Przekora

[daria13]

Zauważyłam, że przekora jest częstym motywem naszych działań i zachowań. Już
od najmłodszych lat. Najlepszym sposobem zniechęcenia mojego młodszego
dziecka do czegoś do jedzenia jest postawienie sprawy w ten sposób: "jak to,
nie chcesz ketchupu, przecież wszyscy lubią ketchup". Jeśli wszyscy, to z
pewnością nie on.
U mnie tak się dzieje z podejściem do filmów czy książek. Omijam rzeczy,
które podobają się tzw. ogółowi, ale wynika to raczej ze świadomości, że mój
gust często nie jest tożsamy z gustem masowym;)Zdarzają się oczywiście
wyjątki.
Bywam też często bardzo rozgoryczona z powodu zbyt intensywnego nastawienia
się na jekieś dzieło, którym zachwycało się przede mną wiele osób z grona
tych, których gustom ufam. Tak było na przykład z Innymi, choć dobre horrory
uwielbiam, a ten z pewnością do nich należał, wyobrażałam sobie jednak coś
jeszcze znacznie lepszego, nadzwyczajnego. A aż takim mi się nie objawiło.
Gdybym obejrzała ten film "z biegu", być może zrobiłby na mnie większe
wrażenie.

Czy jesteście przekorni z natury i czy Waszym zdaniem to zła czy dobra cecha?
Pozdrawiam:)

[itek1]

Przekora to IMO niska pobudka postepowania.
Rownie glupie jest bezmyslne nasladowanie czyichs gustow.
Najlepiej wyrabiac sobie swoje wlasne zdanie nie stosujac takich narzedzi:)

[jottka]

no istnieje naukowo coś takiego jak 'wiek przekory' czy jakoś tak, każdy weń
wchodzi, jak ma bodaj dwa latka (chcesz kanapeczke? - nie ciem!!!) - choć
pamiętam koleżankę psycholożkę, która na pytanie, jak długo trwa ten okres,
odpowiedziała 'aż do śmierci':)


tzn. u każdego człowieka to jest zdaje sie konieczny etap wyodrębniania siebie z
otoczenia, oddzielania własnego ja i tak dalej, ale jak już ustanowimy sobie
granice własnego istnienia, to faktycznie działanie wyłącznie na zasadzie 'skoro
inni tak, to ja koniecznie inaczej' nie jest, najłagodniej mówiąc,
najmądrzejsze, a raczej - w zgodzie z powyższym - dość dziecinne:) natomiast to
drugie zagadnienie (rozczarowanie głośnym filmem czy książką) to raczej nie jest
kwestia przekory, tylko zawyżonych oczekiwań w rodzaju marzeń o prezentach pod
choinkę, no zawsze te wyobrażane są najpiękniejsze

[amber.mhm]

Ale czy twoje podejście do filmów i książek to rzeczywiście przekora, czy
zwykła ostrożność? Czy naprawdę omijasz pewne rzeczy tylko dlatego,
żeby "zrobić innym na przekór"? Bo przyznam szczerze, że nie bardzo to
rozumiem.
Z przekorą trzeba ostrożnie, bo wychodzą później takie cuda jak "zrobię mamie
na złość, odmrożę sobie uszy".
Chociaż ja przyznaję, że czasem przekorny duch ze mnie wyłazi, ale zwykle jest
to odpowiedź na próbę nagięcia przez kogoś mojej osoby do jej wyobrażeń lub
życzeń.

[daria13]

Moje podejście do sztuki to oczywiście ostrożność, wszak napisałam, że to
raczej samowiedza niż przekora;)Chciałam jedynie znaleźć jakiś przykład. Znam
osobiście osoby, które nigdy, z założenia, nie czytają bestsellerów i w ich
przypadku jest to klasyczna przekora.
P:)

[amber.mhm]

No właśnie tak się przyglądałam temu przykładowi, co to wyglądał na z własnego
życia wzięty + stwierdzeniu o doświadczeniu w dobieraniu, albo raczej omijaniu
pewnych tytułów i coś mi ostro zgrzytało. Ale teraz zgodnie z wolą autorki
rozdzielam w głowie to stwierdzenie na odrębne podmioty.
Czy ja znam osobiście osoby, które z założenia nie czytają bestsellerów to nie
wiem, bo jakoś się do tej pory nikt z moich znajomych w tej kwestii nie
zdeklarował, ale o przypadkach takich owszem czytałam, wszak ujawniają się od
czasu do czasu na FK, czym wzbudzają moje szczere zdziwienie, gdyż ten rodzaj
postępowania jest mi obcy i moim skromnym zdaniem pozbawiony głębszego sensu, a
nawet niekiedy dla takiej osoby niekorzystny, gdyż pozbawiający ją możliwości
obcowania z naprawdę dobrą literaturą, która miała to nieszczęście, albo i
szczęście (dla autora to drugie), aby się na owej liście pojawić.

