Ionian Tour 07

[m.c.r]

W dniu wczorajszym zakończyłem najbardziej udany spośród moich dotychczasowych
wyjazdów do Grecji.
Ambitny plan nie został zrealizowany w 100% częściowo (w większości) z powodu
braku jakże cennego na takich eskapadach czasu, a częściowo (Itaka) z powodu
dezinformacji samych Greków (bo cóż za różnica czy coś jest w czwartek, czy w
poniedziałek ) ).
Efekt 17-to (nawet 18-to) dniowego wyjazdu to prawie 5300km przejechane autem,
przeszło 500 zdjęć i wrażenia, które są bezcenne.
Wkrótce postaram się sklecić opis wyprawy (jeśli takowy chcecie), zdjęcia zaś
wrzucę do jakiejś galerii na www.

Opis i wrażenia koniecznie- na to czekamy

[barbelek]

Już się nie mogę doczekać

[tomaszkozlowski1]

Popieram Barbelka- taka wyprawa to musiały być rewelacyjne
wrażenia
Czekamy

[m.c.r]

Zabiorę się więc za pisanie i zdjęcia. Mam nadzieję, że do weekendu pojawi się
pełen opis
Szkoda, że czas tak szybko płynie i nie pozwala zrealizować wszystkiego, co się
zaplanowało
Pożary, o których tyle pisze Tomek, są przerażające. Peloponez wygląda w
niektórych miejscach strasznie. Przejeżdżaliśmy przez pogorzeliska (ruchem tam
steruje policja) na drodze Epidavros - Navplio. Ogień pojawił się też pod sam
koniec naszego pobytu na Kefalonii - cały dzień gaszony był przez dwa samoloty.

[bebiak]

m.c.r napisał:

> Zabiorę się więc za pisanie i zdjęcia.

Grigora, grigora ))
Ja już się duszę - szczególnie na Kefalonię i Ithakę czekam.
I na dużo, dużo zdjęć, szczególnie z tych dwóch wysp, bo z jońskich
mi najbliższe, bo byłam tam bardzo, bardzo szczęśliwa.
Nie pozwól mi się udusić
Filia polla. B.

[m.c.r]

Itaki niestety nie uraczysz u mnie strasznie mi jej szkoda. Wybraliśmy się we
wtorek do Argostoli po zakup wycieczki na tę wyspę i niestety. Mimo wcześniejszy
zapewnień, że jest ona w czwartek okazało się, że zmienili terminy na
poniedziałek (a w piątek wyjeżdżaliśmy). W Fiskardo podobnie. Wszyscy organizują
tam wycieczki w poniedziałki. Ponieważ nie znalazłem promu (albo raczej biletów
na takowy) który mógłby przetransferować mnie wraz z autem na Itakę,
odpuściliśmy ją (niestety) sobie. To jedno z trzech miejsc (obok Koryntu wraz z
okolicami i Meteorów), których nie widzieliśmy, mimo planów ich odwiedzenia (((

[bebiak]

m.c.r napisał:

> Itaki niestety nie uraczysz u mnie strasznie mi jej szkoda.

Ojjjj, jaki wielki ból - wszak tak pięknie jest realizować nasze
marzenia a Ithaka naprawdę piękną wysepka jest((
Za moich czasów codziennie z Sami pływały takie półotwarte i w
sumie niewielkie prom - nimi można się było przemieszczać do woli
pomiędzy tymi wyspami, z autkami również: z Sami do malutkiego na
Ithace porciku Piso Aetos i z powrotem. Mnei z kolei w biurach
promowych wszędzie wciskali kity, że na Ithakę pływa się tylko do
Vathi (stolica) a to jakieś nieporozumienie, bo z Kefalonii trzeba
mnóstwo Ithaki opłynąć decydując się na Vathi od razu, podczas gdy
do Piso Aetos prosto i króciutko, na a potem autkiem wio...
Echhh.... Grecy, Grecy..
Pozdrawiam czekając na Kefalonię, szczególnie na moje Fiscardo )
B.

[bah77]

Mcr, czekam na Twoje fotki i praktyczne info, które zapewne pomogą
mi lepiej przygotować kolejną objazdową wycieczkę do Grecji (już za
2 lata!).
Szczególnie interesuje mnie: Lefkada, północne wybrzeże Zatoki
Korynckiej i wybrzeże Peloponezu na wschód od Nafplionu (np. okolice
Methana).

Czy zwiedzałeś coś na trasie poza Grecją?

Pozdrawiam

bah77

[m.c.r]

Witaj bah.
Nie ukrywam, że tegoroczny wyjazd (samodzielny) do Grecji był zainspirowany
Twoimi podróżami.
Co do zwiedzania - niestety. Ponieważ z założenia miał być to wyjazd łączący
odpoczynek ze zwiedzaniem zabrakło po prostu czasu na zjechanie z głównych dróg.
A szkoda. Z ogromną chęcią poświęciłbym kilka dni na Macedonię, która z
nieznanego mi powodu czymś mnie urzekła.
W kwestii Lefkady - tylko ją przejechaliśmy. Nasz prom przybył do Vassiliki i
przejechaliśmy do Lefkas. Dodatkowo w tym dniu dość mocno padało, co skutecznie
zniechęciło mnie do zjeżdżania i robienia zdjęć .
Zatoka koryncka - tutaj zrobiliśmy pętle. Przejechaliśmy Korynt (nie miałem
żadnej sensownej dokładnej mapy tego rejonu, więc za diabła nie wiedziałem jak i
gdzie jechać, żeby zatrzymać się nad samym kanałem i porobić zdjęcia. Może ktoś
wie gdzie się udać??) pojechaliśmy w stronę Epidavros (bardzo dobra droga)
robiąc pętlę odwrotnie, niż planowałem
Droga z Epidavros do Navplio też była niezła, choć w jednym miejscu (pewnie
Tomek będzie wiedział lepiej) przejeżdżaliśmy przez pogorzeliska, które dopiero
co były ugaszone. Mnóstwo dymu, topiący się asfalt i policja sterująca ruchem i
poganiająca tych, którzy próbowali się zatrzymywać i robić zdjęcia. Zawiodę Cię
kolejny raz, ponieważ na tej trasie praktycznie się nie zatrzymywaliśmy (znów -
brak czasu, a trzeba było dojechać aż do Killini w tym samym dniu).
Na Peloponez trzeba będzie poświęcić ze dwa dwutygodniowe urlopy. Tam jest tyle
cudnych miejsc... Może za dwa lata, za rok planuję Cyklady, tym razem jakąś
łodzią...

[bah77]

Witaj M.c.r!

> Nie ukrywam, że tegoroczny wyjazd (samodzielny) do Grecji był
> zainspirowany Twoimi podróżami.

Miło to czytać.

> Z ogromną chęcią poświęciłbym kilka dni na Macedonię, która z
> nieznanego mi powodu czymś mnie urzekła.

A ja planuję dojazd do GR m.in. wzdłuż wybrzeża MNE i AL, choć takie
widoki zapewne mnie nie urzekną:

fotoforum.gazeta.pl/3,0,849563,1,0,91.html

> Przejechaliśmy Korynt (nie miałem żadnej sensownej dokładnej mapy
> tego rejonu...

