"Niepełnosprawni" specjaliści

[www.wpelnizaradni.pl]

Witam Wszystkich serdecznie!

Zatrudnianie osób niepełnosprawnych jest tematem często poruszanym na forum
publicznym. Dyskusje pokazały dwie strony medalu: z jednej strony wielu
pracodawców nadal jest niedoinformowanych o tym, jak zatrudniać ON, z drugiej
przedsiębiorcy coraz chętniej zatrudniają niepełnosprawnych, co więcej, skarżą
się na brak wykwalifikowanych niepełnosprawnych pracowników. Ciężko jest im
znaleźć chętne "niepełnosprawne" ręce do pracy.

Z czego to wynika Waszym zdaniem?

:)

To proste

[tomekjot]

1. Brak osrodków kształcenia zawodowego i na poziomie srednim w
których moglibty sie kształcic osoby niepełnosprawne
2. Zaszuflodkowanie pewnej grupy osób do WTZ często na "siłę" i
praca w nich na takim poziomie żeby dana posoba nie opusciła WTZ )(
ciezko znależc nowa osobe)\
3. Chory system rent socjalnych - który powoduje że osoby
korzystające ze wsparcia z POFRON w kształceniu na poziomie
ponadlecealnym i wyżdszym napotykają bariere nie do przejscia-
utrate prawa do świadczenia- nawet w przypadku gdy nie osiągaja
zarobków na poziomie minimalnego wynagrodzenia. W przypadku
warszawy - to może nie jest problem. Ale w przyoadku prowincji gdzie
minim alna pensja jest standardem- utrata 500 zł jest powaznym
uszczerbkiem. starsze osoby, które wypracowały sobie rentę w
systemie ZUS- nie maja takiego problemu, ale oni niestety w
wiekszości nie są tymi specjalistami poszukiwanymi na rynku pracy.


Pozdrawiam
Z głupotą sami bogowie walczą nadaremno.
---------------------------------------------------------------------
-----------
Mit der Dummheit kämpfen Götter selbest vergebens. (niem.)

[www.wpelnizaradni.pl]

Witaj Tomekjot :)

Dziękuję za odpowiedź. Niestety masz rację. To bardzo przykre że
Europie Zachodniej osobom niepełnospr. nie odbiera się świadczeń,
tylko dlatego, że zarabiają własne pieniądze. Te świadczenia należą
im sie już z racji uszczerbku na zdrowiu.
Często też osoby niepełnosprawnę kończą edukację na poziomie
średnim, a nawet podstawowym, choć mam nadzieję, że drugi przypadek
zdarza się coraz rzadziej.
Rzeczywiście przepisów i formalności nie przeskoczymy, ale co z samą
motywacją do działania, z determinacją. Może takie niepełnosprawni
powinni nauczyć się walczyć o swoje prawa, nie poddawać się
bezdusznym urzędom?
Jak Wy to widzicie? Czy jest to w ogóle możliwie, aby siłą własnego
charakteru pokonać trudności?

[sylwek07]

Zawsze nalezy probowac i dzialac na rzecz jak nie swojej sprawy to
innych osob bo jak to sie mowi bez pracy nie ma kolaczy..

[porzeczkowy_kisiel]

"Od kuchni", (w moim przypadku) wygląda to tak, że moja pierwszą jako taka pracą
będzie staż współfinansowany przezz PFRON - program "gotowi do pracy"(jestem
tegoroczną absolwentką studiów). Sama ten staż znalazłam. wiadomo, ograniczona
liczba miejsc (ok. 300 na 5000 osób biorących udział w szkoleniu), a WYG dla
mojego miasta nie miał nic konkretnego do zaoferowania, jeśli chodzi o oferty
stażu dla pracowników umysłowych. Z katowickiego biura WYG ktoś zadzwonił do
mnie z pytaniem: znalazła sobie już pani pracę? (podobno mieli pośredniczyć w
"kojarzeniu" oferty stażu z właściwym uczestnikiem szkolenia)
ON nie mogą, jak widać, przejawiac postawy roszczeniowej.

