Ulegam złudnej pokusie, że znajdę w Twoich postach coś co pozwoli zmienić mi
zdanie.

Kolejne pytanie

[ka_27]

Nie ulegaj pokusom :-P
Jeśli masz już założenie, to trudno będzie Ci je zmienić :-)))

[jmx]

ka_27 napisał:

> Nie ulegaj pokusom :-P
> Jeśli masz już założenie, to trudno będzie Ci je zmienić :-)))
To mnie przekonaj, że jest inaczej, że jestem w błędzie.

Dyskusja wg mnie nie polega na tym, że nawzajem sobie kadzimy a jak ktoś mówi
coś z czym się nie zgadzamy to się obrażamy.

Kolejne pytanie

[ka_27]

To musisz chcieć się dać przekonać jmx:)
A mam wrażenie, że niekoniecznie tego chcesz ...
Mogę mieć tylko nadzieję, że się mylę.

Dyskusja to dyskusja i nic poza tymi ramami.

Kolejne pytanie

[jmx]

Gdybym nie chciała to bym nie rozmawiała na ten temat. Powiedziałabym co myślę
i uznała to za prawdę objawioną, bezdyskusyjną inaczej mówiąc.
Będą argumenty/czyny - będzie i moja zmiana przekonań.

Kolejne pytanie

[ka_27]

Obiecanki, cacamki :-P

Kolejne pytanie

[jmx]

ka_27 napisał:

> Obiecanki, cacamki :-P
Ciekawe co Freud by powiedział na tę literówkę ;-))

Jestem niewiernym Tomaszem: póki nie zobaczę - nie uwierzę.

Kolejne pytanie

[ka_27]

Literówki po dwóch butelkach wina się zdarzają :-P

A co chcesz ujrzeć jmx:) :-))))

[jmx]

To może czas do łózia?

Zajrzałam sobie na towarzyskie.... no cóż - nie takie rzeczy w Twoim wykonaniu
chciałabym oglądać.

Kolejne pytanie

[ka_27]

Nie będę zniżał się do poziomu mario netki.
A powinnaś rozejrzeć się dokładniej :-))))

Kolejne pytanie

[jmx]

Nie? Już to zrobiłeś.
Staram sie patrzeć tak najdokładniej jak tylko potrafię...

Kolejne pytanie

[ka_27]

Czy Ty potrafisz zauważyć różnicę pomiędzy Kotem i kotem?
Bo moim zdaniem różnica jest znaczna.
Nie muszę chamsko odpowiadać na chamskie zaczepki :-)
Nie muszę prywatności wynosić na forum.

[jmx]

Nie musisz ale to robisz - co z tego, że nie używasz przekleństw.
Nie znam was, nie znam ludzi z towarzyskiego - patrzę na to zupełnie bez
emocji, chłodnym okiem. I nie podoba mi sie to co tam widzę.
A Mario - skoro zna Cię prywatnie - może ma jakiś powód by sie zachowywać w ten
sposób?

Kolejne pytanie

[ka_27]

Mario netka nigdy nie widział mnie w życiu na oczy ...
No cóż ... znudziło mi się nadstawiać drugi policzek,
aż taki dobry i słodki nie jestem, choć niektórym się tak zdaje ...

[jmx]

Nie trzeba kogoś widzieć by go znać...

Cóż, wg mnie, nic nie dzieje się bez przyczyny.

Kolejne pytanie

[ka_27]

Jmx:)
sorki, ale myślę, że dosyć już wynoszenia tych brudów na forum publiczne, to w
końcu sa prywatne sprawy ludzi. Moja cierpliwość też ma swoje granice ...
I nie znając sprawy od podszewki, nie zajmuj stanowiska i nikogo nie oceniaj.

Pozdrawiam :-)

[jmx]

Nie oceniam ludzi, tylko to co i o czym piszą.
Gdyby nie napisali - nie byłoby "sprawy".

Dobranoc :-)

Kolejne pytanie

[ka_27]

To dlaczego oceniłaś mnie?

