Ratunku!!!

[draconessa]

Popadam w depresje chyba... Kto zna na to jakies lekarstwo? ( Tylko nie
piguly !!!)

[Gość: łezka]

Zakochać się!!!Dużo przebywać na słońcu!!!Na depresję przyjdzie czas jesienią -
latem nie można się jej dać za żadne skarby!!!

[Gość: zet]

To zależy, co tę depresję wywołało. Mi pomagają samotne spacery po lesie - to
pozwala się uspokoić, wyciszyć. Czasem wystarczy spotkanie z przyjaciółmi.
Najgorsze, co można wtedy zrobić, to siedzieć w domu jak kołek.

[eela]

poczekaj z depresją do jesieni :-)

[Gość: ann.k]

jesli to depresja to sie bez pigul nie obejdzie; bardzo jednak prosze nie
nazywaj smutku spowodawnego tym, ze chlopak drugi dzien z rzedu nie dzwoni lub
czyms rownie malo powaznym, depresja; smutek leczy sie spotkaniami z
przyjaciolmi, spacerami po parku, moze po starowce, ewentualnie jednoosobowym
wyjsciem do kina, teatru, pubu, dyskoteki;

w depresje sie nie popada z dnia na dzien:)

[draconessa]

Ba, o tym ja wiem bardzo dobrze, a objawy zauwazam u siebie narastajace od
kilku miesiecy... I wiem o czym mowie, bo juz i latek mam wieciej niz nascie...
I nie jest to wlasnie w reakcji na jakakolwiek uchwytna "zyciowa" przyczyna...
Ale sprobuje wszystkie porady wykorzystac. dzieki!!!

[Gość: ann.k]

z tego co pamietam depresja objawia sie:

-zamknieciem w sobie
-zachowaniami autodestrukcyjnymi
-odizolowaniem do ludzi i swiata
-gwaltownymi zmianami nastroju, czyli popadaniem w euforie, po to aby zaraz
popasc w melancholie
-czestym i bezprzyczynowym poczuciem bezradnosci i bezsilnosci
-spadkiem samooceny, ze wskazaniem na przekonanie o bezsensie wlasnego istnienia
-czestymi wybuchami niczym nieuzasadnionego gniewu
-czestymi bezprzyczynowymi napadami placzu

cos pominelam? chyba nie... reszta to juz tylko chory umysl... jesli cierpisz
na ktores z powyzszych skontaktuj sie ze szpitalem na Sobieskiego; jesli nie,
wyjdz na miasto, pojedz do powsina, pooddychaj swiezym powietrzem, idz miedzy
ludzi, wszystko minie....
aha, co do wieku - nie pomyl depresji z menopauza, potrafi sie podobnie
objawiac, zwlaszcza z tymi wybuchami gniewu, euforii, niska samoocena;
menopauza to nie choroba, to tylko kolejny etap zycia kobiety:) sa takie co
mowia, ze moze byc rowniez piekny; pozdrawiam

[draconessa]

Menopauzy tez nie przezywam, Twoje zlosliwosci jakos mnie nie porazaja... Na
Sobieskiego nie musze sie na razie zglaszac. A Ty nigdy tak nie mialas, ze
musialas sie wyzalic, chocby na forum? Niestety nie kazdy ma luksus biegania po
swiezym powietrzu-co poniektorzy musza pracowac od 8 do 22 codziennie, a w nocy
kiepsko sie chodzi po parkach i oddycha swiezym powietrzem - chyba ze ktos jest
milosnikiem sportow ekstremalnych. Znajomi tez nie sa skorzy do spotkan
zaczynajacych sie w dni powszednie o 23.00...

[Gość: łezka]

...może się nie znam,ale w wypowiedzi ann.k nie zauważyłam ani pół
złosliwości.Wręcz przeciwnie...

[Gość: ann.k]

łezko, bardzo Ci dziekuje za slowa wsparcia... no i wez tu sprobuj cos doradzic
czlowiekowi to zaraz na ciebie naskoczy; jeszcze raz dziekuje i znikam z
powyzszego watku :)

[draconessa]

jesli tak, ann.k to przepraszam - pewnie mam juz znieksztalcone postrzeganie
swiata. jeszcze raz przepraszam.

