Erotyzm

[dziewczyna.z.bagien]

W świecie poszukiwania mocnych wrażeń, doznań znad krawędzi gubi się subtelność...
Jest mnóstwo pornografii, a tak mało erotyzmu...Co w ogóle wiemy o erotyzmie?
Czy potrafimy erotyzować?
Czy dziś powszechnie zachwyca czytelnika zdarzenie w malinowym chruśniaku?Czy
taki opis może sprawić, że pojawią się rumieńce i uczucie jak po wypiciu
delikatnego wina?
A jednak doznałam takich uczuć. Wprawił mnie w zachwyt, wywołał fascynację
opis podobny do Leśmianowskiego, na który przypadkowo trafiłam na jednym z blogów.
Po przeczytaniu napisałam tylko: "niesamowite"...
Na więcej nie było mnie stać, a jednak ciągle mam w pamięci niesamowity opis,
niesamowitego mężczyzny, który wplata niesamowity erotyzm , w niesamowitą
kolację z owoców morza...I wszystko jest pyszne:)

Uwierzmy w siłę erotyzmu, jest piękny...

W malinowym chrusniaku.

[ashaq]

Marek Grechuta »
W malinowym chruśniaku - Całość
----------------
W malinowym chruśniaku, przed ciekawych wzrokiem
Zapodziani po głowy, przez długie godziny
Zrywaliśmy przybyłe tej nocy maliny.
Palce miałaś na oślep skrwawione ich sokiem.

Bąk złośnik huczał basem, jakby straszył kwiaty,
Rdzawe guzy na słońcu wygrzewał liść chory,
Złachmaniałych pajęczyn skrzyły się wisiory,
I szedł tyłem na grzbiecie jakiś żuk kosmaty.

Duszno było od malin, któreś, szepcząc, rwała,
A szept nasz tylko wówczas nacichał w ich woni,
Gdym wargami wygarniał z podanej mi dłoni
Owoce, przepojone wonią twego ciała.

I stały się maliny narzędziem pieszczoty
Tej pierwszej, tej zdziwionej, która w całym niebie
Nie zna innych upojeń, oprócz samej siebie,
I chce się wciąż powtarzać dla własnej dziwoty.

I nie wiem, jak się stało, w którym oka mgnieniu,
Żeś dotknęła mi wargą spoconego czoła,
Porwałem twoje dłonie - oddałaś w skupieniu,
A chruśniak malinowy trwał wciąż dookoła.

* * *

Śledzą nas... Okradają z ścieżek i ustroni,
Z trudem przez nas wykrytych. Gniew nasz w słońcu pała!
Śpieszno nam do łez szczęścia, do tchów naszych woni,
Chcemy pieszczot próbować, poznawać swe ciała.

Więc na przekór przeszkodom źrenicą bezradną
Chłoniemy się nawzajem, niby dwa bezdroża,
A gdy powiek znużonych kotary opadną,
Czujemy, żeśmy wyszli z uścisków i z łoża.

Nikt tak nigdy nie patrzał, nie bywał tak blady,
I nikt do dna rozkoszy ciałem tak nie dotarł,
I nie nurzał swych pieszczot bezdomnej gromady
W takim łożu, pod strażą takich czujnych kotar!

* * *

Taka cisza w ogrodzie, że się jej nie oprze
Żaden szelest, co chętnie taje w niej i ginie.
Czerwieniata wiewiórka skacze po sośninie,
Żółty motyl się chwieje na złotawym koprze.

Z własnej woli, ze śpiewnym u celu łoskotem
Z jabłoni na murawę spada jabłko białe,
Łamiąc w drodze kolejno gałęzie spróchniałe,
Co w ślad za nim - spóźnione - opadają potem.

Chwytasz owoc, zanurzasz w nim zęby na zwiady
I podajesz mym ustom z miłosnym pośpiechem,
A ja gryzę i chłonę twoich zębów ślady,
Zębów, które niezwłocznie odsłaniasz ze śmiechem.