W myśl zasady: łam zasady? :-)

Gdybyś Ty nie również nie pisała, nie byłoby "sprawy"

Dobrej nocy jmx:)


jmx napisała:

>
> Nie oceniam ludzi, tylko to co i o czym piszą.
> Gdyby nie napisali - nie byłoby "sprawy".
>
> Dobranoc :-)
>

[jmx]

Nie oceniałam Ciebie, widać źle to odebrałeś.
Komentowanie czegoś tworzy "sprawę" - no jeśli tak to już siedzę cicho.

Teraz to już naprawdę dobranoc :-)

Kolejne pytanie

[ka_27]

jmx:)

Dobrej nocy, śpij spokojnie.

Pół żartem

[Gość: Sergiusz]

Wolałbym je łączyć, niż dzielić...

;-)

MS.

[white.falcon]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> Wolałbym je łączyć, niż dzielić...
>
> ;-)
>
> MS.

Mozna też na cały świat powielić.;)
Pozdrv.:)

Jeszcze jedno

[Gość: Sergiusz]

A może, gdy widzimy że ktoś nas akceptuje, zaczynamy akceptować siebie?

A może szczęście to połączenie tych dwóch akceptacji?

:-))

MS.

[white.falcon]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> A może, gdy widzimy że ktoś nas akceptuje, zaczynamy akceptować siebie?
>
> A może szczęście to połączenie tych dwóch akceptacji?
>
> :-))
>
> MS.

Wydaje mi sie, że nie jest tak w zupełności. Jeżeli akceptację siebie budować
na gruncie akceptacji nas przez innych, to gdy przestaniemy być przez innych
akceptowani z im tylko znanych powodów, ma runąć nasz świat?

Pozdrv.:)

[Gość: Sergiusz]

Masz rację, widzę że wyraziłem się zbyt "treściwie". Nie myślałem o budowaniu akceptacji siebie wyłącznie na fundamentach cudzej akceptacji.
Myślę, że czując cudzą akceptację, łatwiej jest dostrzec w sobie cechy pozytywne i samemu siebie polubić.

MS.

[white.falcon]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> Myślę, że czując cudzą akceptację, łatwiej jest dostrzec w sobie cechy
pozytywn
> e i samemu siebie polubić.
>
> MS.

Ale, czy do tego, by siebie polubić potrzebna nam jest akceptacja innych? Może
akceptując siebie tylko umacniamy się w tej akceptacji poprzez akceptację
innych?

Pozdrv.:)

[jmx]

W niektórych przypadkach jest niezbędna. A cała historia z akceptacją/brakiem
akceptacji zaczyna się już w dzieciństwie. Rodzice to pierwsze osoby,
które "uczą nas" akceptacji. Jesli nie dostaniemu tego uczucia od rodziców
szukamy go w innych ludziach....

[white.falcon]

jmx napisała:
>
> W niektórych przypadkach jest niezbędna. A cała historia z akceptacją/brakiem
> akceptacji zaczyna się już w dzieciństwie. Rodzice to pierwsze osoby,
> które "uczą nas" akceptacji. Jesli nie dostaniemu tego uczucia od rodziców
> szukamy go w innych ludziach....
>
I to już zależy od przysłowiowego "łutu" szczęścia, czy trafi sie na osobę,
która pomoże nam się "ulepić" na dobre. Mozna bowiem trafić jeszcze gorzej - na
osobę złudnie akceptująca, mamiącą czymś, co akceptacją nie jest.
Pozdrv.:)

[sunrise1]

W ten oto sposób przechodzimy nieco od tematu szczęścia do tematu akceptacji,
która jak skonkludowaliście wcześniej ma jakieś powiązania ze szczęściem, ale
nim nie jest.
Nawiazując do tego, co powiedziała jmx ,aceptacji uczą nas już od najmłodszych
lat rodzice, jeśli tego brak, szukamy jej później gdzieś indziej, albo też
utwierdzamy się , czasami BARDZO różnymi sposobami w swojej wartości.Jamimo, że
nigdy nie akceptowana przez ojca umiałam siebie polubić i przyjąć taką, jaką
jestem. Jestem też akceptowana przez innych, a mimo to nie czuję
się szczęśliwa.
Wymagam od innych i od życia tyle ile od siebie, nie jestem zachłanna, ni
zaborcza na wszelkie dobro tego świata. Jedanak czegoś mi brak....
Myślę, ze jak wielu przed nami " filozofom " pozostaną tylko dyskusje i
domniemania na temat pojęcia " szczęścia "

z:)))

[jmx]

Wiesz.... z boku to czasem inaczej może wyglądać...

