dwu czy trzyjęzyczność w domu? co lepsze?

[hanilein]

Boje się, że być może powielam jakiś wątek, ale to na każdym forum
chyba nie do uniknienięcia. Mam 2 miesięczną córeczkę i mieszkam z
mężem w Niemczech. Od początku naszej znajomości rozmawiałam z mężm
po angielsku. Jednak szybko rozpoczęlam naukę niemieckiego, żeby
mieć możliwość porozumiewania się z jego rodziną i znajomymi.
Obecnie mam niezłą bierną znajomość tego języka, natomiast mierną
czynną-mówię po niemiecku z błędami, wolno etc. Skutek jest taki, iż
rozmawiamy między sobą w przedziwnym miksie językowym. Często mąz
mowi do mnie po niemiecku, ja odpowiadam po angielsku, chcąc
niechcąc wtrącając niemieckie zwroty (np. when comes Hebamme? bo
nawet nie wiem jak jest położna o angielsku). Chciałabym żeby nasza
coreczka nauczyła się mówić po polsku i niemiecku (to drugie raczej
nie będzie trudne skoro mieszkamy w Niemczech). wiem, że nie powinno
mieszać się języków przy dziecku i nie wiem co robić. Czy powinnam
kompletnie porzucić angielski i kalecząc niemiecki zmusić się do
używania tylko tego języka w rozmowach z mężem w nadzeji, że kiedys
w końcu nauczę się mowić poprawnie (zanim dziecko zacznie mówić).
Czy też całkowicie przejść z mężem na angielski, który też niestety
nie jest super poprawny w naszym wydaniu? Proszę o poradę.
Oczywiście do corki mowię wyłącznie po polsku i będę to kontynuować
w nadzieji, że nauczy się tego języka, mimo,że mąż nie rozumie
polskiego, ale to odrębny wątek.będę bardzo wdzięczna za opinie.

[tawananna]

Wydaje mi się, że dopóki Ty będziesz mówiła do córeczki konsekwentnie po polsku,
a Twój mąż - konsekwentnie po niemiecku, nie powinno być większych problemów.
Łatwo powiedzieć: "rozmawiajcie ze sobą po angielsku"/"rozmawiajcie po
niemiecku", ale najważniejsze jest, żebyście dogadywali się ze sobą jak
najlepiej . Tak jak mówisz, córka niemieckiego się nauczy, skoro mieszkacie w
Niemczech. A do polszczyzny nie wtrącasz słówek angielskich i niemieckich .

[hanilein]

Rzeczywiście, masz chyba rację, że nasz specyficzny sposób
rozmawiania raczej nie powinien wpłynąć na przyswajanie polskiego
przez naszą córeczkę - dziekuje za słuszną uwagę. Zastanawiam się
tylko na ile język używany przez rodziców, kiedy zwracają się do
siebie ma wpływ na rozwój językowy dziecka, szczegolnie kiedy tak
jak my mieszaja języki. Ale też kiedy np. używaja w miarę poprawnie
trzeciego języka np. angielskiego. Czy z doświadczenia ktoś mi może
powiedzieć, na ile dziecko przyswaja i ten język?

[ese1]

mysle, ze jezeli ty konsekwentnie do dziecka bedziesz mowic po polsku, maz po
niemiecku, to juz obojetne jak wy miedzy soba bedziecie sie porozumiewac, ona
najpierw bedzie dwujezyczna.
My mamy podobna sytuacje, maz Francuz, mieszkamy w Niemczech. Na poczatku ja
mowilam do dzieci po polsku, maz po francusku, my miedzy soba po angielsku, az
zaczal sie niemiecki w przedszkolu i moj dramat, bo Niemcy maja bzika na punkcie
czystosci swojego jezyka i madrosci dot rozwoju dziecka, wiec zaczelo sie
ciaganie nas po psychologach i logopedach, bo moja corka nie reagowala na
niemiecki. W koncu zdecydowalismy sie, ze maz zrezygnuje z francuskiego i bedzie
mowil do dzieci po niemiecku, co tez czyni, ja po polsku, my po angielsku. I
dzieci sa dwujezyczne, z przewaga na niemiecki, a choc angielskiego uzywamy, u
dzieci jeszcze nie zauwazylam, aby poslugiwaly sie tym jezykiem, choc glowe
daje, ze rozumieja sporo.
Dlatego jak jest wam lepiej mowic ze soba po angielsku, rozmawiajcie po
angielsku, bez znaczenia. Wazna jest tylko konsekwencja w komunikowaniu sie z
dziecmi.

