Pierwsze lekcje i wrażenia

[mama_dorota]

Opiszcie proszę swoje pierwsze wrażenia o zajęciach z instrumentu. Jak
nauczyciele, wrażenia i reakcje dzieci.

Moja córka na pierwszej lekcji była mocno rozkojarzona i rozbiegana, ale na
następnej było już znacznie lepiej. Jest mocno zmotywowana do ćwiczeń i bardzo
lubi swojego nauczyciela, najchętniej by od niego nie wychodziła. Wczoraj też
po raz pierwszy zaczęły się przymiarki do gry na skrzypcach, ale to dzięki
temu, że sporo ćwiczeń było zadanych jeszcze przed wakacjami i zostały już
opanowane.

[mg-34]

II kl c4 wrażenia kiepskie. Jak narazie mnóstwo zamieszania . Zmiany
nauczyciela fortepianu,nowy nauczyciel audycje zajęcia codziennie
popołudniu, rezygnujemy z zajęc wf zeby zdązyć do sm,jednym słwem
koszmar. Może za pare dni to wszystko sie ustawi.

[m_sl]

My też mamy nowa panią. Jakaś taka niemiła. Zaczęła pierwszą lekcję
od gam i pasaży. I wszystko krytykowała. A to palce nie takie, a to
ustawienie złe, a to portato za mało wyraźne. Po 30 minutach ja
myslałam, że zejdę (na pierwszych lekjach wymagana jest obecność
rodziców). Młody był dzielny, ale nie wiem, jak długo wytrzyma.

[mama_dorota]

Przestawianie nie jest przyjemne, niestety. Na to każdy narzeka po zmianie
nauczyciela. Moja córka też już przeszła pierwsze przestawianie, na szczęście po
2 miesiącach nauki, ale nawyki i tak były silne. Pomogła nam przerwa wakacyjna,
bo w tym czasie mała trochę wszystkiego zapomniała.
Córka na każdej kolejnej lekcji coraz lepiej skupiona i zainteresowana.
Nauczyciel powiedział mi dziś, że mam się nie przejmować tym, że czasem go nie
słucha i jest rozkojarzona, bo on znajdzie sobie na nią sposoby. Przez cały czas
okazuje jej sympatię.
Syn miał pierwszą z regularnych lekcji i ciężko było - próbował się co chwilę
wygłupiać. Nauczyciel z ogromnym poczuciem humoru także, ale mam nadzieję, że za
tydzień już będzie poważniej. W każdym razie chwalił się nim przy nas przed
uczniem z II stopnia, który miał następną lekcję, że aż tyle się nauczył w 3
miesiące, kiedy to spotykali się raz na miesiąc.

[kasiask]

U nas nowe wrażenia razy 3. )

Antoś - zachwycony. Pan od akordeonu CUDOWNY - miły, kulturalny,
świtnie nawiązuje kontakt z Dzieckiem, ale jednocześnie nie pobłaża.

Julek - załamany, bo nowa pani,skąd inąd bardzo miła, goni z graniem
gam i wprawek, czego do tej pory praktycznie w ogóle nie grał.
Wysżło przy okazji, że ma duże braki techniczne, ktore teraz musi
nadrobic. W związku z tym zaczyna przebąkiwać, że nie chce chodzić
do szkoły muzycznej. (

Mateusz - nowa pani od gitary, miła starsza pani o niewinnym
wyglądzie, okazała się poganiaczem niewolników. Mało mówi, ale za
to gra razem z nim i potrafi lekcje prowadzić przez dwie godziny. Z
ostatniej wyszedł prawie na czworakach i karżył się na mroczki przed
oczami. ) Ale nie narzeka. W domu gra samodzielnie i nie trzeba go
gonić. Oby tak dalej.