* * *

Hasło nasze ma dla nas swe dzieje tajemne:
Lampa, gdy noc już zdąży świat mrokiem owionąć,
Winna zgasnąć w tej szybie, a w tamtej zapłonąć.
Na znak ten oddech tracę. Już schody są ciemne.

Czekasz z dłonią na klamce i, gdy drzwi otwiera,
Tulę tę dłoń, co jeszcze ma chłód klamki w sobie,
A ty w zamian przyciskasz moje ręce obie
Do serca, które zawsze u drzwi obumiera.

Wchodzę ciszkiem, jak gdyby krok każdy knuł zbrodnię,
Między sprzęty, co dla mnie są sprzętami czarów.
Sama ścielesz swe łóżko według swych zamiarów,
By szczęściu i pieszczotom było w nim wygodnie.

I zazwyczaj dopóty milczymy oboje,
Dopóki nie dopełnisz podjętego trudu.
Ile w dłoniach twych pieczy, miłości i cudu !
Kocham je, kocham za to, że piękne, że twoje.

* * *

Zazdrość moja bezsilnie po łożu się miota:
Kto całował twe piersi, jak ja, po kryjomu ?
Czy jest wśród twoich pieszczot choć jedna pieszczota,
Której, prócz mnie, nie dałaś nigdy i nikomu ?

Gniewu mego łza twoja wówczas nie ostudzi !
Poniżam dumę ciała i uczuć przepychy,
A ty mi odpowiadasz, żem marny i lichy,
Podobny do tysiąca obrzydłych ci ludzi.

I wymykasz się naga. W przyległym pokoju
We własnym się po chwili zaprzepaszczasz łkaniu,
I wiem, że na skleconym bezładnie posłaniu
Leżysz jak topielica na twardym dnie zdroju.

Biegnę tam. Łkania milkną. Cisza niby w grobie.
Zwinięta, na kształt węża, z bólu i rozpaczy
Nie dajesz znaku życia - jeno konasz raczej,
Aż znienacka za dłoń mnie pociągniesz ku sobie.

Jakże łzami przemokłą, znużoną po walce
Dźwigam z nurtów pościeli w ramiona obłędne !
U nóg twych rozemknione pieszczotami palce
Jakże drogie mym ustom i jakże niezbędne !

* * *

Z dłońmi tak splecionymi, jakbyś klęcząc, spała,
W niedostępne mym oczom wpatrzona widzenie,
Płaczesz przez sen i wstrząsem wylęklego ciała
Błagasz o nagłą pomoc, o rychłe zbawienie.

Jeszcze płaczu niesytą do piersi cię tulę,
A ty goisz się we mnie, niby lgnąca rana,
A ja płacz twój całuję, biodra i kolana
I ramię i zsuniętą z ramienia koszulę.

Lecz karmiony ust twoich spłakanym oddechem,
Nie pytam o treść widzeń. Dopiero z porania
Zadaję ciemną nocą tłumione pytania.
Odpowiadasz bezładnie - ja słucham z uśmiechem.

* * *

Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze,
Spłodzone samo przez się w sennej bezzadumie.
Nieoswojone z niebem patrzy w podobłocze
I węszy świat, którego nie zna, nie rozumie.

Swym cielskiem kostropatym kąpie się w kałuzy,
Co nęci, jak ożywczych jadow pełna misa,
Czołgliwymi mackami krew z kwiatów wysysa
I ciekliną swych mętow po ziemi się smuży.

Zwierzę, co trwać nie zdoła zbyt długo na świecie,
Bo wszystko wokół tchnieniem zatruwa i gasi,
Lecz gdy ty białą dłonią głaszczesz je po grzbiecie,
Ono, mrucząc, do stóp twych korzy się i łasi.