[pacio]

Pracocholik z Ciebie, a to krok od karoszi :)))
Jak pracowałem w podobny sposób, pomogły 3 tygodnie urlopu jak najdalej od
miejsca pracy.
To kiedy wyjazd ???

Pzdr
pacio

[draconessa]

Niestety, niepredko bede sobie mogla czasowo pozwolic na urlop... moze we
wrzesniu... :(((

[Gość: zet]

Co to za szpital na Sobieskiego? Część wymienionych przez ciebie objawów do
mnie pasuje :( O kurcze! To ja jestem wariatką? Aaaaaa!!!!!

[Gość: ann.k]

Instytut Psychiatrii i Neurochirurgi. Glowny szpital psychiatryczny w
Warszawie, ale nie tylko psychiatryczny, bo wykonuja tam np badania genetyczne
bardzo przydatne dla przyszlych mam; szkoda tylko, ze za drogie by staly sie
standardem...

eee, nie martw sie... wariatem trudno jest zostac, wbrew pozorom; mnie sie jak
dotychczas nie udalo, a probuje juz kilka lat:)

[draconessa]

Zeby zostac wariatem trzeba sie troszke postarac. Ann.k doradzila mi szpital
slynacy ze swego oddzialu leczenia depresji z prof. Puzynskim ( znakomitym
zreszta specjalista) jako szefem...

[pan_laga]

Gość portalu: zet napisał(a):

> Co to za szpital na Sobieskiego? Część wymienionych przez ciebie objawów do
> mnie pasuje :( O kurcze! To ja jestem wariatką? Aaaaaa!!!!!

ludzie z depresją nie są wariatami, choc nie wiem, jak dokładnie rozumiesz słowo
potocznje słowo wariat.
amen
pan laga

[pan_laga]

Gość portalu: ann.k napisał(a):

> z tego co pamietam depresja objawia sie:
>
> -zamknieciem w sobie
> -zachowaniami autodestrukcyjnymi

albo tylko myslami. samobójczymi czy myslami o besensie życia, robienia
czegokolwiek, pracy, a nawet tylko wstawania rano z łóżka

> -odizolowaniem do ludzi i swiata
> -gwaltownymi zmianami nastroju, czyli popadaniem w euforie, po to aby zaraz
> popasc w melancholie

a to już tylko, gdy jest to stan dwubiegunowy : mania-depresja
w depresji występuje tylko obnizenie nastroju tak silne, ze człowiek nie ma chęci
i siły nie tylko do pracy i kontaktów z ludźmi, ale też do wstania, umycia się,
ubrania..............

> -czestym i bezprzyczynowym poczuciem bezradnosci i bezsilnosci
> -spadkiem samooceny, ze wskazaniem na przekonanie o bezsensie wlasnego istnieni
> a
> -czestymi wybuchami niczym nieuzasadnionego gniewu
> -czestymi bezprzyczynowymi napadami placzu
>
> cos pominelam? chyba nie...

do tego moze dojśc uczucie zmeczenia nawet tuż po obudzeniu się
zaburzenia snu - bez senność lub ciagłe uczucie senności
zaburzenia łaknienia - brak apetytu lub nadmierny apetyt


reszta to juz tylko chory umysl... jesli cierpisz
> na ktores z powyzszych skontaktuj sie ze szpitalem na Sobieskiego; jesli nie,
> wyjdz na miasto, pojedz do powsina, pooddychaj swiezym powietrzem, idz miedzy
> ludzi, wszystko minie....
> aha, co do wieku - nie pomyl depresji z menopauza, potrafi sie podobnie
> objawiac, zwlaszcza z tymi wybuchami gniewu, euforii, niska samoocena;
> menopauza to nie choroba, to tylko kolejny etap zycia kobiety:) sa takie co
> mowia, ze moze byc rowniez piekny; pozdrawiam

tak, jak Ann. mówi, ludzie dość często mają skłonnosc do nazywania smutku
depresją.
wszystkie wymienione objawy mogą być niepokojące i być uznane za chorobę, jesli
utrzymują się i pogłębiają dłuzszy czas. wówczas wizyta u specjalisty staje się
niezbedna, bo nikt nie poradzi sobie z depresją sam. pomaga wsparcie terapią, ale
takze lekami /nie odrzucaj leczenia farmakologicznego - antyderpesyjne leki nowej
generacji są naprawdę bardzo skuteczne i pomagają przetrwać najgorszy okres/
dodatkowo proponuję, bys weszła na tutejszą strone o depresji i tam troche
poczytała.
amen
pan laga

