A ja czy poszedłbym? - plakaty powstańcze Rafał...

[Gość: gabi25]

Ja , mimo ogromnego strachu, rowniez chcialabym pomagac walczacym. Mimo calego
zla, jakie sie teraz dzieje, kocham ten kraj, tylko dlatego ze jest moj, ze mam
gdzie wracac!

Powstanie Warszawskie było błędem i nim pozostanie

[rolotomasi]

Powstanie Warszawskie było błędem i takim pozostanie w histori. Świadczą o tym
skutki każdej strony tematu: militarna, polityczna, materialna, duchowa, patrio-
tyczna, także demograficzna.
Polsko-londyńskim uciekinierom politycznym ~udało się~ stracić i zniszczyć
Stolicę, wygubić mieszczaństwo, podłamać ducha w całym narodzie, skłócić Polaków
z Rosjanami(z Niemcami nie musieli) i sojusznikami z Zachodniej Europy.
Straty w ludziach:200 tys zabitych,zburzenie miasta i rozpędzenie jego mieszkań-
ców po całym kraju i świecie; nieświadomość, przez to daremność tej ofiary dla
zagranicy jest 100+22% Oraz: zniechęcanie młodzieży natrętną propagandą z okazji
50 v 60-lecia, również same bombastyczne obchody z chórami i ariami, czy medalem
dla przywódcy,ale -ówczesnego wroga!!przemówienia polityków okraszane rubasznymi
żartami, a na koniec: Pełne samozadowolenie establiszmentu -nie wiedzieć z czego
Całość jest do ujęcia w słowa: zupełne zagubienie i kontynuacja bezsensu.

[rolotomasi]

Jeszcze link, wspomnienia i analiza Warszawiaka, teraz w Kanadzie.
www.niniwa2.cad.pl/powstanie-warsz.htm

ma sz rację

[Gość: Am]

Tak, było błędem. Szkoda ludzi. Jeszcze raz powtórzę - nakręcanie 'atmosfery" w
związku z kolejną rocznicą powstania to temat zastępczy. Naprawdę mało głosów
merytorycznych. Naprawde trzeba było Daviesa żeby tu ludzie przejrzeli na oczy.
miejscowi historycy się po prostu boją zabrać głos. Bo zaraz będzie że są
antynarodowi, albo rewizjonistami (a nie wiem dlaczego to hasło jest negatywne
jak sie kwestionuje banialuki serwowane przed laty przez komunistów, faszystów
czy kogo tam jescze).

[rolotomasi]

Prędzej bym się bana spodziewał niż " Masz rację ", ful surprise. Na prawdę.

Głębsze rozważania na ten temat schodzą zaraz do personalnych przytyków, czasem
wyzwisk, w najlepszym razie obojętności. A jeśli już ktoś zacznie analizę to też
kończy na : " Guru powiedział że " i to wszystko.
Sam mogę sobie pozwolić na otwartą ocenę,bo wyrobiłem sobie pozycję na tym forum
-można rzec: niezależny autorytet. I niespecjalnie rusza mnie ewent.odrzucenie.
Piszę tę i inne opinie, aby dwu- i trzydziestolatki czuły bluesa przy podejmowa-
niu decyzji -było nie było- życiowych, przed jakimi sam stawałem w latach 80tych
Wiem.że odległość pokoloniewa do Powstańców jest zbyt duża żeby młodsi dostroili
się do Ich nadawania.

[Gość: Dorota]

Poszlabym, choc pewnie umierałabym ze strachu, bo do najodważniejszych nie
należę. To byłby po prostu mój obowiązek i na pewno bym sie nie zastanawiała,
czy to ma sens, czy nie ma, czy może sie udać, czy tez powstanie skazane jest
na kleskę. I podejrzewam, że poszliby także ci, którzy piszą, że ważniejsza
jest rodzina, że politycy to idioci. Tak twierdzą dzisiaj. Polacy sa wielkim
narodem, ale społeczeństwem żadnym. A jeśliby nie poszli, to nie ma sensu o
taka Polskę walczyć.
Dorota

[Gość: Madex]

Tak.

[nasza_maggie]

To bylo piekne swieto. Slyszalam kazde przemowienie w niedziele na placu
Powstancow. Moge spokojnie powiedziec iz bylam swiadkiem historii i ze profesor
Bartoszewski jest wzorcem dla wielu mlodych ludzi.

To swieto laczy pokolenia. Obudzil sie w stolicy duch dawnych czasow. Jakze
byloby pieknie, zeby tak zostalo na zawsze. Zebysmy pamietali o tym co nas
laczy a nie co nas dzieli..

Mimo ze sa inne czasy. Mimo ze wielu z nas narzeka (taka natura Polakow :) )
technologia, polityka tez sa inne ale....gruntowo wartosci pozostaja w nas,
Polakach takie same.
Laczymy sie zawsze gdy mamy wspolnego wroga. Potrafimy walczyc i potrafimy
bronic swoich wartosci.