Co do pracy, czas pokaże, co będzie później.

Przy szukaniu stażu musiałam wykazać się sporą siła przebicia. Nie tyle, żeby
pokonać iluś tam kandydatów na stanowisko pracy, ale obalić przed przyszłym
szefostwem powszechnie pokutujący pogląd, że ON studiują wyłącznie na uczelniach
prywatnych, jakikolwiek najłatwiejszy kierunek "dla samego papierka". Nie
dowierzali mi z początku.

Oczywiście, w dalszej perspektywie nie chcę pracować w ZPChr, tylko na otwartym
rynku pracy. Może i za piękne, żeby było prawdziwe, ale jak na razie się nie
zniechęciłam.

[www.wpelnizaradni.pl]

Porzeczkowy_kisie (śliczne 'e-imię'), gratuluję Ci bardzo siły,
odwagi i determinacji. Marsz rację, że bez tego ciężko jest nam
cokolwiek osiągnąć.

Pozdrawiam serdecznie
Zosia

[tess_t]

a jakie studia kończyłaś (chodzi mi o kierunek i obszar zainteresowań)? i z
jakiego jesteś miasta? (nie musisz odpowiadać na forum, moje gg: 2499101)

[1ewiz]

Po przebytej chorobie nowotworowej {po operacji 8 kursach chemii} chciałam
wrócić do pracy,owszem wróciłam.Niebawem szefowa zmieniła system pracy
wprowadziła dodatkowo nocne zmiany,które owszem i mnie zaserwowała.Jak ujrzałam
w grafiku 22 myślałam, ze mi serce pęknie.Szybko poszłam sobie na ratunek
wyrobiłam orzeczenie o niepełnosprawności -stopień umiarkowany,który to m.in
zabrania zatrudniania na zmiany nocne.Po okazaniu w.m orzeczenia pracodawcy
usłyszałam cytuję"ja z inspekcją nie wygram ".W takiej sytuacji orzeczenie
mogłam schować gdzieś i zapomnieć o przysługujących mi przywilejach.Także
widzicie sami co nam się należy.Moja szefowa znalazła wyjście za moimi plecami
koleżankom oznajmiła, "jeśli się nie nadaję to powinnam iść na rentę" -przykład
wyrazu współczucia.Jeszcze nie jest tak żle koleżanki podjęły się podzielić
moimi nockami między sobą.Całe szczęście,że jest ich ogólnie 8,10 w miesiącu.I
tak minęło 4 lata,które z Bożą pomocą jakąś przebrnęłam wyrzekając się 10
dodatkowych dni urlopu jakie choroba mi sprezentowała.Zeby było ciekawie od
września zostałam przeniesiona na dział,gdzie nocek jest tyle ile liczy sobie
miesiąc.Moja reakcja -poszłam na zwolnienie ,nie mogę tego strawić.Jedynie co
można zrobić to położyć się i posłużyć za wycieraczkę, chętnie wytrą o ciebie
buty.Może mam za małą głowę i nie chce się mi to pomieścić.

[www.wpelnizaradni.pl]

1ewiz bardzo mi przykro, z powodu Twojej choroby. Jesteś bardzo
silna mimo wszystko, czuję to, czytając Twoją wypowiedź.
Nie mów, że my niepełnosprawni możemy posłużyć innym w ten sposób.
Pamiętaj, godności nikt nigdy Ci nie odbierze!!!
Trzmaj się mocno i życzę powodzenia.

Zosia

Ja mam chyba szczęście

[mantis77]

Naprawdę myślę że jestem szczęściarzem.
Po pierwsze nikt nie traktuje mnie że skończyłem łatwe studia i igdy
tak nie było (skończyłem elektronikę i telekomunikację na
Politechnice Poznańskiej na studiach dziennych). Mało tego zawsze
gdy startowałem do pracy to był wymóg bym miał wykształcenie
techniczne i wyższe.