* * *


Czasami mojej ślepej posłuszny ochocie
Pragnę w tobie mieć czujną na byle skinienie
Sługę, co pieszczotami gasi me pragnienie,
A ty jesteś tak zmyślna i zwinna w pieszczocie!

Gdy twój warkocz, jak w słońcu wybujałe ziele,
Tchem rozwartych ogrodów mą duszę owionie,
Głowę twą, niby puchar, ujmuję w swe dłonie
I wargami w ślad dreszczu prowadzę po ciele.

I raduję się, śledząc tę wargę, jak zmierza
Do mej piersi kosmatej, widnej w niedomroczu,
W której marzę pierś w lesie ryczącego zwierza
I staram się, gdy pieścisz, nie tracić go z oczu.

* * *

Ty pierwej mgły dosięgasz, ja za tobą w ślady
Zdążam, by się w tym samym zaprzepaścić lesie,
I tropiąc twoją bladość, sam się staję blady,
I zdybawszy twój bezkres, sam ginę w bezkresie.

A potem wzieram w oczy, by zgadnąć, czy dość ci
Omdlenia, co się nogom udziela, jak szczęście,
I twe dłonie, jak w paki, mnę w zdrobniałe pięście,
By się w nich docałować twych chrząstek i kości.

A one wypukleją na dłoni przegibie,
Niby pestki owoców, zróżowionych znojem,
I nieśmiałym do ust mych garną się wyrojem,
Zatajone w swej ciepłej od pieszczot siedzibie.

Ich dotyk budzi wzruszeń zaniedbanych krocie,
A ty, tuląc je w warg mych rozrzewnioną ciszę,
Dziecinniejesz w uścisku, malejesz w pieszczocie,
Chwila - a już cię do snu z lat dawnych kołyszę.

* * *

Zazdrośnicy daremnie chcą pochlebić pierwsi
Czarom skrytym w twym ciele z moją o nich wiedzą!
Oczy, co się rzęsami nie tknęły twych piersi,
Czyliż pustym domysłem te czary wyśledzą?

Kto w chwili pocałunków nie zagrzał swej dłoni
Na twych bioder nawrzałej żądzą przegięcinie.
Nie potrafi określić upojeń tej woni,
Co z ciebie, jako z róży, snem potartej, płynie.

Kto ustami w nóg twoich nie wdumał się dreszcze,
Nigdy dość nie wysłowi twych oczu omdlenia,
A choćby je dzień cały badał bez wytchnienia,
Nie wypatrzy z nich tego, co ja z nich wypieszczę!

* * *

Zmienionaż po rozłące ? O, nie, nie zmieniona !
Lecz jakiś kwiat z twych włosów zbiegł do stóp ołtarzy,
A, choć brak tego zbiega nie skalał twej twarzy
Serce me w tajemnicy przed twym sercem kona...

Dusza twoja śmie marzyć, że, w gwiezdne zamiecie
Wdumana, będzie trwała raz jeszcze i jeszcze -
Lecz ciało ? Któż pomyśli o nim we wszechświecie,
Prócz mnie, co tak w nie wierzę i kocham, i pieszczę ?

I gdy ty, szepcząc słowa, z ust zrodzone znoju,
Dajesz pieszczotom ujście w tym szepcie, co pała,
Ja, zamilkły wargami u piersi twych zdroju,
Modlę się o twojego nieśmiertelność ciała.

[Gość: no...no...no...]

Błądzące palce i dreszcze
Wilgotne...Spragnione usta
Tak bardzo...Chcę jeszcze.
Promyczek słońca na Twojej twarzy
Gorące ciało pragnące czułości
Czy to się kiedyś wydarzy?
Zabiorę Cię w krainę namiętności
Tak bardzo uwielbiam marzyć...