Mysle ze jezeli by teraz grozilo nam takie niebezpieczenstwo - wielu by
zrobilo tak samo. (Nawet Ci co pisza tutaj tak negatywnie).
Ja, napewno.


Poszlabym.

pzdr
Magdalena.
lat 25.
Srodmiescie.

miasta.gazeta.pl/warszawa/0,54181.html

[rolotomasi]

Prawie 100% deklarujących >> " pójście do " nie wie o czym pisze, bo: nie była w
sytuacji śmiertelnego zagrożenia poprzedzonego kilkuletnim upodleniem(okupacja),
bo: nie była w wojsku, bo: nie widziała krwi, tym bardziej śmierci i do tego
krwawej, bo: i temu podobne.

"Nie bądź głupi - nie daj się zabić " takie napisy kazał namalować swoim żołnie-
rzom pewien polski Generał pod Monte Casino << I tak trzymajcie, Warszawiacy
--
już- Dajemy radę
co do: na pewno>> na pewno, to kiedys umrzemy, a cała reszta jest niewiadomą.

[rolotomasi]

Podaje fragment wspomnień, z linku podanego wyżej:
POWSTANIE WARSZAWSKIE - BEZ NIEDOMóWIEŃ
(Artykuł polemiczny - "politycznie niepoprawny")

Od ponad pół wieku pokutuje obiegowa opinia, że sprawca tragedii Powstania był
Stalin, który zdradził, nie udzielając Warszawie pomocy. Otóż Stalin Warszawy
nie zdradził, bo niczego nie obiecywał. Zachował się, jak należało się
spodziewać - urządził drugi Katyń.
Odpowiedź na pytanie: Kto był rzeczywistym sprawcą tragedi ? - natrafia na
przeszkody. W świadomości społeczeństwa jest to ciągle niezabliźniona rana. I
dlatego wszelkie dyskusje na ten temat - aby nikogo nie urazić - kończą się tak
zwanym "owijaniem w bawełnę". Bohaterstwo żołnierzy Powstania i prześladowanie
ich po wojnie spowodowało, że Powstanie weszło do Panteonu Pamięci Narodowej i
tym samym jego dowódcy pozostają do dziś poza wszelką krytyką.
POWSTANIE WIDZIANE Z BLISKA (oczami 10-letniego chlopca)
Mieszkaliśmy na Flory nr 7. Pierwszego sierpnia o 5-tej z sąsiedniego domu
Flory 9 (róg Bagateli) wybiegło 98 chłopaków z rewolwerami w ręce, aby
zaatakować gmachy SS na Szucha. Tam były bunkry, zasieki i czołgi. Rozpętała
się strzelanina i zaraz do naszej piwnicy zaczęli napływać ranni. Pamiętam ich
do dziś, jakby to było wczoraj, Układano ich na węglu lub na stole w pralni,
moja mama dawała poduszki. Jeden miał w trzech miejscach przestrzelone lewe
płuco, ale żył. Przyszedł dozorca i powiedział z zachwytem, ze "nasi jak koty
skaczą po dachach". Ja miałem tylko 10 lat, ale zrozumiałem, ze jest źle, bo
znaczy, że nie opanowali nawet Bagateli. Ruch powstańców i sanitariuszek
odbywał się piwnicami, przez przebite w murach otwory. Po godzinie strzelanina
zaczęła cichnąć. Wtedy oficer, do którego zwracano się "panie rotmistrzu" (był
to Lech Głuchowski, d-ca batalionu Jeleń) - zapytał moją mamę (sic!): "Czy pod
9-ka są już Niemcy?" - wykazując tym kompletny brak rozeznania sytuacji.
Zrozumieliśmy co się dzieje i uciekliśmy na 5 piętro. Z nastaniem zmroku weszli
Niemcy, zabrali i rozstrzelali tylko mężczyzn, w tym dwóch synów dozorcy (16 i
18 lat). Nas 5-go sierpnia wyprowadzili na Szucha. Siedząc na placu na Rozdrożu
byliśmy świadkami jak uformowali kolumnę z kobiet i popędzili je przed czołgami
w kierunku Piusa, gdzie próbowali zdobyć powstańczą barykadę. Potem trzymali
nas dobę bez jedzenia i picia na podwórku gestapo, gdzie leżały zwęglone zwłoki
powstańców. Dozorczyni przebrała trzeciego 14-to letniego syna za dziewczynkę.
Rozpoznali, zabrali i rozstrzelali. Drugiego dnia przegnali nas płonącą
Marszałkowską do barykad powstańczych na placu Zbawiciela. Idąc Marszałkowską,
w jakimś sklepie blisko Oleandrów, widzieliśmy stos trupów rozstrzelanych
mężczyzn, a na placu Zbawiciela leżały trupy, przez które należało
przeskakiwać. Po przeskoczeniu barykady powstańczej udaliśmy się do rodziny na
Hożą 47.
Na tym skrawku miasta, oswobodzonym od Niemców, mimo że pociski spadały na
głowę, panowała niepowtarzalna atmosfera jakiejś euforii. Wisiały polskie
flagi, działały różne polskie organizacje, kolportowano prasę powstańczą.
Niestety ten nastrój euforii pomału gasł, w miarę jak na podwórku przybywało
mogił, a domy zamieniały się w sterty gruzów.
Po powstaniu dowiedziałem się, że z atakującego Szucha batalionu Jeleń
(przedwojenni ułani plus młody narybek) na 98 żołnierzy ocalało siedmiu. Przed
wycofaniem się w nocy na Mokotów, zrobili jeszcze zasadzkę na Niemców
wchodzących do domu Flory 5, zabijając kilku. W efekcie Niemcy rozstrzelali
natychmiast wszystkich mieszkańców Flory 9 i Flory 5, w tym moich 9-letnich
kolegów ze szkoły. Dobili tez wszystkich rannych i zastrzelili pozostałe z nimi
sanitariuszki. Myśmy ocaleli przez przypadek. Już po wojnie dowiedziałem się,
że w dniach 5-6 sierpnia Niemcy przebijali się przez Wolę, torując sobie
przejście do mostu Kierbedzia i mordując masowo mieszkańców (5 sierpnia
rozstrzelali 38 tysięcy ludzi). 5-go sierpnia dowództwo przejął generał SS Bach-
Zelewski który zauważył, ze masowe rozstrzeliwania połączone z rabunkami
odrywają żołnierzy od walki i powodują nadmierne zużycie amunicji. Rozkazał
więc rozstrzeliwać tylko mężczyzn i młodzież męską od lat 14. Nas wygarnęli z
domu 5 sierpnia, gdy obowiązywał już nowy rozkaz.
Okazało się też, ze rejon Szucha, gdzie stacjonowało około 1500 uzbrojonych po
zęby Niemców, atakowało z różnych stron około 500 powstańców, uzbrojonych
głównie w rewolwery i granaty własnej produkcji. Zginęło ponad 400, w tym cala
kompania, której udało się zdobyć Kasyno Oficerskie. Na Polu Mokotowskim
zginęła Krystyna Krahelska (kompozytorka pieśni powstańczych). Z ulic Bagatela,
Flory, Chocimska, Marszałkowska, Oleandrow, Litewska - Niemcy wygarnęli i
rozstrzelali w ogródku jordanowskim na Bagateli i w ruinach GISZ-u ok. 3000
mieszkańców. Taka była cena tej fanfaronady.
To tyle wspomnień i ujawnionych potem faktów.
I potem przez lata gnębiło mnie pytanie, jak można było dopuścić do takiego
szaleństwa. Co było tego przyczyną i kto za to jest odpowiedzialny"
Jan Sidorowicz, Montreal, sierpien 2001 [e-mail]

