do herbi984

[bobojulinek2]

witaj.
W zeszłym roku pisałaś o swoim synku, który miał prawie trzy latka i
nie gryzł.
Jak to teraz u Was wygląda, nic nie piszesz o Waszych postępach.
Może udało się odnaleść przyczynę takiego stanu rzeczy?
Odpisz jak możesz.
Pozdrawiam, mama Juli

niegryzienie u Filipa

[herbi984]

Witaj,
bardzo długo nie byłam już na forum.
Filipek w listopadzie będzie miał już 4 lata, a postępów w jedzeniu nie ma
zupełnie żadnych.... Nadal niczego jeszcze nie pogryzł, ani nawet nie spróbował.
Jego repertuar jedzenia zamyka się w kilku pozycjach: serki homogenizowane
waniliowe (potrafi jeść do 2 dziennie, codziennie), Monte, Danonki (ale tylko
waniliowe, bananowe bądź te niebieskie - biszkoptowe chyba. Malinowych czy
truskawkowych nie tknie).Owoce to tylko i wyłącznie te w słoiczkach. A na obiad
- delikatny rosół, bądź gotowany schab. Wszystko zmiksowane tak, aby nawet nie
było najmniejszej grudki. Jedynym postępem jest to,że zaczął jeść też zupę
ogórkową (zmiksowaną),mały sukces - bo to już inny smak. Ze słodyczy to jedynie
lizaki toleruje.I w sumie te lizaki to jedyna rzecz z jedzenia, którą wkłada do
buzi (inna konsystencja niż papki czy te serki).

Od roku chodzi do przedszkola, mieliśmy nadzieję, że tam zrobi jakieś postępy
jak będzie widział,że dzieci jedzą.Ale w ogóle to na niego nie wpłynęło.Jedzenia
w przedszkolu nie ruszał wcale, więc skończyło się na tym, że dawaliśmy mu serki
i zmiksowany obiad, panie tylko go podgrzewały i wtedy jadł.

Zaczęliśmy też chodzić na terapię logopedyczną, bo przez to jego niegryzienie
trochę niewyraźnie mówi. Trafiliśmy na super panią, która w końcu (bo byliśmy
już u kilku "specjalistów" w związku z tym niegryzieniem) potraktowała ten
problem na poważnie. Filip ma zaburzenia integracji sensorycznej, ma
nadwrażliwość. Zaczęliśmy od masaży, całego ciała, a po pewnym czasie też doszły
masaże jamy ustnej- z trudem bo Mały się bronił przed tym i miał od razu odruchy
wymiotne.Chodzimy na tą terapię już ponad pół roku, sukcesem jest to że można mu
teraz bez problemu masować specjalnymi szczoteczkami język i jamę ustną, ale
poza tym gryźć jeszcze nie zaczął.I nie chce próbować.I widać po jego
postawie,że to nie jest zwykły upór, albo jakieś "nie bo nie", on się kuli w
sobie, zamyka, jak ma coś wziąć do buzi, zjeść. To samo jest z wprowadzaniem
nowych smaków - też nie chce. Bardzo długa droga przed nami...

Jedyne co dobre, to że Filip dobrze się rozwija, w grupie w przedszkolu urósł
najwięcej w czasie ostatnich 10 m-cy i wyniki medyczne też ma w normie. O dziwo,
bo jak tak patrzę to od 3 lat ciągle je prawie to samo (to, co wymieniłam na
początku), dzień w dzień... I nie toleruje niczego nowego.
Oprócz tego niegryzienia, Filip ma też problemy z dotykaniem różnych
konsystencji. To też jest związane z zaburzeniami integracji sensorycznej. Np.
nie mógł się przełamać aby paluszkami dotykać farb i potem malować. Teraz już to
robi, ale co chwilę musimy myć ręce. Nadal nie chce np. robić ciasta solnego, bo
za bardzo się klei i brudzi.

Tak więc widać, że ciężko jest i będzie, ale już przynajmniej nie histeryzuję:)
Kiedyś jedna pani psycholog zażartowała, że najwyżej Filip jak będzie miał np.
18 lat to będzie nosił mixer w kieszeni i tyle:) To oczywiście żart, robimy
wszystko aby przełamac to niegryzienie, ale już na spokojnie i nic na siłę.
Wcześniej każdy posiłek to był dla mnie olbrzymi stres.

Filip też zdaje sobie z tego sprawę, bo np. mówi że w przedszkolu tylko on nie
je tak jak inne dzieci.
To tyle, co u nas nowego.
Pozdrawiam!