[jan.kran]

Esel nie chce sie wtracac ale moim zdaniem niepotrzebnie
zrezygnowaliscie z tego francuskiego.
Nie wolno sie dac osobom niedoswiadczonam w wychowaniu
wielojezycznym tylko dlatego ze maja papierek : pedagog , logopeda
czy nauczyciel.
Ja sie nie dalam , walczylam z niemiecka zasciankowoscia i tepota
lata cale.
Fakt ze mialam latwiej niz Ty bo tylko dwa jezyki ale nie wiem
jakiego niemieckiego dzieci bz sie ode mnie i od exa nauczyly...

Dzis mowia i polsku i po niemiecku , wbrew prognozom niemieckich
besserwisserow nic im sie w glowie ni pomieszalo a kazdego
kolejnego jezyka uczyly sie latwo))
Moze jednak sprobujecie wrocic do tego francuskiego ?
Pozdrawiam
Kran

[ese1]

bardzo mozliwe, ze masz racje... mi po prostu te wszystkie panie przedszkolanki,
logopedki, psycholozki z bozej laski zaczely robic wode z mozgu. Moja cora,
jezeli chodzi o rozwoj umyslowy, jest w gornej granicy swojego przedzialu
wiekowego, wiec wszelkie sugestie wczesniejsze pan o jakims niedorozwoju
ucielismy krotko, jednak Audrey zaczela mowic dopiero cokolwiek wiecej niz slowo
mama w wieku prawie 4-rech lat. Wiec moze rzeczywiscie mowa sama przyszla jej z
trudem, teraz to wszystko musi sobie w glowie poukladac, porozdzielac jezyki
jeden od drugiego bo mimo, ze ja mowie tylko po poslku, M tylko po niemiecku, to
jednak ona miesza strasznie te dwa jezyki, a mi klepia tutaj do glowy, ze szkola
juz lada moment, a ona nie potrafi dobrze po niemiecku mowic, wiec tez i pisac
nie bedzie dobrze....
choc jak dziadki przyjezdzaja na tydzien do nas, to przeinaczaja ja na
francuski...
powiem szczerze - troche sama sie juz w tym gubie, co dla niej bedzie dobre czy
lepsze.

[jan.kran]

Ma ojca Francuza , dziadkow ... powinna mowic po francusku.
Poczytaj to forum , wiele osob ma problemy i watpliwosci...
Nie chce Ci robic wody z mozgu bo moze Audrey ma jakis problem.
Ale mysle ze badania by to wykazaly.
Natomiast powiem Ci ese ze znam sporo dzieci , dzis juz nastolatkow ktorzy w
domu nie mowili jezykiem otoczenia albo rodzice nie byli nativ i mowili jezykiem
otoczenia z akcentem i bledami a kazde z nich nauczylo sie jezyka otoczenia jak
nativ.
Niemcy nie sa jakies wyjatkowe , w wielu krajach panuja uprzedzenia.
Wielojezycznosc jest w wielu azjatyckich czy afrykanskich krajach naturalna mam
wrazenie ze w naszym kregu kulturowym robi sie z tego wielkie halo.
A w jakiej czesci DE mieszkasz ?
Pozdrawiam
Kran

[jan.kran]

Ese 1 zrobilam z Ciebie Esel ale troche niedowidze , przepraszam
Hanilein , napisze do Ciebie wkrotce mamm malo czasu ale ciagle sie zbieram...
Kran

[ese1]

nie szkodzi
mieszkamy pod Wolfsburgiem, ale jest mala nadzieja, ze wkrotce przeniesiemy sie
do Monachium, co byloby dobre mysle, bo tam przynajmniej jest szkola i
przedszkole francuskie.

[tawananna]

Jeszcze nie jest za późno i warto, by Twój mąż zaczął mówić do Audrey tylko po
francusku. Pierwsze miesiące w niemieckiej szkole nie będą pewnie łatwe, ale na
pewno Audrey zrobi potem szybkie postępy... Wiele praktycznie niemówiących
wcześniej po niemiecku dzieci potem okazuje się wręcz prymusami. Problemy mają
raczej te, które z rodzicami rozmawiają w języku nie-natywnym, i np. utrwalają
sobie ich błędy (nie wiem, na ile Twój mąż zna niemiecki). Opinią otoczenia nie
ma się co przejmować, zwłaszcza córeczka jak najlepiej się rozwija. Jeszcze
kiedyś wszyscy będą Audrey zazdrościć, że świetnie mówi po polsku i francusku (o
niemieckim już nie wspominając...) . W przeciwnym razie zacznie na którymś
etapie edukacji naukę francuskiego, będzie wkuwać koniugacje i żałować, dlaczego
nie mówi po francusku jak po polsku...