[nasza_maggie]

Chyba masz tu wszystkich wypowiadających sie 'za' za kompletnych idiotow. Kazdy
wie co to jest wojna i jakie sa jej skutki. Oczywiscie ze nie wszyscy wiedza
jak to wyglada 'na zywo' (i bardzo dobrze, niech tak pozostanie). Ale wiemy
jakie sa konsekwencje wojny. Kazdy dorosly i dojrzaly czlowiek o tym wie. Mimo
tego - walczylibysmy.
I to jest to, co laczy prawdziwych polakow i ludzi z poczucie patriotyzmu.

watek/list ktory zareprezentowales to naprawde opinia skrajna. chcialabym
zobaczyc jak przedstawiasz ja tym, ktorzy byli na uroczystosciach powstanczych.
moze i dla nie ktorych wydaje ze to byla 'wojna z wiatrakami' ale wiemy, ze nie
nie jestesmy tchorzami. ze walczylismy do konca. ze zawsze, bedzie nas laczyc
to, ze jezeli mamy wspolnego wroga, walczymy z nim, bez dwoch zdan.

Pewnie ze wielu zginelo tragicznie. Tego nigdy nie mozna zapomniec. Ale nie
mielismy wyjscia.
Mam wrazenie ze wielu tych ktorzy nazywaja nas 'glupcami' bo mowimy 'tak' ma
jedyne rozwiazanie - poddac sie, spakowac manatki i witac wroga i streczyciela
z otwartymi ramionami.
Pieknie to by sie zapisalo w ksiazkach historycznych. Pieknie by to tlumaczyc
kolejnym pokoleniom (po niemiecku, rosyjsku?) 'a wiesz, poddalismy sie jak
reszta, bylo nas za malo, wiec po co mielismy sobie zadawac trud, po co POlska
na mapie?'

CZY WY WSZYSCY SADZICIE ZE JAKBYSMY SIE PODDALI TO BY NAM DALI SPOKOJ I
POZWOLILI TU ZYC??? ZE NIE ZNISZCZYLI BY MIASTA? RODZIN? JEZYKA??

