26 lat

[realprincess]

Mam 26 lat , nie wiem czy tu pasuje? To wlasciewie przed 30 ale jus grubo po
20 , a zauwazylam ze wy macie raczej 20-23 lata. jest ktos starszy? ;)
Pozdrawiam

[aiczka]

Ja mam 25,5. Też się zastanawiałam od jakiegoś czasu, czy pasuję ^_^.

[realprincess]

Nie wiem gdzie nas "przyjma", bo przeciez wiek 20 a 25-26 lat to zupelnie inna
bajka, a podejrzewam ze 25 a 30 tez sie rozni, chyba musimy zalozyc wlasne
forum ;)

[sumire]

ja też :) raczej przed trzydziestką niż po dwudziestce, 27. i też się
zastanawiam niekiedy :) ale ponieważ:
a) czuję się o niebo lepiej w swojej skórze, niż wtedy, kiedy byłam świeżo
upieczoną dwudziestolatką,
b) wyglądam lepiej,
c) żyje mi się lepiej,
d) wielu facetów woli kobitki bliżej trzydziestego roku życia od podlotków
(oczywiście może im się odmienić, jak się zestarzeją, ale potem się będę tym
martwiła),
nie jestem ani trochę sfrustrowana zaawansowanym wiekiem ;)

[realprincess]

Zgadzam sie z toba w 100% :)
Mnie ciagle ktos oferuje ze chce sie ze mna zenic lub chce byc ze mna w
zwiazku, wczesniej nie mialam az takiego powodzenia. To jedyny "minus" bycia w
tym wieku :)
Chcialabym wiedziec tyle co teraz jak mialam 20 lat :) ( to brzmi jakbym juz
miala 40) ;)

[prabucianka]

> b) wyglądam lepiej,
> c) żyje mi się lepiej,

Ja sie zgadzam, tez mam 25 lat;) i bardzo lubie ten stan, czuje sie lepiej niz
5 lat temu, bo wtedy mialam w glowie sporo zamieszania, z ktorym sie uporalam i
teraz zyje mi sie tak spokojnie;)
Choc jak tak czytam to forum to fakt, czuje sie niezwykle zaawansowana wiekiem;)

[normalna_ja]

na pewno znajdziecie coś dla siebie :).
tylko nas nie opuszczajcie, bo wtedy to forum nie będzie miało takiego
powodzenia ;)

[kruszynka_85]

No jak to nie pasujecie??? Mysle ze mlodsze dwudziestolatki chetnie posluchaja
porad i przemyslen nieco starszych kolezanek i bardzo prosze nas nie
opuszczac ;)

[monalajza]

popieram przedmowczynie....

toz to cudnie ze zawitalyscie tu i jestescie!!!

Bo to nie jest forum 21, 22 i 23-y latek ale takich, ktore dopiero zaczely swoja
przygode z dwudziestą badz juz ja koncza....
i mysle ze kazdy ma tu cos do powiedzenia....
taka dziesiecioletnia wymiana zdan i uwag...
pozdrawiam i "zostanmy razem":P

:))

[aiczka]

No, może teraz jak się zdeklarowało kilka z "drugiej połowy", to będziemy trochę
śmielsze ^_^.

[realprincess]

Mysle ze w wieku 25-30 ma sie zupelnie inne problemy niz 20-25, po pierwsze
dlatego ze w tym wieku zaczyna sie juz prawdziwe dorosle zycie, a okres studiow
to jeszcze zabawa i wiekszosc jest wtedy na utrzymaniu rodzicow i zyje
generalnie po kloszem. Mam duzo kolezenek w wieku 21-22 lat i dla mnie to
straszne dzieci (bez obrazy dla nikogo) , niektore z nich maja juz swoje dzieci
i mezow , ale i tak to zupelnie inna bajka.