To duży błąd.
Do planowania i zrealizowania wycieczki objazdowej warto nabyć
dokładną mapę samochodową (min 1:300.000), która w przypadku GR
będzie co najmniej tak dokładna:

www.alpha-omegaonline.com/map_greece.htm

> Może ktoś wie gdzie się udać??

Sugeruję rozpoczęcie zwiedzania Kanału Korynckiego od zatapianego
mostu w Isthmii.

Pozdrawiam

bah77

[m.c.r]

bah77 napisał:


> > Przejechaliśmy Korynt (nie miałem żadnej sensownej dokładnej mapy
> > tego rejonu...
>
> To duży błąd.

Wiem. Zapomniałem po prostu o mapie Peloponezu Kupiłem mapy wysp Freytag &
Berndt (choć ponoć greckie Road są dokładniejsze) a o stałym lądzie nie
pomyślałem...


> > Może ktoś wie gdzie się udać??
>
> Sugeruję rozpoczęcie zwiedzania Kanału Korynckiego od zatapianego
> mostu w Isthmii.

A skąd są robione zdjęcia (najczęściej widziane w internecie) samego kanału?
Nadmienię, że na pewno jest to most samochodowy i jest on kawałek drogi od
kolejowego.

[bah77]

> A skąd są robione zdjęcia (najczęściej widziane w internecie)
> samego kanału?

Zapewne chodzi o fotki z mostu drogowego w połowie długości Kanału.
Aby na niego trafić, trzeba zjechać przed Kanałem z autostrady na
drogę do miasta Korynt i zatrzymać się za mostem.

Oczywiście, Kanał można fotografować także z kilku innych miejsc.

bah77

[m.c.r]

Wielkie, wielkie dzięki! NA pewno ta informacja przyda się (ale raczej za dwa
lata niż za rok, w 2008 uderzamy w stronę Thassos - ponownie - oraz Lesbos).

[bah77]

Za 2 lata też tam będę - brakuje mi do kompletu jeszcze fotki Kanału
od strony Zatoki Korynckiej...

fotoforum.gazeta.pl/5,6,2944,bah77.html

bah77

[m.c.r]

O widzisz, to może się gdzieś spotkamy po drodze )
A co do zdjęć kanału, to chodziło mi dokładnie o to miejsce:
fotoforum.gazeta.pl/3,0,194858,4,10,2944,bah77.html
Zdjęcie z wnętrza kanału też musi być interesujące

[bah77]

Bardzo chętnie się spotkam na trasie.

Ale chyba o szczegółach tego spotkania pogadamy na wiosnę 2009?

bah77

[m.c.r]

Zdecydowanie jestem za
Teraz planuję przyszłoroczny wypad na Eginę, Paros i Spetses.

Dzień 1, 2, 3 i 4

[m.c.r]

Zdjęcia kończą się zmniejszać, do weekendu trafią więc do galerii.
Zaczynam z opisem wyjazdu.

Ionian Tour 2007

Dzień 1:
Z Wrocławia wyjechaliśmy dzień wcześniej niż planowałem. Po pracy, około 22
wyruszyliśmy w stronę Kudowy Zdroju (bardzo lubię to przejście graniczne),
mijając po 24 Nachod.
Planowałem jakąś drzemkę w Czechach, biorąc jednak pod uwagę fakt, że
znalezienie tam jakiegokolwiek Motelu przy drodze jest niemożliwe oraz to, że po
10 Red Bullach i kilku
Guaranach spać mnie się w ogóle nie chciało przejechaliśmy Czechy, Słowację,
Węgry (powinny być wzorem dla wszystkich pod względem oznakowania dróg i ich
jakości), Serbię
(chyba lubią Polaków, bo przepuszczono nas jakimś specjalnym wjazdem przez
granicę bez konieczności czekania w kolejce). W okolicach Vranje miałem dość.
Ciemno, wszędzie góry,
trzeba było gdzieś się zatrzymać. Niestety jedyny motel po drodze w miejscowości
Dżep nie dysponował wolnymi pokojami, dojechaliśmy aż do Macedonii. Tutaj po
przekroczeniu granicy
znalazłem jakąś stację benzynową, na parkingu której postanowiłem przenocować.
Rano ruszyliśmy w stronę Grecji.

Dzień 3:
Granicę grecką mineliśmy bardzo sprawnie. Grecy odprawili nas poza kolejką (też
nas chyba lubią ) ) i ruszyliśmy w stronę Thesalonik. Po 20 minutach szukania
miejsca
parkingowego udało mi się postawić auto w okolicach białej wieży. Godzinny
spacer po mieście bardziej na celu miał rozprostowanie kości, niż jego dogłębne
zwiedzanie (tym bardziej,
że widziałem je 3 lata wcześniej). Wyjechaliśmy w stronę Delf, gdzie -
początkowo - miałem nocować w namiocie na polu kempingowym. Przerażony
pętelkami, które trzeba było
pokonać jadąc do tej mieściny postanowiłem dojechać do samych Delf i tam czegoś
poszukać. Nie trwało to dłużej niż 5 sekund; tuż po zaparkowaniu auta
zaproponowano nam nocleg, z
którego skorzystaliśmy (50 EUR za nocleg dla dwóch osób). Wieczorem krótki
spacer po mieście i spanie. Rano wyjechaliśmy w stronę Aten.

Dzień 4:
Nie mogło oczywiście zabraknąć zwiedzania Delf. Zarówno ruin jak i muzeum. Po
kilku godzinach, wycieńczeni słońcem, wróciliśmy do auta i wyjechaliśmy w
kierunku Teb (Thiva).
Mijaliśmy niestety jakieś pożary i wypalone połacie leśne. Przerażające
widoki... Dojechaliśmy do Aten i po 20-30 minutowym błądzeniu po mieście
osiągnęliśmy cel, jakim był nasz
hotel obok stacji Larisa. Prysznic i pędem na Akropol.
Nie ma możliwości aby tak wielkie miasto zobaczyć w jeden dzień. Ograniczeni
czasowo zajęliśmy się więc tylko Akropolem, na który poświęciliśmy prawie cały
dzień. Mimo upału
słońca nie było widać. Zasłaniał je dym z lasów, które spłonęły...

[tomaszkozlowski1]

fajny nastrój podróży

m.c.r napisał:

Mimo upału
> słońca nie było widać. Zasłaniał je dym z lasów, które spłonęły...

Ateny miały dużego pecha.W kulminacyjnym momencie katastrofalnych
pożarów na Eubei wiatr nawiewał dym wprost idealnie na stolicę.Widać
to dobrze na zdjęciach satelitarnych z tamtych dni.

[m.c.r]

Nastrój był bardzo optymistyczny Pomijając kierowcę autokaru, który przez
jakieś 50km zamiast mnie wyprzedzić w tych górach (nie widziałem w nocy dobrze
drogi, więc jechałem przepisowo 60km/h) trąbił i mrugał mi światłami. Oczywiście
był to autokar z rejestracją z PL

Co do Aten, to było niesamowite. Upał, słońce wręcz paliło a widać go nie było.
Na jednym ze zdjęć widać dokładnie ile tam dymu. Będąc w Delfach też było widać
dym nad lasami od strony Elefesiny.

