Czuje sie emocjonalnie zwiazana

[staua]

z filmami, ktore tocza sie w moim miejscu zamieszkania. Nawet czesciowo. Macie takie? (ten watek
jest a propos Drzwi w podlodze, nasunal mi sie, gdy o tym pisalam w Vidi).
Moje obecne miejsce zamieszkania to Long Island i sporo tutaj filmow (i ksiazek, np. "Wielki Gatsby",
ale teraz chcialam o filmach). Nie bede rozszerzac na stan Nowy Jork, bo w samym NYC jest za duzo
filmow, zeby o nich pisac, ale na Long Island znam Drzwi wlasnie, "The Amityville Horror" (teraz jest
remake), "Something's Gotta Give", "Shelter Island" (tuz przed obejrzeniem tego filmu bylam na tej
wysepce na zjezdzie wydzialowym i potem balam sie niesamowicie), w "IT" wg Kinga dorosly Eddie
mieszka w Great Neck... Calkiem sporo.
W Warszawie, skad pochodze, tez jest za duzo filmow, ale troche jest dokladnie w mojej okolicy -
ostatnio w ramach edukacji obejrzalam z mezem caly "Dekalog" i w tym o chlopcu, ktory tonie, jest
moja ulica (nad Jeziorkiem Czerniakowskim mieszka tam ciocia, Maja Komorowska) - strasznie
sentymentalnie sie poczulam widzac ja...(jelsi chodzi o ksiazki - Grzesiuk "Boso, ale w ostrogach" to
moje okolice)
Niestety w Bazylei, ostatnim miejscu, gdzie dluzej mieszkalam, nie dzieja sie zadne znane mi filmy
(ksiazek jest troche, np. "Esther" Chwina, czesciowo oczywiscie).

[beatanu]

Mam taki jeden film, obejrzany po dwóch latach wyjazdu z Polski. "Podwójne
życie Weroniki" Kieślowskiego... Do tej pory pamiętam to ułucie w sercu gdy
Weronika wskakiwała do ósemki, rozklekotanego tramwaju, którym codziennie
tłukłam się z centrum do Podgórza. Oczywiście film urzekł mnie nie tylko tym,
że część "polska" rozgrywała się w moim rodzinnym mieście. Jego magia
zauroczyła też moich szwedzkich znajomych i przyjaciół i w ogóle odniosłam
wrażenie, że akurat ten film pana K. - dość chłodno przyjęty w Polsce - za
granicą podobał się o wiele bardziej...
Filmów rozgrywających się w moim obecnym miejscu zamieszkania - Uppsali - chyba
jak na lekarstwo... Jest taki jeden, o którym wiem - i w dodatku zrobiony przez
jednego z WIELKICH, czyli "Fanny i Alexander" Bergmana. Ale ja akurat tego
filmu nie widziałam...
Czytałam kilka kiążek, których akcja toczy się właśnie tutaj, sentyment żywię
do nich ogromny - zwłaszcza do wielokrotnej lekturki z wczesnego
dzieciństwa "Filonka Bezogonka" Gösty Knutssona. I pomyśleć, że pojęcia nie
miałam, że czytam jakiś przekład. I że w dwadzieścia kilka lat później będę
sobie chodziła uliczkami, po których przemykali Filonek i Maja Smietanka i parę
innych, mniej lub bardziej dzielnych kotów.
Pozdr :)

[staua]

A wlasnie, nie moge tu znalezc "Podwojnego zycia Weroniki"... "Trzy Kolory" mam, a "Dekalog" byl w
bibliotece, pozostala mi Weronika do pokazania mezowi, szukam, szukam, i nic...
Ze Szwajcarii przypomnialo mi sie, ze Zurich (ktory tez dobrze znam, M. tam pracowal i bywalam tam
co najmniej raz na tydzien) jest w "Tozsamoscie Bourne'a" w bardzo rozpoznawalnej wersji.

[broch]

Takie filmy dzielę na dwie kategorie:
- o, byłem tam
- o, spędzają czas jak my w tych fajnych i znanych miejscach
Ostatnio dwa filmy "Sideways" oraz "A love song for Bobby Long" ponieważ lubię
filmy o piciu cienkiego winka i okolice są mi dobrze znane.
Kompletnie na mnie emocjonalnie nie działa "Miami vice" ani "Mulholland Drive",
choć znam dobrze okolice. Ta lista, (z filmów w kategorii znane miejsca) byłaby
dłuższa, niż lista filmów bliskich duszy ze znanych miejsc. To samo dotyczy Polski.

Samo znane miejsce musi mieć "atmosferę" aby oglądanie filmu o nim sprawiło że
jestem "emocjonalnie związany". Film może być kiepski :)

Mulholland Drive

[staua]

Takie wrazenie zrobil na mnie ten film, ze tylko przejezdzajac tamtedy w marcu myslalam o nim...