[sumire]

coś w tym jest, chociaż to nie reguła. znam sporo ludzi przed lub nawet po 30-
tce, których dorosłość tak przeraża, że studiują i studiują i studiują, i
ciągle mieszkają na stancjach, i robią wszystko, żeby się jeszcze nie obronić,
jeszcze nie iść do pracy, jeszcze nie brać kredytu na mieszkanie :) mnie samej
czasami ogromnie brakuje klimatu studenckiego, tej beztroski rozkosznej (niby
pracowałam, ale co to za praca była, heh).

niesamowite, jak się człowiek w tym wieku zmienia. nie cofnęłabym się w czasie
absolutnie. może i fajnie było mieć 21 lat, ale jak sobie przypomnę, jakim
byłam strasznym dzieciakiem, histerycznym, głupim zwyczajnie... rany... :)

[realprincess]

No coz ja tez studiuje :)) Ale na swoim utrzymaniu jestem od 19 roku zycia,
wiec pepowina jest juz dawno odcieta :)
Czekam na 30-tke , wtedy juz pozjadam wszystkie rozumy ;)

[prabucianka]

No, tez mysle ze sie ma inne problemy, jakos tak okolo 24 roku zycia zaczyna
sie doroslosc;)
powiedzmy, ze jakas taka raczkujaca, ale zawsze.
Praca, koniec studiow, calkowita odpowiedzialnosc za sama siebie, samodzielnosc
finansowa, kwestia potencjalnych dzieci, kwestia potencjalnego slubu:) Duzo
tego:)

[realprincess]

A wlasnie dzieci i slub- mysle ze w Polsce kobiety za wczesnie wychodza za maz,
w inych krajach 28-29 lat to taki wiek w ktorym sie zaczyna o tym myslec, a w
Polsce ja juz jestem uwazana za stara panne przez moje kolezanki-mezatki, ktore
maja 22 lata i sa 3 lata po slubie. Co gorsza, jako zatwardzala stara panna,
planuje "te rzeczy" dopiero za pare lat :))

[sumire]

to chyba od otoczenia zależy. ja się z docinkami staropanieńskimi nie spotykam,
bo wszyscy moi przyjaciele to ludzie żyjący w pojedynkę, którzy nawet nie chcą
do ołtarza iść. mają za to mnóstwo innych planów i pomysłów na siebie, więc nie
ma tego złego :)
może gdybym mieszkała w małym miasteczku, ten i ów już by mnie palcami wytykał
jako wredne stare babsko z nadmiernymi oczekiwaniami wobec mężczyzn. może, bo
nie jestem pewna. moja rodzina też nie jest zbyt tradycyjna w tych sprawach i
zawsze mi powtarzano w domu, że zanim zacznę rozmyślać o obrączkach i
pieluszkach, niech się zastanowię nad dachem nad głową i oszczędnościami :) ba,
moja osobista babcia mówi, że mam sobie najpierw własne marzenia pospełniać,
pojeździć po świecie, pobawić się. babci mam nie słuchać?...

[capuccino_days]

ja zostałam uznana za starą pannę kiedy wzięłam kota:) - zwłaszcza przez
singlowych kolegów po 30-ce

[realprincess]

Tez planuje kota :)) albo psa.

[sumire]

ja nie mogę :) brak czasu powstrzymuje mnie przed zaopatrzeniem się w
legendarny symbol staropanieństwa, czyli kota. wściekłoby się zwierzę. ja
wychodzę z domu o ósmej rano, wracam o dwudziestej drugiej. zero pociechy z
takiej właścicielki.

tak właśnie zauważyłam, że temat niebezpiecznie zbacza w stronę małżeństwa,
dzieci i innych takich, a to przecież ani jedyna sprawa w naszym życiu, ani
chyba najważniejszy cel, co? ja o tym nie myślę w ogóle. z ręką na sercu -
wcale :)

[capuccino_days]

wiesz, bo ja wiem, czego chce w innych sprawach - tzn. w pracy, z przyjaciółmi
etc.
tylko to dziecko i małżeństwo, to temat na tyle obcy, że jakoś go trzeba oswoić

[realprincess]

Ja mysle o tym, ale sa to pesymistyczne mysli :\

[aiczka]

Ja też nie mam problemów z przytykami. W zakładzie wszyscy z mojego pokolenia są
stanu wolnego. W rodzinie szlaki konkubinatu przetarte. Jakiś czas temu trzy
znajome pary pobrały śluby i pytały potem rozgrzane tematem (branie ślubu to
teraz często jak urządzanie mieszkania - temat pochłaniający wszystkie myśli i
siły organizacyjne, monopolizujący rozmowy), "a kiedy Wy?". W końcu podniecenie
im przeszło, my po prostu razem mieszkamy, tematy do rozmów znalazły się nowe ^_^.

