6-letni niejadek...

[agnes123]

Boze,mowie Wam zwarjuje z moja corka-to jest po prostu szok!Ona nic nie chce
jesc!Staje na rzesach zeby tylko0 cokolwiek zjadla a ona na wszystko NIE!!!!
Znacie jakis preparat na pobudzenie apetytu?Nie skutkuje w Oliwii przypadku
Bioaron,multi vitamol,marsjanki...nie wiem co to bedzie??!Pozdrawiam....

[kasiawo1]

cześć Agnes,

ja też mam niejadka 6 -latka tylko chłopca.
ostatnio np. zwymiotował kolację którą usiłowaliśmy w niego wepchać.
co prawda takie skrajności zdarzają się rzadko, ale jednak się zdarzają.
Najlepiej działa "wygonienie " się i przegłodzenie.
wiem, że łatwo się mówi ale im więcej się przejmujesz tym bardziej ona ma to
gdzieś. A wręcz myśli, że trzeba się trochę potargować i zrobić szum wokół
siebie.
mój synek w przedszkolu je super. (a jak nie je to po prostu chodzi głodny)
jedyne co w takiej sytuacji można zrobić, to pochować słodycze i nie pozwolić
jeść ich między posiłkami, (jeżeli np. nie zjadła obiadu lub jadła przez 5
godzin i wszystko wystygło....)
zresztą to tylko jedzenie.
poczytaj trochę jeszcze tu
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=575&w=18637646
tam piszą m. in. że 6 letnie dziecko nawet jak przez tydzień nic nie zje tylko
będzie piło to nie umrze....
ja wiem, że to jest problem, ale będzie tym większy im bardziej będziesz z tego
robić problem. Może trochę namieszałam, ale chyba wiesz o co mi chodzi
pozdrawiam cieplutko i życzę powodzenia i nie daj się tej swojej królewnie ))
Kasia mama 6-letniego Janka

[bomaki]

U nas dokładnie to samo z moją 6-latką, od zawsze była niejadkiem. Ja podaję
jej regularnie Multi-Sanostol, trudno powiedzieć czy działa. Natomiast mój
roczny synek jest jej przeciwieństwem. Pozdrawiam Bogda mama 6-letniej Kingi i
13-miesięcznego Mateusza

[jcm72]

ja mam ten sam problem z 7-letnim Kubusiem. Totalny niejadek od zawsze..Na
dodatek jest b drobny 116 cm i 18kg. Z obserwacji stwierdzam ze ma lepsze i
gorsze okresy. Gorsze to takie kiedy zupelnie nie ma apetytu, je tylko odrobine
i to na siłe..jedzenie po prostu rosnie mu w ustach a lepsze to takie kiedy
zjada niewielkie ilosci pozywienia i zdarza mu sie o cokolwiek poprosic. Byłby
szczesliwy bez jedzenia. Czasem brakuje mi sił..Rozumiem wiec mamy niejadków
doskonale bo nie kazdy to rozumie.

[lilka.w]

Ja też mam 7-latkę najmniejszą w klasie: wzrost ok.115cm ,waga ok.17 kg.Lubi
jeść większość owoców ,różne kluchy i pierogi oraz mięso.Natomiast lista
nielubianych potraw jest znacznie dłuższa.Ale głównym problemem jest ilość
(śladowa ) a nie jakość spożywanych posiłków i czas (celebracja)
konsumpcji.Je,je,je i nic nie ubywa ,trzyma w policzku i gada....Czasem
sądzę,że nabrałam do tego dystansu ,ale innym razem znów się wściekam i jestem
zdołowana.Np. dziś ,gdy się dowiedziałam ,że do godz.14 była o maleńkiej
kanapeczce z masmixem,bo "w szkole były okropne pierogi z kapustą-nie dało się
zjeść ani jednego" , a zabrany z domu banan wrócił,bo nie było go czasu
zjeść.Wczoraj nie dały się zjeść placki po zbójnicku,bo były ziemniaczane...ech!
I jak to ma zrozumieć mama "normalnego" dziecka ,o którym mówi,że też " nic nie
je" i jest drugie co do wielkości w klasie?! Szkoda gadać.

