Czy warto poznać Lalę, czy warto poznać ją? :)

[skajstop]

Czytaliście tego Dehnela? Doradźcie biednemu Skajstopowi, czy ma się sugerować
wywiadem z "Polityki", w którym pytająca (Katarzyna Janowska) w słabej formie,
niestety ("Kiedy pan zaczął być artystą?"), za to odpowiadający w formie tak
wysokie, że tenże bieny Skajstop na poważnie się zaczął zastanawiać nad
zakupem/wypożyczeniem "Lali".
Ale może nie warto? Znający tę książkę, wystąp!

[ash3]

Nie znająca, ale właśnie skończylam lekturę fragmentu, który jest na stronie
polityki (na samym dole, link starsznie dlugi, więc nie wklejam). Ja chyba kupię.
Poza tym w dwójce fragmenty czyta MArcin Hrycnar i czyta pięknie, żywo, barwnie!

[braineater]

jestem po stronach 6śćdziesięciu i jest nieźle. Bez jak na razie fajerwerków,
ale językowo sprawnie i płynnie. Dalej nie chce oceniac, bo byłoby niuczciwie.
Jakby co egzemplum do wypozyczenia jest.
Co do wywiadu, to pą autor raczej negatywne wrażenie we mnie wywołuje a poza
tym, chce tłumaczyc Gorey'a a to ja miałem być 1szym gorejowcem w PL!:P! <no,
drugim>

P:)

[ash3]

braineater napisał:

>
> Co do wywiadu, to pą autor raczej negatywne wrażenie we mnie wywołuje

A we mnie nie.

a poza
> tym, chce tłumaczyc Gorey'a a to ja miałem być 1szym gorejowcem w PL!:P! <n
> o,
> drugim>

Może jeszcze ci się uda - zrozumialam, że Goreyem BYC MOZE się laureat zainteresuje.
;-)

[braineater]

juz mówię czemu - jako nałogowy autokreator i samolanser, jestem wyczulony na
autokreacje i samolanserstwo u innych. Uwielbiam takie postacie, pod warunkiem,
że zachowujac spójnośc kreacji nie popadaja w teatralizację. A u pana D. widze
jakies pęknięcie, które budzi we mnie poważne wątpliwości, co do prawdziwości
kreowanego bytu pod tytułem pisarz Dehnel. Gdzies mi tam pobrzmiewa
nieszczerość i dośc rozpaczliwe próby pochytania wszystkich elementów kreacji w
jedna spójną całość, co troszke nie wychodzi.
Ale to opinia czysto subiektywna i nie mająca nic wspólnego z pisaniem pana
Dehnela i tłumaczeniami pana Dehnela.

P:)

[skajstop]

Ale we mnie pozytywne wrażenia wzbudził nie pan Dehnel, któren mnie rozbawił w
zdaniu pierwszym powściągliwością, a w drugim otwartą deklaracją bycia
homoseksualistą. Tu masz rację. Lanserkę uprawia - nie tylko zresztą seksualną :)

Natomiast to co pisze o opowieści, o opowiadaniu - jest mi bliskie. Nie
pierdzieli o misji, raczej o zapisywaniu ulotnych doświadczeń pojedynczych ludzi
- i ja to kupuję :)

Się piszę na tę pożyczkę, jakby co.

magiel:)

[braineater]

bo jest jeszce jeden element, który wpływa na moja ocenę osoby - fakt, ze mam
wrażenie, ze pan Dehnel prowadzi jedno z for gazetowych i że zdarzyło mi się z
nim kilkakroć podyskutowac i poczytac posty, które pisze i jesli jest tak, jak
mi się wydaje, <a pewnie nie jest>, to wtedy to pęknięcie jawi mi się jeszcze
wiekszym. ale to pewnie paranoida osmotyczna, nic wiecej:)

P:)

[zdanka1]

Zamierzam sie zabrac, ale ciągle i ciągle coś jest przed tym, a szkoda, bo
jestem ciekawa, jak wygląda Dehnel w prozie - pozeję znam , łacznie z czytaną
przezeń na jakims konkursie. Ten facet ma talent, pytanie tylko - czy dlugo
przetrwa w neinaruszonym stanie - Dehnel i TV sa dla mnei jakoś nie do
połączenia.