Dzień 5

[m.c.r]

Wyruszyliśmy, drugi raz mijając Elefsinę, w kierunku Peloponezu. Bardzo chciałem
zrobić zdjęcia kanału korynckiego, niestety po jego przejechaniu nie znalazłem
nigdzie miejsca
gdzie można się zatrzymać i popstrykać. Jakby ktoś miał pomyśl - będę wdzięczny
za wskazówki na przyszłość. Z tego całego podekscytowania zamiast pojechać na
Mykeny i od tej
strony robić pętlę, pojechaliśmy najpierw do Epidavros. Fanstastyczna droga,
jakby ktoś chciał się przejechać - bardzo polecam. Tyle zieleni i pięknych
miasteczek...
Dojechaliśmy bez problemu do teatru w Epidavros, choć znaki drogowe wskazywały
jeszcze coś na wzór "starożytnego Epidavros", zapewne chodziło o Palea. Ruiny
częściowo są
zamknięte - trwają tam jakieś prace remontowe, jednakże całość robi ogromne
wrażenie. Jakież to musiało być niesamowite tysiące lat temu. A teatr? Akustyka
lepsza, niż na niejednej
profesjonalnie nagłośnionej scenie...
Kolejny punkt programu - Navplio. Niesamowite miasteczko otoczone praktycznie z
każdej strony jakąś twierdzą. Po drodze przejeżdżaliśmy przez pogorzeliska.
Jeden pas ruchu był
zamknięty - leżały na nim spalone drzewa, policja sprawnie sterowała ruchem nie
pozwalając na to, aby ktokolwiek tam się zatrzymał. Pewnie chodziło o kwestie
bezpieczeństwa.
W Navplio zatrzymaliśmy się na obiad, jedliśmy przepyszną rybę (wyleciało mi z
głowy jaka to była - jest na zdjęciach, ostatnia po prawej, taka czerwona)
podaną na gotowanym w całości
szpinaku z osobno podanym sosem oliwkowo-cytrynowym. Palce lizać. Jeszcze tylko
dodatkowy spacer po tym uroczym mieście, delektowanie się limonkami, cytrynami i
pomarańczami,
które rosną dosłownie wszędzie i zmykamy do auta. Chciałoby się wspiąć na
twierdzę, chciałoby się pochodzić tymi wąskimi uliczkami, tyle by się chciało,
ale czasu mało
Kolejny przystanek - słynne Mykeny. Po ruinach pochodziliśmy kilka godzin,
zapoznany z przewodnikiem Pascala posiadałem dobrą, LEDową latarkę. Przydała się
w grobowcu,
przydała się również w studni na górze. Brakło mi jednak odwagi na zejście na
jej dno (może ktoś z Was tam był i powie, co jest na dole?) ).
W drodze do Patras zatrzymaliśmy się przy jednym z wielu przydrożnych
"straganów", dokonując zakupu pysznego domowego winka. Białego oraz różowego.
1.5EUR za 2 litry.
Patras mijaliśmy wieczorem, było ciemno, więc odpadła wizyta w Achia i
tamtejszej winiarni. Postanowiliśmy dojechać do Killini i tam przenocować, a
rano wyruszyć na Zante. Ze
znalezieniem hotelu problemu nie było, tuż przy porcie, za kolejne 50EUR
przenocowaliśmy do rana. Pozwoliłem sobie tylko zatankować auto do pełna
(nauczony tym, że na wyspach
paliwo jest zawsze droższe). Na stacji Shell benzyna 95 kosztowała mnie 0.996
EUR. Tanio jak nigdzie
Jeszcze tylko buteleczka mojej ukochanej Verginy Red (albo Beptiny, jak mawiała
Asia hehe) - na to piwo czekałem dwa lata - i nocleg. Rano musimy wstać i
zapakować się wraz z
autem na prom. Jeszcze tylko kilka godzin i będziemy mogli zanurzyć się we
wspaniałym morzu jońskim...

[matheos2]

A gdzie te zdjęcia i ta ryba np???

super, czekam na następne odcinki..

[gacek95]

i zdjęcia!

[m.c.r]

Wszystko będzie )
Zdjęcia umieszczone są częściowo na mcr.in5.pl/wakacje/ionian/index.html
ale ze względu na pewien brak czasu skończę je uploadować dopiero w weekend.
Ryba z Navplio już jest w każdym razie ))

[m.c.r]

Minęło zaledwie kilka dni, a ja już zapomniałem o Diakofto )

Zjechaliśmy po drodze do Diakofto, miejsce, w któym planowałem nocleg i poranny
przejazd kolejką zębatą do Kalavrity. Niestety. Od kwietnia jest ona w remoncie
(do odwołania, czyli pewnie kilka lat) i nici z tej bądź co bądź sporej atrakcji.
Zrobiłem kilka zdjęć starym parowozom, obecnym wagonikom i czemuś, co je
zastąpi a jest przykryte wielkimi białymi płachtami.

[m.c.r]

Dzień 6:
Rano załadowaliśmy się z autem na spory prom - Ionian Star - i po 30 minutach
ruszyliśmy w drogę do pierwszego głównego celu - Zakynthos. Prom płynął ponad
godzinę i dotarł do portu miasta - stolicy - wyspy o tej samej nazwie. Mając w
ręku instrukcję dojazdu do naszych apartamentów (Kavospsarou) udaliśmy się
zgodnie z nią w kierunku Tsilivi.
Zabłądziliśmy tylko dwa razy, ale dzięki dość dokładnej (ponoć tylko grecka Road
jest dokładniejsza) mapie Freytag & Berndt dość szybko znajdowaliśmy prawidłową
drogę. Około 12 byliśmy już w apartamentach, można było wziąć prysznic i pędzić
na plażę
Cóż, pierwszy dzień na wyspie to zdecydowanie był odpoczynek i wyprawa do
pobliskich marketów celem zakupienia żywności, w tym kolacji. Ach te greckie
oliwki, ta oliwa, pomidory wielkości dyń i cebula wielka jak melon ))
Dzień 7 upłynął również na plażowaniu i delektowaniu się greckim słońcem i
prześlicznym, turkusowym morzem jońskim.

Dzień 6 i 7

[m.c.r]

Dzień 6:
Rano załadowaliśmy się z autem na spory prom - Ionian Star - i po 30 minutach
ruszyliśmy w drogę do pierwszego głównego celu - Zakynthos. Prom płynął ponad
godzinę i dotarł do portu miasta - stolicy - wyspy o tej samej nazwie. Mając w
ręku instrukcję dojazdu do naszych apartamentów (Kavospsarou) udaliśmy się
zgodnie z nią w kierunku Tsilivi.
Zabłądziliśmy tylko dwa razy, ale dzięki dość dokładnej (ponoć tylko grecka Road
jest dokładniejsza) mapie Freytag & Berndt dość szybko znajdowaliśmy prawidłową
drogę. Około 12 byliśmy już w apartamentach, można było wziąć prysznic i pędzić
na plażę
Cóż, pierwszy dzień na wyspie to zdecydowanie był odpoczynek i wyprawa do
pobliskich marketów celem zakupienia żywności, w tym kolacji. Ach te greckie
oliwki, ta oliwa, pomidory wielkości dyń i cebula wielka jak melon ))
Dzień 7 upłynął również na plażowaniu i delektowaniu się greckim słońcem i
prześlicznym, turkusowym morzem jońskim.

Dzień 8 - zwiedzamy wyspę cz1.

