Kłopoty z identyfikacją

[shila.ona]

Witam wszystkich pogranicznie zaburzonych. Bedac jakis czas temu w szpitalu psychiatrycznym po 3 tygodniach obserwacji lekarz stwierdziła u mnie BPD. W tamtym czasie rzeczywiscie wzystko wskazywalo na to ze jestem zaburzona ( mialam 21 lat) zimą mam zazwyczaj podly nastroj, depresje, zmainy nastrojow, laduje w szpitalach , biore leeki. w TAKIM CZASIE JAK TEN ZNOW WSZYSTKO WRACA DO ROWNOWAGI.Zastanawiam sie czy mam BPD czy pani psychiatra idac za moda ( podobno BPD jest teraz jak najbardziej na czasie ) owa łatke mi przykleiła. Prosze o pomoc osoby bedace w temacie.

Współtowarzyszka w niedoli ( wciąż sie wacham :)

[katha_ko]

Bo BPD nie musi oznaczać, że cały czas źle się czujesz. Są huśtawki emocjonalne,
huśtawki nastrojów, mogą zdarzać się stany wzmożonego nastroju - hipomanie,
zwłaszcza po antydepach (mogą, choć nie muszą). W takim okresie myślisz, że
jesteś zdrowa, lub jest lepiej. A potem przychodzi dołek znowu. I tak to się
kręci. BPD może przypominać ChAD pod tymi względami - raz ok, raz dno. I wtedy,
gdy jest "lepiej", to oznacza tylko to, że nie ma objawów, a zaburzenie dalej jest.

[shila.ona]

To by właśnie do mnie pasowało. W okresie letnim zapominam, że kiedykolwiek coś
było nie tak a poitem znów sie zaczyna.. Łacznie z tym wszystkim już chyba
znanym i przetestowanym wyrzucaniem partnera z domu. Zrobiłam to, kazałam mu
spierd*****ać , a potem szłam za nim, wiecie co było najgorsze, że mnie rajcował
trochę taki stran wznurzenia, silnych emocjii i niepewności, chociaż za nic w
świecie nie chciałam go tak zranić...Maskara.

Piszcie kto ma podobnie, zmiennie z tymi nastrojami .
POZDRAwiam :***

[mariemadelaine]

mam borderline.to nie moda. to bycie chorym z wrażliwości.pęknięcie
w duszy.
albo nie pije wcale, albo, żeby wpaść pod stół. i ta sinusoida jest
we wszystkim. odchudzam się i mam napady głodu. bulimia daje mi
iluzję odwracania konsekwencji. odchudzam się, żeby kontrolowac
cokolwiek chociaż w moim zyciu. bo nie kontroluję niczego. jestem
wrażliwą suką.potrafię uprawiać seks z zemsty.zasypiam przy
zapalonym świetle. piszę wiersze.potrafię być z trzema mężczynami w
związku.żyję w ciagłej opresji. czasami boli mnie nawet podmuch
wiatru.nigdy nie oceniam siebie w sposób wyposrodkowany. albo
uważam, że jestem genialna, albo że nic nie wartą
wywłoką.oksymoron.wieczna sprzeczność. tym, którzy zostaja ze mną w
związku.daję zgliszcza.mam 26lat.

[shila.ona]

borderline.to nie moda. to bycie chorym z wrażliwości.pęknięcie
w duszy.
albo nie pije wcale, albo, żeby wpaść pod stół. i ta sinusoida jest
we wszystkim

rozumiem cie.. mam tak samo....
Ale lekarze naduzywaja tej diagnozy i znam przypadki 14 letnich gówniar które
ogłaszaj swiatu jakie to sa nieszczesliwe bo maja BPD ( same je diagnozowaly )
rozumiesz . kazdy chce byc na topie, ja sie z moim nie obnosze , wrecz ukrywam,
Whatever

Piszcie ludzie, chce pogadac z kims podobnym do siebie..

