Rodzaje DIET WEGETARIANSKICH

[balbinia]

Niektore z dluga tradycja, inne nieco mlodsze. Ale wegetarianizm juz
przeszedl do historii ;-))
Tutaj co nieco info dla zainteresowanych ;-))


Ovo-Wegetarianizm - pozywienie roslinne + jajka
Lakto-Ovo Wegetarianizm - pozywienie roslinne + mleko + jajka
Lakto-Wegetarianizm - pozywienie roslinne + mleko i produkty mleczne
Veganizm - pozywienie tylko roslinne
Rohkost - pozywienie roslinne, dieta surowa
Frutarianizm + witarianizm - zywienie owocami i warzywami


Odlamy Diet powiazanych z wegetarianizmem i ich kierunki:

Makrobiotyka - dieta weganska lub wegetarianska
Antropologiczne zywienie - lakto-wegetarianska dieta, skladniki z dynamicznie
rosnacych, kwitnacych terenow
Schnitzera-Intensywna Dieta - weganska dieta surowa
Schnitzera Normalna Dieta - lakto-ovo-wegetarianska
Waerland Dieta - lakto-wegetarianska
Bircher-Benner Dieta - lakto-ovo-wegetarianska
Mazdaznan - lakto-ovo-wegetarianska dieta, z duza iloscia surowych roslin i
zboz
Kollath-Bruker-Dieta - najczesciej lakto-ovo-wegetarianskia, nie przerobione
produkty naturalne

[Gość: Krzysiek]

Ja sie spotkalem z takim opisem, ze _witarianizm_ to taka dieta, jak sie wsuwa
warzywa i owoce, ktore nie podlegaly obrobce termicznej do ilus-tam stopni
celsjusza. (40? 60? : /)

A czy w _fruturianizmie_ nie jest z definicji wpisane, ze wciaga sie tylko te
owoce, ktore juz _same spadly_ (a jeszcze nie uciekly : P)?

A skad pochodzi skrot "Ovo"?

[maniek2000]

za slownikiem PWN:

owo-
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z jajem,
np. owogeneza, owologia, owoskop
<od łac. ovum jajo>

niezle jajo :)

[Gość: Zeneq]

a ja jestem wegetarianinem sattwicznym i jest nas parset milionów - i co na to
powiesz?

hej sattwiczni!

[Gość: boza krowka]

Fajna nazwa. Napisz moze, co jecie, bo mnie ciekawosc zzera (!).
pozdrawiam

[ziemniakk]

jeszcze sa semiwegetarianie... tacy, co czerwonego miesa nie jedza :) tylko
ryby i ptaki :)

semiwegetarianizm?

[Gość: boza krowka]

Hm, wg mnie pojecie semiwegetarianizmu to nonsens. Polwegetarianin to jakby byc
troche w ciazy, a troche nie. Albo, albo. Byc nauczycielem i jednoczesnie nie
byc. Na pryzklad oczywiscie.
ALe moze to slowo wyraza tesknote semiwege za pojsciem na calosc wege?? Nic
prostszego, hihi, juz tu radzilam jednej wyjatkowo aktywnej tu semiwegetariance.
To slowo przeczy logice.
pozdrawiam
calosciowo wege

[Gość: (s)nail]

Hmmm... Tak. Myślę, że lepiej używać pojęcia "pseudowegetarianizm" ;-), ewentualnie po prostu "jedzący mało mięsa".

[marchewunia]

A ja się z wami niezgadzam, przypuśmy ja nie jestem weganką czy to oznacza że
jestem pseudowege? A wy jesteście weganami i czy fruktarianin powie na was
pseudowege? Myślę, że semiwege to po prostu 1 miesiąc ciąży:o) Tak chyba
będzie logiczniej

[Gość: Zeneq]

To tak jak ten mój kolega, co jest gorliwym abstynentem, ale niepraktykującym.
Z podjadaniem miesa, gdy ktoś deklaruje się jako wegetarianin, jest tak, że
jest krótkotrwałe, tzn. zaraz przechodzi się na dietę "normalną". Trzeba mieć
właściwą motywację, żeby coś robić stale lub żeby czegoś nie robić nigdy.
Dlatego uważam, że tylko wówczas, gdy kierujemy się zasadą niewyrządzania
krzywdy, możemy być konsekwentnymi wegetarianami.

[marchewunia]

No właśnie:o) dlatego też uważam, że wegetarianizm ściśle łączy się z miłością
do zwierząt...przynajmniej w moim przypadku, bo gdy chciałam po prostu nie
jeść mięsa to wytrzymałam tak...3 miesiące? No coś takiego, a teraz chodzi mi
o zwierzaki i niedługo 2 latka stukną:o)...pozdrawiam wege i niewege:o)

[Gość: Zeneq]

Przepraszam za długie nieodpowiadanie.
To dieta indyjska. Przestrzegają jej jogini, a reszta stara się w miarę
możliwości. Pokarmy dzielą się na trzy kategorie ze względu na dominację sił -
sattva (czująca, subtelna), raja (dynamiczna, powodująca zmiany) i tama
(bezwład, ciemność, zgnilizna). Tak jak pokarmy, tak i ludzie dzielą się na
satwicznych, radżasowych i tamasowych. Satwiczny człowiek lubi pokarm
satwiczny, ale karmiony tamasem, będzie się stawał tamasowy itd.