[broch]

Przejechałaś całą? Strasznie długa, ale ciekawa krajobrazowo. Żałowałem że
wysepek nie ma aby zdjęcia porobić. Mimo to, gdy tamtędy jechałem, nie czułem
ducha Lyncha. Raczej spokój i ciszę (do pewnego momentu bo potem ruch sie zaczął).

[staua]

Byl ruch :-) Nie cala chyba przejechalam, bo bladzilismy troche tam, jadac do
Ventury. Chcialam jednak wysiasc...

[braineater]

Fajny temat, acz mam pecha mieszkać w takim miejscu, że wszystkie filmy
opowiadające o TU, są strasznie żałosne i generalnie nie potrafię się z nimi
identyfikować. No bo co ja mam wspólnego z górnikami z Wujka, z Frankiem Bułą,
albo nie daj boże z Łyskiem z pokładu Idy, prócz miejsca zamieszkania?
Jedyny film z którym udało mi poczuć identyfikację, to mało rozpoznawalne
dziełko Majewskiego pt 'Angelus'. Jak dla mnie jedyny film pokazujący
prawdziwy, odjechany Śląsk, pełen psychicznie pojechanych autochtonów, w pełni
ukazujący magię industrialnych krajobrazów które mnie otaczają. Zdecydowanie
polecam, też jako jeden z najbardziej wysmakowanych wizualnie polskich filmów
lat ostatnich.
A o dziwo najczęściej identyfikuję się z kinem dotyczącym brytolskich proli,
totalnego low-class, filmami takimi jak 'Z soboty na niedzielę' z genialnym
Finneyem czy 'Billy Kłamca'. To są filmy mówiące o środowisku praktycznie
identycznym z tym, w którym się wychowałem i tylko przerażenie mnie ogarnia, że
sa to filmy sprzed 50 i więcej lat a ja to wszystko miałem nie tak całkiem
dawno...
Pozdrowienia:)

Pavia i Mastroianni..

[dr.krisk]

Kiedys przez pewien czas mieszkalem w uroczym miasteczku pod Mediolanem - w
Pavii. Najstarszy uniwersytet w Europie, sredniowiecze, itp. Wspaniale miejsce,
warto pojechac podmiejskim pociagiem z Mediolanu na caly dzien!
A potem widzialem film z Marcello Mastroiannim - kiepski, wielki Marcello robil
te same miny co zawsze (ale ja go podziwiam nieodmiennie), tytulu nawet nie
zdazylem zobaczyc - ale toczyl sie wlasnei w Pavii, na uliczkach ktore
wielokrotnie przemierzalem we wszystkich mozliwych kierunkach (uwielbiam lazic
po obcych miastach). Te same sklepy, lodziarnia, i sklep z futrami Conbipel,
Standa... Wrazenie niesamowite! Poniewaz w Pavii malo co sie zmienia z biegiem
lat (tak na oko bylem w Pavii z kilkanascie lat po nakreceniu filmu), wydawalo
sie ze za chwile zza rogu wylezie dr KrisK z chlebaczkiem, ubrany w kurteczke z
demobilu, i kontemplowac bedzie piekne okolicznosci.....
Pozdrawiam z loza bolesci.
KrisK

[noida]

A ja nie mam żadnego sentymentu do filmów, które dzieją się w mojej okolicy
(może dlatego, że nikt jeszcze nie nakręcił filmu o tej mało znaczącej
podwarszawskiej miejscowości, w której mieszkam), mam za to sentyment do
filmów, ktore pokazują miejsca, w jakich byłam. Uczucie przypomina to, które
opisuje dr.Krisk, więc nie będę opisywać ;-) To samo dotyczy książek i na
przykład z wielkim sentymentem czytuję kryminały dziejące się w Skanii (choć
sama Skania mnie do końca nie zachwyciła).

[zdanka1]

Hmmm...Powinnam teraz napisac, że to złe i brzydkie miasto , ale niezupełnie
złe i wcale niebrzydkie:) Tyle tylko, że jakoś tak ani do "Ziemi obiecanej"
nie jest podobne, ani do "Ediego"...Najbardziej to chyba do etiud ludzi z
Filmówki :) To jest miasto szczególu i kontrastu - są przecudne bramy i zaraz
za nimi walące się podwórka - trudno tu o coś pięknego w całosci i nie
porysowanego kawałkami - może i dobrze, w końcu to nie jest pocztówka z
Krakowa, tylko miasto z najlepszym cementarzem na randki, jaki znam:P.

[staua]

Ediego nie widzialam... W Lodzi bylam raz i podobalo mi sie, moze dlatego,ze bylam na slubie
kolezanki :-)