[draconessa]

Zastrzele Ciebie , mily panie, bo akurat na farmakoterapii troche sie znam, w
mandeb jeszcze nie popadam, a slowa depresja uzylam w znaczeniu obiegowym - tak
jak funkcjonuje ono w spoleczenstwie. W istocie, obserwuje u siebie obnizenie
nastroju, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia rytmu dobowego, do man-dep
jeszcze mi daleko ( nie mam jakos fazy maniakalnej ani nawet, jakze milej,
hipomanii) Coaxilu itp itd na razie nie zamierzam zazywac, bo wydaje mi sie, ze
to bylby strzal ze zbyt wielkiej rury - jak, nie przymierzajac, z armaty do
wrobla. Dlatego prosilam o rady na metody "niefarmakologiczne" - moze ktos ma
swoj sposob na "podniesienie sie na duchu" i powrot do stanu prawidlowego,
ktory i dla mnei bylby skuteczny. Sprobuje sie na razie zastosowac do
przedtsawionych tutaj rad. ten moj "spadek formy" o tyle mnie meczy, ze
zazwyczaj jednak bylam dosc energiczna i radosna osoba, a tutaj od pewnego
czasu - jak balonik z ktorego uszlo powietrze, i to bez przyczyny.

[pan_laga]

draconessa napisał(a):

> Zastrzele Ciebie , mily panie, bo akurat na farmakoterapii troche sie znam, w
> mandeb jeszcze nie popadam, a slowa depresja uzylam w znaczeniu obiegowym - tak
>
> jak funkcjonuje ono w spoleczenstwie.

ja nie sugeruję dwufazy u Ciebie. ja tylko uzupełniłem wypowiedź Ann.K., ktora
mówiła o zmianach nastrojów od dołka do euforii. w depresji jednobiegunowej tego
nie ma. jest tylko obnizenie nastroju.


W istocie, obserwuje u siebie obnizenie
> nastroju, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia rytmu dobowego, do man-dep
> jeszcze mi daleko ( nie mam jakos fazy maniakalnej ani nawet, jakze milej,
> hipomanii) Coaxilu itp itd na razie nie zamierzam zazywac, bo wydaje mi sie, ze
>
> to bylby strzal ze zbyt wielkiej rury - jak, nie przymierzajac, z armaty do
> wrobla.

czyli byc moze, jest to po prostu , jak tu już sugerowano, przemeczenie. gdybys
była w depresji, to raczej nie dałabys rady nawet mysleć o pójsciu na rower czy
zorganizowaniu strzelania do mnie. o lekach wspomniałem, bo osobom chorym
oszczędzają one nadmiaru cierpień. zresztą, skoro znasz sie na tym, to sama wiesz.


Dlatego prosilam o rady na metody "niefarmakologiczne" - moze ktos ma
> swoj sposob na "podniesienie sie na duchu" i powrot do stanu prawidlowego,
> ktory i dla mnei bylby skuteczny. Sprobuje sie na razie zastosowac do
> przedtsawionych tutaj rad. ten moj "spadek formy" o tyle mnie meczy, ze
> zazwyczaj jednak bylam dosc energiczna i radosna osoba, a tutaj od pewnego
> czasu - jak balonik z ktorego uszlo powietrze, i to bez przyczyny.

w takim niechorobowym smutku moze pomóc też terapia bedąca zwykłym wygadaniem
się przez przyjacielem czy nawet "wypisaniem smutku" tutaj..............
powodzenia.
amen
pan laga

[draconessa]

I wlasnie to - czyli odreagowujace i pokrzepiajace, jak sie okazuje, wpisanie
sie na forum -uczynilam, Oczywiscie, ze oprzy porzadnej depresji endogennej
pewnie ani byloby mi w glowie wpisywanie sie na forum , tylko siedzialabym
pewnie w domu w stroju niedbalym. tak wiec naukowo, to pewnie bylby stan
subdepresyjny... Dziekuje i pozdrawiam!