[wieczna-gosia]

a moze pobudzic apetyt sportem?
Moj niejadek bywa ze jest o samej zupie przez caly dzien. Ale ma 3 x w tygodniu
treningi karate. W te dni po treningu albo znika kolacja w ilosci pokazniej,
albo kiedy dziecko jest zbyt zmeczone by zjesc wiecej wieczorem glod odzywa sie
rano i wtedy jajecznica jest na tapecie, bulki itp. Jest jedna z drobniejszych
dziewczynek w klasie.

[jcm72]

No własnie dokładnie u nas jest tak jak opisałas lilko...czytam jakby o moim
dziecki i moje reakcje są podobne. A co lekarz na to?

[lilka.w]

Odpowiadam dopiero teraz,bo wyjechałam na Święta (bez komputerka).
Nasza pani doktor nie panikuje nigdy bez potrzeby,a ponieważ sama nie jest
szczupła,to widzi sprawę z innej perspektywy.Twierdzi,że najważniejsze aby
dziecko rosło,bo utyć zawsze może.Sledząc siatki centylowe zauważyła,że prawie
od pierwszego roku życia córka jest ok.3 cent.,więc rozwija się równomiernie, a
jej waga jest adekwatna do wzrostu.No i ,że raczej bedzie z niej taka delikatna
kobietka,nie do ciężkiej roboty. Obie babcie są raczej niskie ,a i tata długo
należał do najmniejszych w klasie,choć teraz jest średniego wzrostu-czynnik
genetyczny jest tu przecież b.istotny.Na moje wyraźne życzenie pani doktor
dała nam skierowanie na rtg ręki ,celem określenia wieku kostnego.Okazało
się ,że moja siedmoilatka kostnie ma ok.5,5 lat!Jest więc prawdopodobne,że
będzie rosła dłużej niż jej rówieśnicyi ,że wszelkie skoki wzrostowe(tzn.
siedmiolatka-szkolny i pokwitaniowy)mogą mieć miejsce trochę później.Jestem
więc spokojniejsza.Morfologię robimy raz do roku ,przy okazji jakiejś infekcji-
zawsze jest bdb.A jako ciekawostkę powiem jeszcze to,że mała ma nadal prawie
wszystkie zęby mleczne w doskonałym stanie,co może potwierdzać teorię o wieku
kostnym.Pozdrawiam wszystkie mamy autyntycznych i "rzekomych " niejadków.

[jcm72]

Lilko u mnie jest tak samo...jakies podobne te nasze dzieciaki. Kubus od
urodzenia jest na ok 3 centylu, chociaz pani w poradni Endokrynologicznej
ostatnio okresliła 10 centyl ale korzystałą z innych siatek. Jeżdzimy do
kontroli do Instytutu Pediatrii w Prokocimiu. Tam zrobiono mu badanie na hormon
wzrostu i hormonu tarczycy i wyszlo prawidłwo. Morfologii dawno nie sprawdzalam
ale zaw3sze była dobra. Wieku kostnego nie miał sprawdzanego bo pani doktor
stwierdzila ze wyglada że ma nizszy niz metryka i nie ma sensu narazie
sprawdzać. A co do mleczaków do dopiero niedawno mu wypadły pierwsze tzn dolne
jedynki jak miał 6,5 roku a po skonczeniu 7 lat brakuje mu 1 górnej a w kjego
klasie wiekszość dzieciaków juz ma sporo stałych zębów. Obserwując jego rozwój
fizyczny wydaje mi sie ze jest troche opózniony w stosunku do rówiesników..ale
psychcznie jest wszystko doskonale. Co do genów to ja jestem niska i moi
rodzice ale mąż ma190cm z tym ze w podstawówce nalezał do mniejszych w klasie i
lekarz tez mowil ze skok wzrostu moze byc pozniej. narazie zalecono nam
obserwacje..