[jakotakot]

Problem zawyzonych oczekiwan przesladuje mnie od zawsze i, nauczona
doswiadczeniem, ucinam dyskusje na temat filmow, ksiazek, ludzi, miejsc
"swietnych" zanim sama nie przekonam sie czym to pachnie. Pamietam dlugi okres
niecheci do Kundery przereklamowanego przez przyjaciolke ("Nieznosna lekkosc
bytu" to Biblia! piszczala) i rozczarowanie, ze Schody Hiszpanskie w Rzymie
takie mikre. Podrozuje na zywiol, nie czytajac przewodnikow, a ksiazki wybieram
metoda "trafilo sie slepej kurze ziarno".
Do przekory ma sie to nijak, ktora to ceche posiadam niestety, i z ktora
bezskutecznie walcze. A znajomi moze tez nie z przekory omijaja liste
bstsellerow, tylko z doswiadczenia, bo ona czesto jest zasmiecona kodami
Leonardow i takimi tam, trafiajacymi w gusta pt. "the lowest common
denominator". Najlepsze ksiazki nie sprzedaja sie jak gorace buleczki, wiec
ostroznosci z ta lista nigdy dosc.

na razie

[jottka]

to ja tu widze nie tyle problem przekory, co braku pokory:)

dobrze jest założyc jednakowoż, że i wśród krytyków/ autorów przewodników/
innych takich specjalistów trafiają sie i tacy, którzy wiedzą, o czym mówią -
niekoniecznie my, czytelnicy niefachowcy, ale obdarzeni jakże wyrafinowanym
smakiem i wiedzą w przedakcji, wiemy najlepiej, czasem warto poczytać ludzi
zorientowanych:) a jeśli interesujemy sie, choćby hobbistycznie, jakąś działką,
to dość szybko można sie zorientować, kto jest wart wysłuchania i stosowania sie
do jego/ jej opinii

metodologia

[aaneta]

jakotakot napisała:
> ksiazki wybieram
> metoda "trafilo sie slepej kurze ziarno"

A nie miałaś przypadkiem na myśli metody "na chybił trafił"?
Bo "trafiło się ślepej kurze ziarno" to raczej efekt stosowania metody, a nie
sama metoda :)

[jakotakot]

Masz racje - logika jest piekna dziedzina ! Mialam na mysli dziobanie na oslep :).

[chihiro2]

Moi rodzice zawsze uwazali, ze jestem przekorna, ale przekora per se nigdy nie
byla motorem moich dzialan. Mialam inny gust i pomysly na spedzanie wolnego
czasu niz rodzina i im trudno bylo to zrozumiec.
Nie bardzo lubie robic to co wszyscy, nosic to co wszyscy, jesc to co wszyscy.
Wegetarianizm troche mnie wyroznia w niektorych srodowiskach, czasem jest to
fakt, ze pochodze z Polski i czytam inne ksiazki, slucham innej muzyki niz
wiekszosc znanych mi ludzi w moim otoczeniu.
Jesli chodzi o bestsellery to ze stu beda mi sie podobaly moze dwa. Nie jest
tak, ze uparcie nie czytam tego, co jest zachwalane, ale potrafie w miare
bezblednie przewidziec, czy cos mnie zachwyci, czy wrecz przeciwnie. Podobal mi
sie bardzo "Polbrat", rozczarowal mnie Coetzee (taki letni jesli chodzi o
budzone emocje). Jesli chodzi o filmy, to juz kiedys pisalam, ze nie ogladam
niemal nowosci, zwlaszcza tych blockbusterowych amerykanskich. W ogole nie
lubie zbiorowego przezywania czegokolwiek, przyjemniej mi sie oglada w zaciszu
domowych film na dvd niz w kinie. W kinie ciagle cos/ktos mnie rozprasza,
irytuje chrupanie chipsow czy zapach popcornu, w domu te same rzeczy odbieram
zupelnie inaczej.

Przekore uwazam za raczej dziecinna ceche. Bycie przekornym swiadczy wedlug
mnie o tym, ze bardzo zwraca sie uwage na to, co inni o mnie sadza i jak
zareaguja, gdy zrobie tak a nie inaczej.

[daria13]

chihiro2 napisała:
Bycie przekornym swiadczy wedlug
> mnie o tym, ze bardzo zwraca sie uwage na to, co inni o mnie sadza i jak
> zareaguja, gdy zrobie tak a nie inaczej.