[indris]

Posłuchaj Ireny Santor

I popatrz tutaj

[draconessa]

Dzieki, za Pania Santor moze podziekuje, ale malpka piekna. Chyba wydrukuje i
powiesze nad biurkiem

Uzupełnienie

[indris]

To jest LEMUR (Sifaka biała) a NIE MAŁPKA !!! Lemury, żyjące tylko na
Madagaskarze, to NIE są małpy, chociaż też naczelne. Właśnie małpy je kiedyś
wyrugowały z innych kontynentów. Na Madagaskarze przetrwały dlatego, że
oddzielił się on od Afryki i małp tam nie ma. Istnieje jeszcze wiele odmian
lemurów np
Wari

[draconessa]

Ach przepraszam, kiepski ze mnie zoolog:) Ale chyba przynajmniej zmiescilam sie
w naczelnych? W kazdym razie stworzonko ladne, nie da sie ukryc.

[Gość: Umarły]

Draconesso droga!
Siadaj na rower, dobierz sobie jakieś fajne towarzystwo, choćby z internetu - i
w drogę! Świat jest piękny.
A jeżeli masz z kim, to najlepszym lekarstwem jest sex, sex, sex!
I kpij sobie z rzeczy smutnych tak, jak ja.
Amen.
Umarły

[Gość: łezka]

Gość portalu: Umarły napisał(a):

> Draconesso droga!
> Siadaj na rower, dobierz sobie jakieś fajne towarzystwo, choćby z internetu - i
>
> w drogę! Świat jest piękny.
> A jeżeli masz z kim, to najlepszym lekarstwem jest sex, sex, sex!
> I kpij sobie z rzeczy smutnych tak, jak ja.

> Amen.
> Umarły

...bardzo dobre rady!Już Twój nick zdradza,że jesteś niepoprawnym optymistą ;-))

[pan_laga]

Gość portalu: Umarły napisał(a):

> Draconesso droga!
> Siadaj na rower, dobierz sobie jakieś fajne towarzystwo, choćby z internetu - i
>
> w drogę! Świat jest piękny.
> A jeżeli masz z kim, to najlepszym lekarstwem jest sex, sex, sex!
> I kpij sobie z rzeczy smutnych tak, jak ja.
> Amen.
> Umarły

jeśli ktoś jest faktycznie w depresji, to tego rodzaju rady są niewyobrażalnym
głupstwem i mogą wrecz szkodzic. wiedziales o tem ?
amen
pan laga

[Gość: ann.k]

ja jednak mysle, ze naszej drogiej forumowej kolezance jednak bardziej sie
przyda spacer i wyciszenie, zwlaszcza ze haruje po 14 godzin na dobe dzien w
dzien, niz srodki farmakologiczne:) w sumie jakbym miala calymi dniami zajmowac
sie tylko praca, moze wreszcie daliby mi te papiery zem szurgol:)
innymi slowy: smutek moze byc spowodowany nadmiernym obciazeniem praca i
obowiazkami; jak tu juz ktos napisal: nie masz czasu normalnie odpoczac, wez
sobie tydzien wolnego i pojedz gdzies do jakiejs wiochy zabitej dechami;

[draconessa]

to jest dobra rada, tylko ze w tej chwili reorganizuje firme i nie moge
wyjechac - po prostu nie mam na kogo zwalic mojej roboty:((( Tak wiec pozostaje
moze faktycznie spacer w weekend i rower.... Dzieki za rady!!!

[Gość: łezka]

...niech Pan sobie wyobrazi,Panie Laga,że tamat depresji zanam,z autopsji
niestety.
To jest taka niemoc,że bytność na forum odpada (przynajmniej u mnie tak było)
Więc miejmy nadzieję,że u draconessy wystąpił chwilowy nastrój smutku i
melancholii,a wtedy rady Umarłego będą jak znalazł ;-))

[draconessa]

Ja tez mam nadzieje, ze to nie na cale zycie, owa melancholia ( no wlasnie, to
jest dobre odniesienie) trzymajcie kciuki, zeby mi jak najszybciej przeszlo. Do
rad sprobuje sie zastosowac. dzieki!!!