[kasiawo1]

masz rację Lilko, czasem i mnie wydaje się, że nabieram do tego dystansu i po
prostu się nie przejmuję, a są chwile, że mam ochotę go (synka) udusić i
wydzieram się jak głupia. Bo w końcu powinien COKOLWIEK zjeść, a różnie to
bywa, choć jak już pisałam w przedszkolu je całkiem całkiem. Już doprawdy nie
wiem, chyba powinien się wyprowadzić do przedszkola na czas jedzenia(hi hi hi).

pozdrawiam wszystkie mamusie niejadków i życzę jak najwięcej "dystansów" do
naszego problemu.

Kasia, mama 6-letniego Janka

[semali]

Fajnie, że znalazłam ten wątek. Mam również córkę niejadkę. Ma 6 lat 17,5kg i
ok. 117 cm. Wzrostem jest raczej średnia w grupie, ale jest po prostu chuda.
Zawsze była niejadkiem. Wiem, że w przedszkolu je bardzo mało (jeszcze w
pięciolatkach pani ją karmiła, żeby cokolwiek zjadła), w domu nie jest lepiej,
ma wprawdzie potrawy ulubione np. kurczak, kopytka ale to nie znaczy, że zje ich
jakąś porażającą ilość. No i to tempo jedzenia Siedzi przy stole i gada i
trzyma w buzi. Teraz już staram się nabierać dystansu do problemu, ale również
są dni kiedy nie wytrzymuję, jestem złamana, chce mi się płakać i wydzieram się
na nią. Dodatkowo moi rodzice, a zwłaszcza mama ciągle mi zarzuca że nie dbam o
córkę, że ją zagłodzę lub doprowadzę do choroby, bo nie wciskam jej ciagle
jedzenia.
Trzymajmy się, mamy niejadków
Pozdrawiam. Ewa.

[lilka.w]

Nas na szczęście powstrzymali rozsądni lekarze przed męczeniem dziecka
niepotrzebnymi badaniami.Uniknęliśmy też upokarzajacego cyrku przy posiłkach-
prawie zero zabawiania,zagadywania,itp.Teraz są to raczej negocjacje-np."możeśz
lecieć,ale zjedz całe mięsko' i nawet sie udaje.Od kiedy zakończyłyśmy cycanie
staramy sie przestrzegać pór posiłków,a nie wtykac jej co trochę.Ale ,gdy się
gdzieś wybieramy i może być czas jedzenia,mam zawsze coś przy sobie-
np.banana,danonki,itp.I nawet czasem moje dziecko piszczy "brzuszek mnie boli z
głodu".No,ale do brzuszka mieści sie jednorazowo b.niewiele.Dlatego staram
sie,aby nie było tam śmieciowego jedzenia,a coś zdrowego.Na szczęście moje
dziecko nie jest cukierkowo-chipsowe.Bardzo podoba mi sie powiedzenie,że dużymi
porcjami jedzenia nie zrobi sie z ratlerka bernardyna.Warto o tym pamietac i
nie zamęczać dziecka...A mają takie tendencje właśnie babcie.Moja ciągle
pyta :"A czy ona coś je...?"A sama poszła rok później do szkoły,bo była taka
niska i drobna,że ją odroczyli!!!Sporo zrozumienia ma dla nas moja teściowa,bo
ona miała dwa takie niejadki.A przy tym uwielbia gotować,więc cierpiała
podwójnie.

[patsik]

Miło mi, żem nie samotna na placu boju...
Mam dwóch niejadków - każde na swój specyficzny sposób. To, że robię 4
śniadania (w porywach, bo: niejadek1 nie je mleka zwykłego, tylko sojowe,
niejadek2 je tylko zupy mleczne, mąż tylko kanapki mięsne, ja się notorycznie
odchudzam, więc stosuję jakieś udziwnione diety), jest już normą. Ale jak
doszłam do fazy robienia 4 obiadów, to stwierdziłam, że w obłęd popadnę...
Niejadek1 - bardzo chętnie zupy, może być codziennie rosół, ale w zasadzie
żadną do końca nie pogardziła, drugie danie, hmm...mięsko czasem może być, ale
broń Boże jakichkolwiek warzyw. Ryż - czasem, ziemniaki - czasem, ale raczej
makaron. Kasza jest fe. Z owoców tylko banany, jabłka, arbuzy, czasem
winogrona. Soki owocowe - owszem, kompot - fe.
Niejadek2 - zupy wybiórczo, najchętniej te, których niejadek1 entuzjastycznie
nie wita, mięsko - niejadalne, chyba że kotlety z ziemniaków, buraczki, marchew
duszone - tak, surówki nie. Najchętniej kluski z serem, naleśniki na słodko,
pierogi z owocami(nota bene - sztuki klejenia pierogów nie posiadłam, muszę
zdać się na kupne). Kasze niejadalne, ryż czasem. Owoce tak, napoje wszelakie.
Mąż - od miesiąca na diecie lekkostrawnej - nic smażonego, zero
przypraw......same wiecie, co oznacza dieta lekkostrawna - koszmar.
Ja - wszystkożer z ukierunkowaniem mączno - serowo - warzywno - kaszowym. Ale
wciąż diety, więc raczej bezmączno