Pogineli ludzie, mlodzi ludzie, w trudnej i przerazajacej walce. Ale WALCE. A
jesli nie to - zgineli by i tak - moze nawet gorsza, wolniejsza i bardziej
upokarzajaca droga.

Nie wazne jest jak walczysz - wazne jest PO CO. Wiemy po co, i nigdy nie
przestaniemy ich szanowac za to co dla nas uczynili. A najwiekszym tego okazem
jest to iz teraz, zrobilibysmy tak samo, jak oni wtedy.

pzdr.

[rolotomasi]

" Kazdy wie, co to jest wojna "

~Nie^^wątpię~
--
już- Dajemy radę

Dla 'anty - powstańców'

[Gość: Maua]

polecam poczytac tym co są na NIE

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=14466925
i ciekawa jestem czy by wam to nie wzburzyło krwi i nie wkurzyło na tyle by
stać was było na to, żeby pokazać szkopom że nie da się nas zniszczyć - NIGDY.

[Gość: Kózka]

Oczywście, że tak. Skoro żyję w tym kraju,to gdy powstaje zagrożenie dla
wolności mojej ojczyzny, to wiadomo że patriotycznym obowiązkiem jest wystąpić
z tymi, którzy tą wolność naruszają.

[Gość: Rafal_Waw_23]

Gdybym zyl w tamtych czasach w okupowanej Warszawie to bym chyba nie mial
zadnych watpliwosci. Powstanie byloby wtedy dla mnie walka o Warszawe i o
Polske, ale takze walka o wartosci bliskei kazdemu czlowiekowi w moim wieku;
bylo buntem przeciw zniewoleniu, szatanskim silom, ktore spetaly swiat. Wolnosc
i godnosc czlowieka jest ponad wszystko. Na pewno bym na wszystko patrzyl przez
taka perspektywe. Z drugiej strony, gdybym wiedzial jak naiwna pieczen
polityczna smaza sobie nasi politycy zarowno podziemni jak i londynscy na
ruinach mojego rodzinnego miasta. Gdybym wiedzial, ze to wszystko jest pseudo
polityczna gra i ze cale moje miasto zosatnie pogrzebane w ruinie (Warszawa po
dzis dzien nei odzyskala swojego etosu) to wolalbym chyba siedziec "cicho na
dupie" 80% powstancow warszawskich wcale nei myslalo o wielkiej polityce,
chcialo sie zemscic na Niemcach za wszystkie krzywdy za to ,ze okupant chcial
nas biologicznie wybic jako narod. Dobrze o tym fakcie wiedzial Londyn i dobzre
o tym wiedzialo Podziemie. Dal nich wszystkich cel uswiecal srodki i dlatego
mozna dla nich bylo rzucic cala "mloda polska kre" przyszlych lekarzy
inzynierow i naukowcow na rzez.

[Gość: marcin]

ja bym poszedł, załapałem się chyba na jedne z ostatnich roczników
(1978) ,które były wychowywane w patriotycznym duchu, wartości historii i
poczucia własnej narodowości, dziś to już zupełnie inna bajka, a szkoda bo
system polityczny był zły, ale przynajmniej uczył poszanowania dla patriotyzmu.

[rolotomasi]

cd http://www.niniwa2.cad.pl/powstanie-warsz.htm
Aktorzy pierwszoplanowi:
Gen. Sikorski - Premier i Wódz Naczelny (do śmierci w 1943). Realista
Po podpisaniu układu Grabski - Majski wydał w listopadzie 1941 rozkaz, ze Armia
Krajowa walczy z Niemcami, ale ma stawić zbrojny opór Armi Czerwonej, gdyby bez
zezwolenia Rządu Polskiego wkroczyła na ziemie polskie. Jednak w marcu 1942, po
spotkaniu ze Stalinem oświadczył podwładnym, że jeśli Rosjanie wkroczą do Polski
w pościgu za Niemcami, to stawianie im oporu byłoby szaleństwem. AK ma
manifestować swoją suwerenność i jednocześnie pozytywny stosunek do Rosji
Sowieckiej. Ukrycie organizacji uważał za niemożliwe, bo niektórzy polscy
oficerowie byli na usługach NKWD. Zalecał nie szafowanie ludźmi potrzebnymi do
powojennej odbudowy, która będzie możliwa tylko przy dobrej woli Rosji. W
grudniu 1941 przegapił jednak ostatnią szansę ułożenia się ze Stalinem w
sprawie granic, gdy ten mu zaproponował "niewielkie korekty graniczne". Wtedy
Rosja była śmiertelnie zagrożona - Niemcy byli pod Moskwa i prawdopodobnie
Stalin zgodziłby się na pozostawienie Lwowa, a może nawet i Wilna, przy Polsce.