[tijgertje]

Kasiask, usmialam sie z twojego opisu, ale mysle, ze wszystkim
chlopakom nowi nauczyciele wyjda na dobre. Julkowi gamy sie
przydadza. Sama jestem antygamowa i mam nadzieje, ze mnie
nauczycielka troche pogoni, bo widze, ze w pewnym momencie braki
staja sie nie do przeskoczenia Mateuszowi nauczycielki mozna tylk
pozazdroscic. Zawsze sie zastanawialam, czy niektorzy z moich
nauczycieli, ktorzy zrzedzili i wszystko krytykowali sami potrafili
grac Dopiero na studiach mialam 3 nauczycieli, ktorzy sami grali
na lekcji. Teraz moja nauczycielka cala lekcje siedzi przy
wiolonczeli, gramy mnostwo razem i pokazanie uczniowi co i jak jest
duzo skuteczniejsze i przyjemniejsze niz gadanie.

[jankomama]

a co myślisz o takim wprowadzaniu nowego utworu, pani najpierw gra dziecku ,
żeby wiedziało, jak melodia wygląda, a potem dopiero dziecko rozczytuje utworek?
mój młody tak miał z pierwszą panią (zawsze prosił o przegranie a potem grał
trochę ze słuch trochę z nut), po dwóch latach nauczyciel się zmienił i ten nowy
twierdzi, że problem z szybkim czytanie nut to przez tę wcześniejszą znajomość
utworu

bo młody rzeczywiścię powoli rozczytuje nuty, jeśli wcześniej nie słyszał utworu

[tijgertje]

jankomama napisała:

> a co myślisz o takim wprowadzaniu nowego utworu, pani najpierw gra
dziecku ,
> żeby wiedziało, jak melodia wygląda, a potem dopiero dziecko
rozczytuje utworek
> ?

Ten sposob u mnie najlepiej dziala. Zreszta tak samo robi sie
w "zwyklych" szkolach uczac dzieci piosenek. Najpierw
prezentacja "idealu", dziecko moze stwierdzic, czy mu sie cos
podoba, czy nie. Jesli tak, wowczas znacznie latwiej i szybciej sie
uczy, tak juz jest ludzki mozg skonstruowany, ze przyjemne rzeczy
latwiej do glowy wchodza Nauczyciel, ktory ZAWSZE wymaga od
dziecka samodzielnego rozczytywania utworu wpedza go w kozi rog.
Dzicko nie wie wowczas, do czego ma dazyc, uczy sie wyrywkowo, moze
miec potem problemy z prawidlowym frazowaniem, bo `mysli`
pojedynczymi nutami, a nie calosciami. Na wyzszym poziomie mozna
poszukac nagran i porownujac kilka wykonan wybrac odpowiednie dla
siebie. Takie mialam zalecenie przygotowujac soate Beethovena na
egzamin dyplomowy na studiach. Byl to jeden z moich najlepszych
egzaminow. Porownalam 2 nagrania, wybralam blizsze moim odczuciom, a
potem z olowkiem w reku po takcie zapisywalam wszystko, co mi w ucho
wpadlo z dynamiki i artykulacji, zeby to potem na klawiaturze po
swojemu odtworzyc. Utworow znanych uczy sie duuuzo szybciej, no i
znacznie przyjemniej. Nauczyciel ma czesciowo racje, ale duzo zalezy
od poziomu ucznia. W zasadzie jestem za tym, zeby dzieci uczyc
grania a vista ( bez wczesniejszego przygotowania), ale utwory do
tego musza byc na znacznie nizszym poziomie od tych studiowanych w
domu. Sama do tej pory przegrywam czasem roznosci, biore jakas
ksiazke, pierwsza z brzegu, byle nie za trudna i przegrywam od deski
do deski. swietnie sie do tego akompaniamenty nadaja. Gra a vista
uczy innego sposobu patrzenia na nuty, zmusza do widzenia calosci i
myslenia `do przodu`, i zwlaszcza dla dziecka majacego problem z
rozdczytywaniem nut jest potrzebna, ale jak pisalam, poziom utworow
musi byc inny!