[urocza_diablica]

Dziwnie się czuję, kiedy to czytam i okazuje się, że ktoś pisząc o sobie, opisuje również mnie, ja też mam takie akcje, i Mariemadelaine mam nawet tyle lat co Ty. Ale wiecie za dużo kosztuje mnie walka ze sobą żeby móc wpasować się w kanon bycia "normalnym" i robić to co wypada. I momentami brakuje mi tego wypośrodkowania, ale z 2. strony jak za długi okres czasu żyję w pewnej stabilizacji to się meczę. Czuję jakby nic nie działo się naprawdę i to wszystko co "normalne" nie miało większego znaczenia. No i zaczynam szukać wrażeń.

[mykolina88]

tez mam to gowno ;/

sama to stwierdzilam, z pozniej wszyscy lekarze po mnie powtarzali...Nie wiem
czy jestem az tak dobrym diagnostykiem. Niewazne co sadza, wazne,ze sa symptomy.
Objawow coraz wiecej i bolesnych prawd. Moja smierc nie bedzie uzasadnieniem na
urojenie.

Pozdrawiam cieplutko :)
Mam 21 lat, popisze z podonym stworkiem emocjonalnym :)

[mariemadelaine]

Kochane,

żyłam przez kilka lat w związku z człowiekiem, który znosił
wszystko, nawet pijane powroty do domu na boso, nieustanny brak
pewności czy odbiore telefon, czy kawa z przyjaciółką nie potrwa
trzech libacyjnych dni.

szalałam a potem przepraszałam, robiłam przeprosinowe obiadki, a
potem gardziłam nami w dresach z wypachanym tyłkiem,
stabilizacją.mdłości mam od normalności.

zazywam leki. pare lat. czasem jest lepiej.czasem gorzej.
nie liczę się z ludźmi. głównie z facetami. wynika to z chorych
relacji z ojcem i ojczymem.

wielu facetów wzdraga się na samo wspomnenie mojego imienia.potrafię
manipulować.ale co z tego.im więcej obcych ciał we mnie, tym większa
pustka.

ostatnio trafiłam na Kogoś dla kogo chciałabym się zmienić a nie
ciagle kąsać do krwi.

i wiecie co? boje się, że jak znormalnieję to bede nudna, ze stracę
swoistość, niepowtarzalność.
z drugiej strony musze się zmienić, bo ile można tracić godność po
pijanemu i gryźć do krwi dłonie przy wymiotowaniu?

boję się, że jak on zobaczy że się staram dla niego to mnabędzie
gardził. że to wykorzytsa. że będę słaba.nijaka.


co robić?

[urocza_diablica]

Ehh, gdybym to wiedziała moje życie byłoby dużo łatwiejsze...:) Ale wiem o czym
mówisz, parę dni temu znów zaczęłam się spotykać z facetem, który rzucił mnie
miesiąc temu. Nie wytrzymał tego napięcia, ale jednocześnie nie wytrzymał beze
mnie. Jak mnie porzucił moja paranoja przerosła wszelkie granice zdrowego
rozsądku, myślałam, że kocham, że jak dostanę 2, szansę wszystko wróci do normy.
I dostałam. I przestało mi zależeć, wystarczy mi sama świadomość, że wrócił z
podwiniętym ogonem i wyszło na moje. Ale próbuję się starać, on jest starszy i
przyznam że przy nim przyjmuję z lekka pokorniejszą pozę. Ale do spotkań muszę
przygotowywać się psychicznie, a wieczorem wyrzucam go z domu bo myślę, ze jak
się koło mnie obudzi cały czar pryśnie. Poza tym muszę odpocząć psychicznie po
spotkaniu, bycie grzeczną dziewczynką, którą pociąga normalność bardzo męczy.
Przy nim jestem taka silna, a jak wychodzi czuję się jak mała dziewczynka, która
potrzebuje opieki. Mimo że wiem, że to przecież dalej ja, wiem też ze zawsze
nadchodzi moment kiedy on zauważy jaka jestem mdła i nudna. Ale może tak nie
będzie, a ja po prostu mierze ludzi swoją miarą?