Gen. Grot-Rowecki - dowódca AK (do aresztowania w 1943). Fantasta
Wyznawał niezachwianie tylko teorię walki z dwoma wrogami. Snuł takie pomysły,
jak żądanie podporządkowania się partyzantki sowieckiej dowództwu AK, a w
wypadku wkraczania Rosjan - opóźnianie ich ruchu przez dywersję, a następnie
przesunięcie sił AK na Pomorze i stworzenia tam `reduty obronnej`, gdzie
przybędą wojska emigracyjne, a potem i desanty anglosaskie. W długich, utrzyma-
nych w pompatycznym stylu depeszach radiowych, żądał od Sikorskiego zapewnienia
desantów lotniczych Anglosasów, nie wiedząc, że byłyby one niewykonalne choćby
ze względów technicznych (brak samolotów o takim zasięgu). Wielu żołnierzy AK
przypłaciło życiem nadawanie przez radio takich `dezyderatów` i `memoriałów`.

Stanislaw Jankowski - Delegat Rządu na Kraj. Nawiedzony
Według niego (memoriał przesłany do Londynu w styczniu 1944) - polskim celem
wojennym na wschodzie jest utrzymanie granicy z 1921 roku - przy włączeniu
Litwy do Polski i maksymalne osłabienie Rosji przez odłączenie od niej Ukrainy
i Białorusi i powiązanie ich politycznie i wojskowo z Polską (!).

Stanisław Mikołajczyk - Premier Rządu Emigracyjnego. Nieugięty.
Polityk o silnym charakterze i zdolności przewidywania. Niestety żądano od niego
akrobatyki niemożliwej do wykonania. Stalin, jako warunek ponownego nawiązania
stosunków dyplomatycznych (zerwanych po ujawnieniu zbrodni katyńskiej) wysuwał
zaakceptowanie granicy wg linii Curzona, na Bugu, w zamian za rekompensaty na
zachodzie i usunięcie z rządu osób, które publicznie demonstrowały swój wrogi
stosunek do Rosji (gen.Sosnkowski, ministrowie Kot i Kukiel). Na przyjęcie tych
warunków nalegał usilnie Churchill. Mikołajczyk zdawał sobie sprawę, jak silną
ma pozycję Rosja wśród aliantów, i że należałoby pójść na ustępstwa, aby
wytargować cokolwiek, bo inaczej Polska będzie całkowicie zdominowana przez
Rosję, zsowietyzowana, a może nawet i włączona do ZSRR. Niestety, na ustępstwa
nie mógł pójść, bo wyrażając zgodę na utratę Kresów, straciłby wiarygodność
czynników krajowych i spowodowałby ferment w wojsku, w którym większość żołnie-
rzy pochodziła z Kresow. Na dobitek, alianci nie zgadzali się na ogłoszenie
przewidywanych dla Polski rekompensat na zachodzie, aby nie wzmacniać oporu
Niemców. Paradoks polegał na tym, że cały ten spór był już `musztardą po
obiedzie`, bo utrata Kresów była już wcześniej przesadzona na konferencji
Wielkiej Trójki w Teheranie, tylko Roosvelt prosił, aby tego nie ujawniać
nikomu, gdyż bał się stracić 7 milionów głosów Polaków w zbliżających się
wyborach. W okresie poprzedzającym Powstanie, Mikołajczyk próbował bezskutecznie
zawrzeć ze Stalinem porozumienie o współpracy militarnej między AK i Armią
Czerwoną. Mikołajczyk, bazując na meldunkach krajowych, przeceniał siłę militar-
ną praktycznie nieuzbrojonej Armi Krajowej, a Stalin zdawał sobie sprawę, że
jest to organizacja wroga Rosji, a jej siłą militarną na tle teatru wojennego
jest po prostu - żadna. 21 lipca 1944 Mikołajczyk upoważnił czynniki krajowe do
podjęcia decyzji, czy przeprowadzić w Warszawie powstanie, i w którym momencie.

Gen. Sosnkowski - Wódz Naczelny. Niezdecydowany dramaturg.
Ogólnie "był za, a nawet przeciw". Nie wydawał jasnych rozkazów, lecz rodzaj
sugesti. Nie wyobrażał sobie współpracy militarnej z Sowietami, bo to nie był
sojusznik. Zdawał sobie sprawę ze słabości AK i z jednej strony był przeciwny
powstaniu, z drugiej strony głosił: "rozpaczliwe gesty w życiu narodów są
niekiedy nieuniknione ze względu na symbolikę polityczną tych aktów i znaczenie
moralne dla potomności". Podobnie jak Grot-Rowecki widział konieczność
beznadziejnego boju pod groźbą odpowiedzialności przed przyszłymi pokoleniami.
Był autorem absurdalnej Instrukcji dla AK, która mówiła, że w miarę posuwania
się Rosjan, Armia Krajowa ma występować zbrojnie przeciw Niemcom, ale z chwilą
pojawienia się Rosjan w danej miejscowości - znowu schodzić do podziemia.
Byłyby to więc czyny i ofiary anonimowe, a efekty przypisałaby sobie partyzancka
komunistyczna. W grudniu 1943 Sosnkowski nakazał Borowi-Komorowskiemu utworzyć
nową szkieletową kadrową organizację antysowiecką - szczególnie na Kresach
Wschodnich. W maju 1944 wysłał do Polski na spadochronie płk Okulickiego (po
skoku automatycznie awansował na generała) z misją nakłonienia dowództwa AK do
wywołania powstania w Warszawie. Chciał z Warszawy uczynić dramatyczną scenę,
na której miał się rozegrać ostatni akt polsko-rosyjskiej konfrontacji i
"wstrząsnąć tym sumienie świata". W lipcu 1944 kazał Borowi-Komorowskiemu
rozważyć możliwość ewakuowania najwartościowszych ludzi na zachód (opcja wybrana
w styczniu 1945 przez d-cę Brygady Swiętokrzyskiej NSZ) lub przez Słowację na
Węgry (!). Jednocześnie łudził Bora obietnicami przysłania Polskiej Samodzielnej
Brygady Spadochronowej, mimo że została ona już przekazana pod dowództwo
alianckie, a przerzut jej do Polski był technicznie niewykonalny. A na kilka
dni przed spodziewanym wybuchem powstania wyjechał na "inspekcję" do Włoch,
umywając ręce od odpowiedzialności. Powstania, ani nie nakazał, ani nie zakazał.