I tak najpier pracowałem jako nauczyciel w szkole specjalnej dla
niepełnosprawnych a po 9 miesiącach zmieniłem ją i aktualnie pracuję
w salonie samochodowym gdzie zajmuję się stronami www firmy i
sprzedażą aut dla niepełnosprawnych.
Atmosfera w firmie super (jak teraz leżałem w szpitalu to
kierowniczka odwiedziła mnie aż dwa razy i nawet jedzonko
bodrzuciła :-) ).

Naprawdę aż mi się nie chce wierzyć że może być tak źle jak
piszecie. Ale wierzę bo słyszę to z różnych stron. A moja szefowa
twierdzi że kto nadawałby się bardziej do sprzedaży przystosowanych
aut jak nie niepełnosprawny. Pensję też mam ok (niestety z wuagi na
przepisy i rentę nie mogę zarobić więcej bo ZUS mi ją przytnie).

Mało tego część zadań robię zdalnie w domu (te strony www) a część w
pracy (sprzedaż aut) do tego dostałem służbowy samochodów który jest
zarazem autem testowym a więc potencjalni klienci widzą że to działa
a nie stoi na wystawie.

Ale staram się odwdzięczyć jak mogę i nagłaśniać firmę i myślę że ma
pozytywny wizerunek. Ostatnio przystąpiliśmy dzięki mojej sugestii
do kampani parkingowej prowadzonej przez centrum integracji.
Organizowaliśmy też rajd samochodowy dla niepełnosprawnych wraz z
związkiem inwalidów narządu ruchu. No i są efekty potencjalni
klienci.

Czasem myślę negatywnie że to się kiedyś za przeproszeniem spieprzy
bo jest za fajnie. Ale pracuję dalej bo nie jest za ciężko i płaca
jest ok. Myślę że to iż mówię o tej firmie może być przykładem dla
innych firm bo przecież to nie jest instytucja charytatywna a jednak
opłaca się nas ON zatrudniać. Myślę że wiele jest takich miejsc
tylko trzeba pokazać przykłady.

Na koniec dodam że jestem odurodzenia chory na przepuklinę oponowo-
rdzeniową i jeżdżę na wozku.

Pozdrawiam wszystkich i nie dajcie się inni też potrafią skoro mnie
się udało.

P.S. Jutro własnie idę na konferencję o pracy ON aby trochę
opowiedzieć i podzielić się tym z innymi bo zostałem o to
poproszony.

mantis77

[sylwek07]

mantis77 z Toba trzeba nakrecic program i puscic w Polske aby
pokazac ze mozna i nalezy tak dzialac jak Ty i Twoja szefowa :)
dawno nie czytalem takiego posta i napawa to czlowieka nadzieja ze
cos sie powoli zmienia

a i dobrze pomyslane o tym samochodzie oraz demonstracji ,duzyy plus
dla Twojej szefowej .

odbierasz moze poczte gazetowa?

ha ha ha

[mantis77]

Jeśli chodzi o program to już nakręcili w lipcu
www.niepokonani.part.com.pl/index.php?g=54&n=1
Niestety z niewiadomych przyczyn zniknął ten cykl z TV po wyborach a leciał na
regionalnej 3 (w paśmie ogólnopolskim).

Co do poczty to odbieram rzadko z tego bo praktycznie służył mi tylko do
rejestracji mam inne adresy ale nie chcę tutaj podawać ze względu na spam ale
jeśli chcesz to podam Ci na Twojego maila gazetowego.

to czekam na adres wlasciwy :-)

[sylwek07]

Wysłałem na adres gazetowy

[mantis77]

Witaj mantis77!