[wielorak]

ja jestem w połowie- 25 lat i wydaje mi się że nie pasuję ani po 20stce ani
przed 30stką

[wielorak]

zapraszam na forum "między 20 a 30stką"

[aiczka]

He, he. No, tak. Jeszcze przynajmniej dwa lata bez myślenia o kremach
przeciwzmarszczokowych, jakieś studia już skończone, własne gospodarstwo
raczkuje, "problemy z rodzicami" już nie dot. ^_^ Z jednej strony trudno jest
znaleźć idealną kategorię czy nazwę dla forum, tak żeby znalazły się na nim
osoby w dokładnie takiej samej sytuacji. Ale z drugiej - po co nam właściwie
kontakt właśnie z nimi? Mogą w ogóle nie istnieć. Może lepiej biegać po różnych
forach w zależności od tego, o czym by się chciało pogadać? Zresztą to i tak
wszystkie robimy zapewne...

[sumire]

bo tu wcale nie chodzi o wiek. raczej o inne ścieżki :) niezależnie od
zbliżonych dat urodzenia mam problem z dogadaniem się z dziewczynami, które
żyją inaczej, niż ja. mamy trochę - albo bardzo - inne cele, inne priorytety.
dla niektórych 20-latek moje życie to zupełny kosmos. i odwrotnie :)

[prabucianka]

>bo tu wcale nie chodzi o wiek. raczej o inne ścieżki :)

Zgadzam sie w zupelnosci, ktos moze miec 20 lat i byc bardzo dojrzaly, a ktos
moze miec 30 i nie byc.
Dla mnie ciekawe jest to, ze internet to przestrzen spotykania ludzi o
prawdziwie innych od naszych pogladach i stylach zycia.


Jak patrze na moje przyjaciolki, to moze faktycznie jest tak, ze czesc z nas ma
ekstra prace, czesc ma dzieci, czesc meza, czesc wiekszosc czasu spedza w
podrozy itd. Roznimy sie znaczaco. Ale ostatecznie jednak wsztskie mieszkamy w
duzym miescie, mamy wyzsze wyksztalcenie, glosowalysmy na ta sama partie i w
podobne miejsca chodzimy na kawe ( w ogole chodzimy na kawe).
I potem zaczyna sie zapominac o innym spojrzeniu,a internet i forum takie jak
to o tym przypomina:)

[aiczka]

Dla mnie równiez internet jest źródłem wiedzy o świecie w tym sensie, że
dowiaduję sie, jakie ludzie mają problemy, pragnienia, poglądy, które w moim
codziennym życiu nie występują (tzn. u mnie i ludzi, z którymi się kontaktuję).
Często coś mnie szokuje, ale przynajmniej po poczytaniu nie zaskoczy mnie tak
bardzo w "realu".

[aiczka]

Właśnie, właśnie. W dodatku ludzie często wykazują sie brakiem zrozumienia i
szacunku, np. studiujący zaocznie i pracujący uwarzają, że są bardziej
zaradnymi, lepszymi i dojrzalszymi ludźmi niż studiujący dziennie stypendyści,
którzy z kolei uważają tych pierwszych za beznadziejne młotki, studiujące
niewiadomo co dla papierka i niemające zainteresowań.
Podobne relacje pojawiają się pomiędzy przeciwnikami seksu i wspólnego
mieszkania przed ślubem a osobami, dla których nie stanowi to problemu.
Oraz osobami, które uważają "biały ślub" (tzn. bardzo uroczysty, z hucznym
weselem) za przedstawienie i tymi, dla których ślub cywilny nie znaczy zupełnie
nic i nie wyobrażają sobie innej możliwości.
Zwolennikami książek i ekranizacji.
Itp.