Stalin - wiadomo. Konsekwentny rzezimieszek
Jego stosunek do Polski by jasny: określał go pakt Ribentrop- Mołotow i
zbrodnia katyńska. Stąd łatwo było zgadnąć intencje jego na przyszłość. Rząd
Londyński traktował z nieukrywaną pogardą, a Armi Krajowej zarzucał, że nie
walczy z Niemcami, lecz zwalcza partyzantkę sowiecką. Było w tym trochę prawdy.
Represje niemieckie na ludności powodowały, że AK prowadziła tylko akcje sabota-
żowe i to w ograniczonym zakresie. W latach 1943-44 w lasach zrobiło się ciasno.
Często na tych samych terenach działały oddziały AK, partyzantka komunistyczna,
ukraińska, rosyjscy spadochroniarze zrzuceni na tyły wroga i wreszcie pospolite
bandy rabunkowe. Wszystkie czerpały środki do życia z tego samego `rezerwuaru`,
jakim były gospodarstwa chłopskie. Dochodziło więc do zatargów, a czasem i
potyczek, bo trzeba było bronić polskiej ludności. W okręgach wileńskim i
nowogrodzkim dochodziło do starć z partyzantką sowiecką, a nawet do kontaktów z
Niemcami, celem pozbycia się `niepożądanych gości` (Krzysztof Komorowski -Armia
Krajowa, Lisiewicz - Plan Burza). Stąd Stalin już 1943 roku przeciwstawiał się
zrzutom broni dla AK - twierdząc, że broń ta idzie w nieodpowiednie ręce. A
podczas Powstania nie zgadzał się nawet na ładowanie samolotów alianckich na
założonej przez Amerykanów bazie lotniczej w Połtawie na Ukrainie, które
mogłyby dokonać zrzutów broni dla Warszawy, w ramach lotów wahadłowych.
Argumentował, że "Rząd Radziecki nie chce mieć nic wspólnego z awanturą wywołaną
przez kryminalistów dla osiągn

[rolotomasi]

http://www.niniwa2.cad.pl/powstanie-warsz.htm
Stalin - wiadomo. Konsekwentny rzezimieszek
Jego stosunek do Polski by jasny: określał go pakt Ribentrop- Mołotow i
zbrodnia katyńska. Stąd łatwo było zgadnąć intencje jego na przyszłość. Rząd
Londyński traktował z nieukrywaną pogardą, a Armi Krajowej zarzucał, że nie
walczy z Niemcami, lecz zwalcza partyzantkę sowiecką. Było w tym trochę prawdy.
Represje niemieckie na ludności powodowały, że AK prowadziła tylko akcje sabota-
żowe i to w ograniczonym zakresie. W latach 1943-44 w lasach zrobiło się ciasno.
Często na tych samych terenach działały oddziały AK, partyzantka komunistyczna,
ukraińska, rosyjscy spadochroniarze zrzuceni na tyły wroga i wreszcie pospolite
bandy rabunkowe. Wszystkie czerpały środki do życia z tego samego `rezerwuaru`,
jakim były gospodarstwa chłopskie. Dochodziło więc do zatargów, a czasem i
potyczek, bo trzeba było bronić polskiej ludności. W okręgach wileńskim i
nowogrodzkim dochodziło do starć z partyzantką sowiecką, a nawet do kontaktów z
Niemcami, celem pozbycia się `niepożądanych gości` (Krzysztof Komorowski -Armia
Krajowa, Lisiewicz - Plan Burza). Stąd Stalin już 1943 roku przeciwstawiał się
zrzutom broni dla AK - twierdząc, że broń ta idzie w nieodpowiednie ręce. A
podczas Powstania nie zgadzał się nawet na ładowanie samolotów alianckich na
założonej przez Amerykanów bazie lotniczej w Połtawie na Ukrainie, które
mogłyby dokonać zrzutów broni dla Warszawy, w ramach lotów wahadłowych.
Argumentował, że "Rząd Radziecki nie chce mieć nic wspólnego z awanturą wywołaną
przez kryminalistów dla osiągnięcia celów wrogich wobec Związku Radzieckiego"
Niesłuszne jest jednak oskarżanie Stalina, że wstrzymując ofensywę sowiecką i
odmawiając udzielenia pomocy - zdradził Warszawę. Stalin Warszawy nie zdradził,
bo Stalin Warszawie niczego nie obiecywał. Zachował się, jak można się było
spodziewać - urządził drugi Katyń.