[seweryn_makatka]

Tak mi się skojarzyło - kiedyś Leopold Tyrmand napisał (nie pamiętam
w której książce, może to były "Zapiski dyletanta"), że w kulturze w
której nagość i pornografia stały się czymś łatwo czy nawet
powszechnie dostępnym zbliżenie miłosne zaczyna mieć rangę podobną
wręcz do mycia zębów...
Skoro - jak kiedyś wyczytałem w "Cosmopolitanie" - zwyczajowo na
trzeciej randce powinno się iść do łóżka to o takich ważnych
elementach budowania również erotycznej fascynacji jak czekanie,
niepewność, tęsknota, pragnienie nie ma co wspominać. Trzy randki
można załatwić w tydzień...

O tempora...

[exman]

Razi mnie wszechogarniający nas seksizm, publiczne lizanie się
młodierzy (tak, lizanie, bo najczęściej nie ma to nic wspólnego z
dyskretnymi pocałunkami), odkyte pępki, opięte tyłeczki sztuczna
opalenizna i brak naturalnego koloru włosów (nawet u facetów, ba,
czy to sa jeszcze faceci wogóle?).
Dla mnie erotyzm, czy to na ulicy, czy w domu to gra zmysłami a nie
papuzie kolory i futerka przy kapturach kurtek. Erotyzm to zabawa w
dawanie sygnałów, to spojrzenia i dwuznaczności. Tego nie znajdziemy
na szczęście w żadnej gazecie. To się ma lub nie. Podobnie jakto, że
erotyka dla jednych jest jak pozezja czy picie delikatnego wina, a
dla drugiego to ostatni krok przed stosunkiem płciowym.

[andrexx]

Maciej Balcar - Moja rozmowa


Tyle rzeczy chciałbym ci powiedzieć
Tyle pytań chciałbym ci zadać
Lepiej jest może czasem nie wiedzieć
Ale chcę tylko z tobą pogadać

A tu ciągle nie miejsce, nie pora
Nie ma czasu, by usta otworzyć
Wiecznie wracasz do domu zmęczona
I zasypiasz, gdy się tylko położysz

Gdybyś chciała choć raz porozmawiać
O czymkolwiek, o tym, że pada
Tak stęskniłem się za twoim głosem
Chociaż chwilę ze mną pogadaj!

Wiem, że może nie jestem tak mądry
Że niewiele ze świata rozumiem
I nie zawsze mam wyraz pogodny
Ale nie wiesz, jak bardzo cię czuję

Szarpnij krzykiem struny tej ciszy
Co zasypia i budzi się z nami
Tak bym chciał jeszcze raz w to uwierzyć,
Że się kiedyś na śmierć zagadamy

Że się spali koszula na desce
Że łazienka się łzami zaleje
Że nam obiad wyleci w powietrze
Nie milcz dłużej, bo oszaleje

[Gość: viviene]

tego właśnie nam brakuje? czy tego?

[andrexx]

w sumie tego samego wszyscy potrzebujemy

[Gość: no...no...no...]

Między spojrzeniem, niedomówieniem, uśmiechem- najszybciej bije serce.
Nim padnie słowo, musi być nadzieja,przed dotykiem - muśnięcie, przed
pocałunkiem- odurzenie zapachem...
Erotyzm, to wdychanie bukietu , nim zakosztujesz trunku. Podziwianie świata
przed wschodem słońca.Rozsmakowywaniem się przeczuciem smaku, by smakować go
dłużej...

[andrexx]

tylko zostawcie trochę miejsca na konsumpcję, spełnienie
nie można wciąż gonić i gonić :))

[szareoczymoje]

proszę bardzo Konsumencie :)
całuj tak
by usłyszeć
jak usta dotykają ust

[exman]

Subtelna erotyka - to coś, co mnie dotyka
To coś jak prawie, które robi różnicę
czuję to, choć nie pachnie
opisuję, choć nie widzę.

e, tak mi się cuś skrobło :)
styka

Exmanie jak tam pożycie z żoną?

[wertercom]

[exman]

Dobiegło końca.

[andrexx]

dziekuję za pozwolenie :)

Erotyzm

[ashaq]

Jak się to robi o czwartej nad ranem? ? - szepczesz spowita głębiną puchu.