[realprincess]

aiczka napisała:

> Właśnie, właśnie. W dodatku ludzie często wykazują sie brakiem zrozumienia i
> szacunku, np. studiujący zaocznie i pracujący uwarzają, że są bardziej
> zaradnymi, lepszymi i dojrzalszymi ludźmi niż studiujący dziennie stypendyści,
> którzy z kolei uważają tych pierwszych za beznadziejne młotki, studiujące
> niewiadomo co dla papierka i niemające zainteresowań.

Usmialam sie z tych beznadziejnych młotkow :)

[tuti]

ja tez pod 25, mentalnie pewnie pod 30, ale nie narzekam.
po krotkim okresie zainteresowania, zaczelam mysle czy nie przydalo by sie
forum "przed 30" :) a teraz, jak kolezanka napisala <...) mlodsze
dwudziestolatki chetnie posluchaja (..) starszych kolezanek :)
a teraz widze ze jest
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=42317 !!!
i forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=43424 !

[monalajza]

a jesli ja ....
mimo tego ze mam podobne....teoretycznie....problemy do moich rowiesniczek nie
potrafie sie z nimi dogadac....

za to uwielbiam rozmawiac z osobami duzymi krokami zblizajacymi sie do 30-stki....

taki wyjatek maly ze mnie....

no i niestety wcale mi sie to nie podoba...:(

[miu_miu23]

monalajza napisała:

> a jesli ja ....
> mimo tego ze mam podobne....teoretycznie....problemy do moich rowiesniczek nie
> potrafie sie z nimi dogadac....
>
> za to uwielbiam rozmawiac z osobami duzymi krokami zblizajacymi sie do 30-
stki.
> ...
>
> taki wyjatek maly ze mnie....
>
> no i niestety wcale mi sie to nie podoba...:(


Ha, w takim razie i ja jestem maleńkim wyjątkiem- także zdecydowanie
lepiej czuję się w otoczeniu ludzi dobiegających trzydziestki, aniżeli w grupie
rówieśniczej.Z moimi znajomymi (dość znaczny rozstrzał wiekowy) świetnie się
dogaduję- dzielimy te same zainteresowania, zwykle jesteśmy jednomyślni w
wyborze filmu, klubu, dużo rozmawiamy, pocieszamy się także kolektywnie ;)
Natomiast to co uderza mnie u znajomych znajomych, u większości ludzi z
wydziału, będących w moim wieku, to zupełnie dla mnie niepojęta ciasnota
umysłowa.Brzmi to strasznie, ale tak właśnie jest- dobijający brak pasji i
pomysłu na siebie, na przyszłość.Niektórzy otwarcie przyznają, że niczego od
życia nie oczekują, że już dawno za swój główny cel uznali realizację planu
minimalnego- "zrobię studia, wysiedzę te 40 lat i emerytuuura".

Na studiach poznałam garstkę fantastycznych ludzi, do których bez oporu
mogę zadzwonić w środku nocy, pogadać o teatrze cieni,o Indianach Pueblo i
Kafce,od których mogę się czegoś dowiedzieć, ale ta garstka niestety nie ma
wpływu na obraz całego pokolenia.Ja ze swojej strony staram się zapalać lud,
zaciągać co bardziej otwartch do teatru (na spektakle, próby czytane),
inicjować wspólne wypady do klubu, rzucić jakiś pomysł na miłe spędzenie czasu
z nadzieją, że chwyci.Tyle mogę. Z niektórymi jednak rozmowa idzie na tyle
opornie, że pozostaje mi tylko kapitulacja.I nie mam na myśli wiedzy
specjalistycznej, raczej zwyczajne otrzaskanie ze sprawami, które nas
bezpośrednio dotykają.To naprawdę nie jest dużo.