[pan_laga]

Gość portalu: łezka napisał(a):

> ...niech Pan sobie wyobrazi,Panie Laga,że tamat depresji zanam,z autopsji
> niestety.
> To jest taka niemoc,że bytność na forum odpada (przynajmniej u mnie tak było)
> Więc miejmy nadzieję,że u draconessy wystąpił chwilowy nastrój smutku i
> melancholii,a wtedy rady Umarłego będą jak znalazł ;-))

zgadzam się absolutnie. tak wlaśnie jest.
/przyznasz jednoczesnie, ze gdyby umarlak radził w taki sposób osobie w depresji,
to dolożyłby tylko gwóźdź do jej trumny./
amen
pan laga

[Gość: łezka]

pan_laga napisał(a):

> Gość portalu: łezka napisał(a):
>
> > ...niech Pan sobie wyobrazi,Panie Laga,że tamat depresji zanam,z autopsji
> > niestety.
> > To jest taka niemoc,że bytność na forum odpada (przynajmniej u mnie tak by
> ło)
> > Więc miejmy nadzieję,że u draconessy wystąpił chwilowy nastrój smutku i
> > melancholii,a wtedy rady Umarłego będą jak znalazł ;-))
>
> zgadzam się absolutnie. tak wlaśnie jest.
> /przyznasz jednoczesnie, ze gdyby umarlak radził w taki sposób osobie w depresj
> i,
> to dolożyłby tylko gwóźdź do jej trumny./
> amen
> pan laga

...dołożyłby gwóźdź,zamknął wieko i po balu :-((

[Gość: Umarły]

Gdybyś przejrzał Forum, Captn' Sir, to byś się dowiedział, że Draconessa to
ładna wysportowana dziewczyna, która rowerem po 100 km dziennie po Warszawie i
okolicy śmiga i jakoś mi ona nie wygląda na depresyjną frustratkę. Podziwiam ją
i lubię.
Kiedyś się może spotkamy, Draconesso, na trasie nad Zalew Zegrzyński, albo
gdzie... A i Captn' Laga może rower ma i się wybierze. Lepsze to niż siedzieć w
taką duchotę przed monitorem.
Amen.
Umarły

[draconessa]

czy ladna, to nie wiem, czy smiga 100 km codziennie teaz nie wiem...kiedy ma to
robic...w nocy??? Ale w weekendy owszem , usiluje jezdzic na rowerze i co
tydzien zapraszam chetnych na wypady - co widac na forum o rowerzystach...
Umarly - mozesz zawsze sie przylaczyc. Pan_laga takoz i wszyscy inni zawsze sa
mile widziani.

[Gość: pan_laga]

Gość portalu: Umarły napisał(a):

> Gdybyś przejrzał Forum, Captn' Sir, to byś się dowiedział, że Draconessa to
> ładna wysportowana dziewczyna, która rowerem po 100 km dziennie po Warszawie i
> okolicy śmiga i jakoś mi ona nie wygląda na depresyjną frustratkę. Podziwiam ją
>
> i lubię.
> Kiedyś się może spotkamy, Draconesso, na trasie nad Zalew Zegrzyński, albo
> gdzie... A i Captn' Laga może rower ma i się wybierze. Lepsze to niż siedzieć w
>
> taką duchotę przed monitorem.
> Amen.
> Umarły

gdybyś znal depresję i znał wielu chorujących na nią, to wiedziałbys, ze ich
zachowanie i wygląd poza okresami choroby może być sobie najlepszy nawet. gdy
choroba się zaczyna, to też nie od razu po wyglądzie chorego można wszystko
poznac..............do tego są jeszcze przecież depresje maskowane. wtedy - ani
po wyglądzie, ani po zachowaniu nie widać niczego.
a na rower, miast siedzenia przed monitorem, niech wybiera się, kto nie musi
popracowac, jak ja. czasem.
amen
pan laga

[jane_blond_007]