Churchill - wiadomo - Nieszczery doradca
Z wielką siłą nalegał na Mikołajczyka, aby ten zgodził się na zmianę granic i
na usunięcie z Rządu osób wrogich Rosji, co dałoby szansę na dogadanie się ze
Stalinem w sprawach współpracy wojskowej i administracji cywilnej na wyzwolonych
terenach. Argumentował, że Anglia dochowuje swoich zobowiązań sojuszniczych
wobec Polski, ale nigdy nie gwarantowała `specyficznych` granic i uprzedzał, że
Anglicy nie będą bić się z Rosją o polskie granice. Oczywiście w tych wszystkich
radach najważniejszy był interes Wielkiej Brytani, honorowe wyjście z sytuacji
w stosunku do zdradzanej Polski i troska, aby nie zrazić sobie Rosji, na której
spoczywał główny ciężar wojny.

Roosevelt - wiadomo - Obłudnik
Zataił, że już na konferencji w Teheranie uzgodnił ze Stalinem przebieg polskiej
wschodniej granicy, bo nie chciał utracić w wyborach 7 milionów głosów Poloni.
W rozmowie z Mikołajczykiem udawał, że popiera jego dążenia do zachowania Lwowa
i Wilna, niepotrzebnie `utwardzając` jego stanowisko. W fazie powstania ociągał
się z udzieleniem pomocy lotniczej, a nawet z ogłoszeniem, że powstańcy są
żołnierzami koalicji i przysługują im prawa kombatanckie zgodnie z konwencją
haską i genewską. Wszystko to, aby nie narazić się Stalinowi, bo to działo się
na terenie rosyjskiego teatru operacyjnego. W Jałcie nie wyciągnął wniosków z
zachowania się Stalina podczas Powstania i uwierzył mu, że on chce "aby Polska
była niepodległa i demokratyczna". Bo Stalin był jeszcze potrzebny do rozgrywki
z Japonią.

Hitler - Wódz Narodu Niemieckiego - wiadomo
Na wiadomość o wybuchu Powstania, rozkazał zabić wszystkich mieszkańców bez
względu na wiek i płeć, a miasto spalić i zrównać z ziemią. Rozkaz ten
natychmiast zaczęto wykonywać z niemiecką skrupulatnością.

Armia Krajowa - elita Narodu - wspaniała organizacja
Już sama nazwa powodowała nieporozumienia, gdyż AK posiadała tylko nieliczne
oddziały zbrojne operujące głównie w lasach. To było raczej sprzysiężenie ludzi
ze wszystkich warstw społecznych, gotowych walczyć o Polskę wszelkimi dostępnymi
środkami. Jej liczebność wahała się, w zależności od czasokresów oraz źródeł, od
200 do 350 tys. członków. Większość żołnierzy nie wykonywała zadań bojowych,
lecz wywiadowcze i sabotażowe w swoich miejscach pracy, sabotując urządzenia,
środki transportowe i archiwa wroga. Przez samą Komendę Główną przewinęło się w
czasie okupacji 4500 etatowych pracowników, z czego ponad 1500 zginęło rozstrze-
lanych lub w obozach koncentracyjnych. Armia Krajowa miała wspaniałych ludzi,
pracujących w nieustannym zagrożeniu i prowadziła bardzo szeroki zakres
działalności: wywiad, krajowy i zagraniczny; wysyłanie kurierów, przyjmowanie
zrzutów, akcje sabotażowe, likwidowanie gestapowców i konfidentów, odbijanie
więźniów, opieka nad rodzinami aresztowanych i pomordowanych,tajne podchorążówki
produkcja broni, propaganda (druk i kolportaż), podrabianie dokumentów, służba
medyczna i kwatermistrzowska. W samej Warszawie posiadała kilka tysięcy lokali
konspiracyjnych i skrzynek kontaktowych. Z pieniędzy ze zrzutów miała budżet, z
którego opłacano pracowników pracujących wyłącznie dla organizacji, wypłacano
żołd żołnierzom, zapomogi dla rodzin, kupowano broń, wykupywano więźniów. Miała
tylko jeden mankament: praktycznie nie miała broni. Szczególnie w Warszawie,
przed samym wybuchem powstania.