I sytuacja z dziś. Niejadek nr. 2 wymęczony dwutygodniową anginą, tygodnoiwym
odżywianiem się 1xdziennie zupka mleczna. Białka mu trzeba - myślę - bo się
chłopiec przewróci...przeca on na żebrach zaraz będzie chodził...no więc
nakupiłam schabu, wyprodukowałam kotlety schabowe cieniusieńkie jak pergamin
(kiedyś jadał z upodobaniem...). No i co???No i jadł owego kotleta okrągłą
godzinę!!!!
Doprowadzając mnie do szału dolewaniem sobie do pełnej buzi kompotu!
Aże się soki żołądkowe we mnie burzą na taką praktykę!

Zadzwoniłam na skargę do mojej rodzicielki i babci rzeczonego niejada. A ona
mnie wyśmiała! I powiedziała, że to kara, za moje niejadkostwa w wieku
podobnym. I że ona do końca życia nie zapomni, jak ja mięsem gardziłam a
lekarze mi anemią grozili(zresztą słusznie...mam do tej pory...). I do końca
życia będzie mieć przed oczami każdy posiłek, który długimi godzinami międliłam
w jej obecności...Nawet jeśli to było dokładnie przemielone, mięciutkie mięsko
drobiowe...
ech...zapomniał wół jak cielęciem był...
może jednak mi dziecię nie szczeźnie całkiem?

[agnes123]

Nam teraz pomagaja witaminy:MULTI VITAMOL 1+ sa to plynne witaminki o bardzo
dobrym smaku-naprawde warto sprobowac.Choc sa tez z tej samej serii wit.dla 6-7
latkow,jednak te sa tylko dobre WYPRAKTYKOWANE!

[kasiak291]

witam
chciałabym z takim poczuciem humoru podchodzic do mojego niejadka, po
przeczytaniu tego co napisałaś podjełam decyzję, że zacznę sie z tego śmiać.
A tak naprawde to bardzo się martwię moją córeczką, ma 6 lat waży ok. 16 kg!
wzrost? już sama nie wiem ale jest niższa o pół głowy od rówieśników w zerówce,
je tylko zupy mleczne, wszystko inne jest ogólnie niedobre, niejadalne itp.
gdy dam jej bułeczke z serkiem to nie zjada jej bo ona woli z wędlinką (pod tym
rozumie tylko i wyłącznie wędlinki morlinki bo inne mają "takie białe i skórki")
ale oczywiście gdy dam jej z wędlinka to jej nie zjada bo ona wolałaby z serkiem
już mi ręce opadają, a krew jak zawsze była bardzo dobra to w końcu po tych 6
latach niejedzenia zrobiła się gorsza więc już musi dostawać żelazo
i co tu z taka zrobić.
pozdrawiam wszystkie mamy

MÓj niejadek ma już 13 lat

[agar8]

