sama?

[liilka1]

czujecie czasem uczucie totalnej samotności?

ja tak. właśnie dziś. nie juz od jakiegoś czasu.

od mamy wyprowadziłam się w pierwszej klasie LO. Mieszkałam u dziadków, potem
jeszcze na chwilę wróciłam, jakieś wakacje i do Warszawy. Po zdaniu amtury,
zaczęłamm pracować. Mieszkałam już wtedy z drugą babcią.
Jakoś strasznie ciązy mnie to mieszkanie. Do domu też nie wróce- to 55 km od
mojego miejsca pracy.
Ciężko tak..niby u babci dom, niby u mamy dom a tak naprawdę wszędzie obco.

Macie podobnie?

[rasgeea]

nie mam tak samo, ale Cie rozumiem. Kiedys pzrez jakies dwa miesiace tak sie
szlajalam i czulam sie tak samo. Będzie dobrze:)

[anulkina]

mieszkam z rodzicami, marze o tym by sie wyprowadzic.. przepraszam, ze pytam,
ale masz chlopaka?? bo mnie sie wydaje ze przynajmniej w moim zyciu rodzina
ustepuje miejsca na rzecz zwiazku z nim, a moze to dlatego, ze ja czuje ze pora
odciac pepowine..

[liilka1]

mam chłopaka.
może właśnie czuje się taka samotna bo już bym chciała zamieszkać z nim... i
dlatego z mieszkaniem z innymi wsyztsko mnie denerwuje.
Póki co jednak nie ma szansy na wspólne mieszkanko- on studiuje dziennie, a to
dopiero 3 rok..
co do pępowiny to chyba swoją przecięłam już dawno- bynajmniej od mamy, ale
czasem tak bardzo mi brakuje jej zainteresowania.

[rasgeea]

oj, jak ja Cię rozumiem...

[sumire]

nie.
przez 7 lat zmieniałam mieszkania mniej więcej co pół roku i to mnie skutecznie
oduczyło użalania się nad własną niedolą :) poza tym mam bardzo dobrych
przyjaciół, którzy mi nie pozwalają poczuć się samotną, mimo że czasami bywamy
bardzo daleko od siebie.
generalnie to mam wrażenie, że dom trzeba nosić przy sobie :) to przecież nie
jest kwestia miejsca, tylko nastroju...

[anulkina]

moi rodzice sie mna interesuja nawet baardzo, czasem mnie to wkurza, ale
generalnie ciesze sie ze sie mna przejmuja ;) nawet gdy wyjezdzam na weekend na
uczelnie ;)

[prabucianka]

ja mam czasem takie dni, kiedy sie uzalam;) ale raczej nie.
Mam rodzine daleko, dlugo w ogole bylam sama,W Warszawie itd itp.
Ale samotna chyba nie bylam nigdy, bo ZAWSZE mialam przyjaciol. I to tak
namacalnie blisko.

[goscinnie_ino]

mam wielu przyjaciół, rodzice (choć daleko fizycznie od kilkunastu lat) zawsze
się mną interesowali, wynajmowałam mieszkania z cudowną grupką ludzi, zdarzało
mi się jednak płakac do poduszki z okazji braku miejsca na ziemi (facet tu nie
ma nic do rzeczy), dopóty, dopóki nie kipiłam własnego mieszkania.


rozumiem zatem Twoje rozterki

[mroofka2]

chyba każdy z nas czuje sie czasami taki baaardzo samotny,
mimo garstki przyjaciół, chłopaków/mężów, itp....

dobrze, że to mija...

[dreamforest]

Ja dzisiaj sie poryczalam przez to glupie uczucie... Moja wspolokatorka czesto
nocuje u swojego chlopaka, wiec mam czas na glupie mysli. Do tego nie mam
chlopaka, co tez mi przeszkadza, ale nie bede sie rzucac na pierwszego lepszego.
Do domu wracam na 1-2 dni, tez jakies 60km ode mnie, tez nie czuje sie tam
najlepiej, bo tam brakuje mi rowiesnikow, wszyscy siedza w 3-miescie. Przyjaciol
mam zbyt ambitnych- wiecznie w ksiazkach, albo co gorsza wola sie spotkac ze
znajomymi ze swoich studiow. Chandra mnie ogarnia.

dreamforest, skąd jesteś?

[niunka24]

BO z Elblągiem mi się skojarzyły te 60 km:-)
Pozdrawiam!

[dreamforest]

Nie bardziej na poludnie :) W Elblagu bylam tylko kilka razy przejazdem :)