Brain, nie byłabym soba, gdybym z ciekawosci nie zapytała - które forum?
Powiedz, choc na ucho - obiecuję, ze bedę sie zachowywać przyzwoicie i nie
napiszę tam ani słowa:D

[belinks]

Fragment Lali, który czytałam w necie, mile mnie zaskoczył, dobry jest.Mam
ochotę na tę ksiązkę.
Wywiad w Polityce znudził.Nijaki.
Niestety, jak pana Dehnela widuję w Łoskocie, czy na zdjęciach z tą swoją
laseczką i chodzacego "po łacinie" a bez butów ortopedycznych, to rodzaj
zażenowania i litości we mnie wzbudza. Lans na poziomie licealisty, bo tak
walący po oczach, aż już czasem zaczynam podejrzewać, że to przyznawanie się do
homoseksualizmu to też w ramach strategii.
A moze po prostu wredna jestem, nie doceniam odmienności duszy artysty.
Byle by dalej dobrze pisał, to go oglądać nie muszę.

"językowo sprawnie i płynnie"

[kubissimo]

tak sie zastanawiam, czy ten cytat z Brajna to dla mnie zachecacz, czy
zniechecacz. bo z jednej strony krotki, acz burzliwy kontakt z arcydzielem dla
mas "Samotnosc w sieci" dobitnie i bolesnie mnie przekonal, ze autor powiesci
moze byc totalnym antytalenciem jezykowym, ktoremu slowo warsztat kojarzy sie
tylko z komorka na mlotek i imadło, wiec zapewnienie o czyjejs plynnosci i
sprawnosci jest czyms pozytywnym. Ale z drugiej strony "sprawnie jezykowo i
plynnie" to jeden z najczesciej powracajacych komplementow a propos
Maslowskiej, ktora moze i pisze plynnie, ale tak bardzo przebardzo o niczym, ze
po skonczeniu ksiazki szkoda mi poswieconego jej czasu.
no i teraz nie wiem, czy Brajn mnie do "Lali" zacheca, czy tez mnie ostrzega ;)

[braineater]

miałem sie nie odzywać:).
W tym wypadku to jest zachęcacz - ten język wciaga w opowieść, a aneg.ki,
przynajmnie te do których na razie dotarłem, sa smakowite, opowiedziane tak, że
czuc radośc opowiadacza, że otóz znalazł słuchaczy. Czy wiąże się to w jakąś
sensowna całośc i ku czemuś prowadzi, czy zostaje zbiorem luźnych aneg.ek, to
jeszce nie wiem.

P:)

[kubissimo]

may it be :)

[skajstop]

Przeczytałem fragment na stronie "Polityki", o którym wspomina Ash (dzięki!).

I ten fragment zdecydowanie mnie zachęca do przeczytania całości. Jak dla mnie,
to nie jest "sprawne". To jest "z sensem" :-)

[kubissimo]

czyli jest z sensem, ale nie jest sprawne, tak? ;)

[skajstop]

Nie. Ten fragment daleko wykracza poza poziom sprawności, na ile się znam na
składaniu literek to kupy :p

[kubissimo]

ok, jestem w nastroju frywolnym i sklonnym do upierdliwych pytan. ale sie
powstrzymam ;)

Zue Kubu,

[braineater]

oj zue:)
Mogę Cie w charakterze szwarccharrrrrrrakterrrrrrrrrra wprowadzić do komixu?:P
Zue Kubu aka Upierdliwe Fatum?:)
P:)

[kubissimo]

ale jak to. owszem, jestem znany jako Ten Zły, ale równiez jako Kuba Sama Łagoda
taki rozdzwiek godny powiesci Stevensona ;)

ale oczywiscie mozesz mnie wprowadzic. Upierdliwe Fatum to brzmi dumnie :D

[skajstop]

kubissimo napisał:

> ale jak to. owszem, jestem znany jako Ten Zły, ale równiez jako Kuba Sama
> Łagoda taki rozdzwiek godny powiesci Stevensona ;)
>
> ale oczywiscie mozesz mnie wprowadzic. Upierdliwe Fatum to brzmi dumnie :D