[www.wpelnizaradni.pl]

To naprawdę wspaniałe, co piszesz, aż chce się żyć! ;)
Myślę, że to jednak również zależy od nas samych niepełnosprawnych, jak ułoży
nam się w życiu

Witaj mantis77 !!! Przeczytaj koniecznie :)

[www.wpelnizaradni.pl]

C.D. (coś nie przeszedł cały post)

To naprawdę wspaniałe co piszesz, aż chce się żyć! ;)
Myślę, że to jednak również zależy od nas samych niepełnosprawnych, jak ułoży
nam się w życiu, a przede wszystkim, jak będziemy postrzegani i traktowani przez
osoby sprawne.
Jeśli będziemy iść/jechać ;) przez życie z dumnie podniesioną głową, pomimo
przeciwności losu, inni będą nas SZANOWAć i traktować POWAżNIE.

Drogi mantis77 chciałabym Cię zaprosić serdecznie na nasze Forum i założenia
wątku na Forum "Nietypowe" zawody niepełnosprawnych. Trzeba przyznać, że
praca, jaką wykonujesz, jest niezmiernie ciekawa i nietypowa jak na osobę
niepełnosprawną.

Zapraszam Cię także tutaj <a
href="wpelnizaradni.pl/forum/viewforum.php?f=13" target="_blank">"Oni już
pracują"</a>. Prezentujemy zaradne i przedsiębiorcze osoby niepełnosprawne.
Koniecznie musisz dołączyć!

Pozdrawiam serdecznie
Zosia

Errata

[www.wpelnizaradni.pl]

Zapraszam Cię także tutaj <a
href="www.wpelnizaradni.pl/casy.php" target="_blank">"Oni już
pracują"</a>. Prezentujemy zaradne i przedsiębiorcze osoby niepełnosprawne.
Koniecznie musisz dołączyć!

[lukssz]

Ja jestem niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym mam tyt. inż. informatyka i
wszędzie tam gdzie wysłałem CV z informacją o mojej niepełnosprawności nie było
odzewu. Jak tylko wysłałem bez informacji zaczęły się zaproszenia na rozmowy.
Tylko co z tego skoro każdy z nich na rozmowie kręcił głową, gdy tylko zacząłem
rozmowę na ten temat gadka się urywała ... Jeśli jeździsz na rozmowy nie daleko
to da się przeżyć ale gdy pokonujesz kilkaset kilometrów to już są jakieś
koszty. Nie stać mnie na wycieczki tylko po to aby porozmawiać z potencjalnym
pracodawcą na temat jaki to on jest tolerancyjny tylko realia nie pozwalają mu
zatrudnić mnie. Bo nie czarujmy się każdy z tych pracodawców woli zatrudnić
sprawnego niż sprawnego inaczej.

[angelika691]

rozumiem Cie doskonale, jestem tez os. niepełnosprawna o
niewidocznym na pierwszy rzut oka schorzeniu.Wysyłajac swoje cv
pisze o swoich kwalifkacjach nie problemach zdrowotnych, bo uważam
ze to one maja naistotniejsze znaczenie.

Poza tym w Pl panuje jakieś chore postrzeganie niepełnosprawnych,
degradujące je. Myślę ze sporo w tym tez udziału samych
niepelnosprawnych, którzy postrzegają siebie samych jako ludzi
niepełnowartościowych i brak im determinacji o walkę o samych
siebie,albo tez z kolei przyjmują postawę roszczeniową.

Zdarzyło mi sie pracować w zakł. pracy chronionej - była to moja
pierwsza praca. Wniosek z tej przygody - NIGDY WIĘCEJ !!!
Łamane podstawowe prawa ON, wynagrodzenie - żenada !!!

Teraz wiec nie aplikuje na stanowiska gdzie szukają osob
niepełnosprawnych-bo wiem ze nie stać ich na mnie i szkoda mojego i
ich czasu.

Przez lata uzupełniłam swoje kwalifikacje, rozwijając sie zawodowo,
przyznaje częstokroć było ciężko.Ale jaka satysfakcja teraz- to ja
wybieram sposród ofert pracy i mam coraz wyzsza pensję.