[m.c.r]

30 sierpnia postanowiliśmy trochę pozwiedzać wyspę. Ponieważ zaplanowane było
opłynięcie błękitnych grot oraz plażowanie w zatoce wraku od razu doszliśmy do
wniosku, że całej w jeden dzień nie objedziemy.
Na pierwszy "ogień" poszła więc wschodnio-północna jej część a cały zachód
pozostawiliśmy na dzień następny.
Pierwszym przystankiem było Alykes (Alikanas minęliśmy bokiem) - poza
"solankami" nic tam ciekawego nie ma. Co godzinę wyruszają łodzie w "tour around
island" ale nie pasowało nam ani to, ani godzina. Mimo usilnych chęci nie udało
nam się odszukać
słynnego starego mostu w środku morza. Nikt nie wiedział gdzie to cudo stoi (a
ja nie pamiętałem, czy w Alykes, czy Alikanas, w każdym razie Grecy kręcili
głowani). Jakby ktoś miał pomysł (może kiedyś się przyda) jak do niego trafić -
będę wdzięczny.
Z Alykes udaliśmy się w stronę Xingii (Xingia, Xinga). W/g przedownika są tam
jakieś źródła siarkowe, stanowiące naturalne SPA faktycznie, plaża cudowna
(zatoka w zasadzie). Wypiliśmy w kantynie Frapkę, zrobiliśmy zdjęcie gadającej
po grecku papudze
i poszedłem sobie zwiedzić plażę. Efekt niesamowity. Woda zamulona tymi
siarczastymi wyziewami, ale ciepła jak nigdzie na wyspie. Fanstastyczna rzecz.
Zaraz za plażą udało nam się kupić (20EUR/osoba) bilety na odpływającą za 2
minuty motorówkę, która płynęła do Navagio i wracała przez Blue Caves. Jak
zapewniał organizator (witający nas "dzien dobry, jak siemas, dobze? ) ) łódź
wpływa
do grot. Oczywiście kolejnymi (co nie dziwi, spotykaliśmy się z tym na każdym
kroku) elementami kojarzącymi się z Polską byli Krzysztof Warzycha z
Panatinaikosu oraz Lech Wałęsa z Gdańśka. Fajna sprawa.
Popłynęliśmy więc do zatoki wraku. To zdecydowanie najładniejsza plaża na tej
wyspie (choć do kefalońskiego Myrthosa jej daleko ) ). Ponieważ mieliśmy tylko
godzinę na "leżakowanie" postanowiłem nie korzystać z uroków tamtejszego morza
(trzeba było jeszcze wyschnąć i zapakować się do auta) i cały czas poświęciłem
robieniu zdjęć i przyglądaniu się tej kupie blachy spoczywającej na rażąco
białym żwirku.
Po godzinie podpłynął Grek, zabrał nas na łódź i zmierzaliśmy już do grot.
Wpłynęliśmy do dwóch (ciężko tam zdjęcia robić, jest ciemno, a łódka się kiwa,
więc długi czas przysłony odpada). Bardzo ładnie wyglądają, choć takich skalnych
dziwolągów
wokół wyspy pełno
Uparłem się, aby Navagio zobaczyć z góry. Czytałem, że jest tam droga i można to
zrobić (a poza tym widać to na widokówkach). Na mapie ustaliliśmy, że jedziemy
najpierw w kierunku zatoki Skinari, tam robimy zdjęcia, dalej Korithi - północny
koniec Zante, a następnie szukamy
tej nieszczęsnej, ponoć trudnej, drogi na górę Navagio. Do Skinari prowadzi dość
przyjemna, choć serpentyniasta i stroma, droga. Mija Ag. Nikolas (port do
Kefalonii) i zamieniając się w Korithi dość wąską dróżkę kieruje się do latarni
morskiej (zamkniętej, można co najwyżej porobić zdjęcia z daleka), dość przeciętnej
tawerny z przepiękną plażą i dwoma wiatrakami (w których można wykupić noclegi).
Kolejna frapka (ach, przywiozłem całej jej opakowanie do Polski), kilka zdjęć i
jedziemy do Navagio.
Nie było tak łatwo, hehe. Znaki prowadzą do "shipwreck" ale to nie punkt
widokowy (do którego jedzie się prosto, a nie w lewo, lecz pokrętniasta droga do
Porto Vromi. Mimo błądzenia warto było. Ta zatoczka jest cudowna, a woda
zielonkawa. Inna, niż na pozostałej części wyspy.
Kilka zdjęc i znów wjeżdżamy serpentynami do góry. Wydałao mi się z opisu, że to
znacznie trudniejsza droga (albo ja się na tej wyspie nauczyłem jeździć ) ).
Poszperaliśmy znów w mapie i Asia odnalazła drogę do NAvagio.
Dojechaliśmy nad same klify (mieści się tam tawerno-kantyna), zrobiliśmy kilka
zdjęć i wracamy. Po drodze kupiłem domowy miód i jakieś brzoskwinie. Wracaliśmy
północną - górzystą - częśćią, przez Volimes, Exo Horę (niezbyt ciekawa),
Kiliomeno, w której planowałem jakiś obiad - jest tam ponoć fantastyczna
tawerno-winnica, niestety nie pamiętałem nazwy, a nie było żadnych znaków
prowadzących na cokolwiek, więc nie trafiliśmy do niej, aż do Zante - stolicy
wyspy. Z Zante do Psarou na kolację i spanie.
Uff, ciężki to był dzień...

Dzień 9 - zwiedzamy wyspę cz2.

[m.c.r]

