Don Corleone...

[norma_lna]

Czy tytuł "don" przy nazwisku trzeba pisać wielką literą (w środku zdania,
oczywiście)? I jak się go odmienia? "Byłem u Don Corleone" czy "Byłem u Dona
Corleone"?

[ardjuna]

norma_lna napisała:

> Czy tytuł "don" przy nazwisku trzeba pisać wielką literą (w środku zdania,
> oczywiście)?

Nie trzeba, boć to wszak tylko tytuł, ale ze względów bezpieczństwa chyba lepiej
wielką - żeby się zainteresowany, broń Boże, nie poczuł umniejszony, bo to by
się mogło źle dla Ciebie skończyć.

> I jak się go odmienia? "Byłem u Don Corleone" czy "Byłem u Dona
> Corleone"?

Dona bym odmienił, toż Corleone nie Kichot - bardziej bywa skuteczny. Odmiana
tytułu zwalnia Cię tu od odmiany nazwiska, które zresztą przyjmuje końcówkę
fleksyjną zależną od miejsca wizyty. Bo jeśli odbyła się ona na Sycylii, to
"Corleonego", a jeśli w Nowym Jorku - to "Corleone'a" :)

[markus.kembi]

Wydaje mi się, że to tak jak z "seńorem" - mała litera. Sam "don" w znaczeniu
szefa mafii powinien być odmienny, ale w pierwotnym znaczeniu, czyli
grzecznościowego tytułu używanego przed imieniem, ewentualnie przed nazwiskiem,
pozostaje nieodmienny. Czyli: "zabójstwo na zlecenie dona", ale już "na zlecenie
don Corleone".

[efedra]

markus.kembi napisał:

> "zabójstwo na zlecenie dona", ale już "na zlecenie don Corleone".

Oj nie! Na zlecenie don Corleonego.
e.

[markus.kembi]

To troche głupio brzmi. To tak jak "podanie do Olisadebego".

[teresa.kruszona]

Tytuł grzecznościowy don (Don) jest nieodmienny. Zgodnie ze słownikiem
ortograficznym nazwisko Corleone możemy odmieniać: (u) don Corleonego lub nie
odmieniać: (u) don Corleone.

[ardjuna]

teresa.kruszona napisała:

> Tytuł grzecznościowy don (Don) jest nieodmienny.

Tego rodzaju twierdzenia kategoryczne tylko wprowadzają pytaczy w błąd. Don bywa
bardzo odmienny, szczególnie wtedy, gdy brakuje po nim nazwy własnej lub jest
ona niezręczna w odmianie.
Ponadto 'don' w omawianym wypadku jest nie tylko "tytułem grzecznościowym", nie
stanowi też pojęciowej całości z imieniem (jak Don Juan), jest przede wszystkim
określeniem wysokiej funkcji - porównywalnym np. z szogunem, którego wszak SO
PWN w swej bezbrzeżnej mądrości pozwala odmieniać we wszystkich przypadkach oraz
wypadkach.
Zauważmy więc może te (i inne) różnice między donem Corleone, donem Tattaglią,
donem Barzinim czy innymi donami a Don Juanem, Don Carlosem i Don Kichotem i nie
bądźmy bardziej papiescy od Benedykta.