Jak żyć, żeby nie żałować?

[z_milo]

"Z wdzięcznością. Żal bierze się z 'niewdzięcznego życia'. Wdzięczność
wydobywa to, co dobre. Gdy nasze życie naznaczone jest wdzięcznością, wtedy
łatwiej rozwiązać problemy, ponieważ zyskujemy dystans do emocji, możemy
dostrzec prawdę i dokonać właściwych wyborów. To właśnie w emocjonalnym
zaślepieniu popełniamy te wszystkie błędy, których potem żałujemy, unosimy się
gniewem, mówimy niewłaściwe słowa." Z, 11/07, s. 32

[z_milo]

...WDZIĘCZNOŚĆ, dopisuję to piękne słowo do mojego "prywatnego wademekum: jak
żyć", znajdzie się tuż obok słowa UWAŻNOŚĆ... taaa, teoria bywa moją mocna stroną :)

[dynamitee]

uważnie, powoli, smakując życie. i dać z siebie coś światu, nie żyć
tylko dla siebie, to jest chyba najważniejsze w życiu- dzielić się
sobą, zostawić coś po sobie.
chwytać szanse dane nam przez los, realizować marzenia, słuchać
swojego serca. proste, a jakie trudne czasami do zrealizowania :)

i jeszcze cytat z Elizabeth Kubler-Ross:
"Żyj tak, byś nie spoglądał wstecz i nie żałował tego, że
zmarnowałeś życie. Żyj tak, byś nie żałował rzeczy, które zrobiłeś i
nie pragnął postąpić inaczej niż postąpiłeś. Żyj szczerze, pełnią
życia" (Z, kwiecień 2003)

Uważność

[dynamitee]

przy okazji czytania felietonów Sonii Raduńskiej znalazłam fajny
cytat z "Lapidarium" Ryszarda Kapuścińskiego:
" Nie spiesz się! Nie pędź! Nie szalej! Just ramble!- tzn. włócz
się! Wałęsaj! Take Time!- Spokojnie! Wolno! Zatrzymaj się! Kiedy się
spieszysz, nic nie widzisz, nic nie przeżywasz, niczego nie
doświadczasz, nie myślisz! Szybkie tempo wysusza najgłębsze warstwy
twojej duszy, stępia twoją wrażliwość, wyjaławia cię i odczłowiecza"
(Z, kwiecień 2004)

nic dodać, nic ująć. szkoda tylko, że tylu ludzi dzisiaj wybiera
życie "szybko, głośno i z adrenaliną".

[ursa.bianka]

tylko że... moim zdaniem - ten wybór
też w pośpiechu dokonany...

[ursa.bianka]

a ja żałuję, że nie potrafiłam, nie potrafię wybrać
w zgodzie ze sobą... bo czy to niezdecydowanie,
czy może raczej obawa przed ryzykiem i odpowiedzialnością...
...sama nie wiem, przed czym...
w każdym razie - to chyba nie jest w zgodzie ze mną?
żałuję kroków, których nie zrobiłam
ulas.

[z_milo]

...żałować niepopełnionych grzechów - to prawdziwy grzech ;)

[dynamitee]

ja też żałuję kilku rzeczy, których nie zrobiłam, ale to już
przeszłość, więc nie ma co rozpamiętywać. zawsze jest czas, żeby to
naprawić i nadgonić stracone szanse. nie żałuję natomiast rzeczy,
które zrobiłam, sytuacji, które przeżyłam. każda z nich była mi
potrzebna, żeby lepiej poznać siebie i nie zamieniłabym ich na żadne
inne.

ursa.bianka, wiedzieć co jest dla mnie autentycznie "w zgodzie ze
sobą" to już duży krok naprzód, niektórzy nawet tego nie wiedzą.
więc jeżeli masz świadomość i jesteś pewna tego, co jest dla
ciebie "w zgodzie ze sobą" już jest OK. teraz zostaje małymi
kroczkami zacząć wprowadzać swoją bajkę w życie. i nie bać się :)

[ursa.bianka]

:-)
czeka mnie wielka walka :-)

[rybaczka]

no tak widze ze nie jestem sama...ja nawet jak cos zrobie to i tak
zaluje... bo na koniec wychodzi ze sfrajerzylam.i tak majac swoje
lata analizuje ciagle co by bylo gdyby...i zaluje.tak sobie czasami
fantazjuje zeby miec znowu 15 lat( i doswiadczenie ktore sie ma
teraz) i na nowo wszystko zaczac...bo teraz to juz za pozno.takie
mam wrazenie.

[dynamitee]

chyba się trochę za ostro oceniasz. błędów nie popełniają tylko ci,
co nic nie robią. powiedzmy sobie szczerze: nie jest sztuką nie
popełniać błędów, gdy się czegoś nie robi z obawy przed błędami.
sztuką jest coś zrobić (i być może popełniać przy tym błędy) mimo
lęków i obaw panoszących się w głowie.

zrobiłaś coś, być może odbierasz to jako porażkę, ale zdobyłaś nowe
doświadczenie, czegoś się nauczyłaś. lepsze to niż siedzenie na
tyłku i nic_nie_robienie z obawy przed porażką.

[ursa.bianka]

zgadzam się z Dynamitee...
jeśli robisz - cokolwiek - nie trzeba tego żałować;
ale rozumiem Cię, Rybaczka.
tylko... mam takie pytanko: kto Ci mówi, że "sfrajerzyłaś"?
to Twoje zdanie, czy też "innych"?
warto słuchać siebie ;-)

(nie twierdzę wcale, że sama potrafię się zawsze stosować do swoich
rad... ;-)

[z_milo]

...wracając do wdzięczności... w "Z", czytam,że mam być wdzięczna
także za wszystkie "trudne" osoby na swojej drodze, wszystkie one są
po coś... czyli jednak, takiego a nie innego szefa dostałam "po
coś"... chyba będę sobie to codzienie powtarzać, zanim spojrzę w
jego "rozumiejące" oczęta...

[dynamitee]

ludzie są po coś, zdarzenia są po coś. nie wierzę w przypadki,
jestem przekonana, że to, co nas spotyka w życiu ma swój sens. a
ludzie, ci "trudni" także (a może przede wszystkim), pozwalają nam
lepiej poznać samych siebie. w końcu odbijamy się w innych jak w
zwierciadłach :), inni ludzie są dla nas lustrami.

[z_milo]

dynamitee napisała: ... inni ludzie są dla nas lustrami.

o tak, ale to sztuka umieć się w nich świadomie przyglądać...