Dopiero trafiłam na ten post, i bardzo mi przykro to wszystko słyszeć...mam
nadzieję, że chociaż te weekendowe wypady rowerowe są dla Ciebie jakąś
odskocznią od codzienności.
A co do depresji, to wiem coś niecoś o tym, bo cierpi na nią członek mojej
rodziny i zapewniam, ani jemu/jej, ani nam nie jest łatwo.
Mogę dodać cytat doskonale obrazującu stan psychiczny takiej osoby:

„Wtedy świat zanika. Język również. Nie masz nic do powiedzenia. Nic. Nie
możesz podjąć ryzyka mówienia, bo wewnętrzny głos zmusza cię do prowadzenia
dialogu wewnętrznego: Jak mam żyć? Jak sobie poradzę w przyszłości? Po co mam
trwać dalej? Przede mną nie ma niczego. Nie chcę przeżywać przyszłości takiej,
jaką ją widzę... I w ten sposób te pytania stają się tak ostateczne, że nie
masz już nic do dodania w rozmowie. Wstydzisz się tego, co jest w tobie, a więc
musisz milczeć, niczego nie ujawniając. Słuchasz zatem, przytłoczony mową
innych. Twój obszar zainteresowań jest teraz bardzo wąski: Ty w
niebezpieczeństwie. Utrata języka jest czymś przełomowym, całkowitym odarciem.
Język tak naprawdę nie odchodzi, on wnika w ciebie, opada na dno. Stopniowo
kurczy się. A jednak bolejemy nad utratą zdolności do bycia wśród ludzi,
koleżeństwa, gdyż potrzebujemy tego bardziej niż kiedykolwiek. Równocześnie
spostrzegamy powierzchowność gestów przyjaciół, chłód obcych, całkowite
lekceważenie życia, jego potworność. I w obliczu tego zła nie znajdujemy słów,
które mogłyby nas ochronić przed próżnią.
Stajemy się niemi i bezradni.”
- Kate Millet -

[draconessa]

Dzieki , Jane... Jak widzisz sie staram przetrwac... To moze rzeczywiscie nie
tyle depresja w sensie naukowej dokladnosci, ile stan subdepresyjny i ostatnio
przemeczenie i zbyt intensywne tempo... Ale dzieki. Z innej beczki - czy to TY
smigalas w okolicy Lazienek na rowerku w niedziele ok 10 rano z przystojnym
mlodym czlowiekiem? Darek Ciebie widzial...

[jane_blond_007]

draconessa napisał(a):


> Z innej beczki - czy to TY
> smigalas w okolicy Lazienek na rowerku w niedziele ok 10 rano z przystojnym
> mlodym czlowiekiem? Darek Ciebie widzial...

Err...no tak, to ja, a młody człowiek - nie przeczę - jest przystojny;) i chyba
nawet wiesz kto to:)
Papa,
J.

[Gość: Cathy.]

No więc, depresja niby nie powinna być zaskoczeniem, bo to w człowieku narasta
przez jakiś okres, a mimo to zaskakuje, i to bardzo, z tym że zaskoczone jest
otoczenie osoby chorej, gdy w końcu przyzna się przed sobą, że takowy "fakt"
dotknął akurat ich.
Życie robi zakręt o 180 stopni, i nagle wszystko podporządkowane jest chorobie
i ratowaniu dotkniętego nią członka rodziny. Twoje problemy znikają, bo nie
mają prawa mieć miejsca - kurczą się i wydają nieistotne, a przede wszystkim
twoim niejako obowiązkiem jest spychać od teraz wszystkie swoje strachy,
niepokoje i wątpliwości jak najgłębiej w siebie.
Uczysz się nazw proszków, i szukasz pomocnej dłoni w mądrych książkach, bo
twoja bezradność musi pozostać tajna. Ach..no właśnie - uczysz się także
nienawidzieć najbardziej w świecie właśnie tego uczucia - bezradności.
Dostajesz paraliżu mózgu, gdy po raz pierwszy w życiu widzisz, jak osoba, która
dotąd była twoim wzorem i oparciem, płacze.
Patrzysz bezradnie(no i znowu to słowo), jak codziennie osoba ta chudnie w
oczach umartwiając się rzeczami w twoim rozumieniu błachymi.
Uczysz się zachowania optymizmu za wszelką cenę, bo być może uda się "zarazić"
nim tą osobę. Boisz się być szczęśliwym, bo jak by to wyglądało w zestawieniu z
bezgranicznym smutkiem tej osoby? I mimo, że akurat masz szansę na jakiś
związek, ogarnia cię przerażenie na myśl o miłości, bo pewnie byś
unieszczęśliwiła tego kogoś, albo może i ty kiedyś zachorujesz i ta osoba
musiałaby przechodzić dokładnie przez to samo co ty teraz. Dusisz w sobie więc
te uczucie i skupiasz całą energię na ratowaniu chorego.
I czekasz...bo ta choroba wymaga czasu.
I odkrywasz jednocześnie, że w wieku 20 lat psychicznie czujesz się jakbyś miał
ich 100.
I tak to jest.
Pzdr.

