uczciwość jest fajna

[hedonista.oswiecony]

im dłużej żyję tym bardziej lubię uczciwość, nie dość, że fajnie się z tym
żyje, spokojnie to jeszcze jest niesamowicie korzystna, również finansowo. A
jakie jest Wasze zdanie?
ukłony
ed

[izzzunia]

termin "uczciwość" to takie puste hasło,idea, a pod nim kryje się tysiące
przypadków, gdy zastanawiamy się, czy to jest jeszcze uczciwość, czy już może
nie i kto ma to osądzać, według jakich kryteriów, czy kierując się prawem
danego kraju czy własnym sumieniem i też uczciwość wobec kogo - własnej rodziny
czy państwa, a działanie na granicy prawa jest uczciwe czy nie? Czasem
uczciwość to luksus, na który stać tylko zamożnych, bo wielu biednych wiąże
koniec z końcem i po prostu kombinuje, aby np. wyżywić dzieci, więc co - mają
być uczciwi wobec państwa i nie mieć co dać jeść dzieciom, czy pokombinować
trochę i wyżywić rodzinę. Ludzie mają czasem takie dylematy... Ale oczywiście
dążenie do uczciwości jest jak najbardziej szlachetne :)

[hedonista.oswiecony]

gadałem wczoraj z kumplem o tym, że pewne osoby mogąć zarabiać uczciwie na
życie kantują, a inne nie. Analizując przypadek pewnego handlarza winami, który
robił w konia dostawców z Francji doszliśmy do wniosku, że mógł zarabiać mniej
jednostkowo, ale do dziś mieć biznes, a tak po którejś tam aferze wylądował w
więzieniu.

a co do mówienia, że nie wszyscy mogą, mają komfort to czy nie jest to wygodna
furtka, którą wystarczy otworzyć? No może pomijając skrajną nędzę.

ukłony
ed

[jazzybelle]

Piękne to uczucie - mieć świadomość, że postępuje się uczciwie. Najważniejsza
jest uczciwość międzyludzka: wobec rodziny, przyjaciół, klienta, kontrahenta,
szefa czy podwładnego. Nieuczciwość wobec siebie: lenistwo, słabość, pójście na
łatwiznę później przekłada się na ogólne rozdrażnienie, brak szacunku do siebie.
Łatwo wtedy o nieuczciwość wobec innych. Dlaczego? To taki efekt domino: łatwiej
machnąć ręką na innych, kiedy siebie też nie szanujemy.

[clementine_kruczynski]

No właśnie, uczciwość na pewno popłaca, ale wymaga sporo wysiłku. I ilu
przyjemności trzeba się wyrzec w imię uczciwości!

W dalszej perspektywie to procentuje, bo większą przyjemnością jest spojrzenie
wstecz i stwierdzenie, choćby górnolotne, "dobrze przeżyłem życie", niż
zrobienie czegoś łatwo i szybko, ale nieuczciwie.

Z tym, że takie wybieranie dróg prostszych i łatwiejszych jest bardzo ludzkie...

[hedonista.oswiecony]

nie do końca się zgodzę
uczciwość jest łatwa. Uczciwość powoduje, że możemy mówić prawdę. Kłamanie
wymaga sporego wysiłku i pochłania wiele energii psychicznej.
ukłony
ed

[hedonista.oswiecony]

tak właśnie. Kiedyś kolega w firmie mówi "powiedzmy, że to badanie zrobiliśmy
później to nam za nie zapłacą...". Ale po cholerę, spytałem go. Mało to
polityków czy innych znanych, którzy myśleli, że przecież się nie wyda. Zgodził
się. Odetchnąłem z ulgą. Ktoś powie, że dobrze mi tak mówić bo niemało
zarabiam. Ale 15 lat temu zarabiałem b. mało, a mimo to byłem uczciwy.
Nieuczciwość daje zysk finansowy, ale strata reputacji i dobrego samopoczucia
jest nie do odzyskania. To, że nie można spojrzeć innym prosto w oczy właśnie
ukłony
ed