Uparłem się, by zwiedzić wyspę do końca. Początkowo usłyszałem kilka pomruków
"idziemy się opalać", ale na hasło "tam mogą być żółwie" (których i tak nikt
pewnie nie widział ) otrzymałem zgodę na wyprawę "dziki zachód Zante".
Jak zwykle zapoznaliśmy się z mapą i wiedzieliśmy, że dojeżdżając do Zakynthos
musimy udać się w stroję portu, a następnie za mostem w lewo. Kierunek Gerakas -
park narodowy wyspy.
Sam dojazd był dość przyjemny. Wszędzie gaje oliwne, zero serpentyn, brak gór,
lekko, łatwo i przyjemnie - chciałoby się napisać. Faktem jest, że ta część
wyspy to głównie nizina.
Dojechaliśmy do samej plaży (dalej się nie da), zostaliśmy "wprowadzeni w temat"
przez przesympatyczne pracownice parku zante, poinformowani o tym, żena plaży
przebywać można jedynie 3 godziny i uśmiechnięci poszliśmy zrobić kilka zdjęć.
Sama plaża sympatyczna. Piaseczek, długie zejście do morza, leżaki (płatne) i
parasole (pewnie też). Porobiliśmy kilka zdjęć, spotkaliśmy parę Polaków i
poszliśmy w przeciwnym kierunku plaży do dziwnych tworów (nawet nie wiem, czy
skalnych).
Wyglądało to jak wapienne błoto lane z wysoka, tworzące przeróżne kształy i groty
Wracając zachaczyliśmy o jedną z wielu reklamowanych plaż (oczywiście była przy
niej tawerna i ta reklama bardziej odnosiła się do niej) i wjechaliśmy pod górę
do drugiej części parku narodowego. Niestety przy pierwszym rozwidleniu dróg
wolałem zawrócić, bo żaden ze znaków nie pokazywał jak daleko jest do
czegokolwiek (wskazywały jedynie nazwę Dafni) ani z mapy nie wynikała jakość i
szerokość drogi (a nie uśmiechało mi się wracać tyłem przez kilka km, tym bardziej,
że auto nie ma napędu na 4 koła). Szkoda, bo bardzo chciałem zobaczyć jakąś
dziką plażę.
Skierowaliśmy się w stronę Keri. To był niezły ubaw. W/g mapy powinna tu być
latarnia morska i punkt widokowy. Dojechaliśmy do skrzyżowania "Keri" i "Paralia
Keriou", czyli plaża Kerii. Stwierdziłem, że jak plaża, to na pewno i latarnia
morska
Z błędu wyprowadziły mnie pierwsze widoki. Po pierwsze nie istnieje coś takiego,
jak Keri Lake, na które kierują znaki. Owe jezioro to jakieś zarośnięte i
śmierdzące bagno Po drugie z Limni Keriou rozciąga się niesamowity widok
na Marathonisi, czyli wyspę żółwii. Chciałem tam popłynąć, ale statek - chyba
jedyny z Limni - który pływał zarówno na wyspę jak i grot Kerii właśnie
odpłynął. Następny za godzinę, więc odpuściliśmy sobie. Można było wprawdzie
wynająć jakąś
łódkę, ale nigdy tym nie pływałem, więc sensu to w ogóle nie miało. Chciałem
jeszcze podjechać autem do Marathii, ale wybito mi to z głowy )
Przeszliśmy spacerkiem plażą w lewą stronę pod górę (w kierunku tawerny)
mijając po drodze coś, co kiedyś było drogą (jest to to na zdjęciu) a obecnie
będąc zawaloną drogą. Przez chwilę odechciało mi się jeżdżenia po wyspie.
Szukaliśmy latarni morskiej, ale nie było jej. Asia wpadła na pomysł, żeby
sprawdzić na mapie gdzie jesteśmy. No tak. Limni Keriou (czy tam Paralia), to
nie Keri! Jedziemy więc na zwiedzanie. Do samego Kerii oczywiście droga zawinięta
jak ślimaczy domek. Ciężko się jeździ po Zante, dtogi tutaj wymagają ogromnego
skupienia i ktoś, kto je projektował musiał wypić duuużo Ouzo (lub Tsipouro,
które zdecydowanie wolę). Wszystko fajnie, dopóki nie dojechaliśmy do Keri i
drogowskazów
kierujących na latarnię. Dobrej jakości (w/g mapy) główna droga ma szerokość
jednego auta. Nie chcę nawet myśleć jak tutaj można się mijać (miałem akurat
szczęście i nikt nie jechał z naprzeciwka).
Dojechaliśmy do naszej upragnionej latarni. Okazała się być tawerną, więc
zrobiliśmy kilka zdjęć plaży (cuuuuuuuuuuuuuudny widok) i największej na świecie
flagi greckiej (zdobywczyni rekordu guinessa). Ale to była tawerna!! Na górze
musi być latarnia.
I była. Należy jedynie uważać czym się w jej pobliże wjeżdża. Na pewno nie może
to być coś innego niż auto z napędem 4x4 Mało kół nie urwałem wbijając się w
ten krajobraz Marsa. Z przerażenia nie zrobiliśmy nawet zdjęć
Zająłem się zawracaniem, ścierając pod z czoła. Koniec! Koniec tych gór Mamy
całą wyspę za sobą, trzeba jedynie wrócić do apartamentów.
Po drodze spodobał mi się znak kierujący na domową winiarnię. Po zdaje się 10km
dotarliśmy do sympatycznej chatki greckiej, otoczonej z każdej strony winnicami.
Za 1.5EUR kupiłem 2l wina białego, za drugie tyle czerwonego, dodatkowo
(prezenty dla rodziny)
przywiozłem to samo wino w korkowanych butelkach szklanych za 2eur 0.75l. 2l
oliwy z oliwek (domowej, a jakże) to koszt 6EUR. Tanio, ale bałem się jej
transportować (bo upał niesamowity).
Powrót jak zwykle przez Zakynthos (z pominięciem takich paskudztw jak Laganas) ,
Tsilivi, Gerakari i Kavos Psarou Uff, znów piękny widok na morze z naszego
apartamentu (cudowny był), przygotowania do kolacji (oczywiście z winkiem,
bo jakżeby inaczej) i spanie. Jeszcze tylko jeden dzień tutaj i ruszamy na
Kefalonie!

[stej4]

>Mimo usilnych chęci nie udało nam się odszukać
> słynnego starego mostu w środku morza. Nikt nie wiedział gdzie to > cudo stoi (a ja nie pamiętałem, czy w Alykes, czy Alikanas,
> w każdym razie Grecy kręcili głowani). Jakby ktoś miał pomysł
> (może kiedyś się przyda) jak do niego trafić - będę wdzięczny..

W Alykes. Az dziw, że jadąc przez Alykes, nie zauważyłeś go
Wjeżdżając do Alykes mijałeś po prawej stronie niedużą wieże. On był zaraz za nią. (A może mówimy o czymś innym? ) Czy jest w środku morza? O to bym się spierał Zwykły, niczym nie przykuwający uwagi kamienny most. Tak go odebrałem

>Zaraz za plażą udało nam się kupić (20EUR/osoba) bilety na >odpływającą za 2 minuty motorówkę, która płynęła do Navagio i >wracała przez Blue Caves.

Dość drogo. Z przylądka Skinami, tam gdzie dwa wiatraki i przeciętna tawerna, za 7Euro/osoba (my popłynęliśmy za 5E ) płyną na 45minutową wycieczkę po samych Grotach Świetna sprawa Fakt, same Groty, ale warto.

>Okazała się być tawerną, więc zrobiliśmy kilka zdjęć plaży >cuuuuuuuuuuuuuudny widok) i największej na świecie flagi greckiej (zdobywczyni rekordu guinessa).
Coś mnie ominęło? Faktycznie, mijaliśmy po drodze tawernę, ale flagę? Niech to!

[m.c.r]

stej4 napisał:

> >Mimo usilnych chęci nie udało nam się odszukać
> > słynnego starego mostu w środku morza. Nikt nie wiedział gdzie to > c
> udo stoi (a ja nie pamiętałem, czy w Alykes, czy Alikanas,
> > w każdym razie Grecy kręcili głowani). Jakby ktoś miał pomysł
> > (może kiedyś się przyda) jak do niego trafić - będę wdzięczny..
>
> W Alykes. Az dziw, że jadąc przez Alykes, nie zauważyłeś go
> Wjeżdżając do Alykes mijałeś po prawej stronie niedużą wieże. On był zaraz za n
> ią. (A może mówimy o czymś innym? ) Czy jest w środku morza? O to bym się sp
> ierał Zwykły, niczym nie przykuwający uwagi kamienny most. Tak go odebrałem
>

Ależ ze mnie tyłek wołowy. Pomyliłem (teraz dopiero się zorientowałem) most z
Alykes (który oczywiście nie był w morzu, lecz łączył brzegi śmierdzącej
"rzeki") z "morskim" w Argasi. Tak to jest, jak się jedzie z mapą i bez
przewodnika, ech

> >Zaraz za plażą udało nam się kupić (20EUR/osoba) bilety na >odpływając
> ą za 2 minuty motorówkę, która płynęła do Navagio i >wracała przez Blue Cav
> es.
>
> Dość drogo. Z przylądka Skinami, tam gdzie dwa wiatraki i przeciętna tawerna, z
> a 7Euro/osoba (my popłynęliśmy za 5E ) płyną na 45minutową wycieczkę po samy
> ch Grotach Świetna sprawa Fakt, same Groty, ale warto.