Moja córka tez była niejadkiem. Do 7 roku był koszmarm ale stopniowo w miarę
jak rosła smakowało jej coraz więcej potraw. Teraz spagetti jest jej pychotką,
barszczyk z uszkami na który nie mogła patrzyć jeszcze 3lata temu i wiele
innych potraw. Niestety ilosci jakie zjada są nadal minimalne. Na obiad łyzka
malutka ziemniaków, mięso jesli to kotlet to ogromny a surówka to tylko
buraczki, ogórek albo mizeria. Ma niestey swoje ulubione potrawy i kropka jak
czegoś nie lubi to nie je, więc gotuję jej i nam to co ona lubi. Często nie
chce zupy - bo mówi że nie jest głodna, niestety ja mówię 1 chochelkę musisz
zjeśc i tyle. Za to chipsy uwielbia - ja niestety nie popieram tego bo to sama
chemia, i może je zjeść ale pod warunkiem że zje obiad. Od małego do 4 lat
chgowała się na mleku - grysik, kaszki, kleiki, i zupach ale tresciwych z
warzywami i mięsem . I tak w ciągu dnia zjadała 4xmleko, 2xzupa, + soki, owoce
tarte jabłko, jogurty, no i czasem serki jak jakiś lubiła. Była b.szczupła i
nadal taka jest.

Wiem coś o tym...

[annam10]

Mój niejadek ma też 6 lat i jest chłopcem. Ma 122 cm i waży 20kg. I tak nie je
sobie prawie 2 lata... Odkąd zachorował na lamblie. Podawaliśmy mu Peritol,
lekarz mu wypisał taką kurację na 6 tygodni, bo było z nim kiepsko. Owszem, po
Peritolu jadł, wszystko oprócz mięsa. Mięsa nie bierze do ust od 2 lat. A
ostatni tydzień to w ogóle tylko pije, i to na siłe bo ma zapalenie płuc.
Buuu!!! A jego młodsza siostra (1,5) nie wiem skąd się wzięła, nawet w gorączce
39,2 prawie śpi a mówi am am! Mamy niejadków - trzymajcie się! Ania.

[wolanka]

cieszę sie, że znalazłam taką stronkę jak mówiłam , że moje dziecko 3 dni nic
nie nie je tylko pije to patrzyli na mnie jak na idiotke , pediatra mówi , że
jeżeli zbiorę i spiszę to co je przez cały dzień to się zdziwię ile tego jest .
Przecież ja mam oczy i widzę że dziecko nie miało nic w buzi nawet słodyczy i
tu przekonuję się , że tak bywa . Mam niestey 2 niejadków starszy 8,5 roku
125cm i 23 kg młodszy 2,5 roku 11 kg 98 cm. Kontrolne badania zawsze mają w
górnych granicach normy , są b żywi i bardzo rzadko chorują co w tym wszystkim
jest pocieszające. Wypróbowałam wiele leków z miernym skutkiem , na szczęście
mają też takie dni , że udaje się zjeść np całą zupę , rekord starszego to 9
pierogów (wystarczyło na 2 dni)bardzo lubią wszelkie owoce tylko w małych
ilościach ale to mnie cieszy. Największy minus to niestety moja waga ,która
ostatnio rośnie no bo zjadam posiłki dla nich przygotowane "aby się nie
marnowało" Pozdrawiam

[wolanka]

wypróbowane : Bioaron C , Biostymina , Citripepsin , Peritol, Multi
sanostol,Multi witamol, , coś w kroplach ale zapomniałam nazwy

[nina321]

Ja też mam(miałam) niejadka.Tomek teraz będzie miał 8 lat.Przez całe swoje
życie nie chciał jeśc.Aż do zeszłego roku.
Ze względu na powiększone migdałki poszliśmy do laryngologa. P.doktor kazała
przede wszystkim zrobić badania .Morfologię , OB, obraz krwinek itp.Badania pod
kontem laryngologicznym wyszły dobrze.Ale okazało się ,że Tomek ma małą
anemię.Tym razem pediatra dała mu żelazo.I po braniu przez trzy tygonie Tomek
nagle zaczął jeść i prośić o jedzenie i dokładki.Od tego czasu przytył 4 kg i
urósł przawie 10 cm.W tej chwili nie ma problemu z jedzeniem u niego.
A wcześniej naprawdę się namordowałam.On mógł nic nie jeść.Może więc trzeba
zacząć od badań.I ja jestem za podawaniem tranu(ecomer)w kapsułkach.Też
polepsza apetyt i odpornośc.