[jankomama]

w tym roku pani zapowiedziala, że każdą lekcję będzie zaczynać od grania a vista
(młody strasznie się tego boi)
z tym patrzeniem do przodu właśnie jest problem, poza tym dzieciątko potrafi
szukać po klawiaturze akordu 5 minut kiedy nie widzę zamiast przeczytać go z nut
w dwie sekundy, albo szuka utworu na you tubie i próbuje odtwarzać bo ze słuchu
(tez kiedy mnie nie ma, bo kiedy jestem, pilnuję, żeby grał z nut, według
zaleceń nauczycielki)

[skarolina]

> Nauczyciel, ktory ZAWSZE wymaga od
> dziecka samodzielnego rozczytywania utworu wpedza go w kozi rog.
> Dzicko nie wie wowczas, do czego ma dazyc, uczy sie wyrywkowo, moze
> miec potem problemy z prawidlowym frazowaniem, bo `mysli`
> pojedynczymi nutami, a nie calosciami.

Chyba żartujesz? Jesteś zdania, że dziecko zapamięta prawidłowe frazowanie przy
pierwszym wysłuchaniu nieznanego utworu????

[tijgertje]

Nie zartuje. Duzo zalezy od dziecka, ale jak jest "sluchowcem" to
pierwsze wrazenie moze byc tak duze, ze czasem moze sie okazac
niemal niemozliwa inna interpretacja. Ja jestem wzrokowcem, a i tak
mam w glowie kilka kawalkow, ktorych wlasnie pierwsze wykonanie
pamietam (jak film wyryty w pamieci). Np;
"dla Elizy" w 1984 roku na naszym nowo zakupionym pianinie przez
zone znajomego mamy
"wypilem miarke miodu" w tym samym roku w Filharmonii Rzeszowskiej w
wykonaniu Kazimierza Kowalskiego
I Preludium Szymanowskiego zagrane przez mojego nauczyciela w 1998r,
mimo, ze pozniej slyszalam wielokrotnie nagrania, to zawsze
porownuje z tytm pierwszym wykonaniem
Sonata C-dur Mozarta, ktora mialam grac na egzaminach wstepnych.
Akurat troche wczesniej byl program w tv, gdzie omawiano budowe
sonaty na tym wlasnie przykladzie. Pamietam jak wczoraj
W sumie to wcale nie jest takie dziwne. Obecnie wielu piosenkarzy
wraca do piosenek spiewanych kiedys przez kogos innego, i jesli zna
sie pierwowzor, to mimo, ze pozniejsza wersja jest lepsza,
wielkszosci ludzi pierwowzor wlasnie bardziej sie podoba

[skarolina]

Wiesz co? Mam wrażenie, że mnóstwo Twoich autorytatywnych wypowiedzi jest
budowanych li i jedynie na tym, że Ty coś tam [wstawić dowolne doświadczenie]. A
to nie tak, warto wiedzieć, że dzieci są różne, w różny sposób działają i
nauczyciel na ogół, bo nie zawsze, jednak ma doświadczenie. A że różne od Twojego...
Ja jestem muzykiem zawodowym, gram w orkiestrze od 15 lat, a większość tego, co
opisujesz jest mi zupełnie obce. Tak więc warto się zastanowić, zanim się coś
napisze autorytatywnym tonem.

[tijgertje]

skarolina napisała:
Ja jestem muzykiem zawodowym, gram w orkiestrze od 15 lat, a
większość tego, co
> opisujesz jest mi zupełnie obce. Tak więc warto się zastanowić,
zanim się coś
> napisze autorytatywnym tonem.