Wiem Z Alykes wycieczka kosztowała 25EUR, myśmy kawałek dalej płacili 20, im
bliżej tym taniej, ale diabli wiedzieli skąd jeszcze płyną łodzie, a ta za
jedyne 2 minuty wyruszała w trasę

> >Okazała się być tawerną, więc zrobiliśmy kilka zdjęć plaży >cuuuuuuuu
> uuuuuudny widok) i największej na świecie flagi greckiej (zdobywczyni rekordu g
> uinessa).
> Coś mnie ominęło? Faktycznie, mijaliśmy po drodze tawernę, ale flagę? Niech
> to!

Jeśli myślimy o tym samym, to była to tawerna z tarasem widokowym na dwie
"głowy" skalne - jakoś tam one się nazywały, ale nie pamiętam, WIELKĄ flagą, a
droga w górę prowadziła do latarni, nagle się kończyła na parkingu wyglądającym
jak powierzchnia marsa...
W każdym razie chodzi o nią:
mcr.in5.pl/wakacje/ionian/27%20Zakynthos%20-%20Keri%2009-01/index.html

Dzień 10, 11 i 12 - wyruszamy na Kefalonię!

[m.c.r]

Dzień 10:
Nic ciekawego. Pojechaliśmy po leki do apteki w Zakynthos, trafiliśmy oczywiście
na sjestę kończącą się za 2 godziny, więc poświęciliśmy ten czas na zwiedzanie
miasteczka i obiad z owoców morza w jednej z tawern przy porcie.
Dalsza część dnia to opalanie się i obijanie w Kavos

Dzień 11:
Wstaliśmy o 8, zapakowaliśmy bagaże to auta i ruszyliśmy w kierunku Ag.
Nikolaos. W/g jednego z Greków prom do Kefalonii powinien odpłynąć o 10:30.
Oczywiście o 10:30 go nie było i pojawił się o 10:45 (co wynikało z jakiegoś
rozkładu),
Zapakowaliśmy się na prom i już tylko półtorej godziny dzieliło nas do
uprganionej Kefalonii. Wiał dość silny wiatr, w związku z czym prom płynął
znacznie wolniej, dodatkowo wykonujać w porcie Pessada dziwne akrobatyczne
manewry
Na promie spotkaliśmy jakąś grupę z Polski uczestniczącą zdaje się w dwuwyspowej
wyprawie (tak wynikało z rozmów z pewną sympatyczną panią).
Z Pessady wyruszyliśmy w kierunku Spartii, gdzie - w/g mapy - powinny się
mieścić nasze apartamenty - Vigla Village (na Kefalonii każde większe skupisko
apartamentów ma w nazwie Village, heh ).
Pomyliłem oczywiście drogi, bo nie domyśliłem się, że coś mające w przybliżeniu
1.5m szerokości jest główną drogą do Spartii (choć tak wynikało z mapy).
Dojechawszy jednak do Keramies zawróciłem w stronę portu i wjechałem w tą dróżkę.
Była to prawdziwa, najprawdziwsza droga do Spartii. Zatrzymaliśmy się w
"centrum" tej wioski, którego główną i jedyną atrakcją był kościół i dwa markety
(super, a jakże!), z czego jeden nadawał się do zakupów, a w drugim znalazłem
pomidory
importowane z...Polski! Nie, nie kupiliśmy ich. Wróciliśmy do tego pierwszego,
którego właścicielem był smutny Grek (w ogóle się nie uśmiechał i nie odzywał),
zrobiliśmy zakupy (w tym nabyliśmy domowej roboty Fetę!! Najlepszą jaką jedliśmy
na wyspach) i ruszyliśmy piechotą szukać Vigli. Jedynym znakiem na jaki
pamiętałem aby się kierować były drogowskazy na plażę. Po minięciu kilku z nich
postanowiłem jednak zadzwonić do Anny i zapytać jak tam dojechać.
Wszystko było już jasne, wróciliśmy pod górę do auta i pojechaliśmy do naszych
apartamentów. Kawałek drogi był Raz wyruszyłem na zakupy pod górę piechotą,
co wzbudziło ogromne zdziwienie właścicielki apartamentów,
życzącej mi powodzenia w mojej wyprawie.
Szybki prysznic i jazda na plażę (tę "prywatną", była bliżej, choć zejście do
niej długie, i przeurocza).
Dzień 12 to opalanie się i ogólnie - nicnierobienie. Delektowałem się kupionym
wcześniej Mythosem Red oraz Vergina Red (o których na wyspie nikt nie słyszał -
jak się okazało można je było kupić koło Argostoli w markecie Champion)
oraz doskonałym winem Robola, specjalnością Kefalonii z jej dzikich gór
(mijaliśmy winnice roboli po drodze).
Chciałem kupić ryby oraz owoce morza na grilla, zaplanowano nam wyprawę kutrem
rybackim (albo raczej łódką) w morze, niestety silny wiatr popsuł zamiary.
Zdecydowaliśmy więc - jedziemy do Argostoli!

Zdjęcia z wyjazdu

[m.c.r]

Galeria ukończona - mcr.in5.pl/wakacje/ionian/index.html

Opis w trakcie. Pozostało mi opisać zwiedzanie Kefalonii, zabawny przejazd przez
Lefkadę i niesamowity przejazd w chmurach drogą Ioanina - Trikala i kawałkiem
opóźnionej od zdaje się 6 lat Via Egnatia.

Dzień 13, 14 i 15

[m.c.r]