[filimoni]

Mój synek ma prawie 7 lat i je baaaardzo mało. Ale u niego nie chodzi o brak
apetytu tylko o to ,że jemu naprawdę b. mało rzeczy smakuje. min. nie tyka od
zawsze mięsa, wędlin i żółtych serów ryb, jajek. Niedawno z powodu zaburzonej
lateralizacji trafiliśmy do psychologa i co się okazało. Pani psycholog
przeprowadziła ze mną wywiad potem z synkiem i stwierdziła, że mam nadwrażliwe
dziecko. Ta nadwrażliwość oprócz sfery emocjonalnej objawia się również
nadwrażliwością smakową i węchową. Nie miałam pojęcia ,że coś takiego istnieje.
Teraz czeka nas terapia integracji sensorycznej i na tym się chyba nie skończy.
Pozdrawiam-Ania

Ważne - niejadki

[eszi]

moja córa tez tak mial a jedzenie na siłę dawało efekty zwrotne - dosłownie....

okazało się, że przyczyna jest polip odbytnicy - nikogo nie chcę straszyć, ale
warto może troszkę podrążyć... ja o tym nie wiedziałam, dopiero jak zaczął
krwawić - wtedy o tym usłuszałam, i też nie od każdego lekarza - na
Niekłańskiej np. powiedzieli że to jakieś robaki i tyle.. przeczyścili jej cały
orgaizm a efektu nie było... polip dalej krwawił, moja p. doktor rodzinna
powiedziała, że to może być to , byliśmy na wielu konsultacjach i niczego nikt
nie widział, a stan był podobno już taki, że mogla się wykrwawić.
Dodam, że była niejadkiem od maleńkiego, a operację miała w wieku 4,5 roku....

Ważne - niejadki

[eszi]

moja córa tez tak mial a jedzenie na siłę dawało efekty zwrotne - dosłownie....

okazało się, że przyczyna jest polip odbytnicy - nikogo nie chcę straszyć, ale
warto może troszkę podrążyć... ja o tym nie wiedziałam, dopiero jak zaczął
krwawić - wtedy o tym usłuszałam, i też nie od każdego lekarza - na
Niekłańskiej np. powiedzieli że to jakieś robaki i tyle.. przeczyścili jej cały
orgaizm a efektu nie było... polip dalej krwawił, moja p. doktor rodzinna
powiedziała, że to może być to , byliśmy na wielu konsultacjach i niczego nikt
nie widział, a stan był podobno już taki, że mogla się wykrwawić.
Dodam, że była niejadkiem od maleńkiego, a operację miała w wieku 4,5 roku....

sorki, nie wiem czemu 2 x

[eszi]

[nowy_porzadek]

"Ja jestem dziadkiem Tadka Niejadka
i zaraz babcię wezmę na «dziadka»"...


-----------
A lekarz na to: niemożliwe...

[maja2005]

Preparatów nie znam.
Często brak apetytu u niejadków występuje na tle psychicznym.
Dziecko nie je więc my je zmuszamy, żeby choc trochę. Po kilku takich seansach
na dźwięk "choć coś zjeść" zaciskają się u malucha wszystkie mięśnie i zamiast
głodu dziecko odczuwa sytość. Normalna reakcja organizmu na stres.
A jedzenie jest tylko wtedy przyjemne, kiedy czujemy się rozluźnieni.
Naskuteczniejszą metodą na takiego niejadka jest całkowite zaprzestanie
karmienia i czekanie na jego reakcję. Jak dziecko zgłodnieje samo przyjdzie coś
zjeść. Jeśli mamy doczynienia z maluszkiem, to w tym momencie przygotujmy mu to
na co ma właśnie ochotę. Wiekszemu dziecku pozwólmy samemu zrobić sobie
posiłek. Nie przejmujmy się, że jest on monotematyczny i nieodpowiednio
zbilansowany. Nie ważne, że po dwóch kęsach dziecko skończyło jeść. Znowu
spokojnie poczekajmy aż dziecko samo poprosi o jedzenie.
W trakcie trwania tego etapu kuracji na naszych stołach powinny się pojawiać
talerze wypełnione pachnącymi potrawami, pieknie ozdobione, dobrane
kolorystycznie. Ot, dzieła sztuki.
Drugi etap kuracji następuje, kiedy dziecko już siada z nami do stołu, zjada
potrawy, ale strasznie przy tym marudzi. Wtedy zaczynamy wspólne gotowanie i
tworzenie menu domowego. To dziecko ma codziennie wymyślac, co będzie na obiad.
Z dnia na dzień mozna podwyższać poprzeczkę, mówiąc, że to z tym nie pasuje.