[draconessa]

Pozostaje mi tylko miec nadzieje, ze zwalcze ten problem, zanim rozwinie sie
to w "duza depresje", na razie jest to stan sub - , czyli nastro obnizony i
lekki brak checi do zycia, ale dzieki za wsparcie i zrozumienie.

PZDR

[Gość: palker]

Domowy przepis antydepresyjny palkera na samotny wieczór.

1.Stań twarzą w kierunku domowej biblioteczki. Wybierz na oślep pierwszy lepszy
tomik poezji. Zacznij szukać wiersza, który będzie odpowiadał twojemu
aktualnemu nastrojowi. Przeczytaj go po kilkakroć. Jeśli twój nastrój się
odmienił, przejdź do punktu 3.
2.Jeśli wiersza odpowiedniego nie znalazłaś, powiedz w myśli autorowi/autorce ,
że dzisiaj kompletnie cię nie rozumie i odłóż tomik na bok.
Wróć do punktu 1.
3.Poszukaj dobrej adrenalinki.
Z adrenaliną jest tak, jak z cholesterolem, który bywa dobry i zły.
Dobra adrenalina dopinguje do pozytywnego działania.
Najlepszy zastrzyk dobrej adrenaliny oferuje muzyka klasyczna. Nic wyszukanego,
za to znanego i lubianego przez ciebie. Może być „Jowiszowa” Mozarta, „Błekitna
Rapsodia” Gershwina albo fajny koncert fortepianowy Czajkowskiego.
Włóż kompakt do odtwarzacza, słuchawki na uszy, przymknij oczy i zacznij
słuchać. Nie myśl o niczym, tylko słuchaj. Staraj się wtopić w melodię, niech
wypełni cię całą i niech uczyni cię muzyką. Daj się porwać zmiennemu rytmowi i
zacznij udawać, że dyrygujesz, że jesteś częścią orkiestry. Jak orkiestra
przestanie grać, ukłoń się niewidzialnemu audytorium i uśmiechnij się. Nie
zdejmuj od razu słuchawek, bo sąsiad z dołu pewnie wali kijem od szczotki w
sufit lub stuka w kaloryfer.
4. Zrób sobie ciepłą kąpiel i usiądź przed monitorem. Wejdź na warszawskie
forum. Trochę poczytaj, trochę popisz. W razie czego wróć do punktu 1.

[draconessa]

Dziekuje za przepis. Sprobuje z Herbertem, czy moze byc? A moze lepiej jakis
latwiejszy w odbiorze tomik? MOze ktorys z lzejszych wierszy Tuwima??? Albo
Kochanowski "Nie porzucaj nadzieje..." Hmmm, co do muzyki klasycznej...jak
najbardziej, a czy Monteverdi z jego "Madrigali guerrieri et amorosi" moze
byc??? Chociaz Mozart tez podnosi na duchu... i do tego ciepla kapiel...
Palker, skad Ty wiesz, co ja w zyciu lubie najbardziej???

[Gość: palker]

draconessa napisał(a):

> Dziekuje za przepis. Sprobuje z Herbertem, czy moze byc? A moze lepiej jakis
> latwiejszy w odbiorze tomik? MOze ktorys z lzejszych wierszy Tuwima??? Albo
> Kochanowski "Nie porzucaj nadzieje..." Hmmm, co do muzyki klasycznej...jak
> najbardziej, a czy Monteverdi z jego "Madrigali guerrieri et amorosi" moze
> byc??? Chociaz Mozart tez podnosi na duchu... i do tego ciepla kapiel...
> Palker, skad Ty wiesz, co ja w zyciu lubie najbardziej???