Dzień 13:
Pomysł był następujący. Jedziemy do Argostoli, w ichniejszym KTELu kupujemy
bilety na wycieczkę pod tytułem "Itaka", wjeżdżamy do portu, kupujemy ryby i
owoce morza i wracamy z tym do apartamentów.
Ze znalezieniem drogi do Argostoli problemów nie mieliśmy, do stolicy prowadzi
każdy drogowskaz na tej wyspie 12 km przebyliśmy w jakieś 30 minut.
Znaleźliśmy dworzec autobusowy i...okazało się, że ot tak zmieniono terminy
wyjazdów.
Na Itakę wycieczek nie ma już w czwartki, lecz w poniedziałki. W poniedziałek,
to ja musiałem być już w pracy Cóż. Wiele się nie zastanawiając po zapoznaniu
się z mapą doszliśmy do wniosku, że jedynym miejscem z którego możemy
wypłynąć w podróż na tę idyliczną wyspę jest Fiscardo. A że byliśmy już w
Argostoli, to szkoda było wracać do Vigli (tym bardziej, że pojawiły się chmury
i zaczęło kropić), lepiej więc objechać wyspę.
Zanim to nastąpiło kupiłem kartki pocztowe w promenadzie przy porcie, wypełniłem
i wysłałem je. Udało mi się też kupić kilo ryb (20EUR), greczynka mówiła, że to
super extra i pierwszy sort i oni na nie wołają tsipurina czy jakoś tak.
Nabyłem też piękny okaz ośmiornicy w cenie 9EUR ważyła kilo. Z tymi
zdobyczami udaliśmy się w kierunku portu do Lixouri. Zdecydowałem, że jednak nie
odwiedzimy tego miasta, które znajduje się na drugim brzegu Argostoli, tylko
pojedziemy trasą
Prokopata, Farsa, Petrikata, Drakata, zjedziemy serpentynami do Asos i wejdziemy
do tamtejszego zamku-twierdzy, następnie Vasilikiades i Fiskardo. Tutaj kupimy
bilety na Ithakę i wrócimy drugim brzegiem wyspy przez Pirgos, Neohori, Ag.
Efimia, zatrzymamy się
aby zobaczyć podziemne jezioro w Mellisani, następnie port w Sami, jaskinia w
Drongarati i boczną drogą do ruin Katapodata, Argurata i Zervata (czymkolwiek to
było ) ) i jedyną drogą przez góry do Argostoli, a stamtąd do Spartii i naszej
Vigli.
Plan był dość ambitny, ale spokojnie do zrealizowania (pomimo ryb i ośmiornicy w
schowku - na szczęście klimatyzowanym).
Ruszyliśmy. Drogi na Kefalonii są o niebo lepsze niż na Zante. Nie błądzą
bezsensownie po górach i pagórkach, tylko je omijają, a serpentyny są tylko tam,
gdzie inaczej się nie da. Dodatkowo posiadają pobocza i pseudo "parkingi"
przy punktach widokowych.
Pierwszy przystanek - Farsa. Same miasteczko jakich wiele na wyspie, ale
stanowiło fajny punkt widokowy na Argostoli i jego (jej?) zatokę. Kilka fotek i
jedziemy dalej. Droga powoli wzbijała się coraz wyżej i wyżej, ale były to szerokie
i łagodne wzniesienia. Następny stop był przy plaży Myrthos. Widok zapierający
dech w piersiach. To najładniejsza plaża na wyspach jońskich. Błekit morza, biel
piasku, cudo. Oczywiście nie obyło się bez zdjęć (w tym serpentyny, prowadzącej
4km w dół). Nie skusiliśmy się na zjazd na parking Myrthosa. Po pierwsze nie
byliśmy przygotowani na kąpiele, po drugie chcieliśmy w miare sensownie wrócić
do Spartii i nie jeździć po górach po zmroku, a po trzecie mieliśmy ryby i
ośmiornicę.
Dojechaliśmy do Asos. Tutaj, skuszony dumnie brzmiącym znakiem "Castle of Asos"
zjechałem w dół dość dobrą, ale strasznie krętą i stromą drogą do miasteczka.
Zrobiliśmy zdjęcia jego samego, zatoki i ruszyliśmy piechotą pod górę (niektórzy
wjeżdżali samochodami).
Zdobyliśmy szczyt zamczyska (albo tego, co go przypominało) i nic. W prawo droga
prowadzi do zrujnowanej baszty, a w lewo ciągnie się w nieskończoność. Nie
posiadałem niestety mapy tego miejsca, więc nie chcąć łazić bezcelowo
wróciliśmy do auta.
Do Fiscardo trafiliśmy bezbłędnie. Zjechaliśmy w stronę portu (tam też znajduje
się "centrum" miasta), pstryknąłem fotki kolorowym domkom i poszliśmy szukać
wycieczek na Itakę. Jak pech to pech. Tutaj też wszystko było albo w
poniedziałek, albo wtorek,
który właśnie mijał. No nic. Itaka poczeka na nas, ale i tak tak pojedziemy...
Wymęczeni podróżą udaliśmy się do najsympatyczniej wyglądającej tawerny, gdzie
zachęceni przez właścicielkę zajeliśmy miejsca. Plater "owoców morza dla dwóch"
kosztował nas 44 euro i dostaliśmy na nim dwie ryby, dwie wielkie krewetki i
jednego grillowanego
kalmara. Do tego oczywiście pyszne pieczywo i masełko. Obiad był "palce lizać"
skusiłbym się na winko, domowej roboty - a jakże, ale robiłem za kierowce,
więc niz tego.
Pospacerowaliśmy jeszcze po okolicy i wróciliśmy do samochodu. Kierunek Sami
przez Pirgos.
Fajnie by było, jakby znaki drogowe kierowały na cokolwiek poza Argostoli No
nic, zjazd na Pirgos minięty, ale jest jeszcze droga (mniej główna) na wysokości
Asos, która prowadzi do Karya. Na mapie nie wyglądała groźnie, no i była "żółta"
a nie "biała", więc w teorii dobrej jakości. No cóż, tę też minęliśmy, ale dość
trudno na nią wjechać. Pojawiła się za zakrętem, zza którego nic nie widać, więc
nie chciałem ryzykować przyjęciem jakiegoś innego auta w bok mojego Ostatni
ratunek
to "czerwona" z Drakata do Ag. Evfimia. Na nią trafiliśmy bezbłędnie. Ag. Efimia
to urocza wioska rybacka. Fajny kościółek (w tradycyjnych jońskich - zółtych -
barwach), port z kutrami rybackimi i, co jest normą, tawernami przy nabrzeżu.
Obraliśmy kierunek na Sami. Po drodze zatrzymałem się przy jeziorze Mellisani,
które ciężko ominąć - znaków kierujących na nie jest cała masa - a następnie
przejeżdżając przez Sami skierowałem się w kierunku jaskini Drongarati, na którą
też było sporo drogowskazów. Przy zejściu w dół pojawił nam się wielki znak
zakazujący fotografowania. Wejść do jaskini bez zdjęć? Jaki w tym sens? Na
szczęście nie było problemu z ich robieniem z zastrzeżeniem, że nie używamy flesza.
Chciałem zobaczyć ruiny, które prezentowała mapa Freytag & Bernd, Katapodata,
Argurata i Zervata, czymkolwiek one były, ale nie udało nam się odnaleźć drogi
do nich. Jak na jeden dzień - sporo wrażeń. Wracamy więc do Argostoli.
Droga przez góry jest dobra, choć zjazdów i stromych podjazdów jest sporo. Nie
ma za to problemów z mijankami, bo jest szeroka i ma pobocze.
Za Argostoli zatrzymaliśmy się w Championie i stał się cud. Udało nam się kupić
świeżo mielone mięso. Nie mrożone, takie swieże. Dziwne, że nie było go nigdzie
więcej.
Dojechaliśmy do Spartii i tam jeszcze zakupy w "super markecie". Najważniejsza
to feta, ta domowej roboty. Jej smak jest trudny do opisania, ale żadna z
pakowanych nie dorównywała jej smakiem. Do tego pomidory (ale greckie, nie te
importowane
z Polski), czosnek, cebula i jakieś pieczywo (z czego oni je robią? Jest
pyyyyyyyszne). Wieczorem zaplanowaliśmy grilla.
Poprosiłem Anne (właścicielkę Vigli) o pomoc w czyszczeniu ośmiornicy.
Oczywiście bardzo chętnie pomogła dodając, abym ją z 10 minut podgotował w
wodzie z dodatkiem wina (dla zabicia zapachu) i że dobrze by ją ubić ostro (a
tego to mi się nie chciało -
co było błędem, bo była gumowata). Grill udał się wyśmienicie:
tiny.pl/1x8d
tiny.pl/1x8f
tiny.pl/1x8j
Dzień 14, 15 to opalanie i wylegiwanie się na plaży i basenie (jeden dzień,
wiało dość mocno i morze było chłodnawe).