Ciekawe podejście do zjawiska przekory. Chyba się z nim zgadzam, muszę to
przemyśleć.
Natomiast co do oglądania filmów, to mam zupełnie inaczej. Oglądając film w
domu niemal nigdy nie potrafię się tak skupić i wyciszyć na otaczającą mnie
rzeczywistość, jak w ciemnym kinie. Odgłos i zapach popcornu eliminuję chyba na
poziomie podświadomości, reszta jest skupieniem i wyłączeniem się ze
wszystkiego, co nie jest filmem.
P:)

[jakotakot]

"Polbrat" byl na liscie bestsellerow ?

[chihiro2]

A nie byl? Moze nie w liscie 10 najlepszych ksiazek roku, ale w UK byl bardzo
ceniony i silnie promowany.

[jakotakot]

Ja nie wiem, dlatego pytam :). Mnie wlasnie wpadl jak to ziarno tej slepej i
bardzo mi sie podobal.

[kubissimo]

ale przeciez Inni to nie horror. czy byl tam gumowy potwor i hektolitry
sztucznej krwi?
to byl li i jedynie thriller i na mnie tez wiekszego wrazenia nie zrobil (za
wyjatkiem niezlych zdjec)

re

[jottka]

kubissimo napisał:

> ale przeciez Inni to nie horror. czy byl tam gumowy potwor


nie gumowy, tylko metafizyczny:)

[daria13]

Thriller to gra atmosferą, nastrojem grozy lub zagrożenia, horror to duchy,
potwory, wilkołaki, wampiry i inne straszydła. To bardzo uproszczony podział,
ale według niego, Inni wpisują się w obie konwencje, więc nie ma o co kruszyc
kopii.
Swoją drogą myślałam, że mamy w Chłodni więcej osób przekornych, a niektóre
nawet bardzo przekorne;)
P:)

[olahabe]

Wczoraj był w TV horrrooorr- horror- król horrorów. Był japoński, był piękny.
Był tak straszny, że przestałam go oglądać ze strachu. A teraz oglądam TVN- z
przekory- bo z przekory oni nadają popularny serial, w którym dialogi na cztery
nogi i zero adekwatności do życia. To ta przekora, która każe mi stwierdzić, że
wreszcie się spodobał Kaczyński, bo mówi, co myśli (np. w temacie kary śmierci)
i guzik go obchodzi, co sądzi o tym najjaśniej panująca Unija. Czytuję też
szmatławce, oraz ulotki reklamowe. Z przekory- to bardzo dobre
usprawiedliwienie.

[skajstop]

Ojejejejejej, ależ mnie stawiasz w ciężkiej sytuacji :)
Bo nie przez przekorę, a z poczucia obowiązku - swoją drogą, też wdzięczny temat
do dyskusji :) - napiszę, że akurat wolę, jak ktoś myśli samodzielnie (choćby i
niesłusznie), niż myślą za niego regulaminy unijne :-)

[olahabe]

Też wolę samodzielność opinii i tę właśnie zauważyłam wtedy u Kaczki. Nie
rozumiem tylko, co ma do tego poczucie obowiązku? Czyżbyś sprawował wysoką
funkcję państwową i jesteś jedynym wybrańcem narodu propagującym wolność
poglądów z poczucia odpowiedzialności za losy narodu?

[skajstop]

> Nie rozumiem tylko, co ma do tego poczucie obowiązku? Czyżbyś sprawował wysoką
> funkcję państwową i jesteś jedynym wybrańcem narodu propagującym wolność
> poglądów z poczucia odpowiedzialności za losy narodu?

Noooo, jestem NadPrezydętem, przecież to oczywiste.

Poczucie obowiązku ma tu tyle do rzeczy, że się nadzwyczaj często z p.P. nie
zgadzam, ale akurat w tej kwestii czuję się zobowiązany do powiedzenia, że ma
rację w sensie tego, iż wolno o karze śmierci dyskutować i potrząsanie
regulaminami unijnymi sprawy nie załatwia.

[griszah]

skajstop napisał:

> Poczucie obowiązku ma tu tyle do rzeczy, że się nadzwyczaj często z p.P. nie
> zgadzam, ale akurat w tej kwestii czuję się zobowiązany do powiedzenia, że ma
> rację w sensie tego, iż wolno o karze śmierci dyskutować i potrząsanie
> regulaminami unijnymi sprawy nie załatwia.
Abstrahując od tematu kary śmierci to szacuneczek za postawę pozwalającą
dojrzeć czasami rację u kogoś z kim jest nam najczęściej nie po drodze.

[skajstop]

Dzięki :)
Ja też staram się używać rozumu, po prostu...

[olahabe]

Najlepszą i zarazem jedyną pozytywną postawą propagowaną przez konserwatystów
wogóle jest ich umiejętność publicznego wyrażania opinii kompletnie
niepopularnych. A jak się uroczo obrażają!Miesiąc temu chory na brzuszek pan P,
teraz Kazio nie chce Niemca, a cała UE ma zachodzić w głowę, o co też tym razem
chodzi.

[wqrwiony]

mamy ale ja się nie wpisałem