[mariemadelaine]

przepraszam, że napiszę wprost.
ja przez 6 lat odchodziłam i wracałam.
to nie ma sensu.
to kolejny borderlineowy mechanizm.uleganie iluzji odwracania
zdarzeń.cofania czasu...

i myślę, że ten własciwy nie da się wygonić wieczorem z domu.
zatrzyma Cię w tej Twojej ucieczce.

czego i sobie życzę.

[urocza_diablica]

jak najbardziej się z Tobą zgadzam. problem polega tylko na tym, że taka osoba
musi być naprawdę silna żeby dać sobie radę z tymi mechanizmami. A przy okazji
zrobić to w taki sposób żeby nie wydała mi się żałosna i słaba. zaczynam wątpić
czy to w ogóle możliwe.

[mariemadelaine]

mozliwe, ale juz nie wtórnie, nie z facetem, który już stracił w
Twoich oczach.
musi być ktoś nowy. ktoś, kto postawi warunki. a jednoczesnie będzie
czule uważny... wierzę, ze to mozliwe... jestem w trakcie
przekonywania się...a jednocześnie wszystko we mnie namawia do
ucieczki

[urocza_diablica]

A on wie o bpd? Ja nikomu o tym nie mówię, i chyba ciężko znaleźć osobę, która stwierdzi, że może za tymi zachowaniami kryje się coś więcej niż tylko wypaczony charakter. Nie chce też żeby mężczyźni traktowali mnie jak wyzwanie, bo wiem też że mimo tych wahań po prostu kręci ich ta inność i specyficzność. Ale jak już powiedziałam, może nie warto postrzegać ludzi przez pryzmat swoich zachowań, może to wcale tak nie działa. Poza tym boje się, że to nie uczucie tylko moja wymyślona jazda. Teraz kiedy udowadnia, że może być mój wszystko zaczyna wracać do normy, oczywiście tej mojej

[mariemadelaine]

wie.
odrobił lekcje. wygooglował.
bałam się. że się spłoszy. ze stwierdzi, że jestem wariatką.że sie
obnażyłam.
a z drugiej strony chciałam choć raz coś zbudować na szczerości.
uznałam też, że lepiej jak coś nie wyjdzie od razu niż po jakimś
czasie.

zachłysnęłam się nim. na tyle, żeby zawalczyć o normalność.
żeby nie budzić się koło obcych ciał.
żeby mieć zawsze pastę do zębów w domu, cukier.
żeby butelki nie walały się na podłodze.
czasem pęcznieja mi w głowie dramaty. codziennie walczę ze soba o
Nas.

może wygram.

[shila.ona]

U mnie nie było aż tak ostro w związku, wyrzuciłam go zaledwie dwa razy i od
razu namawialam do powrotu.WCZESNIEJ ZA TO ROBILAM WSZYSTKO ZEBY SIE NIE
ANGAZOWAC. Potrafilam jednej nocy zaliczyc trzech facetow nie znajac naqwet ich
imion. Bawilo mnie to, mowilam sobie ze tak ma byc, wtedy nie zakocham sie w
zadnym z nich , bede bezpieczna. Obecny zwiazek trwa juz dwa lata, jest niezle,
ale momentami nudno, totez czasem usze cos naodwalac, wyjechac z nienacka albo
byc niedostepna , teraz powoli mi sie nudzi, a nuda to moj najwiekszy wróg,
nienawidze nudy, chce wciaz nowych wrazen, totez czasem klamie, nie moze byc nic
normalnie, ciagle chce zeby cos sie dzialo. on mowi ze zachowuje sie czasem jak
dziecko, ja przypominam sobie nastolatke, bunt i pragnienie zmian, wolnosci,
ostrej jazdy heh , lubie to ;)