[truten.zenobi]

no bo rano przy goleniu nie ogladasz świni.. ;)

a tak bardziej na poważnie to chyba zależy jeśli ktoś jest wobec mnie uczciwy
to naprawdę warto, nawet jeśli dojdzie do jakiegoś konfliktu, być wobec takiej
osoby uczciwym...

ale czy można być uczciwym np. wobec ZUS czy US (w domyśle Państwa Polskiego)?
oddając złotówke tym biurokratom działasz na szkodę siebie i pozostałych
obywateli...

tak więc to zalezy!
;)

uczciwość wobec instytucji, a ludzi

[hedonista.oswiecony]

jest coś na rzeczy, w sumie sam mam działalność, a nie etat, żeby płacić 19%, a
nie zbójecki 40%. Niemniej jednak nie jestem wrogiem podatków jako takich.

ale tak, pisząc ten wątek myślałem przede wszystkim o uczciwości wobec ludzi.
Nie rozumiem wiesz osób oszukujących, kantujących. Oni krzywdzą w ten sposób
innych i nie wiem jak oni z tym tak mogą żyć. Sprzedawałem ostatnio samochód
(rozwalony) i nabywca, który go wyklepał i pchnie dalej sprawił na mnie jak
najgorsze wrażenie (łącznie ze swoją agresją). I pomyślałem sobie, że miał
facet w kontakcie ze mną szansę na to, że będzie ok i ja go wtedy komuś polecę.
Tymczasem człowiek ten szansą ową zmarnował tak pięknie jak tylko mógł (moja
strata jest w zasadzie mentalna, kontaktu z takim typem), ale mógł zarobić
polecenie, a zarobił niechęć i negatywny PR. W takim sensie uczciwość naprawdę
jest fajna.

ukłony
ed

[izzzunia]

a ja znam historie ludzi, któzy jako dzieci musieli wiecznie kłamać rodzicom,
aby jakoś normalnie żyć, bo mieli rodziców tyranów, i co - mieli im się poddać
i zmarnować życie czy walczyć o swoje? Oczywiście, rozmawiając abstrakcyjnie
każdy powie, że uczciwość jest fajna. Jak się ma możliwość, to fajnie jest być
uczciwym, ale czasem nie jest to wszystko takie czarno-białe.

[truten.zenobi]

oczywiście nie jest to takie czarno białe ale może właśnie to co najbardziej
stracili to umiejętnosc utrzymywania właściwych kontaktów z otoczeniem
oczywiście środowisko nas kształtuje ale myślę że trafnie oddaje to
powiedzonko "skłamać możesz tylko raz" budowanie świata na oszukiwaniu opiera
się na może i wysokich ale jednorazowych korzyściach, w dłuższej perspektywie
nawet ponoszenie jakiś strat może oznaczać mimo wszystko konkretne korzyści

[truten.zenobi]

uczciwość wobec instytucji to też uczciwość wobec jej przedstawicieli,
włąścicieli itp.

tak więc na dobrą sprawę nie ma znaczenia czy masz do czynienia z człowiekiem
czy instytucjią ale to czy gra z tobą fair...

za to jest pewien dylemat "pierwszego kontaktu" - to jak "dylemat więźnia"
optymalne rozwiązanie trudno osiagnąć bo kazdy minimalizuje straty..

ale myślę że gra fair w długiej prerspektywie nawet w sytuacji konfliktu się
opłaca pod warunkiem ze druga strona z łamania zasad ie uczyniła sobie swojej
strategii....

powiem też tak że w zasadzie o to co mnie najbardziej przekonuje do określonej
firmy/marki to działania serwisu - bo to tak naprawdę jest wyznacznik tego jak
bardzo szanuja ciebie jako kienta, jak bardzo sie starają prowadzic uczciwie
swój business

[ja_janka]

