Podejrzani: Be, eSz, Czy

[_jazzek_]

W telewizyjnej relacji z jakiejś dużej afery w Łodzi tak właśnie jak w
temacie wymawiane były inicjały nazwisk podejrzanych w tej sprawie. Moje
pytanie związane jest z tym 'Czy'. Czy istnieje reguła dotycząca nazywania
polskich znaków, dwuznaków, trójznaków?
Bo mnie się wydawało, że owszem - podobnie do znaków podstawowych, więc:
ce cie cze
de dze dzie dże (tu mam wątpliwości)
el eł
en eń
er er-zet (wyjątkowo nie erz)
es eś esz
zet ziet żet.
A w w/w 'Czy' widzę wpływ szkolnej praktyki nauczania alfabetu:
"a by cy dy e fy gy hy i ji ky ly my ny py ry sy ty u wy y zy"
I to jest drugie pytanie - dlaczego kiedyś dzieci uczyły się wymowy alfabetu
tradycyjnie, a teraz musi być z 'y'?

[sze]

'Czy' to dla mnie błąd. Powinno być raczej 'cze'.

Ale jak się wydaje, przyjętą (niestety) praktyką jest próba WYMAWIANIA tych
głosek, a nie NAZYWANIA. A jak wiadomo próba wymówienia głoski - powiedzmy -
't' czy 'cz' musi się zakończyć jakąś samogłoską (NB spółgłosek wybuchowych
NIE DA SIĘ wymówić w ogóle - bez następującej jakiejś głoski, choćby śladowej -
na tym polega ich artykulacja). A że w polszczyźnie nie ma neutralnej szwy,
wskakuje najbliższa samogłoska - czyli 'y'.

Ale mam wrażenie, że dotyczy to tylko rzędów z 'c' i 'd', inne chyba nie
ulegają "igrekizacji"...?

Mnie też drażni takie literowanie: "a by cy dy...", rodem z praktyk
hiperpoprawnych nauczycielek. Należałoby oczywiście wrócić do nazywania
dwuznaków jak się należy, a jak to ładnie podsumowałeś:

> ce cie cze

Dodaj 'cha'

> de dze dzie dże (tu mam wątpliwości)
> el eł
> en eń
> er er-zet (wyjątkowo nie erz)

Ale zauważ, że tylko w przypadku literowania! Przy podawaniu inicjału to raczej
nie wystąpi: *"podejrzany Mirosław Er Zet". Zatem... 'rzet'? 'erz'? A może po
prostu 'er'?

> es eś esz
> zet ziet żet.

Pozdrawiam