[jan.kran]

Moje dzieci wychowane do czasu pojscia do szkoly bez glebszej znajomosci
niemieckiego i z pewnoscia majace gorszy start w szkole niz ich niemieccy
rowiesnicy nadrobily zaleglosci w locie

Moja corka byla prymuska z niemieckiego , syn w niemieckiej szkole w Oslo < w DE
chodzil tylko pol roku do niemieckiej szkoly potem cztery lata do norweskiej ,
nastepnie do niemieckiej , teraz znowu do norweskiej > powalal nauczycieli
znajomoscia jezyka i literatury niemieckiej....
Ale Kazde niepowodzenie , potkniecie , odmiennosc byly z mety skladane na
karb wielojezycznosci. Ja sie nie dalam bo wiedzialam ze to wymowka i
wygodnictwo ze strony szkol moich dzieci.
Jednak przyznam ze czasem to mi sie noz w kieszeni otwieral i bylam bardzo
nieprzyjemna.
Ja mam te przewage ze jestem filologiem z wyksztalceniem pedagogicznym a do tego
mam sporo znajomych z dziecmi wielojezycznymi w wieku mojej Mlodziezy i naprawde
ciezko mi jakis kit wcisnac.
Na dzis nie zaluje tych lat walki i uporu choc byly momenty ze mialam dosyc...
Kran

[k.bazylejska]

I ja dodam swoje trzy grosze do dyskusji.

Mam wrażenie, że urzędnicy niemieccy, nauczyciele, psycholodzy itp mają głównie doświadczenia z dwujęzycznnością dziećmi imigrantów zarobkowych z krajów śródziemnomorskich: Turcji, Włoch, Grecji. Byli to w większości niewykształceni robotnicy, którzy używali ubogiego języka w domu i rzadko byli w stanie pomóc dzieciom w szkole. Efekt był taki, że nawet całkiem zdolne dzieci takich imigrantów lądowały po czterech klasach podstawówki w "Hauptschule" właśnie z powodu niedostatecznej znajomości języka. Ewidentnie nauczyciele niemieccy mają dużo mniej do czynienia z dwujęzycznymi dziećmi, które pochodzą z inteligenckich domów, mają rodziców, którzy nie stronią od książek, którzy dzieciom dużo czytają w języku ojczystym, którzy są w stanie pomóc w szkole i zmotywować dziecko do nauki.

Wiec instytucje edukacyjne wkładają teraz wszystkie dwójęzyczne dzieci do jednego samego worka i zakładają, że będą one miały problemy w szkole i żeby tego uniknąć trzeba je jak najwcześniej nauczyć niemieckiego. Niby to dobrze, że chcą wszystkim dzieciom wyrównać start szkolny. Tyle, że tak jak kiepski lekarz, stosują jednakową kurację dla wszystkich bez uwzględnienia specyfiki danej rodziny.

W Bazylei (CH) gdzie mieszkam niedawno wprowadzono obowiązkowe dwuletnie przedszkole, właśnie by nauczyć dzieci cudzoziemców niemieckiego. Teraz zastanawiają się, czy by nie nałożyć obowiązku nauki poprzez zabawę na wszystkie cudzoziemskie trzylatki które po niemiecku jeszcze nie mówią.

Dziecko, które słabo zna swój język ojczysty, będzie miało kłopoty w nauce niemieckiego. Dziecko które nigdy nie widzi rodziców czytających cokolwiek, samo prawdopodobnie nie będzie chętnie czytało ani w języku ojczystym, ani po niemiecku. Im dziecko lepiej zna swój język ojczysty, tym lepiej i szybciej będzie mogło się ono nauczyć języka obcego. Bardzo wiele starszych dzieci (już w wieku szkolnym) po przyjeździe do nowego kraju po roku mówi tak dobrze w nowym języku, że trudno je odróżnić od dzieci tubylców. To, że wiele dzieci imigrantów w Niemczech ma problemy w szkole, wynika bardziej z ich pochodzenia społecznego, niż z wielojęzyczności.