Akceptacja

[white.falcon]

Nawiązując do poprzednich wątków... Czym dla Was jest akceptacja? Akceptacja
siebie i innych? Czy akceptacja Was przez innych jest na tyle ważna, że dacie
się za nią "pokroić na plasterki"? Czy też akceptacja polega na stworzeniu
swojego "ja" w ten sposób, by nie urażając nikogo, zachować siebie, akceptując
innych w ich akceptacji siebie? Jak widzicie tę kwestię?

Pozdrv.:)

[jmx]

white.falcon napisała:

> Nawiązując do poprzednich wątków... Czym dla Was jest akceptacja? Akceptacja
> siebie i innych? Czy akceptacja Was przez innych jest na tyle ważna, że dacie
> się za nią "pokroić na plasterki"? Czy też akceptacja polega na stworzeniu
> swojego "ja" w ten sposób, by nie urażając nikogo, zachować siebie,
akceptując
> innych w ich akceptacji siebie? Jak widzicie tę kwestię?
>
> Pozdrv.:)


Ale namieszałaś :-)))

Akceptacja = ktoś akceptuje mnie taką jaką jestem, nie chce mnie na siłę
zmieniać, urabiać "na obraz i podobieństwo".
A "krajanie w plasterki" to zatracanie siebie, swojego "ja" na rzecz innych. I
nie ma nic wspólnego z prawdziwą akceptacją.
Tak to widzę :-)

[delicatesca]

Co szczescia ze czlowiek jes szczesliwy kgy sie dzieli z innymi co to powiecie
o pustelnikach, i mnichach ktorzy latami sa sami ze soba, doswiadczajac ekstazy?

A akceptacja jest trudna jezeli bedziemy sie caly czas porownywac do innych,
trzeba byc swiadomym swojej innosci oryginalnosci. POwinno sie cenic wlasnie
swoja niepowtarzalnosc. Tak jak jablko nie jest lepsze od gruszki, tylko inne.

[jmx]

A kto tu mówi o porównywaniu się? Właśnie o to chodzi by ktoś tę inność
zaakceptował, polubił.

A pustelnicy - może to fenomen - to, że ktoś jest fizycznie sam nie oznacza, że
czuje się samotny (i nieszczęśliwy z tego powodu). A być może rozwiązaniem tej
zagadki jest fakt, że oni sami wybrali taki tryb życia.

[delicatesca]

Mysle ze wszystko sie sprowadza do tego ze szczescie to cos bezwarunkowego.
To stan umyslu, pokoj ducha.

[cal-ineczka]

> Mysle ze wszystko sie sprowadza do tego ze szczescie to cos bezwarunkowego.
> To stan umyslu, pokoj ducha.

Gdyby tak wiekszosc myslala wszyscy braliby heroine

Akceptacja heroiny?

[Gość: Sergiusz]

"Większość" to nie "wszyscy", więc dlaczegóż mieliby heroinę brać wszyscy?
No chyba żeby większość przegłosowała taki ukaz w Sejmie...

;-)

MS.

[Gość: cal.....ka]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> "Większość" to nie "wszyscy", więc dlaczegóż mieliby heroinę brać wszyscy?
> No chyba żeby większość przegłosowała taki ukaz w Sejmie...

Wiekszosc sejmu tez jest przeciez falszywie "szczesliwa", moze, kto wie?