Dzień 16, 17 i 18

[m.c.r]

Dzień 16:
Ruszyliśmy po 8 w kierunku Fiscardo, skąd o 10:45 mieliśmy prom na Lefkadę do
Vasiliki. Będąc tu 3 dni wcześniej dokonaliśmy rezerwacji biletów, co - jak się
okazało - było dobrym pomysłem, bo prom odpłynął w pełni wyładowany samochodami.
Dość mocno lało i wiało. W ten sposób Zeus i Posejdon opłakiwali nasz wyjazd
Półtorej godziny później byliśmy już w Vasiliki i obraliśmy drogę do Lefkas. Po
drodze, ze względu na deszcz, zdjęć raczej nie robiliśmy, ale ta "wyspa" była na
tyle
interesująca, że na pewno będę chciał poświęcić jej kilka dni (będzie to też
okazja by wkońcu zdobyć Ithakę). Dojeżdżając do Nidri zauważyliśmy znak skrętu w
lewo, z mapy wynikało, że to obwodnica. No nic, jedziemy za znakami.
Grecy mają fantastyczne poczucie humoru. Droga ta kończy się znakiem zakazu
wjazdu i jest po prostu obwodnicą w budowie po co kierują na nią znaki - nie
wiem. Mijaliśmy po drodze kilka włoskich aut, które też zawracały i wspólnie
przejechaliśmy przez samo centrum Nidri.
Generalną zasadą panującą na wyspach jońskich jest "jeśli nie ma żadnego znaku
kierującego na to, na co jedziesz, to jedź prosto". Sprawdziła się idealnie przy
przejeździe przez Lefkas.
Przejechaliśmy groblę i obraliśmy kierunek na Prevezę, gdzie - głównie z braku
czasu - przejechaliśmy tunelem pod kanałem zamiast go objechać i zatrzymać się w
Arcie. Cóż, nie można mieć wszystkiego w dwa tygodnie urlopu. Nie martwi mnie to
bo na Peloponez przeznaczyć chcę ze 3 urlopy
Droga do Ioaniny była dość prosta, bez żadnych większych wzniesień. Cały czas
mieliśmy nadzieję, że Via Egnatia, która na jednej mapie widnieje z datą oddania
2003, a na najnowszej, którą posiadałem, 2007r będzie otwarta. To by nam
zaoszczędziło
sporo czasu i pozwoliło dojechać do Meteorów. Niestety, "siga, siga" działa i
tu. Oddany jest zaledwie kilkunasto kilometrowy odcinek (tunel), a końca (ba,
nawet początku) budowy nie widać. Może za jakieś 10-15 lat autostrada zostanie
oddana do
użytku. Droga od Metsowa praktycznie do Kalambaki, to droga z prędkością max
30km/h. Mgła i jazda w chmurach. Ponoć w kwietniu, a nawet w maju, leży tu
śnieg. Widokowo cudowna, ale ręce mi się spociły na kierownicy
Było już po 16, więc zdecydowaliśmy, że zatrzymamy się na 30 minut w Kalambace,
porobimy zdjęcia i rozprostujemy kości spacerując po tym niezbyt ciekawym
miejscu. Na Meteory brakło czasu.
Po 17 ruszyliśmy ostro w kierunku Larisy, a następnie Katerini, gdzie zjechałem
do Paralii (w której kiedyś byłem i znałem dość dobrze) aby znaleźć coś do
spania i zjeść kolację. Pewniakiem był hotel Europa, gdzie za 50EUR dostaliśmy
czyściutki pokój z prysznicem i gorącą wodą. Szybki spacer do centrum (czyli
jednej z dwóch ulic ), zjedliśmy po pito-gyrosie i pizze, wypiliśmy po
Mythosie i poszliśmy spać. Rano czeka nas długa droga do Polski...

Dzień 17:
Rano wyruszyliśmy z Paralii w kierunku Thesalonik, by następnie zjechać na
Skopje. Granica Grecko-Macedońska znów minęta błyskawicznie. Grecy muszą mieć do
nas jakieś wyjątkowe podejście, bo nikogo tak szybko nie odprawiali jak Polaków.
Przejazd przez Macedonię to głównie autostrada, płatna za każdy odcinek 1EUR (a
odcinki są dwa). Przejście Macedońsko-Serbskie też bez kolejek (tzn były, ale
nie dla nas ). Serbowie skwitowali tylko "turistas polonija" i machneli ręką.
Następny, prawie 600km, odcinek to monotonna, z wyjątkiem Nisu i Belgradu,
jazda. Pola, lasy, lasy i pola, nuda. Przyjemność kosztuje 26EUR (13EUR, 5EUR,
5EUR i 3EUR. Nie warto, wbrew radom z forum, wymieniać pieniędzy, lepiej płacić
euro lub kartą). Dobrze, że w za Vranje jest autostrada i można nadrobić trochę
czasu (uwaga na Policję. Stali wszędzie tam, gdzie były jakiekolwiek
ograniczenia). Przed północą byliśmy już na granicy serbsko-węgierskiej. Po
godzinie stania w kolejce wpuszczono nas do madziarskiej odprawy. Pierwszy raz
zapytano nas o "alkohol i cigaretten". Widząc auto, które tuż przed nami powędrowało
na podnośnik celem jego "przetrzepania" powiedziałem, że papierosów to my nie
mamy, ale alkohol owszem. Pokazałem celnikowi pięciopak Mythosa i Metaxe,
uśmiechnął się i machnął ręką. Jesteśmy w UE, więc więcej kontroli nie będzie.
Jeszcze tylko
kupno winietki (7EUR) i piękna autostrada.
Nie chciałem jechać dalej, więc jakieś 60km przed Budapesztem zjechaliśmy na
parking przed stacją benzynową i poszliśmy spać.

Dzień 18:
Wstaliśmy około 6, ruszyliśmy w kierunku Budapesztu. Następnie Słowacja i Czechy
(z ich beznadziejnymi - płatnymi - autostradami).
O 13:24 przekroczyliśmy granicę Nachod-Kudowa Zdrój. 18 dni, 5266km i
niezliczona ilość wrażeń, które są bezcenne. To jest właśnie to, za co kocham
Grecję, to jest powód dla którego odwiedzam ją od 4 lat i dla którego dałem
sobie słowo,
że zobaczę jej każdy, na ile to będzie możliwe, kawałek. Już za rok znów będę
mógł po przebudzeniu się powiedzieć "kalimera" czego sobie i wszystkim Wam życzę.

I to by było na tyle :)

[m.c.r]

Dziękuję wszystkim za uwagę. Wiem, że nie udało mi się w słowa ubrać tego co
widzieliśmy i przeżyliśmy, ale jeśli choć jedną osobę zainteresowały moje
wypociny to bardzo się cieszę.
Na pewno kiedyś wrócę na wyspy jońskie. Tyle tam jeszcze zostało do zobaczenia...