Z drugiej strony różnym ludziom nauczenie się ich pierwszego języka zajmuje różnie długo i nie ma to wyraźnego związku z ogólną inteligencją, czy późniejszymi sukcesami w życiu. Mój ojciec nie mówił nic do wieku lat trzech. Pewnego dnia po prostu zaczął odzywać się pełnymi zdaniami, prawie bez błędów. Potem, bardzo wcześnie jak na owe czasy, nauczył się sam czytać i pisać. Więc jeśli zdarzają się jednojęzyczne dzieci, którym nauka języka ojczystego zajmuje dłużej niż innym, to co dopiero się dziwić, że czterojęzyczne dziecko ma kłopot z poukładaniem sobie wszystkiego.

Nasz pięcioletni syn chodzi do angielsko-niemieckiej szkoły. Pamiętam jak jego angielska nauczycielka namawiała nas byśmy ćwiczyli z Jasiem opowiadanie historyjek, bo Jaś się bardzo mało odzywał w czasie lekcji. My jednak powiedzieliśmy nauczycielce, że naszym priorytetem jest nauczenie dziecka naszych języków, angielski traktujemy jako miły dodatek i że będziemy Jasiowi pomagać w angielskim tylko jak będzie naprawdę gorszy od wszystkich innych dzieci. Oczywiście łatwo nam było tak powiedzieć, bo w Jasia klasie jest sporo dzieci, które mówią po angielsku dużo gorzej niż on, no i my nie mieszkamy w kraju angielskojęzycznym. Poza tym w dwujęzycznej szkole nauczycielki są dobrze zapoznane z problematyką wielojęzyczności.

Naprawdę nie ma się co przejmować opiniami niedokształconych specjalistów. Warto natomiast sobie poczytać niemiecką literaturę o wielojęzyczności, by potem móc łatwiej dyskutować ze nauczycielami i psychologami. Bardzo polecam książkę : "Mit zwei Sprachen groß werden" www.amazon.de/Sprachen-werden-Mehrsprachige-Erziehung-Kindergarten/dp/3466305969

k.bazylejska

[jan.kran]

**** Dziecko, które słabo zna swój język ojczysty, będzie miało
kłopoty w nauce niemieckiego. Dziecko które nigdy nie widzi rodziców
czytających cokolwiek, samo prawdopodobnie nie będzie chętnie
czytało ani w języku ojczystym, ani po niemiecku. Im dziecko lepiej
zna swój język ojczysty, tym lepiej i szybciej będzie mogło się ono
nauczyć języka obcego.

---------> To sa swiete slowa , wlasnie cos takiego mialam napisac.
Jezeli dziecko w ojczyatzm jezyku ma bogate roznorodne slownictwo,
mowi poprawnie i czyta ksiazki to znacznie latwiej mu sie nauczyc
kolejnego jezyka.
Bardzo ciekawy aspekt podejscia do problematyki wielojezycznosci w
DE zostal zawarty w powyzszym poscie. Nadal w DE pokutuje podzial na
jezyki lepsze i gorsze...
Kran

[turzyca]

To ja jeszcze dodam, ze to opoznienie wcale nie musi byc zwiazane z
dwujezycznoscia. Przeciez taka moze byc uroda dziecka - my obydwie z siostra
(obydwoje rodzice Polacy, mieszkalismy w Polsce) zaczelysmy mowic dopiero po
drugim roku zycia. Co w przypadku dzieci dwujezycznych jest czesto uznawane za
opoznienie wywolane dwujezycznoscia.
A siostra w dodatku przez dlugi czas miala swoj jezyk, ktorego nie rozumial nikt
spoza rodziny i jak wyjezdzalismy na stale za granice, gdy miala 3,5 roku, to
wiele osob straszylo moja Mame, ze to potworny blad, ze mala sobie nie poradzi,
bo w zasadzie nie mowi po polsku, a tu pewnie wejdzie drugi jezyk do codziennego
uzycia. Przez rok po przeprowadzce Mama opiekowala sie nia w domu i mala nagle
zaczela mowic calkiem przyzwoicie (choc jeszcze miala problemy z rozroznianiem
niektorych dzwiekow), potem poszla do miejscowego przedszkola i nie bylo
wiekszych problemow.
Nie daj pierwszemu lepszemu specjaliscie wmowic sobie, ze z dzieckiem jest cos
nie tak.