[joma2]

Także posiadamm 6-letniego niejadka.W czerwcu skończy 6-lat.Jest niejadkiem
od piątego miesiąca życia.Urodził się bardzo mały ,bo 2070 g i do 6 kg wagi
było wszystko w porządku.W piątym miesiącu życia stwierdzono u niego skazę
białkową,diagnoza była nieprawidłowa,ale dostał nutramingen do jedzenia i
zaczęło się do dzisiaj jest karmiony.Sam zje jedynie
paluszki ,chipsy,ewentualnie marchewkę surową,nie zna w ogóle słodyczy.Obecnie
jego menu dzienne to kulki ptysiowe,chleb z masłem,banan,zupa pomidorowa z
makaronem,serki danonki i znów banan.Tak całe miesiące czasem jeszcze jabłko
i marchewka w nagrodę chipsy.Wszystko oprócz tego co wcześniej wymieniłam
wkładane do buzi.To łatwo radzić,oczywiste niby rzeczy,że trzeba przegłodzić,
ale jak głodzić taką chudzinę.Do tego w przedszkolu ciągle choruje.Niedawno
t.j na koniec marca doszliśmy do oszałamiających wyników 17,5 kg przy 115 cm.
no i dostał grypę jelitową,tydzień prawie, bez jedzenia tylko z piciem.No i zno-
wu 1.5 kg poszło,tyle wysiłku ,zostało 16,00 kg.Trochę mnie jednak pocieszyło
że mój nie jedyny taki chudzielec.Morfologia zawsze w porządku.Teraz zrobię
dopiero pod koniec kwietnia jak go choć trochę odpasę.
Pozdrawiam

[beata9919]

Ojej jak to dobrze usłyszeć, że nie ja jedna się męczę. Mój synek (prawie 6
lat, 17 kg wagi) również mógłby żyć bez jedzenia. Ile wysiłku i czasu pochłania
wymyślenie i podanie mu czegoś co zje, to rozumie tylko ktoś kto ma podobny
problem. Prawie zawsze musi być karmiony. Nieprawda jak mawiają rózni doradcy,
że zgłodnieje to sam poprosi, owszem zje dwa kąski chleba, gdy przestanie Go
ssać w żołądku z głodu natychmiast przestaje jeść. Jest tak chudy, że wstydzę
się z nim wyjść w lecie na ulicę. Temat co by tu mu dać coby zjadł dominuje w
naszym domu. Tak jest odkąd skończył trzy miesiące (karmiony piersią 15
miesięcy), posiłki ograniczał do minimum (też ssanie cysia). Teraz mam drugie
dziecko (8 miesięcy) i zaczynam widzieć te same objawy co u starszego. Już się
chyba kwalifikuję na wizytę u psychiatry, czy jest coś takiego jak syndrom
rodziny niejadka ?
Morfologię ma raz lepszą raz gorszą, ogólnie nie jest bardzo źle, ale to wynik
naszych starań i podstępów. Aha, słodyczy nie je bo nie lubi. Chociaż już sama
Go do nich namawiałam (kompletna desperacja)licząc, że może chociaż na
ciastkach przytyje. Może to jakaś choroba, ale tylu lekarzy Go oglądało i niz
nie mogą wymyślić. Pozdrawiam wszystkich rodziców niejadków, w szczególnośći
joma2.