Bo tu niewielu jest ludzi przypadkowych:-))

[draconessa]

pewnie tak, ale wstrzeliles sie w moje ulubione rozrywki nieomal w 100%,
zabraklo jeszcze roweru i jazdy konnej...ale wieczorem obydwa srednio
wykonalne moga byc...jestem zaskoczona... To Forum jest naprawde niesamowite!!!

[Gość: palker]

draconessa napisał(a):

> pewnie tak, ale wstrzeliles sie w moje ulubione rozrywki nieomal w 100%,
> zabraklo jeszcze roweru i jazdy konnej...ale wieczorem obydwa srednio
> wykonalne moga byc...jestem zaskoczona... To Forum jest naprawde niesamowite!!!

Już cię Cha..., sorry, Umarły, na rowerek zapraszał. Mam ochotę zorganizować w
którąś gorącą lipcową noc, mały rajd rowerowy po ulicach Warszawy. Nie masz
pojecia, jakie cudne są Aleje Ujazdowskie o 3 nad ranem, ogladane z wysokosci
siodełka rowerowego:-))

[draconessa]

ba, ja to sobie moge wyobrazic...Umarly Charakterze... chociaz nie dalej jak
wczoraj pojezdzilam po stolicy noca, ale troche sie balam...

[pan_laga]

Gość portalu: palker napisał(a):

> draconessa napisał(a):
>
> > pewnie tak, ale wstrzeliles sie w moje ulubione rozrywki nieomal w 100%,
> > zabraklo jeszcze roweru i jazdy konnej...ale wieczorem obydwa srednio
> > wykonalne moga byc...jestem zaskoczona... To Forum jest naprawde niesamowi
> te!!!
>
> Już cię Cha..., sorry, Umarły, na rowerek zapraszał. Mam ochotę zorganizować w
> którąś gorącą lipcową noc, mały rajd rowerowy po ulicach Warszawy. Nie masz
> pojecia, jakie cudne są Aleje Ujazdowskie o 3 nad ranem, ogladane z wysokosci
> siodełka rowerowego:-))

Acha.
No tak.
amen
pan laga

[draconessa]

No tak, panie-lago drogi, wlasnie jak ktos musi pracowac, to na rowerze moze
chyba tylko w nocy jezdsic, a emocji mu nie zabraknie ( np czeste klopoy z
policja) Z ta depresja maskowana tos dobrze sie wstrzelil, moze sie kryc za
rzekomo normalna aktywnoscia, a nawet teoretycznie wzmozona, bo sie nia tez
usiluje zagluszyc to, co sie wewnatrz czlowieka dzieje, ale tak mozna tylko do
czasu... w pewnym czasie daje o sobie znac "bol istnienia" i wtedy zadne
rowery ani inne wyraki nie rozwiazuja problemu.

Sczesc Boze!!!

[eela]

Ale czy polepszyło Ci się od tych wszystkich rad? :-)

[Gość: łezka]

eela napisał(a):

> Ale czy polepszyło Ci się od tych wszystkich rad? :-)

...jak draconessa ma tak zaangażowanych psychoterapeutów,to poprawa być musi :-)

[draconessa]

Przy takich terapeutach zginac sie nie da!!! Zastosowalam: kapiel, muzyke,
poezje, gadke ze znajmymi. Dzis czesc druga psychoterapii w postaci koncertu,
jutro rower, pojutrze znow koncert, no i forum. W sobote z nadmiaru wrazen
zamkne sie w czterech scianach. Ze srodkow psychoaktywnych herbata. No i
niezawodne Forum. Zobaczymy, moze za kilka dni bede jak nowonarodzona... Moze i
hipomanii dostane od tej terapii??? Niestety, dzisiaj sluzbowo musialam zaczac
od stresu i wystapic przed sadem... to nie bylo najlepsze, ale nie dalo sie
uniknac.:(((
Na razie wszystkim Wam serdecznie dziekuje za wsparcie moralne!!! Jestescie
wspaniali!!!