Akceptacja - sedno rzeczy

[Gość: Sergiusz]

"Krajanie się na plasterki" za cudzą akceptację to absurd, zaprzeczenie słowa "akceptacja". Akceptować można coś, co *jest*, a nie coś co się *staje* "na obraz i podobieństwo".
Nie, w żadnym wypadku nie dam siebie "urobić" po to, by zostać zaakceptowanym. Czyjąś akceptację traktuję jako dar, jako piękną niespodziankę, jako coś mi nieoczekiwanie ofiarowanego. Uważam, że o akceptację należy dbać, ale o nią nie zabiegać (znaczenie tych dwóch słów jest znacząco różne).
Czy to znaczy, że jestem jak mur, jak skała i mówię: "bierz mnie, jakim jestem, albo się odczep"? Nie. Jeśli ktoś mnie generalnie akceptuje, ale coś mu we mnie nie odpowiada, denerwuje, drażni - zastanawiam się nad tym, rozważam czy może jednak nie ma racji, zastanawiam się czy nie warto skorygować swioch słów i zachowań. Nie uczynię tego "dla" kogoś, kto mnie odrzuca.

Myślę, że akceptacja to rzecz nadzwyczajnie cenna i, jednak, nieczęsta. Myślę też, że jest absolutną, fundamentalną, podstawą bliskiej znajomości, przyjaźni, miłości. Myślę, że rozpad większości związków między ludźmi bierze się z braku lub zaniku akceptacji drugiej strony - takiej, jak ona po prostu jest.

MS.

[delicatesca]

czyli bezwarunkowy pokoj ducha. Akceptacja jest bezwarunkowa, nie uzalezniona
od otoczenia, swiadomosc swojej absolutnej wartosci, a nie w porownaniu do
innyc.

[jmx]

"Świadomość swojej absolutnej wartości" - czy to aby nie prowadzi do pychy?
Trzeba mieć wrażliwość i wyczucie - kiedy i dlaczego można coś zmienić co
przeszkadza w kontakatach z innymi a kiedy pójście na kompromis jest już
zaprzeczeniem własnych wartości i swojego "ja".

[Gość: Sergiusz]

Jeśli to Twoje zdanie - uznaję je, masz do niego prawo.Jeśli jednak to miało być uzupełnienie mojej wypowiedzi - zgłaszam sprzeciw. Nie napisałem o poczuciu własnej >>bezwzględnej<< wartości - coś takiego to zapatrzenie w siebie, zarozumialstwo, pycha. Czyli raczej nieładne cechy.

Myślę, że nie należy mylić dwóch rzeczy:

- poczucia własnej wartości (ze świadomością swoich niedoskonałości),
- posiadania pewnych podstawowych, fundamentalnych zasad

ze "świętym" przekonaniem o swojej absolutnej wartości i nieomylności.

MS.

[white.falcon]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> Myślę, że nie należy mylić dwóch rzeczy:
>
> - poczucia własnej wartości (ze świadomością swoich niedoskonałości),

Dodałabym, z równoczesnym uwzględnieniem tego, iż inni posiadają taką samą
wartość, niezaleznie od tego, na ile nam się wydają być niedoskonałymi,

> - posiadania pewnych podstawowych, fundamentalnych zasad ze "świętym"
przekonaniem o swojej absolutnej wartości i nieomylności.

oraz "urabianiem" innych, bądź dążeniem do tego, gdyz wszyscy są omylni, tylko
nie ja.

> MS.
>
Trochę bym uzupełniła te dwie rzeczy o dodatkowe elementy uściślające.
Pozdrv.:)

[delicatesca]

Tutaj niestety nastapilo nieporozumienie.
Absolutna wartosc w innym jezyku znaczy co innego niz tak jak to napisaliscie
po polsku. Nie ma nic wspolnego z tym co Sergiusz napisal.

???

[Gość: Sergiusz]

Nic nie rozumiem...
Zulu - Gula?

;-))

MS.

[Gość: cal.....ka]

> Nic nie rozumiem...
> Zulu - Gula?

Tata a Sergiusz powiedział ;))))))

[white.falcon]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> Nic nie rozumiem...
> Zulu - Gula?
>
> ;-))
>
> MS.

Ja też. Skąd nagle się wzięła absolutna wartość (kojarzy mi się z cenami netto
i brutto) i dlaczego nagle mówimy nie po polsku?:)
Pozdrv.:)

!!!

[jmx]

To tak zawsze po wypaleniu trawki... ;-)))

jmx jestes szczesliwa? !!!

[Gość: cal.....ka]

> To tak zawsze po wypaleniu trawki... ;-)))

ach ta heroina.......