No bo Upierdliwe Fatum, ale i UF... cóż za ulga ;p

Zaiste, rozdźwięk :-)

[kubissimo]

w empikach Lala kosztuje 19 zybli
dobry dil ;)

[jenny_s]

Czytaliście tego Dehnela. Po Panadehnelowej poezji Lala zaskakuje lekkością,
zaryzykowałabym nawet stwierdzernie, że jest bezpretensjonalna, gdyby nie
uparte brzęczenie z tyłu głowy, pod tytułem: ale to już było... Dzięki
niewątpliwie urokliwej postaci Babci, dzięki niewątpliwie urokliwym czasom,
historia właściwie "robi się" sama, szczęśliwie młody Autor nie zepsuł jej
zbytnio swymi manieryzmami.

Jednym słowem: nie ma wstydu :)

[skajstop]

No to Foruma orzekła, że Skajstopa Lalata będzie :P

Dzięki za głosy :)

[braineater]

to przynosic ci ją w poniedziałek, czy zanabedziesz samodzielnie za ciężkim
pisarskim trudem zdobyte grosiwo?

P:)

[skajstop]

Przynosić. Dojrzałem do czytania, a czy do kupienia, zdecyduję po wchłonięciu :)
Wiesz, grosiwo to by wypadało wysypać na ostatnie dwa tomy "Historii świata"...

[braineater]

jesiu..
Aż tak się przejeli Fukuyamą, że już tylko dwa tomy Historii zostały?

P:)

[skajstop]

Gorzej. Obmacali, pokwękali i wpadli w kolekcjonerstwo :) inna sprawa, że jak
zwykle wzruszam ramionami nad takimi przeglądówkami, tak tym razem stwierdzam,
że choć nietania, ta akurat przeglądówka jest merytorycznie dobra. Zatem kwękam,
ale płacę :)
Mowa o tym wspólnym wydaniu Fogry i Świata Książki.

[jenny_s]

Strach pomyśleć co by było, gdyby jakiś rzeźbiarz naturalista przejął się
podobnie Końcem Człowieka.

[kubissimo]

nie macie wrazenia, ze w tej ksiazce przydaloby sie drzewo genealogiczne?
czlowiek jakos sobie ulozy w glowie pokolenia i koligacje, po czym nagle
pojawia sie jakies imie, ktore nigdzie nie pasuje i trzeba ukladac od nowa
jestem na etapie ustalania lokalizacji Romy, ktora przezyla oblezenie Kalisza i
caly czas nie mam pojecia, kto to jest

[skajstop]

Nie spoileruj!

[kubissimo]

bron boze nic Ci nie spoileruje. to nie jest zaden suspens z tym przezyciem :)

[skajstop]

No dobra, już odwołuję nalot dywanowy :-)

[kubissimo]

:)

I po Lali (post typu SS, czyli same spoilery:)

[braineater]