Z tonem to mam problem (mam ZA), ale nie chcialam, zeby zabrzmialo
to autorytatywnie. To, ze dla ciebie opisane przeze mnie sytuacje sa
obce nie znaczy, ze nie istnieja. Pracowalam sporo spolecznie z
dziecmi i nieraz ludziom udowadnialam, ze zycie lubi platac figle i
niczego z gory nie wolno zakladac. Zaczynalam jako nastolatka, nie
majaca pojeca o metodyce nauczania, na studiach wyszlo, ze
intuicyjnie potrafilam sobie poradzic z tzw. "ciezkimi przypadkami".
Znam dzieciaki, ktore maja gdzies czy im nauczyciel cos wczesniej
zagra, czy nie, ale i takie, ktore MUSZA uslyszec calosc, inaczej
nie sa w stanie opracowac utworu. Teoretycznie w szkolach muzycznych
powinny byc dzieci na tyle zdolne, zeby nie miec z tym problemu,
jednak w praktyce roznie to wyglada, zdolnosci bywaja rozlozone
nierownomiernie i to co dla jednego jest jak bulka z maslem dla
innego stanowi ogromna bariere. Niektorzy potrafia swietnie czytac
nuty, widza calosci i potrafia sobie wyobrazic brzmienie, ale moga
miec problem z pamieciowym opanowaniem utworu, inni zaczynaja grac
dopiero jak cudem niemal przekopia sie przez nuty i blyskawicznie
naucza sie utworu na pamiec. Nie kazdy nadaje sie na soliste, nie
kazdy na czlonka orkiestry czy akompaniatora. I w sumie dobrze
Odnosze sie w swoich wypowiedziach do wlasnych doswiadczen, bo w
sumie sporo roznych rzeczy w zyciu robilam, a wyrazam WLASNE OPINIE.
Nie uwazam sie za specjaliste w zadnej dziedzinie, ale jesli nie mam
o czyms bladego pojecia, to zazwyczaj wcale sie nie odzywam Jak
mnie cos interesuje , to sie wglebiam w temat do dna, w pracy mgr
mialam ponad 120 pozycji w bibliografii, bo jestem krytyczna i
MUSIALAM sprawdzic wszystko z kazdej mozliwej strony Ponoc typowe
z moim zaburzeniu, ale nieraz prowadzilo to do zabawnych sytuacji,
np jak metodykowi na egzaminach udowadnialam (skutecznie w dodatku)
ze nie ma racji
Zgadzam sie, ze dzieci sa rozne i tu wlasnie lezy pies pogrzebany.
Nie ma jednej, slusznej metody, sa takie, ktore dzialaja w
WIEKSZOSCI przypadkow, ale DOBRY nauczyciel bedzie w stanie odsunac
na bok wlasne przekonania i dopasowac metode do potrzeb ucznia. Na
nieszczescie jest masa takich, ktorzy co roku na wszystkich uczniach
klonuja te same metody i ten sam repertuar, a wina za wszelkie
niepowodzenia obarczaja "brak talentu", lenistwo itp.
Zasada pierwszego wrazenia jednak to nie moj osobisty wymysl, a
wlasciwosc mozgu, podkreslana w kazdej ksiazce o psychologii A co,
czasem sie lubie powymadrzac Nie gniewaj sie i nie odbieraj mojej
odpowiedzi zbyt osobiscie. Miewam lepsze i gorsze dni, ale faktem
jest, ze moje wypowiedzi miewaja w odbiorze inny wydzwiek, niz
zamierzalam. Pracuje nad tym, ale brakuje mi jakies "srubki" w
mozgu, ktora okazuje sie czasem baaardzo wazna. Az sie boje
pomyslec, co z mojego mlodego, z mniejszym zapasem "srubek"
wyrosnie A grania w orkiestrze to zazdroszcze

[mama_dorota]

To jest forum, a nie strona ekspertów, więc wszystkie wypowiedzi musimy
traktować jako opinie własne piszących je osób.

A z tym rozczytywaniem utworu to faktycznie droga przez mękę. Mój syn ostatnio
dostał do rozczytania 2 kawałki - jeden na 7 linii, ale moim zdaniem nie taki
trudny i dość melodyjny, drugi natomiast na 3 linie, ale niemelodyjny, z
częstymi pauzami. Męczy to od 3 dni i dziś, gdy już było w końcu słychać jakieś
fragmenty melodii stwierdził, że dalej grać tego nie będzie i już.
Zadałam podobne pytanie na podobny temat na forum skrzypcowym i tam też opinie
skrajnie różne, nawet uczniowie szkół II stopnia przyznają się, że szukają
wcześniej wykonań utworów, które mają grać.
www.skrzypce.art.pl/viewtopic.php?t=1555
Ja jednak wiem, że gdybym pozwoliła na to mojemu synowi, to już nie spróbowałby
z nut i uznałby, że to za trudne. Myślę, że musi przez to przejść i zobaczyć, że
potrafi.