Nie poddawajcie się, walczcie o siebie i swoje godne zycie.
Najważniejsze są twoje mysli, ich nikt Ci nie odbierze. Jeśli
wierzysz, ze uda sie - to sie uda :))

[buffy79]

praca do nikogo nie przyjdzie
zatrudnianie tylko dlatego aby otrzymac profity zaczyna mnie juz
nudzic i irytowac, pracodawcy nie patrza na niepeł pracownika tylko
na PROFITY jakie z tego tytułu otrzymają


od marca aktywnie szukałam pracy, powtarzam AKTYWNIE, dzwoniłam,
wysyłałam CV, jezdziłam do firm, zakładów (poruszam sie na wózku)
sytuacja była beznadziejna


pewnego dnia stwierdziłam ze mam to wszystko gdzies i mialam
szczescie gdyz znalazłam sie w odpowiednim miejscu, czasie...
poznałam niesamowitych ludzi, zaczełam pracowac jako wolontariuszka,
dzisiaj jestem na stażu
pracuje w nieprzystosowanym biurze, zgodziłam sie na to iz
ważniejsze są dla mnie stosunki miedzyludzkie, wzajemna adoracja,
pomoc i usmiech na twarzy
z racji swojej pracy mam okazje uczestniczyc w konferencjach,
debatach imprezach organizowanych na rzecz niepełnosprawnych,
potrzebującyh pomocy - działam!!!!! z pomocą odrobiny szczescia,
wspaniałaych ludzi i siły jaka mam, bo bez niej nie osiągnełabym
nic, mozliwe ze nawet nie wyszłabym z domu

DLATEGO WARTO WALCZYC O SWOJE, DZIAŁAC, POKAZYWAC SIE, WYCHODZIC Z
DOMU - RZADKO KIEDY KTOS WYCIĄGA DO NAS PIERWSZY REKE...
zdarzylo mi sie kilka razy odmówic w sprawach ofert pracy, co mnie
nawet cieszy, gdyz umocniło mnie to w przekonaniu ze ja tu rządze...

[vatum]

cyt. "skarżą
się na brak wykwalifikowanych niepełnosprawnych pracowników." - to już brednie. a co maja mówić, że nie chca się zabijać o czyjś wózek w biurze, pracowni, hali... i że nie chce im się borykać z TYMI sprawami.
brednie.

[www.wpelnizaradni.pl]

witaj vatum,

patrząc tak pesymistycznie, zapewne masz rację. Ja jednak wiem, że są, choć jest
ich niewielu, ale są pracodawcy, którzy chcieliby zatrudnić osoby
niepełnosprawne, ale WYKWALIFIKOWANYCH SPECJALISTóW, a nie tylko dlatego, że
niepełnosprawni. Wierzę, że nawet i specjalistom niepełnosprawnym nie jest
łatwo, ale nie są to brednie.
Sama jestem niepełnosprawna i to bardzo i jakoś pracuję w branży, o którą mało
kto by mnie podejrzewał ;)

pozdrawiam serdecznie i więcej optymizmu życzę.
Zosia

[faga]

Myślę ze nie jest najgorsze to ze się jest ON tylko to czy niepelnosprawność
jest widoczna czy nie. Ja chcialabym być w położeniu niektórych osób
niepełnosprawnych u których nie widac choroby - wtedy bym wcale nie przyznawała
się do swojej choroby. A tak jestem zmuszona wpisywać w cv że posiadam grupę bo
jak tego nie umieszczę to na rozmowie potencjalny pracodawca jest zaskoczony.
Zreszta nawet jak idę na rozmowe to i tak jestem skazana na porażkę bo
niepełnosprawność od razu się rzuca w oczy i na tym kończy sie rekrutacja w moim
przypadku - moja niepełnosprawność widać i słychać. Tak więc uważam i wiem z
własnego osobistego doświadczenia ze najchętniej są zatrudniani ON którzy mają
to szczęście ze nie muszą się przyznawać do choroby lub tacy u których choroba
jest niewidoczna - tym ON zazdroszczę:(