"Jesteś moją kokainą.... nanana"

[jmx]

Wolę kompot ;-D


(wiśniowy)

[kwasna_cytryna]

Boshe, tu też używają???????

[jmx]

No co Ty, Cytyna - wiśni nie lubisz??????????
;-))

[kwasna_cytryna]

Lemoniadkę domowej roboty, cytrynową oczywiście, preferuję :PPPP

[jmx]

A nie, nie, nie - na tym wątku Cytryn nie wyciskamy ;-)))))

Wypijmy za błędy ;)

[Gość: cal.....ka]

Szklanka kompotu, nim cytrna wpadnie
Obiecałeś sobie - lemoniady brak.
Spojrzysz szklance w oczy całkiem kwaśny tak. G
Nie, bez lemoniady całkiem inny smak

[delicatesca]

Gość portalu: Sergiusz napisał(a):

> Nic nie rozumiem...
> Zulu - Gula?
>
> ;-))
>
> MS.

Teraz to ja nie rozumiem> Ale nie szkodzi.

[Gość: Sergiusz]

Ciekawe czy te dwa niezrozumienia się sumują, czy znoszą?

;-)

MS.

[Gość: cal......ka]

> Ciekawe czy te dwa niezrozumienia się sumują, czy znoszą?
>
> ;-)
>
> MS.
Może trzeba dzielić wszystko na 2?

[Gość: Sergiusz]

Nie. Włos należy dzielić na 4...

MS.

[Gość: cal.....ka]

> Nie. Włos należy dzielić na 4...
>
> MS.
Wlosy to sie koloruje a nie dzieli.
Farbkami.

[white.falcon]

Gość portalu: cal.....ka napisał(a):

> > Nie. Włos należy dzielić na 4...
> >
> > MS.
> Wlosy to sie koloruje a nie dzieli.
> Farbkami.

Najlepiej dzielić włos na czworo od samego rana do wieczora. I nie swój (szkoda
kasy na szampon przeciwko rozdwajaniu, - trajaniu, -cztero... włośów).;)
Pozdrv.:)

[Gość: cal.....ka]

To zly zawod? Nie można grać?......
A to ze struny sie rozrywaja - to juz nie moja wina.
Naprawde - ja nigdy nie zrywam. Ja tylko gram.

[white.falcon]

Gość portalu: cal.....ka napisał(a):

> To zly zawod? Nie można grać?......
> A to ze struny sie rozrywaja - to juz nie moja wina.
> Naprawde - ja nigdy nie zrywam. Ja tylko gram.

Pozazdrościć umiejętności.:) Ja umiem grać tylko na nerwach - cudzych. A że
struny się rozrywają - to wina producenta - powinien płacić odszkodowanie, bo
naraża na stres.;)
Pozdrv.:)

[Gość: cal.....ka]

wiesz, white.falcon a ja mysle za kazdy producent - jaki by nie byl - tez
czlowiek. Napewno nie mial w zamiarze by jego struny byly kiczowate.
Zreszta - a niech będą! - z czego by oni żyli, w jakies
nerwice by wpadli, taki spadek gospodarczy.....

[white.falcon]

Gość portalu: cal.....ka napisał(a):

> wiesz, white.falcon a ja mysle za kazdy producent - jaki by nie byl - tez
> czlowiek. Napewno nie mial w zamiarze by jego struny byly kiczowate.
> Zreszta - a niech będą! - z czego by oni żyli, w jakies
> nerwice by wpadli, taki spadek gospodarczy.....

Sądzę, że przetarg na dostawcę materiału do strun był "kupiony". Dlatego tak
się dzieje.....
Pozdrv.:)

???

[cal-ineczka]

> Sądzę, że przetarg na dostawcę materiału do strun był "kupiony". Dlatego tak
> się dzieje.....
> Pozdrv.:)

Juz slyszalam teorie ze spadek gospodarczy, kompletny bezruch i zastoj na rynku
to tylko zmowa najbogatszych ludzi świata - specjalnie.
I jeszcze teoria o tym ze 3 wojna swiatowa dzieje sie wlasnie teraz - wtedy
byla na pistolety a teraz na terror. (Terror ekonomiczny) - ze to niby kwestia
przekupywania sie? Przetargow? Ale po co?