To tak, jakby krew mieszać z winem,

I poić złoto piaskiem brylantów.

Pracujesz lekko, nie śpiesznie, suitą.

Cieszysz zmartwione czoło i plecy.

Trochę mordujesz siebie i ręce czyste.

Ale nagrodą jest zawsze,

Milczący, łkający oddech.
----

[andrexx]

Czarny blues o czwartej nad ranem - Stare Dobre Małżeństwo

Czarny blues o czwartej nad ranem

Czwarta nad ranem
Może sen przyjdzie
Może mnie odwiedzisz

Czwarta nad ranem
Może sen przyjdzie
Może mnie odwiedzisz

Czemu cię nie ma na odległość ręki?
Czemu mówimy do siebie listami?
Gdy ci to śpiewam - u mnie pełnia lata
Gdy to usłyszysz - będzie środek zimy

Czemu się budzę o czwartej nad ranem
I włosy twoje próbuję ugłaskać
Lecz nigdzie nie ma twoich włosów
Jest tylko blada nocna lampka
Łysa śpiewaczka

Śpiewamy bluesa, bo czwarta nad ranem
Tak cicho, by nie zbudzić sąsiadów
Czajnik z gwizdkiem świruje na gazie
Myślałby kto, że rodem z Manhattanu

Czwarta nad ranem...

Herbata czarna myśli rozjaśnia
A list twój sam się czyta
Że można go śpiewać za oknem mruczą bluesa
Topole z Krupniczej
I jeszcze strażak wszedł na solo
Ten z Mariackiej Wieży
Jego trąbka jak księżyc biegnie nad topolą
Nigdzie się jej nie spieszy

Już piąta
Może sen przyjdzie
Może mnie odwiedzisz



autor słów utworu: Adam Ziemianin

[exman]

Ja wiem, że erotyzm można wyczarować nawet w pustej cukierniczce ale do licha,
szkoda Stachury, on to pisał w zupełnie innych okolicznościach przyrody.

[andrexx]

to nie o erotyzm mi chodziło a o czwartą rano - post powyżej

czwarta rano

[andrexx]

i to czasami słucham :
Czwarta rano z nieskończonym snem
Stoję przy oknie
Krótka noc pełna pięknych chwil
Oddychasz zalotnie

Nie pragnę niczego więcej
Wystarczy Twój dotyk
I miłość w powietrzu

Czwarta rano radio ciągle gra
tą samą piosenkę
Lubię patrzeć, kiedy obok śpisz
Wyglądasz przepięknie

Nie pragnę niczego więcej
Wystarczy Twój dotyk
I miłość w powietrzu

K. Krawczyk to śpiewa

[exman]

Nooo, tym Krawczykiem tutaj to mnie kola położyłeś na łopatki. Poddaję się :):):)

[bot_forumowy]

Erotyzm, ten czystej postaci (moim osobistym zdaniem), jest słabo dostrzegalny
jeśli w ogóle przez osobę będącą jej źródłem. To jak indukcja pragnienia,
pożądania. Im bardziej mimowolna tym silniejsza.
Eros może ślepy nie jest, jednak sieje z łuku bez naszej woli.
Co zaś się tyczy erotyzmu w przekazie typu wiersze, wypowiedzi. To że nosorożec
nie poczuje drapania za uszkiem i nie zamruczy jak kot. To jego nosorożcowa
przypadłość z punktu widzenia miłośnika kociego "chrumkania" ;). Jednych trzeba
kijkiem a innych oddechem. No ale to wszak jak rozmowa o gustach niemal :D

[niegrzeczna_dziewczyna]

To takie piękno postrzegane bardzo indywidualnie , najwspanialsze i
najsubtelniejsze - jeśli tak samo ten erotyzm czują dwie osoby - i
dla tej pary niepowtarzalne...:)
dziewczyna

[dziewczyna.z.bagien]

"Erotyzm czują"???
Poprawka- erotyzm emanuje...Jest odcieniem słowa, gestu, spojrzenia.

