Rodzice kontra kitel

[Gość: Obywatel]

W podręcznikach historii można przeczytać, że oprócz licznych zbrodni
popełnionych w czasach wojen jedną z większych było oddzielanie dzieci od
rodziców. Uzyskanie pozwolenia na przebywanie wraz z chorym dzieckiem w
polskim szpitalu graniczy z cudem i wiąże się się niejednokrotnie ze sporymi
kosztami. To więc co w czasie wojny jest "zbrodnią" w polskim szpitalu
jest "normą" zgodną z prawem. Całe dotychczasowe "reformowanie" służby
zdrowia polega wyłącznie na kombinowaniu "jak zmienić, żeby nic się nie
zmieniło zapewniając jednocześnie ciepłe posadki naszym kolesiom i dojąc
ludzi ile się da".

[procesor]

Dla mnie cudem nie było. Po prostu byłam i juz.
Ale warunków do tego ne ma. Spałam na podłodze.
No ale byłyśmy SAME na czterosobowej sali. Zeby zapewnić lepsze warunki.
Od razu dodam ż ew łózkach się nie mieściłam bo tylko te dla maluchó były.
Wolałam podłogę.
A - to była BARDZO CZYSTA podłoga. Naprawdę.

[Gość: r]

W roznych szpitalach roznie bywa. Akurat moje dziecko ma bardzo bogate
doswiadczenie szpitalne ,tulalismy sie po wielu oddzialach. Niestety,
istnieja jeszcze szpitale, gdzie czas sie zatrzymal...a personel tkwi w
obyczajach i mentalnosci sprzed 30 lat. Jedyna nadzieja w rodzicach, ktorzy
radykalnym egzekwowaniem praw swoich dzieci-pacjentow, wymusza zmiany w
szpitalach. Mozna utworzyc rzeczywisty ranking szpital (bo tytuly Szpital
Przyjazny Dziecku to czesto atrapa), gdzie szanuje sie malego pacjenta, oraz
te, ktore lepiej omijac, albo miec swiadomosc, ze trafilo sie do bramy piekiel.
I walczyc. Do tych najkoszmarniejszych zaliczam zdecydowanie Szpital
Pediatryczny w Bielsku-Bialej. Rodzice!! Uciekajcie stamtad jak najdalej! Mozna
by nakrecic thriller o tym, co sie tam dzieje z dziecmi.