[hooda]

moja młodsza córka ma 9 lat i od 6 lat jest niejadkiem.
Wypróbowałam wiele metod na pobudzenie apetytu i działa jedynie odstawienie w
tygodniu słodyczy, nawet mleko dostaje ze zwykłymi płatkami a nie słodzonymi
typu cheerios czy nesquik.Do picia dawać tylko wodę mineralną.
Wbrew potocznym opiniom, witaminy nie pobudzały u niej apetytu, widocznie
organizm nie potrzebował witamin i to się objawiało małym apetytem. Cud
nastąpił, gdy przestaliśmy córkę sztucznie suplementować witaminami. Organizm
chyba sam poczuł, że mu czegoś brakuje, co się objawiło lepszym apetetem.
Niestety dalej nie tknie pewnych rzeczy ale już np barszcz czerwnony zaczyna jej
smakować, próbuje nowych rzeczy.
Polecam również ograniczyć białe pieczywo a na kolacje dawać dzieciom tylko
owoce, orzechy, słonecznik do chrupania, makaron z serem itp.

[yamadam2]

Witam.
Też mam 6-letnią dziewczynkę "niejadka",ale od czasu jak przestaliśmy mieszkać
z dziadkiem bardzo się poprawiło.Po pierwsze skończyły się cało dzienne porcje
chipsów,drożdżóweczek,ciasteczek,cukiereczków,lizaczków,etc.Po drugie córka
miała przez dziadziusia nakładany cały talerz obiadu " żeby dużo zjadła i była
duża" i zawsze kończyło sie to źle(płaczem,klapsem,wymiotami albo wiecznym
siedzeniem przy stole).TERAZ słodycze je tylko w wekend, robi sobie SAMA
śniadania i kolacje tyle ile chce (raz więcej,raz mniej - przecież my sami nie
jemy codziennie tyle samo).Zrobiłysmy jadłospis na cały tydzień - razem,i razem
robimy zakupy.I o dziwo nawet mięsko "wchodzi", ze szpinakim też nie mam
problemu.Ostatnio nawet wątróbki się chwyciła.A wystarczyło pozwolić na trochę
samodzielności i ograniczyć słodycze.Żadne preparaty witaminowe nie skutkowały
a modlitwą nad talerzem nie było końca, ale się udało.
Pozdrawiam wszystkie mamy i życzę sukcesów.

[pepsi23]

Witam!
Zgadzam sie z Paniami w 200%! Nic nie daje zmuszanie na siłę, wręcz tak jak w
poprzednim wpisie uraz psychczny do jedzenia. Moja córka była taka sama. Więc
dałam jej spokój, zgłodniejesz to przyjdziesz coś zjeść. Podziałało, ale
odstawiłam wszystkie słodycze, chipsy i inne syfy. Teraz wygląda jak pulpecik,
je kilka razy dziennie, chce 2 drożdżówki do szkoły, a wręcz jak wszyscy
zaczeli do niej mówic ty grubasku-wzięła sobie do serca i się teraz odchudza....
Pomogło robienia jedzenia w kształcie pociągów, małych kwadracików, misiów i
innych. Nigdy nie dawałam witamin, próbowałam ale nie dawały efektu, wyniki i
bez tego były w normie więc po co sie truć.
Pomogło też wspólne gotowanie, trochę jest bałaganu przy tym, ale się opłaciło.
Teraz mam inny problem- kładzenie sie spać i poranne wstawanie. Nie można jeje
zagonić wieczorem a rano obudzic do szkoły (1 klasa), łącznie z porannymi
awanturami, ale moze i to jakos prztrwamy. Musze byc stanowcza.
PZDR.

[sylvi_a]

AGNES, miałam ten sam problem
teraz mam inne -patrz o 11 latkach trendy-
nic nie jadła , siadamy do obiadu a tu mordęga, zmuszała się do wymiotowania
czasami- horror
no to chodziłam za nią cały dzień ja się bawiłą to ja karmiłam, to coś tam do
buzi, to inne coś , i wiesz zawsze jakaś taka w sam raz. gorzej jak choróbsko
angina ją dorwała, zaraz z wagi zleciała i musiałam nadrabiać
slodycze chipsy w ogóle nie wchodizły w grę, zresztą jako malec nie bardzo
lubiała
a co lubi jeść Twoje dziecko najbardziej?