[ccleo]

U nas na razie jedna tylko lekcja byla Bo drugi raz- pani chora i
ja na darmo tam gnalam, gdyz nikt mnie nie powiadomil... W przyszlym
tygodniu z kolei Misia w szpialu bedzie, wiec znowu grac nie bedzie-
nie wiem, czy to sie potem jakos 'odrabia' w szkolach tego typu??
Lekcja minela swietnie- pani mila, zabawna, troskliwa, chwalaca
Misia codziennie cwiczy jedna piosenke do grania z nut i jedna,
ktorej sie na pamiec na lekcji nauczyla- do cwiczenia palcow (chyba).
Plus cwiczenia na rozluznianie ramion i dloni.
cleo
------
www.zakladka.blog.pl

[spacey1]

Moja córka zaczyna naukę w klasie fortepianu. Wcześniej uczyła się rok w szkole
Yamaha. Na razie wrażenia ze szkoły muzycznej bardzo dobre. Począwszy od tego,
że w dniu rozpoczęcia roku udało mi się umieścić córke u tej nauczycielki, którą
mi polecano (wyglądało na to, że po mojej prośbie pani przeniosła do innej
nauczycielki innego ucznia i zrozumiałam, że córka wcześniej miała nawet być u
niej). Może po przesłuchaniach Jagoda się jej spodobała - nie wiem.
W każdym razie dwie lekcje z panią pozostawiły jak najlepsze wrażenia.
Oczywiście początki są proste, ale poprosiła Jagodę o zagranie jakiegoś utworu z
poprzedniej szkoły. Potem zaczęła uczyć ją dwóch nowych utworów, zorientowała
się, jak Jagoda radzi sobie z nutami (Jagoda znała nazwy solmizacyjne, a tu musi
przestawic się na literowe i na drugiej lekcji juz swobodnie się tymi nazwami
posługiwała). Pani zaczęła też uczyć Jagodę jak uderzać w klawisze i jaka jest
różnica w uderzaniu w keyboard i fortepian i jak można ćwiczyć palce, aby dobrze
układały sie na klawiaturze. Po drugiej lekcji stwierdziła, że przyspieszy z
nutami, gdyż Jagoda jest, jak to określiła "oblatana" w temacie. Cieszę się, bo
myślałam, że cała nauka z Yamahy na nic się zda, a może nawet zaszkodzi, ale nie.
Poza tym nasza pani jest wyjątkowo ciepłą, cierpliwą osobą i do tego piękną i
pełną gracji. na razie - pełen zachwyt (córki i mój)

[mg-34]

Ja odetchnęłam z ulgą,bo Mariola przyniosła nowy plan i zajęcia ma w
poniedziałek,czwartek i piątek.To codzienne dojeżdzanie to byl
koszmar.Nowy nauczyciel jak nowa miotła wszystko przestawia to,że
siedzi za wysoko,to znowu za mało etiud grała. Ehhh Pozdrawiam

[derby_du]

Ja wreszcie miałam przyjemność uczestniczyć w lekcji mojego skrzypka małego.My
jesteśmy na samym początku początku, więc uczymy się trzymania instrumentu
dopiero... Pani przemiła, pokazuje ćwiczenia rozluźniające, ćwiczą razem, przy
tym świetnie się bawiąc. Zauważyłam, że pokazuje, "używa" instrumentu, co wg
mnie dobrze rokuje na przyszłość. Młody dzielnie ćwiczył, ale jak tylko w końcu
Pani pozwoliła mu wziąć skrzypce do ręki, aby sobie nieco "porzępolił", to
widziałam, że zaświeciły mu się oczy ze szczęścia. Na razie postanowiliśmy, że
nie będziemy - rodzice - uczestniczyć w lekcjach syna, bo Go rozpraszamy. To
samo z resztą tyczy się innych działań naszego dziecka, więc tu się zgadzamy z
Panią w 100%. Generalnie Pani jest ciepła, uśmiechnięta, dużo chwali i wydaje
się, że ma podejście do dzieci. Mam nadzieję, że tak będzie dalej...
Pozdrawiam Was serdecznie!