samobojstwo

[bojakinaczej]

znacie kogos kto popelnil?

[liczby-11]

Najwiecej samobojstw popelniaja osoby chore na bpd; oczywiscie jezeli nie
podejmuja leczenia....

[fancypacket]

nieprawda wg statystyk najwięcej samobójstw popełniają ludzie z depresja
dwubiegunowa CHAD. A co do tematu to nie znam nikogo...

[anna.dorota]

Znałam Kogoś, kto popełnił. Niesamowita osoba, która miała naprawdę dużo do
dania innym. Świat bez niej stał się bardziej PUSTY. Dla mnie to był jakiś
dowód, żeby jednak żyć i walczyć. Że warto. Że ludzie wokół są bardzo opuszczeni
i bardzo chcieliby zrobić wiele, żeby dać tej osobie to, czego potrzebowała. Ale
jej już nie ma.

[nieznajoma_bpd15]

ja znam kogoś.
tzn, tak jakby.
to kolega mojej mamy ze szkoły.
opowiadała mi o nim ale nie pamietam.
nie pamiętam kim był, czy był chory i dlaczego się zabił.
wiem tylko, że się powiesił.

[szklanka.do.polowy.pelna]

dlaczego się o to pytasz?

[bojakinaczej]

bo tak...

[hanging_garden]

...nawet jeśli dzisiaj cały świat wydaje nam się "do bani" i
(pozornie) jesteśmy w sytuacji bez wyjścia, warto wierzyć w to, że
za jakiś czas NA PEWNO będzie lepiej i znów zaświeci słońce...

'zawsze chciałem czytać. ale tak naprawdę'

[ja.mikolaj]

Mój przyjaciel, jeszcze z liceum. Prawie rok temu.

Chyba na nic nie chorował, nigdy o tym nie chciał mówić. Jedyny temat na jaki
chciał rozmawiać to muzyka i książki. Przez ostatnie tygodnie przerabiał
ogromne ilości książek, by nie mieć wątpliwości że pominął coś najbardziej
wartościowego. W weekendy spotykaliśmy się by pić piwo, palić i rozmawiać
o tym przez pół nocy.

Jego śmierć była zaskoczeniem dla wszystkich, ale nie pozostawił nikomu wątpliwości
co do sił na zamiary - 17 pięter.

Nurtujący z perspektywy czasu jest fakt, że po wszystkim nikt o tym nie rozmawiał.
Nawet jeśli wszyscy wiedzieli dlaczego to zrobił, nigdy wprost nie pojawiły się
próby uświęcenia albo zrozumienia jego postawy, szerszego niż 'tak pewnie było'.
Sprawa ad acta - bo Nam jednak się uda, nie ma sensu niczego zmieniać.

Z punktu widzenia /mojego/ bpd, same myśli samobójcze nie oznaczają że chcę
umrzeć teraz.
Akceptuje śmierć, traktuję z majestatem bo perspektywa zakończenia wszystkich
problemów
i postawienia wszystkich w trudnej (?) sytuacji daje pewną satysfakcję. To taka
duchowa
masturbacja. Spontaniczny akt przynoszący ulgę i rozładowanie emocji,
zostawiający nas
jednak w głupiej sytuacji z tylko jednymi słowami w głowie: "Co ja kurwa robię?".
Kiedy tak powiesz, w połowie drogi?

W pewnym momencie życia sama rodzi się kwestia o raison d'etres. Bo nikt z nas nie
zostanie gwiazdą rocka, nie będzie sypiał ze Scarlett Johansson ani nie odważy się
wychylić za barierkę. Zostaje tylko substytut. To nie jest na prawdę, ale czy ty
jesteś zawsze w pełni szczera?

[jokado]

Mikołaj - mądre to co napisałeś, dojrzałe.
W temacie samobójstwa - myśl o nim jest takim wentylem od natłoku emocji, a
czasem realnych spraw, które przygniatają i są nierozwiązywalne.
Jako młoda dziewczyna parokrotnie próbowałam zakończyć byt na tym świecie -
czyli wołałam ZAUWAŻCIE mnie ...
Teraz, czasami myślę, ze śmierć będzie wybawieniem, marzę o tym gdy jestem u
kresu...ale...
wczoraj, w poblizu mojego domu była potęzna awaria rury z gazem, trzy godziny
trwało zanim właściwe służby opanowały sytuację...
a przez ten czas, wiecie co ja czułam? ...strach....przed zatruciem, przed
wybuchem, przez umieraniem, przed bólem....strach, zwierzęcy strach...
i konkluzja - czym innym jest myśl o samobójstwie, nawet próba jego
zrealizowania, a czym innym kiedy stajesz w obliczu prawdziwego zagrożenia,
kiedy dzieje się coś, co może pozbawić cie życia bez pytania cię o zgodę....