ese1

[conejito13]

bo Niemcy maja bzika na punkci
> e
> czystosci swojego jezyka i madrosci dot rozwoju dziecka, wiec
zaczelo sie
> ciaganie nas po psychologach i logopedach, bo moja corka nie
reagowala na
> niemiecki. W koncu zdecydowalismy sie, ze maz zrezygnuje z
francuskiego i bedzi
> e
> mowil do dzieci po niemiecku


wiesz co, naprawde, nie wiem co oni rozumieja poprzez czystosc
jezyka? ze dwu czy trzyletnie dziecko nie mowi plynnie po
niemiecku?? a wszystkie niemieckie dzieci sa takie utalentowane, ze
nie maja problemow czy o co chodzilo? koszmar. przeciez to tylko
jakis domorosly psycholog czy logopeda mogl stwierdzic jako jakis
niedorozoj mowy! szkoda, ze nie poradzilas sie jeszcze kogos. ja
znam dzieci, jednojezyczne, ktore zaczynaly mowic ok 3.go roku zycia
i to tez z bledami albo skracajac. czasami zupelnie nie zalezy to od
jezyka, a od predyspozycji dziecka. nie wolno tego zwalac na karb
dwu czy wiecej.jezycznosci. byc moze procesy myslowe dziecka
dwujezycznego sa inne,ale nie znaczy to, ze wolniejsze czy gorsze.
byc moze twoja corka miala inny problem, zupelnie niezdiagnozowany a
oni zwalili to na wielojezycznosc. szkoda zaprzepascic taka ogromna
szanse, jaka jest nauka francuskiego przez jej francuskiego tate! to
jedyna mozliwosc dla niej nabycia tego jezyka 'za darmo' i bez
wysilku. mysle, ze dobrze byloby, zeby twoj maz zaczal mowic do niej
po francusku, nawet jesli nie od razu, tak drastycznie, to powoli,
najpierw slowka, ksiazeczki czy filmy a pozniej juz calkiem. ja na
pewno bym tak zrobila, bo uwazam, ze tradycja jezykowa jest rownie
wazna jak kazda inna (np. obrazy, poezja, proza, nie wiem, dobra
materialne danej kultury ktore mozna namacac, zwiedzic). francuski
bedzie tez dla niej podstawa do komunikowania sie z rodzina meza. na
pewno jest im przykro, ze zachowaliscie np. polski, a
wyeliminowaliscie francuski. wiem, ze dlugi post, ale zachecam was,
nie traccie optymizmu i niech corka korzysta powodzenia!

[ese1]

chyba po prostu dalam sie zastraszyc. No i dodatkowo moj maz stwierdzil, ze
skoro ci wszyscy specjalisci sa tutaj za darmo, to mozna skorzystac.
Ostatnio rozmawialam na ten temat z logopedka i powiedzialam jej grzecznie co
mysle o takim straszeniu rodzicow. Poniekad przyznala mi racje, ale dodala, ze
no oni maja taki system w DE, jezeli dziecko do 4 lat jeszcze dobrze nie mowi po
niemiecku, to zaczynaja terapie czy potrzeba czy nie, bo to nie zaszkodzi, a w
wieku 6.ciu lat ma juz isc do szkoly i jezeli nie bedzie dobrze mowic, to nie
bedzie tez dobrze pisac.
Za pare tygodni przeprowadzamy sie do Monachium, moj maz znow bedzie mowil do
dzieci po francusku, a dzieci pojda do francuskiego przedszkola i pozniej
szkoly. Postanowilam tym razem ufac wlasnej intuicji, mam nadzieje, ze bedzie
dobrze.

[mamapodziomka]

Niemcy w ogole maja swira na punkcie poprawnosci jezykowej PRZED szkola. Za to
pozniej kazdemu daja etykietke dysleksji i zwalniaja z pisania do 10 klasy
wlacznie (oczywiscie bez zadnej terapii). Juz chyba wszystkie dzieci znajomych
maja dyslekcje.

Ergo, do piatego roku zycia zanim dziecko pojdzie do szkoly musisz nauczyc je
wszystkiego, pozniej w szkole nie musza juz kompletnie nic. Za to do szkoly
posylaja teraz wczesniej i skrocili nauke o rok. Mloda, jesli tu zostaniemy i
wszystko dobrze pojdzie zrobi mature na 17 lat, a synek znajomych, tez z
listopada, ktory jesienia przeskoczyl klase, bedzie mial tych lat 16. Paranoja
doslownie.

A pani logopeda, twierdzi co prawda, ze ja mam do mlodej mowic po polsku, ale
ona bedzie mi odpowiadac po niemiecku i mam jej nie prosic o przejscie na
polski, grrrrrr...