Więc Marcelek książkę skończył, ostatnie partie doczytując w wannie, bowiem
naglący wzrok wirtualnego Skaja przymuszał. I se Marcelek myśli tak: fajna ta
ksiązka jest. Ma rytm, ma melodię, jest gładka i przyjemna jak piosnki
Mieczysława Fogga, ma kilka scen błyskotliwych i język, który potrafi uwieść,
zawiera w sobie opowiastki wesołe, opowiastki smutne, opowiastki tragiczne a
także te z hepi endami maści wszelakiej, żeby serca krzepić i w dół czytacza
nie wpędzać, choć powieść to w sumie o umieraniu i rozpadzie wszystkiego. Słów
brzydkich tylko nie zawiera żadnych prócz jednego wykropkowanego, ale to wada,
którą jestem w stanie jakoś pominąć.
Nie wnikając w procent rzeczywistości zawarty w opowieściach Lali, choć powieśc
skonstruowana jest tak, że wręcz zachęca do szerlokizowania i doszukiwania się
bytów rzeczywistych ukrytych za literkoma i sprawdzania czy tez naprawdę pan
Rogoziński i naprawdę Czajka oraz cesarzowa Eugenia z numerem II, stwierdzam,
że babcię Lalę, która jak wynika z postów wszelkich lubią wszyscy, znamy też
wszyscy. Znamy babcię Lalę jako Irenę Kwiatkowską, znamy babcię Lalę jako Hankę
Bielicką, znamy babcię Lalę, jako ubierajacą się na czarno kobietę sąsiadkę
z "Domu dziennego, domu nocnego" Tokarczuk, znamy ją jako oberbabcię z
wczesnych powieści Pilcha czy babcie Kolaczkową z Bębenka, znamy ją, bo
dziesiatki takich babć mieszkają obok nas i czasem wpadają sól pożyczyć, a my
je raczej olewamy, bo kto by tam słuchał, co babunia mamroce. A poeta Dehnel
posłuchał.
A jak posłuchał, to jak sam pisze w ksiązce styl musiał do tego sobie
wymyslic, żeby zapisać. I udało mu się prawie że rewelacyjnie. Połączył te
dziwne napięcia między rzeczywistym a magicznym, jak robi to Tokarczuk, z
skamienałością opisywanych rzeczy, muzealnym ich katalogowaniem, jak robi to
Chwin w Hannemanie oraz narracyjną cestiną Pilcha, jego wodolejstwem,
retardacjami i repetycjami nagminnymi <kazdy watek wraca co najmniej 3 razy,
żeby nudno nie było modyfikowany Rashomonizowaniem perspektywy> nasladowaniem
języka mówionego i wpakował tę całą stylistykę w wątła babuleńkę, nadając jej
właśnie energie monologów Kwiatkowskiej, czy Bileickiej. To musiało się udać, i
mimo paru lingwistycznych kiksów <nie uwierzę w 80 letnią staruszkę używającą
słów typu 'real' czy 'uchachana'>, się udało wysmienicie.
Czytając Lalę w pewien sposób robimy dobrze naszym sumieniom, pozwala ona
wybaczyć sobie, że nie słuchalismy tych wszystkich babć sąsiadek, babć
własnych, czy babć cudzych, że ignorowaliśmy ich opowiastki <choc trzeba
przyznać, że nie każda babcia ma tyle do opowiedzenia, co Lala wymyslona i
stworzona na potrzeby tej powieści.
Panu Dehnelu udała się też, choć z drugiej strony jest to jak dla mnie
największy brak tej powieści, magiczna sztuczka z czasem. Udało mu się
eksterminować praktycznie całe powojnie i zamknąc w dwóch planach czasowych -
przedwojniu i latach plus minus dziewięcdziesiątych, epokę PRL'owską traktując
jak niebyłą, nieważną, nieistotną. Jest Lala, jest Dehnelowskie alterego,
pokolenia pomiędzy przywoływane sa tylko w sytuacjach ostatecznych dziur w
fabule, kiedy nie mozna juz było ich pominąć. A trochę szkoda, bo z chęcia bym
poczytał, w tej stylistyce i z ta własnie bohaterką, opowieści o zmaganiu się z
kompletnie aarystokratyczną i ainteligencką rzeczywistością. Z tym, że
wymagałoby to, jak sądze, kompletnej przewrotki stylistycznej, która mogłaby
zaburzyc pogodnośc historii Lali i jej przodków i potomków, no i mogłoby się
okazac, że pan Dehnel <jeszcze> tak nie umi.
Żeby jednakowoż, zbyt różanie i miodnie nie było, to parę rzeczy jest trochę
nietrafionych - znaczy dość ucieczkowe zakończenie <co można tłumaczyć tym, że
Lala nadal żyje>, zupełnie zbędne wątki zwiedzająco fotograficzne, kilka
nadmiernie ogranych dowcipów zamienionych w 'rzeczywiste' sytuacje fabularne,
parę powierzchownych madrości na temat życia i śmierci, popadanie w schulzowośc
opisów i gombrowiczowość gadulstwa, oraz, to, o czym pisałem w odnosząc się do
wywiadu, znaczy leciutkie nadęcie autora na punkcie własnym i lektur, które
spozywa.. Nie są to jednak rzeczy jakoś szczególnie psujące przyjemnośc tekstu,
po prrostu pokazują, że mamy do czynienia z młodym kolesiem, kóry za chwilę
będzie miał szansę zostac jednym z ciekawszych zjawisk w polskiej literaturze,
tylko powinien sie trochę uwolnić od swoich gdańskich patronatów, odchwinić,
odhuellowac i odgrassować, żeby w pełnie pojechac własnym językiem. Bo wierze,
że pana Dehnela stać na to i że może to być rewelacyjne.