Satwiczne to: zboże i jego przetwory, mleko i jego przetwory, warzywa, owoce -
ale są wyjątki
Radżasowe: kawa, herbata, kakao, ostre przyprawy
Tamasowe: mieso, ryby, alkohol, papierosy, narkotyki, a także grzyby, cebula,
czosnek, por, czerwona soczewica, ocet spirytusowy, drożdże piwowarskie,
ponadto potrawy stare, stęchłe, przypalone, spleśniałe, przesolone lub
przygotowane przez osoby w nienajlepszym stanie psychicznym

W klimacie zimnym to, co radżasowe, staje się satwiczne, a to, co tamasowe,
staje się radżasowe.
W celach leczniczych można jeść wszystko, jeśli tak każe lekarz.
Niektóre tamasowe dobrze wpływają na ciało, ale zazwyczaj nie dostrzega się ich
niekorzystnego wpływu na umysł, a jeszcze rzadziej na odczucia duchowe. Ale to
nie miejsce na takie opowieści.
Pozdrawiam i życzę wesołych świąt

[Gość: Katrinko]

Są też pollowegetarianie, którzy z mięs lubią tylko kurczaki :))

Małe uściślenie

[Gość: doku]

balbinia napisała:
> Makrobiotyka - dieta weganska lub wegetarianska

Stosuję się do większości zaleceń makrobiotyki naturalnej, mam kilka książek na
ten temat i jedno jest dla mnie oczywiste - wszystkie znane mi kierunki
makrobiotyki traktują niewielki dodatek mięsa jako cenne uzupełnienie
niektórych potraw, nie mówiąc już o jajkach. Niezależnie od tego, czy są to
klasyczni makrobiotycy, czy mistycy od jin-jang, czy oszołomy zjadające jajka
razem ze skorupkami, czy ksenofoby potępiające żywność importowaną - każdy z
tych kierunków ceni mięso.

Makrobiotycy nie są wegetarianami.

Zdarza się jednak, że weganie niezwiązani z hinduskimi wpływami kulturowymi
stosują zasady makrobiotyki (oczywiście ignorując zachęty do jedzenia mięsa i
jajek), aby zabezpieczyć się przed niedoborami.

Historycznie rzecz ujmując makrobiotyka jest tworem taoistycznej kultury Chin
podczas gdy wegetarianizm – kultury Indii.

W Europie makrobiotyka pojawiła się około 3 tysięcy lat temu wraz z jedwabiem i
innymi osiągnięciami cywilizacji chińskiej. Jedwab (zwany dawniej Złotym Runem)
przywozili kupcy chińscy (oczywiście pod eskortą Scytów, którzy słono sobie
kazali płacić za zgodę na handel poprzez ich terytorium) nad północno-wschodnie
krańce Morza Azowskiego (zatoka Morza Czarnego), gdzie powstały z tej przyczyny
pierwsze najbogatsze i największe kolonie greckie. Stamtąd tradycyjne chińskie
idee makrobiotyczne (oczywiście także inne, np. pierwiastków, żywiołów, atomów)
przeniknęły do Grecji.

Wegetarianizm w Europie pojawił się dopiero po powstaniu pierwszego
południowego (dla laików jedynego znanego) Szlaku Jedwabnego, gdyż nowopowstała
Persja nie zdzierała tak bardzo z chińskich kupców jak pazerni Scytowie.
Pamiętajmy, że pierwszy, północny szlak jedwabny był bardzo wygodny i krótki w
porównaniu ze szlakami południowymi, a mimo to kupcy chińscy, po pokonaniu
przez Persów Medii (tradycyjny sojusznik Scytów), natychmiast przerzucili się
na południe, (otwierając przy okazji Chiny i Mezopotamię) dla buddyjskich
misjonarzy).

Łatwo sobie wyobrazić, jak strasznie Scytowie musieli zdzierać z kupców i jakie
ceny musiał jedwab osiągać w pierwszych greckich koloniach na północy. Dzięki
otwartości Persów jedwab tak potaniał, że można było w Europie używać już
tkanin całych z jedwabiu, a nie tylko pojedynczych jedwabnych nitek, które były
w Europie oznaką bogactwa. Wraz z tańszym jedwabiem dotarły do Europy
przyniesione przez buddystów pierwsze idee wegetarianizmu. Był to na razie
wegetarianizm czysto religijny wg starohinduskiego przykazania „nie zabijaj”.

W przeciwieństwie do wegetarianizmu, makrobiotyka ma korzenie czysto
dietetyczne. Paradoksalne jest to, że dzisiaj wegetarianizm kojarzy się ludziom
z dietą, a makrobiotyka z religijną ideą jin-jang.