[k.bazylejska]

Jeśli jesteś z panią logopedką w dobrych, przyjaznych stosunkach, możesz dać jej krótki wykład z historii stosunków polsko-niemieckich. Opowiedzieć o germanizacyjnej polityce Bismarcka w drugiej połowie XIX wieku. O strajku szkolnym dzieci polskich we Wrzesni, o przymusowej zmianie nazwisk polskich na niemieckie itd. Może jej powiedzieć, że chcesz by Twoje dziecko mówiło płynnie po niemiecku, ale Cię bardzo boli jeśli jest zniechęcane do mówienia po polsku.

k.bazylejska

Jaś 12.2002 Klara 02.2007 niemiecki, polski, angielski

[hanilein]

Trochę ten wątek zboczył na temat edukacji niemieckiej i tym samym z
lekka się przeraziłam, co nas za parę lat czeka, choć może do tego
czasu wymuszę na mężu naukę polskiego i wrócimy do ojczyzny. ale
wracając do mojego pytania, to wywnioskowałam, że dzieci niewielką
uwagę zwracają na konwersacje rodziców i język, w jakim się
porozumiewają, co mnie trochę pociesza. Postaram się skupić na
polskim i być konsekwentną w jego używaniu, o niemiecki niech się
martwi mąż i niemiecki system edukacyjny
A książkę "Mit zwei Sprachen gross werden" też polecam.

[jan.kran]

Hanilein , ja Ci napisze tak jak czuje
Na Twoim miejscu bym sie zawziela i zaczela mowic z mezem po niemiecku.
Po pierwsze jezeli Wasz angielski jest taki sobie to dziecko nie bedzie mialo
dobrego przykladu z domu i bedzie mowilo jakims dziwnym angielskim jak przyjdzie
co do czego ...
Po drugie wykorzystaj mozliwosc nauczenia sie niemieckiego od nativ.
Ja potrzebowalam cztery lata zeby zaczac w miare swobodnie mowic po niemiecku.
Po czterech latac analfabetyzmu w ciagu pol roku nauczylam sie mowic niezle
po niemiecku i wtedy zrozumialam jak bardzo moj swiat byl ograniczony...
Na dzis niestety moj niemiecki nie jest taki dobry jak wtedy kiedy mieszkalam w
DE ale mam takie podstawy ze w razie potrzeby powroce do stanu poprzedniego
A z dzieckim po polsku oczywiscie))))
Pozdrawiam
Kran

[mamadominicka]

No to i ja sie dopisze do watku choc nie mieszkam w niemczech tylko
a stanach. otorz moj synek ma 2 latka i 3 miesiace i od urodzenia
mowie do niego po polsku moj maz jest meksykaninem i mowi do malego
po hiszpansku a my miedzy soba rozmawiamy po angielsku i wynik tego
jest taki ze maly rozumie we wszystkich trzech jezykach prawie
jednakowo no moze tak: 100% po polsku jakies 80% po hiszpansku i 80%
po angielsku na poczatku mowil tylko po polsku i angielsku ale
ostatnio zauwazylam ze zaczyna i po hiszpansku choc ogolnie mowi
niewiele jak na swoj wiek potrafi dwusylabowe wyrazy ale ma
trudnosci z trzysylabowymi w jezyku polskim lekarz powiedzial ze
powiniem juz wymawiac trzysylabowe wyrazy i ze jak do czerwca nie
zacznie to zostanie wyslany na terapie czasami marwie sie ze cos
jest nie tak ale mojego brata synek jest w tymsamym wieku co moj
maly i tez niewiele mowi choc wychowuje sie w polsce i mowi sie do
niego tylko po polsku

[conejito13]

mysle, jak reszta dziewczyn, i znam z bliskiego otoczenia, ze
najlepsza formua bedzie kontynuowanie tego, co dotychczas
rozpoczeliscie. ty po polsku, maz po niemiecku a do siebie po
angielsku. mam wydanie hiszpanskie dokladnie identycznego zwiazku.
ona po polsku, on po hiszpansku a do siebie po angielsku. na pewno
ona nauczy sie po hiszpansku wkrotce, ale na razie robia tak, jak
zaczeli. nie ma z tym zadnych problemow. ani dla dziecka ani dla
nich. i tak jest najlepiej, bo jezyk sluzy porozumiewaniu sie
glownie, wiec jesli maz ma cie w ogole nie rozumiec, kiedy dukasz po
niemiecku, a ty sie denerwowac zanim cos powiesz, bo bledy, bo nie
znasz slowa etc., to lepiej mowic plynnie, rozumiec sie i zyc sobie
spokojnie. dzieci sie naucza na pewno od was, moze nawet i
angielskiego powodzenia!