Czyli podsumowując - Lala ok.

P:)

[kubissimo]

a ja dopiero skojarzylem nazwisko z czlowiekiem i juz mi sie bedzie mniej
fajnie czytalo, bo znam go z widzenia z UWu. to taki pretensjonalny chlopiec,
ktory z uporem maniaka kreuje sie na angielskiego dandysa z poczatku XX wieku -
melonik, fioletowy surducik, laseczka, narcyz(m) w butonierce.
ok, na swoj sposob go podziwiam, bo to wymaga konsekwencji i odwagi w naszym
szaro-burym swiatku. niestety na pierwszym planie mamy tu pretensjonalnosc,
ktora mnie osobiscie smieszy. tego typu stylizacje podobaja mi sie na papierze,
ale na zywo jakby mniej

[skajstop]

Ilu ja znam buraków, którzy jednak nieźle piszą... i vice versa, smpatyczni, a
płodzą rzeczy takie, że się marzy człowiekowi zakaz druku :-)

Natomiast po recenzji Braineatera widze, że strawa zapowiada się interesujaco.
Mniej wiecej na to liczyłem.

[braineater]

a kysz z tym biografizmem:)
Od pretensjonalności się nie umiera, a czasem może ona pomóc w pisaniu i jemu
chyba pomaga. Fajne jest to, że stylizując się na mix Brummela z Wildem, nie
próbuje pisac tak jak oni, bo to byłoby mordercze.

P:)

[zdanka1]

Brummell właściwie nie pisał wcale:))) ciekawa jestem czy nosi jeszcze ten
sygnet , bo rozbawiło mnie to niesłychanie :) Warianty są dwa - albo stroj nosi
się po to, zeby zaistnieć, albo po to, zeby się ukryć.

Brain, które to forum , nie ignoruj cżłowieka!!!!

Wiem!

[braineater]

Męczyło to mój umysł pusty a prózny od samego poczatku, gdzie ja już się
zetknąłem z tym typem narracji, kto tak pisał i o czasach i ludziach podobnych.
Zrujnowawszy pół biblioteczki i dogrzebawszy się ksiązek nie widzianych latami,
juz wiem. Najczystszej wody Samozwańcowa głośnym duchem w Lali przebija, wprost
z Marii i Magdaleny.
Normalnie jezdem ze się dómny.

P:)

[monikate]

No skoro tak... czytam i ja!

[kubissimo]

dla mnie to skrzyzowanie "Bozej podszewki" Lubkiewicz-Urbanowicz
z "Niemcewiczem od przodu i tylu" Zbyszewskiego ;)

Zerżnięta Samozwaniec...

[paolo630]

...plus wprowadzenie motywu babci w kulturze polskiej. Jeśli to innowacja, to
proszę jak najszybciej nakręcić filmy z naszymi krajowymi Nestorkami, albowiem
ani Bielicka, ani Feldman już nie zagrają, a Brylska za dobrze się trzyma;-)

[monikate]

Irena Kwiatkowska nadawałaby się?

[kubissimo]

wizualnie lepsza bylaby Danuta Szaflarska :)
ale jezeli chodzi o temperament, to faktycznie Kwiatkowska

[paolo630]

...jakby dawali u nas szlachectwo, to byłaby już wicekrólową chyba;-) Ale
obawiam się, że w obecnym stanie słyszę jej głos z offu...i to mi wystarczy.
Danuta Szaflarska jest ok. Lipowska Teresa też, mimo eM jak Mięchochłap

[monikate]

Lipowska nieeee.... błagam.
Barbara Krafftówna? Chyba ona najbardziej!