[ashaq]

ech..;P sami poeci;D

[dziewczyna.z.bagien]

Pozwolę sobie się z Tobą nie zgodzić, gdyż pierwszy post nawet z założenia
lirycznym nie był:)
Erotyzm nie jest tylko domeną poetów, tzn. tak sądzę, że nie jest, że to radość
ogólnodostępna:)
A może inaczej...Bywają chwile, że każdy z nas poetą bywa?
Nie bywasz nigdy??? Tak w ogóle???

[ashaq]

dziewczyna.z.bagien napisała:

> Pozwolę sobie się z Tobą nie zgodzić, gdyż pierwszy post nawet z założenia
> lirycznym nie był:)
> Erotyzm nie jest tylko domeną poetów, tzn. tak sądzę, że nie jest, że to radość
> ogólnodostępna:)
> A może inaczej...Bywają chwile, że każdy z nas poetą bywa?
> Nie bywasz nigdy??? Tak w ogóle???
-
Szampana nalej mi......;DD

[dziewczyna.z.bagien]

Alkohol zaburza percepcję, możesz nie zauważyć subtelnych sygnałów:)

[ashaq]

dziewczyna.z.bagien napisała:

> Alkohol zaburza percepcję, możesz nie zauważyć subtelnych sygnałów:)
-
ale zbliza nawet narody;P
wszystko w odpowiednich proporcjach szkody nie czyni;)

[dziewczyna.z.bagien]

Zgodzę się z Tobą (nawet chętnie) , ale jeśli wcześniej wskażesz mi w zbliżaniu
narodów rolę erotyzmu.Bądź miejsce erotyzmu...w takim np. spotkaniu polityków na
tzw. szczycie (i bez zadnych skojarzeń, proszę).

[ashaq]

dziewczyna.z.bagien napisała:

> Zgodzę się z Tobą (nawet chętnie) , ale jeśli wcześniej wskażesz mi w zbliżaniu
> narodów rolę erotyzmu.Bądź miejsce erotyzmu...w takim np. spotkaniu polityków n
> a
> tzw. szczycie (i bez zadnych skojarzeń, proszę).
-
tutaj nie o erotyzm mi chodzilo ,ale co zbliza narody;)tego Ci nie powiem bo nie bylem politykiem;P
a druga sprawa co oni na szczycie robią,

[dziewczyna.z.bagien]

Trudno, sprowokowałeś mnie:)))- na szczycie może...albo nie powiem:)) W końcu
też politykiem nie byłam, nie jestem i nie będę:)

A może...będę???:)

[ashaq]

dziewczyna.z.bagien napisała:

> Trudno, sprowokowałeś mnie:)))- na szczycie może...albo nie powiem:)) W końcu
> też politykiem nie byłam, nie jestem i nie będę:)
>
> A może...będę???:)
--
jestem domyslny,wiec odpowiedz jest jasna;PP
a co do kariery - kazdy nosi przyslowiową buławę w plecaku;)

[dziewczyna.z.bagien]

:) więc masz niewątpliwą zaletę- domyślność:) Nie potrafię sobie wyobrazić
flirtu i erotyzowania z niedomyślnym ćmokiem:) Pewnie będzie miał ktoś z Ciebie
pożytek:)))

[ashaq]

dziewczyna.z.bagien napisała:

> :) więc masz niewątpliwą zaletę- domyślność:) Nie potrafię sobie wyobrazić flirtu i erotyzowania z niedomyślnym ćmokiem:) Pewnie będzie miał ktoś z Ciebie pożytek:)))
-
dokladnie tak, nawet niewinny flirt powinien stanowic przyjemnosc a nie mękę a ponadto strony powinny się dobrze rozumieć;;)
co do pozytku - dzięki,poczekamy,zobaczymy:P
--