[monalajza]

ufff....to mi ulżyło bo już myślalam ze to tylko ja tak mam. ...

Mam bardzo podobne odczucia...

Kideys ni z tego ni z owego zaczełąm rozmawiać z paroma (ok 10) osobami z mojej
grupy studenckiej;) na temat co lubimy co nam sie podoba itd....to byl poczatek
studiow i chcielismy sie lepiej poznac....

wiec powiedzialam ze Salvator Dali ma swietne obrazy, ktore po prostu
uwielbiam...i na ktore moge patrzec godzinami....

i co?? cisza, konsternacja....
po czym po chwili kolega mowi...."aaaa czyli ten Dali byl malarzem!"..

jak sie pozniej okazalo...nikt o nim nie slyszal....

ciekawosc swiata?

chyba glownie swiata wirtualnego w przypadku moich rowiesnikow....
Przykre:(

[sumire]

O tak - mnóstwo przykładów mogłabym wymieniać, np. problem ze znajomością
zespołów innych niż Łzy ;) szczęśliwie akurat moja grupa to byli ludzie o dość
podobnych gustach i trzymamy się razem do tej pory. Ale mam przyjaciółkę,
doktora nauk politycznych, która rwie włosy z głowy przy sprawdzaniu kolokwiów.
Trudno oczekiwać od ludzi wyrafinowanych gustów muzycznych, filmowych,
literackich, imprezowych etc., jeśli uważają, że Jugosławia a) istnieje, b)
leży na Bliskim Wschodzie...

[prabucianka]

Dziewczyny, mi sie wydaje ze problem braku ciekawosci poznawczej jest ogolnie
choroba calego naszego spoleczenstwa niezaleznie od wieku:)
I powiedzenie, ze myslenie boli jest tu jak najbardziej na miejscu.

To nie jest zalezne od wieku, w zadnej kategorii wiekowej nie znajdziemy wielu
myslacych ludzi. Taki smutny fakt.

Ja kiedys myslalam, ze ja mam jakies zainteresowania ponad wiek ze tak powiem,
potem sie okazalo, ze to nie ma nic wspolnego z wiekim.
Ma z ciekawoscia poznawcza. Li i jedynie:)

[sumire]

Oj, fakt. Ale jednak człowiek ma nadzieję, że jeśli jesteśmy z jednego
pokolenia, to się jakoś dogadamy, może się trafią jakieś wspólne zamiłowania -
a tu klops.

[cioccolato_bianco]

ja mam prawie 26 i zdecydowanie tu nie pasuje.. ale czasem zagladam ;)

23<...

[siostra-milosierdzia]

witaj ,
ja mam więcej jak 23 lata bo 24. Jako osoba która wkroczyła w pełni w świat
dorosłych z chęcią poznam starsze, ale i rówieśnice co by móc porozmawiać
o "problemach społecznych " .Konkretnie jestem przyjezdna i nie mam często kogo
się doradzić w sprawach dot.rynku pracy i innych. Nawet wyskoczenie na kawe
stanowi co raz większy problem wśród moich znajomych.


POzdrawiam serdecznie SM

[aiczka]

Znalazłam forum 20/30 latki, które ma obiecujący nagłówek - tzn. że jest m.in.
dla osób kończących studia, zaczynających pracę, moszczących się w dorosłym
życiu. Niestety większość wątków ma tytułu rodem z serwisu randkowego czy
ogłoszeń matrymonialnych, nawet nie chciało mi się zaglądać do środka. Chyba
lepiej zostać tutaj.

[ewelina23-20]

aiczka napisała:

> Znalazłam forum 20/30 latki, które ma obiecujący nagłówek - tzn. że jest m.in.
> dla osób kończących studia, zaczynających pracę, moszczących się w dorosłym
> życiu. Niestety większość wątków ma tytułu rodem z serwisu randkowego czy
> ogłoszeń matrymonialnych, nawet nie chciało mi się zaglądać do środka. Chyba
> lepiej zostać tutaj.