Czy chcesz powiedzieć Hedonisto, że ZAWSZE byłeś uczciwy?
Bo u mnie różnie bywało... oj zdarzyło się nie raz jechać na gapę - w czasach
studenckich, Stinga też oszukałam bo sobie Jego płytę przegrałam od kolegi (i
kilku innych twórców też), a w dawnych czasach kiedy jeszcze praca na Wyspach
dla nas Polaków nie była legalna łgałam patrząc urzędniczce w oczy, że mam tyle
kasy że spokojnie się utrzymam w Londynie przez pół roku nie pracując - ciekawe
co gorsze że tak jej w żywe oczy nakłamałam czy też, że budżet Królestwa przeze
mnie ucierpiał srodze.... och... długo by wymieniać... Oczywiście nie szczycę
się tymi "dokonaniami" ale było to potrzebne do rozwinięcia wypowiedzi - pomimo
tych i innych "wpadek" uważam się za osobę uczciwą. Ciekawe czy tylko mnie
cechuje taki relatywizm? Czy już nie mam prawa tak o sobie powiedzieć?

Pierwszy raz zabieram tutaj głos choć może w Hedonii nie życzycie sobie TAKICH
osób...
pzdr.

[clementine_kruczynski]

No właśnie, ile razy ja na gapę jeździłam! Miałam nawet system - zawsze
wsiadałam do drugiego wagonu w tramwaju. Bo kanar musiał zastukać do
motorniczego, żeby ten na czas kontroli wyłączył kasowniki. Z drugiego wagonu
niewykonalne. A jak był jeden wagon, to uważnie lustrowałam wsiadających - czy
nie wyglądają na kanarów.

A ile nielegalnych MP3 naściągałam!!!

A w relecjach damsko-męskich jak to jest? Powiedzmy, że żyje sobie przykładowy
(albo przykładny) hedonista w zalegalizowanym związku, w jakimś momencie związek
ten staje się niesatysfakcjonujący pod jakimiś tam względami, a hedonista ma
masę pokus, aby zażyć trochę satysfakcji, nie zmieniając zbytnio status quo.

No i co byście zrobili na moim miejscu? ;-)
Tzn. co zrobi hedonista - będzie dążył do przyjemności? Czy do oświecenia raczej?

Nigdy nie oszukujecie w relacjach damsko - męskich?

[hedonista.oswiecony]

uczciwość jest fajna napisałem, a nie, że zawsze i bez wyjątku byłem uczciwy.
Ile się od razu fajnych głosów i refleksji pojawiło. Może właśnie dzięki temu,
że sam poznałem smak nieuczciwości wiem jak dobrze smakuje uczciwość. Myślę, że
uczciwość ma też ten wymiar emocjonalny, wewnętrzny, czyli uczciwość wobec
samego siebie, która bywa prowadzi do zrozumienia, że łączy nas z kimś rutyna,
dzieci, mieszkanie... ale nie bliskość i wtedy uczciwością jest zakończyć taki
związek, a nie trwanie w nim. Zakończyć jeśli nie ma szans na naprawę. I ja mam
to na kącie i także dzięki temu cenię sobie uczciwość.

czy nie życzymy sobie tutaj pewnych osób? Powiedziałbym inaczej: staram się
eliminować stąd pewne zachowania i postawy, a do cieszenia się życiem i
dzielenia refleksjami zapraszam każdego.

ukłony
ed

[jazzybelle]

Jak to sobie nie życzymy? Ja tam sobie życzę:) Może tytuł wątku powinien brzmieć: "szlachetność jest fajna". Niech pierwszy rzuci kamieniem, kto... nigdy nie pojechał na gapę, nigdy nie kupił pirackiej płyty i nigdy, ale to przenigdy nie skłamał w urzędnicze oczy (żeby załatwić coś szybciej i sprawniej bez niczyjej krzywdy). Opisałaś Janko przypadki białej nieuczciwości. Zupełnie normalna sprawa.

[hedonista.oswiecony]

właśnie, też mnie zaskoczyła forma "nie życzymy" :). Wręcz przeciwnie, mile
widziany jest każdy. Po prostu promujemy pewne formy zachowań, które są
przyjazne.
ukłony
ed