ROLE DRUGOPLANOWE:
Gen. Tatar - Zastępca Szefa Sztabu AK - `trędowaty`
Jesienią 1943 opracował dla Dowódcy AK referat, w którym udowadniał, że cała
Europa południowo-wschodnia dostanie się w strefę wpływów sowieckich, więc nie
można prowadzić polityki dwóch wrogów, lecz trzeba się z Rosją ułożyć - im
wcześniej tym lepiej, bo uzyska się lepsze warunki zanim Rosjanie wejdą. Został
uznany w sztabie za zdrajcę i - aby nie `zarażał` tymi ideami młodszych oficerów
- został wysłany w kwietniu 1944 do Londynu.

Płk Bokszczanin - Z-ca Szefa Sztabu AK - przytomny
Na odprawach poprzedzających decyzje o powstaniu przekonywał, że Rosjanie
zatrzymają ofensywę, gdy zorientują się, że powstanie zostało wywołane przez
wrogi im rząd w Londynie, celem zainstalowania w Stolicy podległych mu władz
cywilnych. Ostrzegał przed przedwczesnym rozpoczęciem powstania, zanim nie
pozna się intencji Rosjan. Radził, aby nie wydawać rozkazu do walki, zanim nie
zaobserwuje się, że artyleria sowiecka przenosi ogień na lewy brzeg Wisły.
Byłby to dowód, ze przełamali opór niemiecki na prawym brzegu i zamierzają
forsować Wisłę. Przyjęto to, jako warunek rozpoczęcia powstania, ale w chwili
wydawania rozkazu do walki - zapomniano o tym.

Jan Nowak- Jeziorański - "Kurier z Londynu" - sygnał ostrzegawczy
Gdy w lipcu 1944 wrócił z Londynu do Polski, był chyba najlepiej zorientowanym
człowiekiem w sytuacji zarówno w Londynie, jak i w Polsce. W Londynie rozmawiał
z Mikołajczykiem i Sosnkowskim, był przyjęty przez Churchilla i min. Edena i
miał wystąpienie w Parlamencie Brytyjskim. Ostrzegał dowództwo AK, że sytuacja
międzynarodowa jest taka, że Rosjanie po zajęciu Polski, będą w niej rządzić,
jak zechcą, więc powstanie będzie walką o przegraną już sprawę. Że nie można
liczyć na żadną pomoc militarną z Zachodu i że powstanie nie poruszy też opini
publicznej na Zachodzie. Uprzedził też, że Polska Brygada Spadochronowa nie
przybędzie z pomocą, bo została już przez aliantów przeznaczona do innych celów.
Nie przybędzie nawet anglo-amerykańska misja obserwatorów, bo Polska leży w
strefie działań sowieckich. Wspomina, że młodsi oficerowie prosili go, aby
przekonał dowództwo, że powstanie to szaleństwo. Nie przekonał.

Polacy z Komitetu Lubelskiego - (PKWN) - moskiewskie pachołki
Wzywali do rozpoczęcia walki w Warszawie. A gdy powstanie wybuchło, odezwa KC
PPR głosiła: "Banda sanacyjnych awanturników i warchołów podnosi dziś swą brudną
łapę przeciw PKWN i przeciwko Ludowemu Wojsku Polskiemu." A Gomułka, po upadku
Pows

[rolotomasi]

Polacy z Komitetu Lubelskiego - (PKWN) - moskiewskie pachołki
Wzywali do rozpoczęcia walki w Warszawie. A gdy powstanie wybuchło, odezwa KC
PPR głosiła: "Banda sanacyjnych awanturników i warchołów podnosi dziś swą brudną
łapę przeciw PKWN i przeciwko Ludowemu Wojsku Polskiemu." A Gomułka, po upadku
Powstania powiedział: "stosy trupów bohaterskich obrońców stolicy reakcja
traktowała, jako drabinę, po której chciała dostać się do władzy, wbrew woli
Narodu".

Gen. SS Von dem Bach-Zelewski - odpowiedzialny za pacyfikację - Polki-syn
Uzyskał zgodę Hitlera, aby ze względów praktycznych (oszczędność czasu i
amunicji) nie zabijać wszystkich mieszkańców, lecz tylko mężczyzn i chłopców
powyżej lat 14-tu.

Marszałek Rokossowski - d-ca Frontu Sowieckiego - Polak?!
Po przegranej 4-5 sierpnia bitwie pancernej pod Wołominem, gdy jego korpus
pancerny został przez Niemców odrzucony - już 8 sierpnia zameldował Stalinowi,
że 23 sierpnia będzie w stanie wznowić ofensywę celem zdobycia Warszawy (Stalin
planu nie zatwierdził). Potem, aby przedłużyć Powstanie, pozorował desant na
Czerniakowie. Nie nawiązał kontaktu z dowództwem Powstania, mimo że wskazano mu
czynny kabel telefoniczny z Pragi do Śródmieścia. Po wojnie mianowany
Marszałkiem Polski
Jan Sidorowicz, Montreal, sierpień 2001 [e-mail]