Od wielu dni

[tropem_misia1]

z lękiem się mierzę.
Przegrać z nim - nie uchodzi.
Magiczne słowo: wierzę.


i


już przestanę brodzić
po bagnach lepkiego potu
gdy drżące nogi i dłonie.
Wierzę, że zło odejdzie
bo samo piekło go wchłonie.

Piekło?się pytasz człowieku.
Od kiedy w życie gramy
istnieje swą czarną otchłanią.
Istnieje i będzie...w nas samych.

[alice0553]

Tropcia się czymś niepokoi
a czym? pytać nie przystoi
więc przepędzam lęki owe
a kysz! wszystko w Tropci zdrowe
na wesoły wierszyk pora
lęki precz,fora ze dwora!

[madohora]

Niech Tropcia się nie tropi
Niech te lęki gdzieś utopi
Niech nie patrzy tak w głąb siebie
Zamiast w piekle, będzie w niebie

A czemu tak się stanie
Ja tego po prostu nie wiem

się o Ryja martwiłam,

[tropem_misia1]

o źrenicę jej oka,
chwytając się wszystkiego....
i Boga co patrzy z wysoka.
Źrenica gdy wpadło światło,
ani nie drgnęła na chwilę.
Wielka,czarna , bez ruchu.
Więc teraz głowę chylę
przed wiedza co gna do przodu.
Tomograf i rezonans nie zrobił mi zawodu.

[alice0553]

Dobrze,że się wyjaśniło
i na strachu zakończyło
Tropcia znów do akcji ruszy
pięknym wierszem nas tu wzruszy.